DON'T TOUCH ME มือผม คุณห้ามจับ

ตอนที่ 71 : ตอนที่ 71

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,995
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,788 ครั้ง
    8 ธ.ค. 62

“เปล่า ผมหมายถึง ผมชอบคิง ไม่สิ หมายถึงอินชอบพี่มาร์ค” พูดจบก็ปล่อยรอยยิ้มกว้างจนเกือบจะกลายเป็นหัวเราะออกมาเมื่อเห็นสายตาที่เบิกกว้างขึ้นอย่างไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เขาพูดของมาร์ค

 

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นหน้านิ่งเป็นหินอย่างพี่มาร์คเสียอาการขนาดนี้

 

อืม เขาชอบพี่มาร์คที่เป็นอย่างนี้ไม่น้อยเลยจริง ๆ

 

“ฮะ ๆ อุ๊บ” อินทัชส่งเสียงขำในลำคอออกมาได้ไม่ทันไรก็เป็นอันต้องดูดกลืนเสียงของตัวเองกลับไป เพราะคนที่นั่งแข็งค้างหมดมาดคนเย็นชาเมื่อไม่กี่วินาทีที่แล้วลุกขึ้นเต็มความสูง ก้าวเพียงสองก้าวก็สามารถรวบตัวอินทัชเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดได้

 

มาร์ครวบตัวคนร่างสูงโปร่งเข้าไว้ในอ้อมกอด แขนขวาโอบรัดรอบเอวจนลำตัวแนบชิดไร้ช่องว่างให้อากาศได้แทรกผ่าน แขนซ้ายจับเข้าที่ต้นคอขาว กดหน้าตัวเองลงต่ำ ประทับจูบแนบแน่นลงบนฝีปากที่ทำเขาไปไม่เป็นไปหลายลมหายใจ เค้นคลึงหยอกเย้าเอาแต่ใจสลับกับอ่อนโยนจนหัวใจของคนที่โดนประทับจูบแทบจะหลอมละลาย ดูดดุนริมฝีปากล่างอยู่ชั่วขณะก่อนจะสอดลิ้นร้อนชื้นเข้าไปหาความหวานจากโพรงปาก

 

คนที่โดนประทับจูบไม่ทันตั้งตัวเบิกตากว้างอย่างตกใจอยู่เพียงครู่เดียว ก่อนจะหลับตาพริ้ม เอียงใบหน้าให้ได้องศาที่พอเหมาะ ให้ความร่วมมือแต่โดยดี

 

นี่ไม่ใช่จูบแรกของพวกเขา แต่เป็นจูบแรกหลังจากที่ตกลงเป็นแฟนกัน

 

อืม หลังจากเป็นแฟนกันได้ไม่ถึงนาที

 

ตักตวงความหวานล้ำจากริมฝีปากของกันและกันจนพอใจ มาร์คก็ถอนจูบออกมาก่อน เขาเช็ดคราบน้ำลายที่ไหลจากมุมปากของอินทัชด้วยท่าทางอ่อนโยน แววตาทอประกายรักใคร่ เปิดเปลือยความรู้สึกของตัวเองมากกว่าที่ผ่านมา มากกว่าช่วงเวลาไหน ๆ

 

มากกว่าเมื่อชีวิตที่แล้ว

 

“พูดอีกครั้งสิ พูดประโยคก่อนหน้านี้อีกครั้ง” มาร์คพูดเสียงที่คิดว่าปกติที่สุด แต่คนฟังกลับสัมผัสได้ถึงความเว้าวอนในน้ำเสียงนั้น

 

อินทัชคลี่ยิ้มหวาน เขาเงยหน้าสบตากับดวงตาคู่คมที่เขาคราวนี้เขารู้สึกว่ามันสวยที่สุด มันไม่เหมือนหุบเหวลึกอันไร้ก้นบึ้งเหมือนเมื่อครั้งแรกเจอกัน มันเหมือนกับฟากฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว

