DON'T TOUCH ME มือผม คุณห้ามจับ

ตอนที่ 53 : ตอนที่ 53

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35,630
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,032 ครั้ง
    8 ธ.ค. 62

“ไม่ต้องเป็นหรอกจักรพรรดิ เป็นหัวใจของคิงก็พอแล้ว”

 

“เอ่อ คิงรับงานเสริมเป็นพระเอกลิเกเหรอ” อินทัชที่ใจเต้นผิดแปลกจังหวะธรรมดาไปชั่วขณะหนึ่งย่นคิ้ว นิ่วหน้าถามด้วยความรับไม่ได้

 

เออ มันก็ใจเต้นแรงแหละ แต่ความเย็นชา ไร้ใจ นิ่งเฉยของคิงหายไปไหน ทำไมเขาเห็นแต่พ่อค้าขนมครกอยู่ตรงนี้

 

ว่างเป็นหยอด ๆ

 

อย่าว่าแต่อินทัชที่รับไม่ได้นิด ๆ เลย อัศวินสี่คนที่อยู่ข้างกายคิงมานานก็ไม่มีใครที่รับมือกับคิงในเวอร์ชันนี้ได้สักคน แม้กระทั่งเจตวิชน์ที่ปกติจะรับมือกับคิงได้มากกว่าคนอื่น เจอแบบนี้เขาเองก็ยังตั้งรับไม่ค่อยจะได้เหมือนกัน

 

ทันทีที่คำถามของอินทัชถูกส่งไป อัศวินที่มีรอยยิ้มอยู่บนหน้าบ่อย ๆ สามคนก็เกือบจะกลั้นขำไม่อยู่ ได้แต่ทำเป็นเสสายตาหันไปมองทางอื่น

 

ยังไม่อยากถูกฆ่าโบกปูนข้อหาล้อเลียนเจ้านาย

 

“เปล่า เป็นคนที่นายรักต่างหาก” มาร์คตอบหน้าตาย หยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดแกล้งอินทัชอีกครั้ง

 

คนที่หน้านิ่วคิ้วย่นก็เพิ่มระดับเข้าไปอีกระดับหนึ่งเมื่อโดนแกล้งในเรื่องนี้อีกแล้ว อินทัชหันมองซ้ายขวา สูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ เอนตัวเข้าหาคิง พูดกระซิบชิดใบหู

 

“คนฉลาด ๆ อย่างคิงต้องรู้อยู่แล้วว่าทำไมผมถึงพูดอย่างนั้นออกไป เพราะฉะนั้นเลิกพูดประโยคนั้นได้แล้ว” อินทัชหมายถึงประโยคที่หมายถึงว่าคิงเป็นคนที่เขารัก

 

คนบ้าอะไรชอบหยิบยกประโยคนั้นมาพูดนัก แถมยังชอบพูดต่อหน้าคนอื่นอีก

 

“เรื่องนี้ฉันโง่” มาร์คพูดพร้อมกับหันไปทางอินทัช ซึ่งเป็นช่วงที่อินทัชยังไม่ได้ดึงตัวเองกลับไป นั่นทำให้หน้าของคิงเกือบจะชนเข้าที่หน้าของอินทัช

 

การใกล้ชิดกันในระยะประชั้นชิด มีเพียงแค่สายลมเท่านั้นที่รอดผ่านได้ทำให้คนทั้งคู่ชะงักไปและเป็นมาร์คที่ตั้งตัวได้ก่อน เขาไม่ได้เอนกายออกแต่กับเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้กว่าเดิมจนริมฝีปากเกือบจะสัมผัสกับริมฝีปากของอินทัช

 

“ผม เอ่อ ผมอิ่มแล้ว” อินทัชที่ได้สติขึ้นมาก่อนที่ริมฝีปากของคิงจะชนเข้ากับของเขาก็เบี่ยงตัวหลบ ดึงกายของตัวเองมานั่งหลังตรง พูดเสียงไม่มั่นคง

 

“หึ” มาร์คหัวเราะในลำคอเสียงเบา ต่อให้อินทัชไม่หลบเขาก็ไม่คิดที่จะทำอะไรในตอนนี้ ในสถานที่แบบนี้อยู่แล้ว

 

รอให้อยู่ในที่ลับตาคนดีกว่า

 

อัศวินทั้งสี่ยังคงเสสายตาหันไปทางอื่นทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นอะไร ทั้ง ๆ ที่ในใจอยากจะลุกออกไปจากตรงนี้ใจแทบขาด

