DON'T TOUCH ME มือผม คุณห้ามจับ

ตอนที่ 69 : ตอนที่ 69

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29,986
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,685 ครั้ง
    8 ธ.ค. 62

“ง่วงเหรอ” มะลิถามคนที่นั่งตาปรือ ๆ ในคลาสเรียนบ่าย อันที่จริงอินทัชก็มีท่าทางเหมือนคนอดหลับอดนอนมาจากไหนตั้งแต่ตอนเช้าแล้ว แต่ว่าตอนนี้เหมือนว่าอินทัชจะทิ้งหน้าลงกับโต๊ะได้ทุกเมื่อ

 

อ่า อาจจะเป็นเพราะอาจารย์สอนค่อนข้างจะน่าเบื่อด้วย

 

“อือ ง่วง” อินทัชตอบเสียงเนือย ดวงตาปิดปรือเต็มทน แต่ก็ต้องพยายามฝืนทนเอาไว้ เพราะถ้าเขาหลับ เขาจะเรียนตามเพื่อนไม่ทัน

 

เขาแต่งเพลงได้ดีนั่นเป็นเพราะพรสวรรค์ แต่เรื่องทางทฤษฎี อินทัชคิดว่าเขายังคงต้องศึกษาอะไรอีกเยอะเลย

 

“ทนหน่อย อีกชั่วโมงเดียว แต่ถ้าไม่ไหวจริง ๆ จะฟุบไปก็ได้ เดี๋ยวเอาที่เราจดไปลอก” มะลิพูดเสียงกระซิบทั้ง ๆ ที่ดวงตายังคงจดจ่ออยู่กับด้านหน้าห้องและมือก็ขยับจดเนื้อหาตามที่อาจารย์สอน

 

“อือ ไม่เป็นไร” พูดอย่างนั้นได้ไม่กี่นาที คนที่ฝืนถ่างตามากว่าหนึ่งชั่วโมงก็หัวฟุบลงไปกับโต๊ะเรียบร้อย ท่ามกลางรอยยิ้มเอ็นดูของมะลิ และสายตาที่มองมาอย่างต้องการจะพูดอะไรสักอย่างของอาจารย์ผู้สอน แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าใครเป็นผู้ที่มาจัดการเรื่องย้ายคณะเรียนอย่างกะทันหันของอินทัช ผู้สอนวัยกลางคนก็ได้แต่กลืนถ้อยคำลงคอไป

 

ไม่อยากจะเสี่ยงกับนายน้อยแห่งโอ คอนเนอร์

 

นักศึกษาคนอื่น ๆ ที่อยากจะนอนเพราะการสอนที่น่าเบื่อหน่ายเห็นว่าอินทัชหลับลงไปแล้วแต่ไม่โดนต่อว่าจากอาจารย์ที่ขึ้นชื่อว่าเจ้าระเบียบก็ได้แต่ส่งสายตาอิจฉาไปยังคนที่หลับไม่รู้เรื่องไปแล้ว

 

การเรียนการสอนผ่านไปอย่างราบรื่นในความคิดของผู้สอนและน่าเบื่อหน่ายในความคิดของผู้เรียนจนกระทั่งจบคลาส มะลิก็ส่งเสียงเบา ๆ ปลุกคนที่ยังคงนอนหลับไม่ตื่นแม้ว่าอาจารย์จะเดินออกจากห้องเรียนไปแล้ว ส่งเสียงเรียกอยู่สองครั้ง อินทัชถึงได้ตื่นขึ้นมาพร้อมกับท่าทางงัวเงีย

 

“อ่า เลิกเรียนแล้วเหรอ” อินทัชถามพลางใช้สองมือขยี้ตาตัวเองเบา ๆ

 

“อืม เก็บของเร็ว ป่านนี้คิงคงมารอแล้ว” ไม่เพียงแค่พูดเปล่าแต่มะลิยังลงมือช่วยอินทัชเก็บของลงกระเป๋า

 

รู้สึกเหมือนตัวเองมีน้องชายแทนที่จะมีเพื่อน

 