 

“อินชอบพี่มาร์ค” เขาพูดดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นจริงใจที่สุด

 

สิ้นสุดประโยค ริมฝีปากที่ปลดปล่อยถ้อยคำอันทำให้หัวใจดวงแกร่งเต้นระรัวก็ถูกทาบทับอีกครั้งจากคนคนเดิม

 

มันร้อนแรงสลับกับนุ่มละมุนชวนให้ลุ่มหลงจนยากจะถอนตัวกลับมา

 

เวลาผ่านไปหลายนาทีกว่าที่คนสองคนจะยินยอมผละออกห่างจากกัน สีหน้าของคนตัวโตกว่ามีความเสียดาย อาลัยและไม่อยากจะห่าง แต่คนร่างสูงโปร่งกับถูกแต่งแต้มด้วยสีแดงระเรื่อ เมื่อความรู้สึกเขินอายกลับมาเยือนอีกครั้ง

 

อินทัชที่ยังคงอยู่ในอ้อมแขนแกร่งทิ้งหัวลงซบที่ลาดไหล่หนา แขนสองข้างที่ไม่รู้ว่าเลื่อนขึ้นไปโอบรัดเอวสอบตั้งแต่เมื่อไหร่ออกแรงกระชับแน่นขึ้น

 

“เต้นรำกันไหม” มาร์คถาม เมื่อนึกขึ้นได้ถึงอีกหนึ่งวิธีเดทใต้แสงเทียบแบบโรแมนติก

 

“อื้อ” อินทัชพยักหน้ารับกับไหล่แกร่งโดยที่ไม่เงยหน้าขึ้นมา

 

มาร์คคลี่รอยยิ้มที่มุมปาก ยกมือขึ้นสั่งการกับนักดนตรีที่ยังคงยืนรอรับคำสั่ง แต่สายตากับหลบมุมไปทางอื่นเมื่อเห็นเจ้านายเข้าสู่ช่วงเวลาส่วนตัวที่ชวนให้สะท้านไหวแทนเมื่อครู่นี้

 

สมกับเป็นมืออาชีพ เพียงแค่ได้รับสัญญาณ ท่วงทำนองแสนโรแมนติกก็ดังขึ้นอีกครั้ง

 

ร่างสองร่างที่กอดกันแนบแน่นไม่ได้ผละออกจากกันเพื่อตั้งท่าอย่างสามัญ อินทัชยังคงซุบซบอยู่แนบอกของมาร์ค ขาขยับก้าวตามการก้าวเท้านำของร่างสูง

 

อินทัชปล่อยตัวปล่อยใจเต็มที่

 

เขาทำตามคำพูดของมาดามนิลาอย่างเคร่งครัด

 

ฟังเสียงหัวใจของตัวเอง

 

ทำตามคำสั่งของหัวใจ ลืมเลือนถ้อยคำถามที่มีอยู่ในสมองไปจนสิ้น

 

ระหว่างเขากับพี่มาร์คจะเป็นยังไงต่อไป เรื่องระหว่างพิทักษ์ดำรงกุลและโอ คอนเนอร์จะไปจบลงตรงไหน

 

และพี่มาร์ครักเขาได้ยังไง อะไรที่ทำให้คนอย่างมาร์ค เมธัส โอ คอนเนอร์ รักเขาด้วยทั้งหมดของหัวใจและจิตวิญญาณ

 

 

 

“พี่อิ่มแล้ว” ร่างสูงแกร่งที่ยืนประชิดติดข้างหลังพูดเสียงทุ้มแนบใบหูใส่คนที่ยืนอยู่หน้าเตา

 

“ดื่มแต่แชมเปญจะไปอิ่มได้ยังไงครับ” อินทัชเถียงกลับน้ำเสียงเอือม เบื่อที่จะบอกให้คนถอยห่างออกไปเมื่อเขาขยับตัวทำอะไรไม่ถนัด