 

อยากจะย้อนเวลาไปให้คิงนึกถึงเมื่ออาทิตย์ก่อนจริง ๆ ตอนที่ยังอึมครึมมืดหม่น แบบที่ไม่ใช่ตอนเบาหวานจะขึ้นตาพวกเขาอย่างนี้

 

แต่พูดไปอย่างนั้น ถ้าให้เลือกก็เลือกที่คิงเป็นแบบนี้จะดีกว่า แม้ว่าจะอดห่วงไม่ได้ว่าอินทัชจะกลายเป็นจุดอ่อนให้ศัตรูใช้เล่นงานคิง โดยเฉพาะศัตรูที่ถือว่าเป็นคนตระกูลเดียวกันกับอินทัช

 

หัวใจของคิงดันเป็นทายาทของศัตรูเก่าแก่ไปเสียได้ น่าลำบากใจจริง ๆ

 

“คิง ขอนั่งทานด้วยคนสิคะ โต๊ะอื่นเต็มหมดเลย” เสียงหวานของคนที่เดินเข้ามาใหม่ทำให้อินทัชที่เตรียมจะลุกจากเก้าอี้หยุดชะงักรวมทั้งคิงที่เอื้อมมือมาดึงแขนเขาเป็นเชิงสั่งว่าให้นั่งอยู่ก่อนก็ทำให้อินทัชยอมที่จะนั่งอยูต่อ เขาหันสายตาไปมองยังผู้มาใหม่ ควีนและอัศวินข้างกายทั้งสี่

 

จะว่าก็ว่าเถอะ มากันเยอะอย่างนี้จะนั่งตรงไหน อย่าว่าแต่ห้าคนเลย แค่ควีนคนเดียวก็ไม่มีที่จะนั่งแล้ว ก็เห็น ๆ กันอยู่ว่าโต๊ะนี้มันเต็มแล้ว แล้วจะยังขอร่วมโต๊ะไปทำไม

 

อินทัชนึกในใจอย่างสงสัยปนระอา

 

“ก็เห็น ๆ อยู่นี่ว่าโต๊ะเต็มแล้ว” ไม่ใช่มาร์คที่พูดตอบ แต่เป็นลอยซ์ที่พูดตอบแทน เขาเองก็คิดเหมือนอินทัชว่าจะมานั่งตรงไหน

 

ขี่คอพวกเขาเหรอ

 

“ไม่ใช่ว่าพวกนายกินเสร็จแล้วเหรอ” พวกนายที่ควีนโรสหมายถึงแน่นอนว่าย่อมเป็นอัศวินทั้งสี่และอินทัช ไม่รวมถึงคิง ก็จะรวมถึงได้ยังไงในเมื่อเป้าหมายของเธออยู่ที่คิง

 

พูดพร้อมกับกวาดสายตามองคนที่เธอบอกว่ากินเสร็จแล้ว จนมาหยุดอยู่ที่อินทัช และอินทัชก็รับรู้ได้ถึงสายตาที่ไม่เป็นมิตรจากอีกฝ่าย

 

อ่า ก็คงจะเห็นข่าวแล้ว ไหนจะเรื่องในวันประกวดอีก ให้อีกฝ่ายเป็นมิตรกับเขาได้ก็คงต้องมีปาฏิหาริย์เท่านั้นที่มันจะเกิดขึ้นได้

 

“ใช้อะไรมองถึงบอกว่ากินเสร็จแล้ว ไม่เห็นเหรอว่าอาหารยังเหรออยู่เกือบครึ่ง” ครูซถามเสียงเฉยชา เขาไม่มีความเกรงอกเกรงใจใด ๆ ให้กับควีนเลยสักนิด

 

ก็แค่อำนาจของเด็กเล่น มีอะไรน่ากลัวที่ไหนกัน

 

โรสิตาหน้าเสียที่ครูซพูดแบบนั้น เล็บที่ได้รับการตัดแต่งมาอย่างดีจิกเข้าที่เนื้อฝ่ามือด้านใน ในใจนึกแช่งอีกฝ่ายให้ตายตกเป็นร้อยเป็นพันครั้ง

 

พวกหมาขี้เรื้อน รอเธอได้เป็นนายหญิงของโอ คอนเนอร์ก่อนเถอะ จะเล่นงานไม่ให้ได้ผุดได้เกิดเลยคอยดู!