มะลินึกขำ ๆ กับตัวเอง

 

“ขอบใจนะ” คนที่ทำให้คนอื่นรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นน้องชายโดยไม่รู้ตัวพูดขอบคุณเบา ๆ

 

“แล้ววันนี้เธอต้องไปฝึกกับคุณโฬมเลยหรือเปล่า” อินทัชถามเมื่อนึกขึ้นได้ เรื่องนี้เขาได้ถามอัศวินหนุ่มไปก่อนแล้ว แต่โฬมบอกว่าจะจัดการเอง เขาแค่รอคอยดูผลลัพธ์ก็พอ

 

“พรุ่งนี้ วันนี้ฉันต้องไปจัดการลาออกจากงานที่ฉันทำอยู่ก่อน” มะลิตอบพร้อมกับส่งกระเป๋าที่เก็บของเรียบร้อยแล้วให้อินทัช

 

“ไม่ต้องห่วง ในระหว่างที่เธอฝึกงานอยู่ฉันจะจ่ายเงินเดือนให้เธอด้วย” อินทัชพูดตามความคิดที่วางเอาไว้ ในเมื่อมะลิต้องออกจากงานที่ทำอยู่ นั่นหมายความว่าเธอจะขาดรายได้ เขาเองก็ต้องรับผิดชอบในส่วนนี้

 

และต่อให้มะลิไม่ผ่านการฝึก เขาก็เชื่อว่าคิงจะต้องหางานที่เหมาะสมกับเธอให้ มะลิจะต้องไม่ออกจากงานฟรีแน่นอน

 

ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่อินทัชมีความมั่นใจต่อมาร์คขนาดนี้

 

“ฉันจะพยายามทำให้เต็มที่นะ อยากทำงานกับนายจะแย่ เงินคงจะดีมาก” มะลิพูดขำ ๆ

 

อินทัชก็ส่งรอยยิ้มไปให้อย่างไม่คิดอะไรมาก

 

“อินทัช พวกเราจะไปร้านคาเฟ่ต์ข้าง ๆ มหา’ลัย ไปด้วยกันไหม” เสียงหวานจากทางด้านหลังที่ส่งมาทำให้อินทัชค่อย ๆ หันไปมอง เป็นเพื่อนร่วมคลาสเรียนคนหนึ่งซึ่งด้านหลังของเธอก็ยังมีเพื่อนกลุ่มเดียวกันอีกสามคน

 

หญิงสาวที่พูดชวนนั้นเอ่ยเพียงแค่ชื่อของอินทัชและดวงตาก็มองเมินผ่านมะลิที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ กับอินทัชไป

 

“ฉันไม่สะดวก พวกเธอไปกันเถอะ” อินทัชตอบปฏิเสธอย่างที่ไม่ต้องคิดอะไรมากเลย เมื่อปฏิเสธเสร็จก็ไม่รอดูสีหน้าของคนที่มาชวนด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน เขาหันไปหามะลิแล้วพยักหน้าชวนเธอเดินออกจากห้อง

 

“วันหลังเราไปคาเฟ่ต์กันเถอะ” อินทัชหันมาชวนมะลิตาเป็นประกาย คนที่เพิ่งจะได้ปลดล็อกตัวตนของตัวเองออกมา คนที่เพิ่งจะได้เพื่อนใหม่มามีเรื่องที่อยากทำมากมาย

 

ถึงอย่างไรอินทัชก็แค่เด็กผู้ชายที่อายุยังไม่เต็มยี่สิบปีดี

 

ชีวิตวัยเด็กของเขาหายไป มันควรแล้วที่จะเรียกกลับมา

 

“ลองชวนคิงดู ไปกับคิงก่อน” มะลิตอบอย่างที่คิดดีแล้ว

 

“ต้องไปกับเพื่อนสิ” อินทัชพูดอย่างรวดเร็ว

 

“อ้อ คิงไม่ใช่เพื่อนนี่เนอะ” มะลิยิ้มหยอกล้อ แววตามีเลศนัย

 