 

ถ้าคนจะทำตามที่เขาบอก ก็ทำตามตั้งแต่ที่เขาบอกให้นั่งรออยู่ข้างนอกแล้ว

 

ปากพูดมือที่ถือตะหลิวอยู่ก็ขยับพลิกไข่สีเหลืองทองในกระทะให้เป็นอีกด้าน

 

อือ เขาทานอาหารเมืองผู้ดี ส่วนพี่มาร์คก็ทานไข่เจียวไปแล้วกัน ใครใช้ให้เจ้าตัวไม่ยอมทานอะไรตั้งแต่แรกล่ะ

 

“อิ่มใจ” ไม่เพียงแค่พูดเปล่ายังเอื้อมมือไปปิดเตาแก๊สก่อนจะรั้งร่างสูงโปร่งให้หันมาหาตัวเอง โอบรั้งเข้าแนบชิด จับมือเรียวสวยของแฟนหมาด ๆ มาสัมผัสที่บริเวณหัวใจของตัวเอง

 

“เฮ้อ ลิเกมาก” อินทัชถอนหายใจแล้วพูดเสียงหน่าย ปกปิดความเขินอาย สะกดกลั้นรอยยิ้มเอาไว้

 

ไหน ใครเอาคิงผู้แสนจะเย็นชาคนนั้นไปที่ไหนแล้ว ทำไมเขาเห็นแต่พระเอกลิเกอยู่ตรงหน้าเขาเท่านั้น

 

มาร์คก้มจูบเบา ๆ ที่ริมฝีปากที่เอ่ยล้อคำพูดของเขา แล้วหัวเราะเบา ๆ เมื่อคิดว่าตัวเองเลี่ยนเป็นพระเอกลิเกไม่ต่างจากที่อินทัชพูดจริง ๆ

 

“ปล่อยได้แล้วครับ” อินทัชพูดเมื่อมาร์คดึงใบหน้าของตัวเองกลับไป เขาขยับขืนตัวออกห่างจากอ้อมอกที่อบอุ่นนั่น

 

มาร์คคลายอ้อมแขนให้อินทัชเป็นอิสระ ขยับตัวไปนั่งรอที่โต๊ะอาหารในห้องครัว

 

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาจะได้ทานข้าวในนี้

 

อินทัชตักไข่เจียวสีเหลืองทองที่ส่งกลิ่นหอมลงบนจานข้าวสวยร้อน ๆ ก่อนจะนำไปวางไว้ตรงหน้าของมาร์ค หลังจากนั้นจึงเดินไปเปิดตู้เย็นรินน้ำเย็น ๆ ใส่แก้วมาส่งให้

 

มาร์คมองตามการกระทำของอินทัชด้วยรอยยิ้ม แววตาทอประกายความสุข เขารักความรู้สึกในตอนนี้มากจริง ๆ มันเป็นความรู้สึกดี ให้อารมณ์เหมือนภรรยาที่คอยดูแลสามีที่เพิ่งกลับจากทำงาน หรือเตรียมมื้อเช้าเอาไว้ให้

 

“ยิ้มทำไมครับ ทานสิจะได้ไปอาบน้ำพักผ่อน” อินทัชที่นั่งลงฝั่งตรงข้ามพูดกับคนที่มีรอยยิ้มแตะแต้มริมฝีปาก ไม่ยอมลงมือทานข้าวที่อยู่ตรงหน้าเสียที

 

มาร์คไม่ตอบอะไร แต่ลงมือทานข้าวแต่โดยดี

 

สองคนภายในห้องครัวไม่รู้ว่าการกระทำของตัวเองตกอยู่ภายในสายตาของคนกลุ่มหนึ่งมาโดยตลอด

 

“ตามาร์คนี่ลูกคุณจริง ๆ นะคะ” มาดามนิลาที่นั่งยิ้มอยู่หันไปพูดกับผู้เป็นสามีที่กำลังอ้าปากหาวอยู่ข้าง ๆ