 

“อ่า นั่นสิ โรสเองก็มองผิดไป ว่าแต่อินทัชนี่โชคดีจังเลยเนอะที่ได้นั่งร่วมโต๊ะกับคิง คนอื่น ๆ อิจฉาแย่แล้ว” น้ำเสียงหวานพูด มีรอยยิ้มแตะต้มที่ริมฝีปาก

 

อินทัชขนลุกชันทันทีที่ได้ยินอย่างนั้น โอ้ คนที่เคยพูดจาเหยียดเขามากที่สุดคนหนึ่งมาพูดดีกับเขาแบบนี้

 

อดขนลุกไม่ได้จริง ๆ

 

“วันไหนว่าง ๆ เราไปกินข้าวด้วยกันสักมื้อสิ ฉันมีเรื่องอยากจะพูดกับนายเยอะเลย” โรสิตาพูดต่อด้วยรอยยิ้มหวานที่ยังคงมีประดับริมฝีปาก

 

ชวนเขาร่วมโต๊ะกินข้าว?

 

มีเรื่องอยากจะพูดกับเขาเยอะเลย?

 

เห็นเขากินหญ้าเป็นอาหารหรือไง

 

“เอาไว้ผมว่าง ๆ ก่อนแล้วกันนะครับ ผมค่อนข้างจะคิวยาว” อินทัชตอบกลับไปพร้อมรอยยิ้มที่หวานไม่แพ้กัน

 

“คิดว่าอีกไม่นานหรอก” เสนอหน้าได้อีกไม่นานหรอก เธอรับรอง

 

“โรสไปทานข้าวก่อนนะคะ” พูดทิ้งท้ายไว้อย่างนั้นก่อนจะพาบรรดาอัศวินเดินจากไป

 

“สรุปเขาต้องการอะไร” อินทัชถามแบบรำพึงรำพันไปอย่างนั้น ไม่ได้ต้องการคำตอบจริงจัง

 

“ช่างเถอะ ไปชมรมดีกว่า” อินทัชยักไหล่พูดก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้ และคราวนี้มันไม่มีแรงรั้งจากมาร์คแล้ว เพราะว่ามาร์คก็ลุกขึ้นด้วยเหมือนกัน

 

“คิงจะไปชมรมด้วยเหรอ” อินทัชถามเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเดินตามเขามาจนจะถึงตึกชมรมอยู่แล้ว

 

“อืม” มาร์คตอบสั้น ๆ ในลำคอ

 

“สระว่ายน้ำแตกแน่วันนี้” อินทัชพูดกับตัวเอง เชื่อได้เลยว่าแค่ข่าวว่าคิงเข้าชมรมแพร่ออกไป ไม่เกินห้านาทีสระว่ายน้ำจะต้องเต็มไปด้วยผู้คน

 

บางทีเขาควรเปลี่ยนใจกลับไปนอน แล้วค่อยหาเวลาอื่นมาแทน แต่คิดอีกที ตอนนี้เขากำลังตกอยู่ในเงื้อมือของคิง หนีไปไหนไม่พ้นหรอก

 

ขี้เกียจหนีด้วย

 

งั้นก็ช่างมัน คนวุ่นวายมาก ๆ เข้าคิงก็จัดการเองแหละ เขาจะคิดมากไปทำไม

 

พูดกับตัวเองอย่างนั้นก็ก้าวเท้าเดินต่อ

 

ระยะทางระหว่างไปตึกชมรมก็ยังคงเต็มไปด้วยสายตาของคนที่ลอบมองมาอยู่เช่นเคย และพอคล้อยหลังอินทัช คิงและอัศวินทั้งสี่ ถ้อยคำซุบซิบนินทา คำถามอยากรู้อยากเห็นทั้งหลายก็ดังตามหลังไม่ขาด

 

ทั้งสรุปว่าแท้ที่จริงแล้วอินทัชก็คืออันโนนศิลปินที่เก่งกาจคนนั้น ทั้งความสัมพันธ์ระหว่างคิงกับคนที่เคยได้ชื่อว่าเป็นกบฏ

 

ความอยากรู้อยากเห็นในเรื่องของคนอื่นไม่เคยหายไปจากโลกนี้ และไม่เข้าใครออกใคร

 

“ผมไปเปลี่ยนชุดก่อน” เมื่อมาถึงตึกชมรมแล้วอินทัชก็พูดกับคิงที่เดินเคียงคู่เขามา มือกระชับกระเป๋าสะพายที่มีกางเกงว่ายน้ำขาวอยู่ในนั้น