อินทัชชะงักไปเมื่อได้รับการหยอกล้อ ล้อเลียนมาแบบนั้น

 

“ก็..ก็ไม่ใช่เพื่อนจริง ๆ คิงเป็นรุ่นพี่ไง” พูดจบก็เดินนำหน้าเพื่อนไปก่อนเลย ทิ้งให้มะลิหัวเราะน้อย ๆ ตามหลัง

 

 

“เป็นอะไร ทำไมหน้าแดง” เมื่อขึ้นรถมาได้ อินทัชก็ได้รับคำถามจากคนที่นั่งอยู่ก่อนแล้ว

 

“ผมร้อน” อินทัชตอบแบบไม่สบตา

 

“เร่งแอร์” มาร์คพยักหน้าแล้วออกคำสั่งกับลูกน้อง

 

อินทัชลอบยิ้มแหย ๆ กับตัวเองเมื่อแอร์ถูกเร่งอุณหภูมิจนเขารู้สึกหนาว แต่เมื่อตอบไปแล้วอย่างนั้น เขาก็ไม่กล้าที่จะแสดงออกว่าหนาว ได้แต่นั่งกอดอกตัวเองไว้แน่น จนกระทั่งรถเคลื่อนตัวมาได้สักระยะหนึ่ง เสื้อสูทตัวหรูสีดำก็ถูกคลุมลงมาบนตัวของเขา

 

“ลดแอร์ลงหน่อย” มาร์คสั่งกับลูกน้องอีกครั้งหนึ่ง

 

“ขอบคุณครับ” อินทัชขอบคุณเสียงเบา ขยับเสื้อขึ้นมาคลุมถึงคอจนสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอม ๆ ที่เป็นกลิ่นเดียวกับกลิ่นบนตัวของคิง

 

หอมเย็น ๆ และชวนให้ลุ่มหลง

 

“ทุ่มหนึ่งจะให้คนมารับ เตรียมตัวด้วย” เมื่อรถจอดลงที่หน้าตัวบ้านมาร์คก็บอกกับคนที่คืนนี้มีนัดกับเขา

 

“จะไม่บอกว่าร้านไหนจริง ๆ เหรอครับ” อินทัชเอียงคอน้อย ๆ ขณะที่ถาม

 

“เซอร์ไพรส์” มาร์คพูดสั้น ๆ

 

“งั้นแต่งตัวประมาณไหนดี” อินทัชถามต่ออีกครั้ง

 

“แบบไหนก็ได้ที่นายชอบ” มาร์คให้คำตอบที่อินทัชฟังแล้วเหมือนไม่ได้คำตอบ แต่เขาก็พยักหน้าเบา ๆ รับคำตอบนั้นมา แล้วก้าวลงจากรถ

 

“เจ้าอิน กลับมาพอดีเลย มา มัมให้คนเตรียมชุดไว้ให้เราเลือกเยอะเลย มาลองดูว่าถูกใจชุดไหน” เมื่ออินทัชก้าวเข้าไปนั่งห้องนั่งเล่นเพื่อจะไปทักทายเจ้าของบ้านตามมารยาทที่พึงมี มาดามนิลาที่อยู่ท่ามกลางชุดมากมายหลายสิบชุด พร้อมกับคนที่เขาไม่เคยเห็นหน้าอีกห้าหกคน ก็พูดกับเขาทันที

 

“สวัสดีครับ เอ่อ ชุดสำหรับอะไรครับ” อินทัชยกมือขึ้นไหว้สวัสดีก่อนจะถามอย่างงุนงงว่าทำไมมาดามนิลาต้องเตรียมชุดมากมายขนาดนี้ไว้ให้เขา

 

“ชุดสำหรับออกงานวันพรุ่งนี้ยังไงล่ะ อย่าบอกนะว่าลืม ไม่ได้นะ มัมจะควงเราไปงานวันพรุ่งนี้” มาดามนิลาทวงสัญญาที่พูดไว้เมื่อวันที่ได้ชวนอินทัชเข้าไปเลือกดูเพชรที่เธอเก็บเอาไว้เมื่อวันก่อน