 

“รู้ ๆ แต่เราควรจะไปนอนได้แล้ว” คุณมิคาเอลพูดเสียงทุ้มต่ำ เขาไม่ได้นอนมาตั้งแต่คืนก่อน วันนี้ก็ประชุมทั้งวัน เจ้าลูกชายตัวดีที่ควรจะมาช่วยงานก็เอาเวลาไปเตรียมตัวทำดินเนอร์เพื่อเซอร์ไพรส์ลูกสะใภ้ของเขาจนทิ้งให้เขาทำงานอยู่คนเดียว เขาเองก็เพิ่งกลับมาก่อนหน้าเจ้าลูกชายตัวดีไม่กี่นาทีเท่านั้นเหมือนกัน

 

“วิชน์คิดว่าฉันควรเตรียมงานแถลงข่าวดีไหม ป่าวประกาศไปเลยว่าฉันมีลูกสะใภ้แล้ว” มาดามนิลาเลิกสนใจผู้เป็นสามีหันไปหาคนสนิทของลูกชายที่ยืนอยู่ในห้องนี้ด้วย

 

อัศวินทั้งสี่ของคิงอยู่ในห้องนี้ตามที่ถูกเรียกมาทันทีที่กลับมาถึงบ้าน ยืนดูเจ้านายและเจ้านายอีกคนที่เพิ่งเป็นหมาด ๆ พลอดรักกันอยู่ในครัวผ่านกล้องวงจรปิดตามคำชักชวน (บังคับ) ของมาดามนิลา นั่นทำให้พวกเขาได้เห็นมุมที่ยากจะเห็นของคิงอีกครั้ง

 

แต่ว่าหลังจากนี้พวกเขาคงจะได้เห็นมันบ่อย ๆ

 

อืม เหมือนได้เจ้านายคนใหม่ในร่างเจ้านายคนเดิม

 

ทั้งสี่คนลอบคิดในใจเหมือนกัน แต่ไม่มีใครดีใจเท่าโฬมอีกแล้ว ที่วันนี้คิงอารมณ์ดีเกินกว่าจะมาเอาโทษกับเขาที่ทำแผนเสียหาย ไม่สามารถปิดตาอินทัชเพื่อสร้างเซอร์ไพรส์ก่อน

 

“พรุ่งนี้มีงานเลี้ยงครับมาดาม” คำพูดของเจตวิชน์นั้นแปลได้สองความหมาย หนึ่งคือเป็นการตอบคำถามของมาดามว่าใช้โอกาสเปิดตัวอินทัชวันพรุ่งนี้ที่งานเลี้ยงเอาก็ได้ และสอง พรุ่งนี้เจ้าตัวต้องไปงานเลี้ยง รีบไปนอนได้แล้ว

 

แน่นอนว่าความหมายที่สองนั้นไม่ใช่ความในใจของเจตวิชน์แต่เป็นความในใจของคุณมิคาเอลที่อยากจะอุ้มเมียตัวเองกลับเข้าห้องนอนเต็มแก่แล้ว แต่ติดที่ยังคงเกรงใจ

 

อืม นี่ก็อาจจะเป็นอีกเรื่องหนึ่งที่สองพ่อลูกมีความคล้ายกัน ซึ่งเหตุการณ์ในวันข้างหน้าจะเป็นเครื่องพิสูจน์ได้ว่ามาร์คนั้นเหมือนพ่อของเขาตามที่ผู้เป็นแม่พูดหรือไม่

 

เก่งมาจากไหน ก็เกรงใจเมียอยู่ดี

 

 

“นอนด้วย” ประตูห้องนอนที่กำลังจะถูกปิดลงถูกยับยั้ง ผลักดันโดยคนที่พูดประโยคเดิมมาเป็นครั้งที่สามแล้ว และก็ได้รับการปฏิเสธกลับไปเหมือนเดิมเช่นกัน