 

“นายจะลงสระงั้นเหรอ” มาร์คเลิกคิ้วถาม ภายในดวงตาปรากฏร่องรอยแห่งความคิดบางอย่าง เมื่ออินทัชพยักหน้าเป็นคำตอบยืนยันในคำถามของเขา และเมื่อคล้อยหลังอินทัชที่แยกตัวไปเปลี่ยนชุด ดวงตาคู่คมก็ปรายตามองไปยังอัศวินที่ยืนอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลในทันที

 

ครูซเป็นคนที่ผงกศีรษะรับคำสั่งทางสายตา คิงไม่จำเป็นต้องพูดเขาก็รู้ได้ทันทีเลยว่าอะไรคือสิ่งที่เขาต้องทำต่อจากนี้ เขาเดินแยกตัวไปยังสระว่ายน้ำในทันที และลอยซ์กับโฬมเองก็ไม่น้อยหน้า เดินไปยังประตูทางเข้าตึกชมรม เพื่อที่จัดการบางอย่างด้วยเช่นกัน ทิ้งเจตวิชน์ให้ยืนอยู่ตรงนั้นกับคิงเพียงคนเดียว

 

“คิงจะลงสระด้วยหรือเปล่า” เจตวิชน์ถามเพื่อที่หากคิงจะลงสระว่ายน้ำด้วยเขาจะได้ไปจัดเตรียมกางเกงว่ายน้ำมาให้เพราะคิงไม่ได้เตรียมกางเกงว่ายน้ำมาด้วยแน่นอน และพวกเขาก็ไม่รู้ว่าอินทัชจะเข้าชมรมและลงสระในวันนี้

 

ปกติอินทัชก็เข้าชมรมทุกสัปดาห์ตามกฏอยู่แล้ว แต่เจ้าตัวไม่เคยลงสระเลยสักครั้งเดียว เพิ่งจะมีครั้งนี้ที่เตรียมตัวมาลงสระพร้อมเลย

 

“อืม” มาร์คตอบในลำคอ ในตอนแรกเขาคิดจะปฏิเสธแต่ก็เปลี่ยนใจในที่สุด

 

เมื่อได้รับคำยืนยันเจตวิชน์ก็หมุนตัวเดินไปจัดการหาชุดว่ายน้ำมาให้คิง ซึ่งใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีก็ได้มา

 

 

ร่างสูงโปร่งที่อยู่ในสภาพท่อนร่างสวมกางเกงว่ายน้ำยาวเลยเข่าไปหนึ่งคืบ ท่อนบนเปลือยเปล่า มือซ้ายถือหมวกและแว่นตาสำหรับใส่ว่ายน้ำเอาไว้ ยืนอยู่หน้ากระจกในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ดวงตาคู่สวยแฝงความลังเลว่าจะออกไปทั้งอย่างนี้หรือจะใส่เสื้อด้วยดี ดวงตาจ้องมองไปในกระจก มองร่างกายขาวสะอาดของตัวเอง มองตั้งแต่ศีรษะไล่ลงมาเรื่อย ๆ จนมาหยุดอยู่ที่ตำแหน่งด้านซ้าย บริเวณที่ตั้งของก้อนเนื้อหัวใจ มือขวาที่ยังว่างอยู่ลูบไล้ไปยังรอยตำหนิเดียวที่มีอยู่บนตัวของเขา ปานที่ติดตัวเขามาตั้งแต่เกิด ปานที่มองเผิน ๆ แล้วอาจจะนึกเข้าใจผิดไปว่าเป็นร่องรอยบาดแผลจากการถูกแทง

 

มันเหมือนรอยถูกแทงจริง ๆ นั่นแหละ ซึ่งหากใครแทงตัวเองที่บริเวณนี้คงจะไม่รอด เพราะมันเป็นตำแหน่งที่แทงเข้าหัวใจพอดี หรืออาจะมีสิทธิ์รอดหากเป็นคนที่พิเศษจริง ๆ แบบคุณแม็กซิมัส โอ คอนเนอร์คนนั้น

 

“แกร๊ก” เสียงที่เปิดประตูเข้ามาทำให้อินทัชหลุดออกจากความคิดของตัวเอง เขาหันหน้าไปมองผู้ที่เข้ามาใหม่ ก่อนจะเห็นว่าเป็นคนที่มาชมรมพร้อมกันกับเขา

 

