DON'T TOUCH ME มือผม คุณห้ามจับ

ตอนที่ 14 : ตอนที่ 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 74,931
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9,668 ครั้ง
    27 ก.ค. 62

อินทัชมองบรรยากาศเงียบเหงาของแคนทีนวีไอพีที่ตอนนี้มีผู้ใช้บริการอยู่เพียงไม่กี่คนเท่านั้น ทั้ง ๆ ที่ปกติจะคึกคักและเต็มไปด้วยเหล่านักศึกษาอันมีจะกินทั้งหลาย แต่ในช่วงสองสามวันมานี้ผู้คนกลับรวมตัวกันไปอยู่ที่แคนทีนธรรมดากันเสียหมดและสาเหตุที่ทำให้ผู้คนไปที่นั่นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน

 

คิงนั่นเอง

 

อินทัชที่พยายามหลีกเลี่ยงการที่จะพบเจอกับคิงและผู้คนที่มากหน้าจึงได้แต่พาตัวเองมาใช้บริการแคนทีนวีไอพีนี้แทนเสียเอง ทั้ง ๆ ที่ลึก ๆ แล้วในใจแสนจะคิดถึงและเสียดายรสชาติฝีมือของเจ้าของร้านอาหารที่เขาเป็นลูกค้าประจำ

 

อาหารฝีมือคุณป้าที่เขาถูกใจก็ต้องอดกินแล้วยังต้องตื่นแต่เช้าเพื่อทำข้าวกล่องมากินเองอีก นี่เป็นเรื่องที่ชวนทอดถอนหายใจไม่น้อย

 

ทำไมเขาถึงต้องลำบากใช้ชีวิตขนาดนี้กันนะ

 

คนที่รู้สึกว่าชีวิตของตัวเองในช่วงสองสามวันมานี้แสนจะวุ่นวายในรอบหลายปีถอนหายใจแผ่วเบาแล้วเริ่มส่งอาหารเข้าปาก

 

รีบกินรีบไปเรียน วันนี้เขาก็ยังคงมีเรียนทั้งวันเช่นเคย บ่ายวันนี้เขาจะเรียนปฏิบัติการในห้องแลป เป็นวิชาที่ได้ลงมือทดลองทำด้วยตัวเอง

 

หลายคนมักจะคิดว่าการเรียนคหกรรมเป็นการเรียนทำอาหารแต่แท้ที่จริงแล้วมันมีอะไรที่มากกว่านั้น อย่างเช่น ต้องเรียนเรื่องปฏิกิริยาระหว่างวัตถุดิบต่างชนิดกันเมื่อผสมมันเข้าด้วยกัน เป็นคณะที่เรียนยากไม่แพ้คณะอื่นเลยเช่นกัน

 

คนก้มหน้าก้มตาตักอาหารเข้าปากได้ไม่เท่าไหร่ก็รู้สึกเหมือนโดนสายตาจ้องมองมา ไม่ใช่มองจากระยะไกล ๆ เหมือนที่คุ้นชิน แต่เป็นระยะประชิด

 

อินทัชเงยหน้าขึ้นมอง เมื่อเห็นว่าใครกันที่กำลังจ้องมองเขาอยู่ ปากที่มีอาหารอยู่ข้างในก็อ้าออกน้อย ๆ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นอย่างนึกไม่ถึง

 

ไม่ใช่ว่าคนอยู่ที่แคนททีนธรรมดาหรือไง ทำไมถึงมาโผล่อยู่ที่นี่ได้!

 

“แมลงวันบินเข้าปากหมดแล้ว” สิ้นเสียงของโฬม หนึ่งในสี่อัศวินเคียงข้างคิง คนเป็นกบฏก็หุบปากฉับทันที

 

“หืม อาหารน่าตาคุ้น ๆ นะ เหมือนจะเคยเห็นที่ไหน” ครูซทรุดตัวลงนั่งเยื้องไปทางด้านตรงข้ามโดยที่ไม่ได้ขออนุญาตคนที่นั่งอยู่ก่อนแล้วพูดขึ้น สายตาจ้องมองเมนูอาหารที่มีหน้าตาที่คุ้นเคยเหมือนเขาจะเพิ่งเคยเห็นไปเมื่อวาน

 

เมนูที่คิงของเขากินทั้งมื้อเช้าและมื้อเที่ยงคนเดียวถึงห้ากล่อง

 

อินทัชก้มมองกล่องอาหารของตัวเองแล้วเงยหน้ามองคนที่พูดทักก่อนที่จะหันเหสายตาไปยังคิง เห็นคนมองไปทางอื่น ไม่ได้หันมาสนใจเขาก็นิ่วหน้าน้อย ๆ

 

ไม่ใช่ว่าเมื่อวานเขาเพิ่งทำเมนูนี้ฝากคิงไปให้อัศวินทั้งสี่ด้วยหรือไง

 

หรือว่าคิงไม่ได้เอาไปให้เพื่อน แต่โยนอาหารที่เขาตั้งใจทำทิ้งลงถังขยะไปแล้ว!