 

“ไม่ครับ กลับห้องตัวเองไปได้แล้ว ผมง่วง ผมอยากนอนแล้ว” คราวนี้น้ำเสียงของอินทัชหนักขึ้นมาในระดับหนึ่ง

 

“นอนด้วย” มาร์คไม่ยอมกลับห้องไปตามที่บอก เขายังคงพูดคำเดิมอย่างดื้อด้านในความรู้สึกของอินทัช

 

อินทัชกลอกตาไปมาก่อนจะเลิกดึงดันที่จะปิดประตู เขาขยับเท้าเดินเข้าไปแนบชิดคนที่จับประตูของเขาเอาไว้แน่นไม่ยอมให้เขาปิดประตูห้อง ขยับไปใกล้ เขย่งปลายเท้ายกมือขึ้นโอบที่รอบคอแกร่ง แนบชิดริมฝีปากตัวเองลงบนริมฝีปากสีคล้ำ ขยับเคล้นคลึงเบา ๆ

 

ดวงตาคู่คมเบิกกว้างขึ้นนิดหน่อยเมื่ออินทัชทำอย่างนั้นก่อนที่มือที่ยื้อประตูเอาไว้จะถูกดึงมาโอบรัดที่รอบเอวคอดโดยอัตโนมัติ เขาขยับริมฝีปากตอบโต้ และเมื่อรับรู้ถึงแรงบดเบียดช่วงล่าง ในลำคอแกร่งก็มีเสียงครางต่ำเล็ดรอดออกมา

 

ริมฝีปากของคนสองคนตอบโต้กันอยู่ช่วงเวลาหนึ่ง คนตัวโตถูกมอมเมาด้วยรสจูบที่ไร้เดียงสาและเงอะงะของอินทัช

 

คนไร้ประสบการณ์ที่พยายามจะเป็นผู้นำและมอมเมาคนมีความทรงจำจากชาติก่อน

 

สัมผัสกันจนอากาศที่ใช้หายใจไม่เพียงพอแล้ว อินทัชถึงได้เป็นฝ่ายถอดถอนจูบออกมาท่ามกลางความไม่พอของมาร์ค

 

มาร์คขยับมือจะรวบคนที่ตัวบางเข้าอ้อมกอดของตัวเองอีกครั้งแต่อินทัชที่วางแผนการเอาไว้อยู่แล้วขยับตัววูบเดียวก็พาตัวเองเข้าไปอยู่ใกล้ประตูห้องนอน กว่ามาร์คจะตั้งตัวได้ประตูห้องนอนก็ปิดดังปังหลังจากเสียงหวานที่มาพร้อมการกลั้วหัวเราะจบลง

 

“ฝันดีนะครับ”

 

นี่เป็นครั้งแรกที่เสือร้ายอย่างมาร์คพ่ายแพ้ให้กับลูกแมวอย่างอินทัช

 

ส่วนแมวตัวร้ายที่เอาชนะเสือร้ายมาได้ก็ยืนจับบริเวณหัวใจของตัวเองอยู่หลังประตู

 

หากเขาให้พี่มาร์คเข้ามานอนในห้องด้วยกัน เขาก็ไม่รู้ว่ามันจะหยุดแค่จูบเหมือนเมื่อครู่หรือเปล่า

 

เพราะหากพี่มาร์คเริ่มจริง ๆ เขาเองก็ไม่คิดว่าถึงตอนนั้นตัวเองจะปฏิเสธ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.788K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,201 ความคิดเห็น

  1. #23136 desbestiny (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 00:08
    เขินไปหมดเลยจร้าแม่ เขาเป็นแฟนกันแล้วๆๆๆ
    #23,136
    0
  2. #23000 pommys (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 11:54
    ถ้าเริ่มก็พร้อมร่วมมือ
    #23,000
    0
  3. #22949 zezeuiaz (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 03:11
    ปวดแก้ม
    #22,949
    0
  4. #19214 princessployly (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 07:33