ไม่คิดว่าคิงก็จะลงสระด้วยเหมือนกัน

 

อินทัชคิดแบบนั้นเพราะเห็นกางเกงว่ายน้ำสีดำสนิทขาสั้นที่คิงถือมาพอดี

 

“สระว่ายน้ำต้องแตกแน่ ๆ วันนี้” อินทัชพูดประโยคเดิมซ้ำอีกครั้ง ดวงตาทอดมองไปยังคนที่จะทำให้สระว่ายน้ำแตก

 

“นั่นรอยอะไร” มาร์คไม่สนใจคำพูดที่อินทัชพูดออกมา แต่สาวเท้ายาวเข้าประชิดตัว มือหนายกขึ้นลูบไล้รอยแดงที่อกด้านซ้านของอินทัช ดวงตาคู่คมมีแต่ความสงสัยเปิดเผยออกมา น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นก็แสดงออกถึงความสงสัยชัดเจนเช่นกัน

 

อินทัชขยับตัวถอยห่างโดยอัตโนมัติก้าวหนึ่ง แพขนตากะพริบขึ้นลงถี่ ๆ อย่างคนที่ตั้งตัวไม่ทัน ก่อนจะได้สติกลับคืนมาเมื่อคิงส่งเสียงถามประโยคเดิมอีกครั้ง

 

“รอยอะไร” นิ้วมือเรียวตามลูบไล้ที่รอยแดงนั้นแผ่วเบา นึกถึงรอยตำหนิที่อยู่บนร่างกายของเขาในตำแหน่งเดียวกัน

 

และรอยบนตัวของเขานั้นเขารู้ดีว่ามันมาจากไหน มาได้อย่างไร แต่เขาหวังเหลือเกินว่าร่อยรอยบนตัวอินทัชที่เขากำลังสัมผัสอยู่นี้จะไม่ได้มาจากสาเหตุเดียวกัน

 

มันไม่ควรจะเป็นอย่างนั้น

 

“ปานน่ะครับ มีมาตั้งแต่เกิด” อินทัชตอบเสียงเบา ร่างกายเกร็งน้อย ๆ กับสัมผัสร้อน ๆ จากปลายนิ้วของคิง

 

“มันน่าเกลียดใช่ไหม” แม้ว่าจะไม่ใช่ปานที่ใหญ่มาก แต่มันก็เห็นชัดอยู่ดี และที่เขาถามเพราะสีหน้าของคิงหลังจากเห็นปานบนอกข้างซ้ายของเขา

 

มันดูสับสน และเหมือนจะรับไม่ได้

 

“เปล่า ไมได้น่าเกลียดสักนิด” มาร์คขยับตัวถอยหลังมาสองก้าวก่อนจะตอบคำถาม แต่เมื่อเห็นสีหน้าไม่เชื่อในคำตอบของเขา มาร์คจึงได้ค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ตัวเองสวมใส่อยู่ออกทีละเม็ดจนหมดแผง ก่อนจะถอดเสื้อออกจากตัว ท่ามกลางสายตาที่เปลี่ยนเป็นมึนงงของอินทัช

 

“งั้นของฉันก็คงน่าเกลียดเหมือนกัน” มาร์คลูบเบา ๆ ที่ปานของตัวเอง ปานแดงที่อยู่บนหน้าอกของอินทัช ต่างกันแค่มันมีลักษณะเหมือนบาดแผลจากการโดนลูกกระสุนทะลุผ่านก็เท่านั้น

 

อินทัชไม่ได้สนใจคำพูดของคิงเลยสักนิด ทันทีที่เขาเห็นปานแดงบนตัวของคิง ร่างกายของเขาก็เซถอยหลังไปสองก้าวในทันที

 

ภาพตอนที่คุณอชิระลั่นกระสุนปืนใส่คุณแม็กซิมัสจนอีกฝ่ายตกหน้าผาปรากฏในสมองของเขาอีกครั้ง และคราวนี้มันชัดเจนกว่าครั้งก่อนหน้า

 

ดวงตาของอินทัชเบิกกว้างขึ้น มือสองข้างยกขึ้นมาเกาะกุมที่ขมับของตัวเองเพราะอาการปวดหัวที่เกิดขึ้นมา

 

“อินทัช อินทัช!” มาร์คขยับตัวเข้าประชิด สองแขนแกร่งโอบรวบคนที่ร่างกายซวนเซเข้ามาในอ้อมกอด ส่งเสียงเรียกสติคนที่ตอนนี้ตกอยู่ในห้วงเหตุการณ์จากอดีต