 

“ครับ” ครับนั้นอินทัชหมายความว่าเขาลืมไปแล้วจริง ๆ คนร่างสูงโปร่งที่เพิ่งกลับเข้าบ้านมายิ้มแหย ๆ ท่ามกลางสายตาที่ลอบส่งมาอย่างอยากรู้อยากเห็นของเจ้าของห้องเสื้อที่มาดามนิลาสั่งมา

 

เจ้าของห้องเสื้อผู้มาส่งชุดด้วยตัวเองพร้อมกับลูกมืออีกห้าคนลอบมองสำรวจคนที่ทำให้เธอมีรายได้ชุดใหญ่เพิ่มขึ้น คนที่ทำให้มาดามนิลาสั่งให้เธอตัดเสื้อผ้าให้โดยเฉพาะ นอกจากที่เคยสั่งให้กับผู้เป็นลูกชายและสามี

 

“มา ๆ มาเลือกดู มาช่วยมัมเลือกชุดด้วย” มาดามนิลากวักมือเรียกให้อินทัชเดินเข้าไปใกล้ ๆ เธอ

 

“เธอคิดว่าชุดไหนเหมาะกับเขา” เมื่ออินทัชเดินไปหยุดยืนใกล้ ๆ กับมาดามนิลา มาดามก็หันไปถามเจ้าของห้องเสื้อเจ้าประจำตัวเธอ

 

“รูปร่างสูงโปร่ง ช่วงขาเรียวยาวแบบนี้ใส่ชุดไหนก็เกิดค่ะมาดาม” เจ้าของห้องเสื้อตอบด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ในคำตอบนั้นมีความประจบ อยากขายของตามประสาแม่ค้าอยู่สามสิบ ตอบตามความจริงอยู่เจ็ดสิบ

 

“ใช่ไหม พอใส่ชุดไหนก็ดี ใส่ชุดไหนก็หล่อเนี่ย มันก็จะเลิกยาก หรือไม่ต้องเลือกเลยดี เอาไว้ทั้งหมดนี่แหละ ไหน ๆ ก็ต้องออกงานอีกหลายครั้ง” มาดามนิลายิ้มพึงพอใจกับคำตอบก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้อินทัชตาโต

 

เขาพอจะมองออกหรอกว่าชุดมากมายนับสิบชุดที่อยู่ตรงหน้าเขานี่ ตีเป็นเงินแล้วรวม ๆ ก็เจ็ดเกือบแปดหลักเห็นจะได้

 

“แค่ชุดเดียวก็พอแล้วครับ” อินทัชรีบพูดปฏิเสธทันที เขาเองก็ชื่นชอบแฟชั่นไม่น้อย แต่จะให้ซื้อชุดพวกนี้มารวดเดียวเห็นทีจะไม่ได้

 

ยังไม่รวมว่าชุดพวกนี้ไม่ได้ถูกใจเขาทั้งหมดด้วย

 

สำหรับเรื่องเงินนั้นไม่เป็นปัญหาเลย เขาสามารถจ่ายด้วยตนเองได้ทั้งหมดนั่นแหละ

 

“ชุดเดียวได้ยังไง อย่างน้อยก็ต้องสามชุดล่ะ ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว เลือกชุดสำหรับใส่ไปดินเนอร์คืนนี้ด้วยเลยสิ เราเลือกไปก่อน เดี๋ยวมัมไปถามเจ้าพวกนั้นก่อนว่าตามาร์คจะใส่ชุดไหนคืนนี้ เราจะได้ใส่เข้าคู่กันกับพี่เขา” มาดามนิลาพูดรัวเร็วจนอินทัชแย้งไม่ทัน พูดจบเจ้าตัวก็ขอตัวเดินแยกออกไป ทิ้งอินทัชให้ยืนงงตาปริบ ๆ กับบรรดาคนจากห้องเสื้อที่แววตาทอประกายอยากรู้อยากเห็นเต็มที่