    หุบยิ้มไม่ได้เลยยย
    #19,214
    0
  5. #17220 nanny_08 (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 07:34
    ชอบความมะลิอ่ะ 5555 แหวกหน่อยมีแต่คนชมคิงทั้งนั้นเลย5555
    #17,220
    0
  6. #17216 Patcharee_AP (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 05:33
    รออออออออออ
    #17,216
    0
  7. #17040 greenw (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 16:34
    เขินคิงงงง น่ารักจังงง สปอยน้องกันเก่งมากกก555555
    #17,040
    0
  8. #17031 kratao (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 11:23
    คิงน่ารักจังว่ะะะะ อย่าโกรธฉันเลยยย~
    #17,031
    0
  9. #17021 Mnatnok (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 08:59
    แงงงงงงงงง ทำไมอ่านไม่ได้
    #17,021
    0
  10. #16986 farsaiii (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 19:38
    จ้าาาา

    สปอยน้องเก่งมากจ้า
    #16,986
    0
  11. #16985 Jetaime2014 (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 16:51
    โอ้ยยยใครให้ได้มากกว่าก็เสนอมานะ คิงเกินคำว่าสายเปย์ไปนานแล้ว ถึงจะยังไม่รู้ว่ารักแต่น้องก็คงให้ใจไปแบบงงแล้วแหละ555
    #16,985
    0
  12. #16984 mam_suphasorn (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 16:47
    โอ๊ยยย!!

    อินทัช!

    ถ้าเธอไม่รักชั้นจะรักแล้วนะ อบอุ่นอะไรเบอนี้

    พากันสปอยน้องจ๊นนน
    #16,984
    0
  13. #16981 God-of-death78 (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 15:02

    อะไรคือจบแบบทำเราเขินด้วยหล่ะไรททททท์
    #16,981
    0
  14. #16980 itooza (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 14:58
    อดใจรอเห็นคนโดนจัดการไม่ไหวแล้ว เจ้าอินจัดการมันเลยลูก
    #16,980
    0
  15. #16977 krumeawnaka (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 13:53
    บรยากาศชมพู ไม่จางแล้วมั่ง พูวิ้งทั่วเลยดีกว่า เขินเเทน
    #16,977
    0
  16. #16976 kaewjitha (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 13:11
    คิงงงงงงง สวีทมากกกก ยอมแล้วทุกอย่าง เพื่อเธออ เง้ออออออ
    #16,976
    0
  17. #16973 PloyChonnipha (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 12:09
    คิงงงง น่ารักนะเราอ่ะ5555 ตอนนี้คิงน่ารักมากก ยอมอินทุกอย่างเลยย อยากได้อะไร อยากทำอะไรร
    #16,973
    0
  18. #16971 imblaexx_ (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 11:55
    คิงงงงงงงง ฮืออออ เขินแทนน้องแน้วววว
    #16,971
    0
  19. #16970 kana1920 (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 11:54
    บรรยากาศสีชมพูววววววว
    #16,970
    0
  20. #16968 JMTW_MJWT (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 11:46
    เขิงงงงงงง
    #16,968
    0
  21. #16966 NKornwirs (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 11:43
    คิงแอบน่ารักนะเนี้ย
    #16,966
    0
  22. #16963 0947253707 (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 11:12
    เขินนนนน คิงน่ารัก
    #16,963
    0
  23. #16962 POPOJK (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 10:32
    คิงน่าร้ากกกก เขินไม่ไหวแล่วววววว
    #16,962
    0
  24. #16961 Pukkysmile (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 10:07
    โอ้ยยยพี่น่ารักกก
    #16,961
    0
  25. #16960 Pukkysmile (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 10:06
    โอ้ยยยพี่น่ารักกกก
    #16,960
    0