 

เหตุการณ์ที่ไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขได้แล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.032K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,201 ความคิดเห็น

  1. #23037 Rainbowtt (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 18:03
    จะมีกลิ่นมาม่าไหมน้า
    #23,037
    0
  2. #22399 pommys (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 11:01
    มีเรื่องอยากพูดด้วยเยอะแยะเลย แหวะ มั่นหน้า
    ตลกเป็นพ่อค้าขายขนมครก
    #22,399
    0
  3. #21194 dantry (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 23:22
    ต้องเตรียมตัวรับมือให้ทันคิงเวอร์ชั่นใหม่เด้ออ ไม่งั้นคงมีเส้นเลือดฝอยในจมูกแตกแน่ๆเพราะหัวใจสูบฉีบมากเกินความดันพุ่ง อันนี้บอกน้องอินหรอ หึ บอกตัวเองอะ แงงงงง
    #21,194
    0
  4. #20789 wwinter15 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 12:16
    หยอดอีกค่ะพี่ หยอดอีกกกกกก
    #20,789
    0
  5. #16946 poo2momo (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 02:29
    ขอหมั่นยัยโรลออนได้ม๊ะ

    หยอดเก่งนะพี่คิง
    #16,946
    0
  6. #16732 RealThxnB (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 17:04
    หยอดๆไปเผื่อฟลุ๊คสักวันเน้อะคิง
    #16,732
    0
  7. #15307 naeyht (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 04:47
    พ่อค้าขนมครกต้องใจเย็นๆนะคะ
    #15,307
    0
  8. #15183 mysocute (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 12:44
    พอเปิดตัวแล้ว ก็ตัวติดกันไม่ห่างไปไหน :)
    #15,183
    0
  9. #13757 kanun0_0 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 16:59
    แหมคิงงงงง
    #13,757
    0
  10. #13697 Aomsin2004 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 17:45
    รุกเก่งงง
    #13,697
    0
  11. #13695 bibimbua (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 08:56
    แหมคิง ได้ทีเอาใหญ่นะ
    #13,695
    0
  12. #13694 SUTH17 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 01:40
    หยอดเป็นขนมครกเลยนะจ้าคิง
    #13,694
    0
  13. #13693 kiwraso (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 22:02
    ขำคุณพี่เค้าาาาาา รุกหนักสุดดด
    #13,693
    0
  14. #13692 impingz (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 21:38

    บ้าบอหยอดเก่งเหลือเกินพ่อคุณเอ้ย>/////<
    #13,692
    0
  15. #13690 iammeenuch (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 18:45
    จากนายใหญ่โอ คอนเนอร์กลายเป็นพ่อค้าขายขนมครก555
    #13,690
    0
  16. #13688 OohSeL_9490 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 13:56
    ในใจก็แบบ จูบเลยๆๆๆๆๆๆๆๆ 555555
    #13,688
    0
  17. #13687 Lalaland332221 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 10:06
    รอออออออออ
    #13,687
    0
  18. #13686 ปีใหม่ (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 09:06

    ควีนมีความหมั่นมากกกกกก

    #13,686
    0
  19. #13685 1612254 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 06:18

    อ้าว คิงเปลี่ยนอาชีพแล้วหรอ

    #13,685
    0
  20. #13684 Da_yuki (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 05:42
    เปลี่ยงอาชีพหรอคอง หยอดเอาหยอดเอา ความขี้เกียจหนีของอินทัชนี้ หึหึ เข้าทางคิงมากๆ
    #13,684
    0
  21. #13683 nunut_2540 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 04:05
    รอออออ
    #13,683
    0
  22. #13682 kratao (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 03:31
    เป็นหัวใจของคิงก็พอออออออออออ
    #13,682
    0
  23. #13681 WangEn_Tuan (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 02:36

    -////-
    #13,681
    0
  24. #13680 WangEn_Tuan (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 02:35
    หนูก็ตั้งรับไม่ทันกับพี่เวอร์ชันนี้เหมือนกันค่ะ
    #13,680
    0
  25. #13679 MomMuelley (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 00:29
    พี่มาร์คหยอดเเต่ละที ไม่รู้จะขำหรือจะเขิน 555 ช่วงนี้ก็เเลดูค่อยเป็นค่อยไป ค่อยๆหวานเเบบเรียบๆ เอ๊ะ 5555
    #13,679
    0