 

“เอ่อ ผมขอดูชุดนั้นหน่อยครับ” อินทัชเก็บสีหน้า พยายามให้มันราบเรียบไม่แสดงอารมณ์อะไรออกมาต่อหน้าคนอื่น เห็นสายตาอยากรู้อยากเห็นที่มองมาอินทัชก็รู้แล้วว่าคนพวกนี้สงสัยในคำพูดของมาดามนิลา และยังสงสัยในความสัมพันธ์ระหว่างเขากับคนที่บ้านหลังนี้ อินทัชจึงได้ทำเป็นขอดูชุด ซึ่งเขาชี้ไปที่ชุดสูทสีแดงเลือดหมูที่สะดุดตาเขามากที่สุด เป็นชุดเซ็ตที่มีเสื้อเชิ้ตตัวในสีขาว เสื้อกั๊ก เนคไท เสื้อสูท และกางเกงสีแดงเลือดหมู ดีไซน์สวยหรู ดูไม่แก่เกินไปนักหากเขาจะใส่มัน

 

“ได้ค่ะ” เจ้าของห้องเสื้อวัยสี่สิบปีส่งให้เองกับมือ

 

“คุณอินทัชลองใส่ดูก่อนนะคะ ทางเราตัดตามสัดส่วนที่มาดามให้มา ถ้าไม่พอดีเราจะปรับแก้ให้เลย รับรองว่าทันงานวันพรุ่งนี้แน่ค่ะ” พูดกับอินทัชเสียงหวาน ดวงตาเป็นประกาย ในสมองจินตนาการว่าคนตรงหน้าจะใส่ชุดที่เธอตัดเย็บและออกแบบเองออกมาเป็นยังไง

 

“ผมว่าผมขึ้นไปล้างตัวก่อนดีกว่า เดี๋ยวลงมาอีกทีนะครับ” อินทัชกลอกตาใช้ความคิดก่อนจะตัดสินใจขอตัวขึ้นไปอาบน้ำก่อนที่จะมาลองชุดดีกว่า ด้วยเกรงว่าเหงื่อของตัวเองจะติดชุดไปด้วย พูดแล้วก็ส่งคืนชุดกลับไป

 

“ได้ค่ะ” เพราะเป็นลูกค้ารายใหญ่ เจ้าของร้านวัยกลางคนจึงได้ตอบรับอย่างยินดี

 

“งั้นเดี๋ยวมัมจะเลือกชุดของมัมไปพลาง ๆ ก่อน” มาดามนิลาที่เดินยิ้มเข้ามาพูดบอกกับอินทัช

 

“ครับ จะรีบลงมานะครับ” อินทัชพูดเพียงเท่านั้นก่อนจะพาตัวเองเดินแยกตัวออกไป

 

“มีชุดสีขาวมากี่ชุดนะ ขอฉันดูหน่อยสิ” คล้อยหลังอินทัช มาดามนิลาก็หันไปหาคนที่เธอจ้างมา ดวงตาคู่สวยที่งามสง่ามองสำรวจชุดมากมาย แต่ไม่ใช่ในส่วนของชุดตัวเอง แต่เป็นชุดของคนที่เพิ่งจะเดินแยกตัวออกไป เมื่อรู้แล้วว่าวันนี้ลูกจะดินเนอร์แบบไหน ด้วยชุดอะไร คนเป็นแม่อย่างเธอก็จะจัดเตรียมความพร้อมไว้ให้เต็มที่

 

“สามชุดค่ะ” เจ้าของห้องเสื้อส่งสายตาให้ลูกน้องถือชุดสีขาวมายืนเรียงให้มาดามดู

 

“ใช้ได้ เดี๋ยวให้เจ้าตัวเขามาเลือกอีกที” มาดามนิลาพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ก่อนจะพูดต่อ

 

“เขาเลือกชุดไหนไว้บ้าง”

 