 

เป็นไปได้ เขาลืมไปได้ยังไงว่าคนอย่างคิงจะยอมเป็นไปรษณีย์รับฝากส่งของได้ยังไง

 

อ่า เขาลืมตัวฝากผิดคนแล้ว

 

อินทัชถามเองตอบเองในใจ

 

ขณะที่อินทัชจมอยู่กับความคิดของตัวเอง อัศวินทั้งสี่ก็ส่งสายตามองกันอย่างแลกเปลี่ยนความคิด ก่อนที่จะพร้อมใจกันหันไปมองคิง

 

คนที่เป็นจุดรวมสายตาของคนทั้งสี่ไม่ได้มีสีหน้าเปลี่ยนแปลงอะไร เขาเดินไปทิ้งตัวลงนั่งข้าง ๆ อินทัชและนั่นก็ทำให้คนที่นั่งอยู่ก่อนแล้วเกร็งตัวขึ้นมานิดหน่อยอย่างช่วยไม่ได้

 

“มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ” อินทัชลองถามดูว่าคนกลุ่มนี้มีธุระอะไรกับเขากันแน่ถึงได้รวมตัวอยู่ที่โต๊ะเขาในตอนนี้

 

วันก่อนอาจจะคิดได้ว่าคนไม่เห็นกระเป๋าเขาถึงได้นั่งโต๊ะที่เขาจองเอาไว้ แต่วันนี้เขาทั้งคนนั่งอยู่ ทั้งคิงทั้งอัศวินยังพากันมานั่งด้วยทั้ง ๆ ที่ยังมีโต๊ะว่างอีกหลายสิบตัว

 

“ก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษ” ลอยซ์เป็นผู้ตอบแล้วนั่งลงตรงข้ามกับอินทัช

 

“เพราะพิเศษต่างหากเลยมานั่งด้วย”

 

“อะไรนะครับ” อินทัชถามเมื่อได้ยินโฬมพูดอะไรสักอย่างในลำคอกับลอยซ์ แต่เขาได้ยินไม่ชัดเจน

 

อะไรพิเศษ ๆ นี่แหละ

 

“หิว” ยังไม่ทันที่คำถามของอินทัชจะได้คำตอบ คำพูดสั้น ๆ เพียงคำเดียวของคนที่มากอิทธิพลในที่นี้ก็ทำให้โต๊ะอาหารทั้งโต๊ะตกอยู่ในความเงียบ

 

หิวแล้วทำไมไม่ไปหาอะไรกินล่ะ

 

อินทัชได้แต่พูดกับตัวเองในใจ แต่สีหน้าภายนอกไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร ลูกตาสีดำสนิทส่ายมองคิงที มองอัศวินทีว่าจะทำยังไงกับความหิวของคน

 

สายตากลอกมองไปทั่วจนกระทั่งไปสะดุดเข้ากับถุงในมือของเจตวิชน์

 

นั่นใช่ถุงอาหารจากร้านคุณป้าใช่ไหม หรือเขาเข้าใจอะไรผิดไป

 

คนพวกนี้คงไม่ได้ถึงขนาดไปซื้ออาหารจากแคนทีนโน้นเพื่อมาทานที่แคนทีนนี้ใช่ไหม

 

คนคงไม่ทำอะไรยุ่งยากแบบนั้นหรอกมั้ง

 

อินทัชสับสกับตัวเองในใจ จมูกก็ลอบสูดดมกลิ่นอาหารเมนูที่คุ้นเคย น้ำลายกลืนลงคออึกใหญ่

 

เมนูโปรดของเขา จากร้านอาหารประจำของเขา!

 

เมื่อวานก็ไม่ได้กิน มาวันนี้ก็ยังไม่ได้กินอีก!

 

อดใจเอาไว้ สนใจอาหารของนายเถอะ

 

คนชอบ Pie and Mas เป็นชีวิตจิตใจ คนที่เคยพยายามทำเมนูนี้เพื่อทานเองมาเกือบร้อยครั้งแต่ล้มเหลวทุกครั้งเพราะไม่ได้รสชาติที่ถูกใจบอกกับตัวเองให้สนใจอาหารที่เขาทำมาในวันนี้


 

บางครั้งอินทัชก็ไม่เข้าใจในความชอบของตัวเองเหมือนกัน เขาชอบอาหารไทยและก็ทำอาหารไทยได้อร่อย แต่อาหารชาติอื่นเขาก็ทำได้อร่อยเหมือนกัน แต่มีเพียงเมนูเดียวเท่านั้นที่ไม่ว่าจะได้สูตรได้วิธีทำที่ดีมาจากที่ไหน รสชาติที่ออกมาก็ไม่เคยจะถูกใจถูกปากเขาเลยสักครั้งเดียว