“ชุดนี้ค่ะ ขอดูแค่ชุดเดียว” รับชุดสูทสีแดงเลือดหมูที่สะดุดตาอินทัชเมื่อครู่มาจากลูกน้องแล้วส่งให้มาดามนิลาพิจารณาดู

 

“รสนิยมดีจริง ๆ เขาน่าจะเลือกชุดนี้แล้วล่ะ ไหนเอาชุดที่เข้าคู่กันกับชุดนี้มาให้ฉันดูหน่อย” มาดามนิลายิ้มอย่างพึงพอใจแล้วถามหาชุดที่เข้าคู่กันกับชุดนี้ของอินทัช

 

ชุดราตรีสีแดงเข้มจนเกือบดำถูกส่งออกมา เป็นชุดเกาะอกเข้ารูป หางยางลากพื้น มีผ้าคลุมไหล่มาด้วยอีกหนึ่งผืน

 

มาดามนิลาพยักหน้าพึงพอใจ ที่จริงชุดที่นำมาวันนี้ถูกตัดขึ้นมาเพื่อเธอและอินทัชโดยเฉพาะ ไม่ว่าจะชุดไหนก็เหมาะกับเธอและอินทัชทั้งสิ้น เพียงแต่ว่าพวกเธอจะเลือกใส่ชุดไหนไปงานก็เท่านั้น

 

 

ร่างสูงโปร่งในชุดสูทลำลองสีขาว ข้อมือเล่นรวดลายดอกกุหลาบเล็ก ๆ กลุ่มผมนิ่มถูกจัดเป็นทรง ใบหน้าขาวใสแต่งแต้มสีสันบาง ๆ ริมฝีปากสีสดถูกเคลือบด้วยลิปกอส ดวงตาคู่สวยมองสำรวจตัวเองจากในกระจกบานสูง

 

บัดนี้เขาแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วด้วยความช่วยเหลือจากมาดาม อินทัชงุนงงไม่น้อยว่าเขามาถึงขนาดนี้ได้ยังไง แต่งตัวด้วยชุดที่สั่งตัดมาเพื่อเขาโดยเฉพาะจากมาดามนิลา เพื่อไปเดทกับลูกชายของมาดาม

 

“ก๊อก ๆ” เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นทำให้อินทัชละสายตาจากตัวเองในกระจกแล้วหันไปมอง เขาก้าวเท้าเดินไปหน้าประตูแล้วเปิดออก

 

“ครับ”

 

“รถมาแล้ว” มาดามนิลาที่ขึ้นมาบอกอินทัชด้วยตัวเองมองสำรวจอย่างพึงพอใจ

 

“ครับ” อินทัชตอบรับแค่นั้น มือสองข้างบีบเข้าหากันแน่น

 

ตื่นเต้น

 

เขาตื่นเต้นไม่น้อยเลย ทั้ง ๆ ที่พยายามบอกตัวเองว่าก็แค่เดท แค่เดทที่คิงชวน เขาจะตื่นเต้นทำไม

 

แต่นั่นแหละ แค่คิดว่าเป็นเดทที่คิงออกปากมาเอง เขาก็ตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิม

 

“ไปเถอะ ป่านนี้พี่เขาเตรียมตัวรอเราเสร็จแล้ว”

 

“ผมขอหยิบโทรศัพท์ก่อนครับ” พูดจบแล้วก็เดินเข้าไปคว้าโทรศัพท์กับกระเป๋าเงินของตัวเองออกมา

 

“เจ้าอิน”

 

ชายหญิงต่างวัยเดินมาถึงรถที่จอดรออยู่หน้าตัวบ้าน อินทัชที่กำลังจะก้าวขึ้นรถหันไปมองคนที่ส่งเสียงเรียกเขาเอาไว้

 

“ทำตามความต้องการของหัวใจ อย่าไปคิดอะไรเยอะ มัมจะรอฟังข่าวดี”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.685K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,201 ความคิดเห็น

  1. #23134 desbestiny (@desbestiny) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 23:47
    กรี๊ดดดด เขาจะได้เป็นแฟนกันแล้วใช่มั้ยยยย อยากรอวันที่น้องเรียกคิงว่าพี่มาร์คจะแย่อยู่แล้ววววววว
    #23,134
    0
  2. #22998 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 11:47
    คุณมัมก็สายเปย์นะคะ
    #22,998
    0
  3. #21209 Jnc214 (@dantry) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 01:41
    น้องอินตามอารมณ์ไม่ทัน เอ็นดูววว
    #21,209
    0
  4. #16770 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 08:45
    แงงง เอ็นดูคิงงง
    #16,770
    0
  5. วันที่ 2 กันยายน 2562 / 18:06
    คิงมารยาเยอะนัก
    #16,739
    0
  6. วันที่ 1 กันยายน 2562 / 13:17
    โธ่คิงงงง
    #16,672
    0
  7. #16632 giftfully (@raindemon) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 09:24
    พี่เขาไม่เคยดูหนังรักรึ555
    #16,632
    0
  8. #16631 Aiiyaya (@boomchayada) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 09:04
    ไม่ธรรมดา คือ คิง 5555
    #16,631
    0
  9. #16630 Littlemar (@Littlemar) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 01:54
    จบละน้องอิน หนีไม่พ้นแล้วละน้องเอ้ยยยยย
    #16,630
    0
  10. #16629 Waa Waw (@wowawow) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 23:55
    คิงหนะร้ายยย
    #16,629
    0
  11. #16628 Sudarak_sl (@Sudarak_sl) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 23:42
    แปลกๆแต่ได้ โอเคค่ะคิง
    #16,628
    0
  12. #16626 Rujie Taew (@rujietaew) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 23:03
    อิพี่มันมารยาค่ะน้อง น้องเข้าใจถูกละค่ะ 555
    #16,626
    0
  13. #16625 pcard (@pcardcards) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 22:40
    น้องอินลูกกกก คิงไม่ใช่คนเจ้าเล่ห์เลยสักนิดดดด คิงใสๆ 555++
    #16,625
    0
  14. #16621 Spmn9397 (@Spmn9397) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 20:43
    55555 เรื่องแบบนี้คุณเค้าดูเป็นเด็กไปเลย
    #16,621
    0
  15. #16620 Lalaland332221 (@Lalaland332221) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 20:41
    แงวงวงง เจ้าอินนนน
    #16,620
    0
  16. #16616 winanya19 (@winanya19) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 19:05
    ตามใจพี่แกเถอะคนไม่เคยทำอะไรแบบนี้
    #16,616
    0
  17. #16615 Carmenny (@chonluetai) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 19:02
    ห้างไม่ได้ปิดค่ะลูกอิน แต่มีคนปิดห้าง!!!
    #16,615
    0
  18. #16613 cute cute rabbit (@ypaenkham) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 18:47
    หลุมรักไงงง
    #16,613
    0
  19. #16612 ZeaNan Phatcharamon (@zeanan38) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 18:20
    เดี๋ยวนี้พัฒนานะคิงนะ เจ้าเล่ห์
    #16,612
    0
  20. #16610 Nekkoya02 (@Miumiki) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 18:10
    อยากจะแหมมมมมมมมไปถึงดาวอังคาร
    #16,610
    0
  21. #16609 WangEn_Tuan (@WangEn_Tuan) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 17:53
    ร้ายนักนะ!!!
    #16,609
    0
  22. #16608 JuneVIP (@yusukejune) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 17:23
    มารยาาาาาาา
    #16,608
    0
  23. #16607 Love AmeriThaiKong (@pinkyantz1126) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 17:13

    คิงใช้ความซึนเพื่อเดทกะน้องหรา แหมมมมมม
    #16,607
    0
  24. #16606 SOUL (@kana1920) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 17:04
    หนีไปอินทัช อย่าไปเชื่ออออออ
    #16,606
    0
  25. #16605 Bee_Bee_1225 (@Bee_Bee_1225) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 16:49
    เจ้าเล่ห์ไม่มีใครเกินคิงอีกแล้ว
    #16,605
    0