 

ใจของเขาเฝ้าบอกว่ามันไม่ใช่รสชาติที่เขาต้องการ และนั่นทำให้เขาไม่เคยได้ทานเมนูนี้ที่ไหนอีกเลย จนกระทั่งมาเจอฝีมือคุณป้านี่แหละ ถึงได้ทำให้เขาได้กินเมนูนี้ในทุก ๆ วัน

 

อินทัชกินบ่อยแต่ไม่เคยรู้สึกเบื่อ กลับกันเขากลับรู้สึกว่าเขาถูกเติมเต็มในสิ่งที่เขารอคอยมานาน

 

เป็นเรื่องที่น่าตลกดีที่เขารู้สึกเช่นนั้น

 

gอ๊ะ

 

อินทัชอุทานในใจเมื่อรู้สึกว่างเปล่าขณะที่มือเขากำลังจะหยิบช้อนส้อมขึ้นมาตักอาหารกินต่อ มองตามไปจึงเห็นว่ากล่องอาหารที่ควรจะวางอยู่ตรงหน้าเขานั้นบัดนี้ได้เคลื่อนย้ายไปอยู่ตรงหน้าคิงแล้วเรียบร้อย ไม่เพียงแค่กล่องอาหารที่อยู่ตรงหน้าคิง กระทั่งช้อนกับส้อมก็อยู่ในมือของคิงแล้วด้วยเหมือนกัน!

 

“นั่นข้าวผม” อินทัชร้องทักท้วงทันทีด้วยรู้แล้วว่าตัวเองกำลังโดนแย่งอาหารไปต่อหน้าต่อตา แล้วนั่น ช้อนนั่นเขาก็ใช้แล้วนะ ข้าวนั่นเขาก็กินไปแล้วด้วย

 

คนที่แย่งข้าวคนอื่นมาดื้อ ๆ ไม่ตอบอะไร เพียงแค่จ้องหน้าเจ้าของ ไม่สิ ต้องบอกว่าจ้องหน้าอดีตเจ้าของกล่องข้าวนิ่งอยู่ชั่วครู่ก่อนจะใช้ช้อนตักข้าวผัดน้ำพริกกุ้งเสียบแกล้มด้วยไข่ต้มใส่ปาก

 

ทำอย่างนั้นด้วยสีหน้าเรียบนิ่งเหมือนตัวเองไม่ได้แย่งข้าวใครกิน

 

อินทัชเปิดปากค้างกับการกระทำเช่นนั้น

 

นี่ไม่ใช่คิงแล้ว นี่มันขโมย ขโมยที่หน้าด้านมาก ๆ ด้วย!

 

ในขณะที่อินทัชโวยวาย และสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้นในใจ อัศวินทั้งสี่ก็พร้อมใจกันหัวเราะขำ ขนาดเจตวิชน์ที่ปกติจะหน้านิ่งไม่แพ้คิงก็ยังมีรอยยิ้มขบขันกับเขาด้วยเหมือนกัน

 

“เอ้า อย่าเพิ่งโมโหหิว เอานี่ไปแลกเปลี่ยนกันไป” โฬมคว้าถุงอาหารในมือของเพื่อนแล้วมาส่งให้คนที่โดนเพื่อนอีกคนของเขาแย่งอาหารไปหน้าตาเฉย

 

ตลกจริง ๆ

 

ว่าแต่คิงเถอะ อดใจรอมาได้ตั้งนาน แต่พอมาตอนนี้ เหลือเวลาอีกแค่สองเดือนก็เหมือนจะทนรอไม่ไหวแล้ว

 

แค่นิด ๆ หน่อย ๆ ก็ยังยอมทำ

 

กลัวก็แต่ว่าเด็กจะตกใจกลัวไปก่อนก็เท่านั้น

 

อินทัชมองอาหารที่ถูกนำมาและเปลี่ยนสลับกับอาหารของตัวเองที่ถูกแย่งชิงไป

 

เขาควรจะรู้สึกยังไงดีในตอนนี้ สับสนไปหมดแล้วจริง ๆ

 

“กินไปเถอะ คิงน่ะเบื่ออาหารพวกนี้แล้ว เขาชอบอาหารไทยมากที่สุด เพราะฉะนั้นนายก็เสียสละข้าวกล่องให้คิงไปเถอะ” ลอยซ์พูดกล่อมอินทัชให้ยอมยกอาหารให้เพื่อนเขาแต่โดยดี แล้วยอมรับของที่เอามาแลกเปลี่ยนไป

 

อินทัชมองหน้าคนพูดชั่วครู่แล้วระบายลมหายใจออกมาแผ่วเบา ยอมรับการแลกเปลี่ยนแต่โดยดี

 

ให้ไปแย่งข้าวกล่องคืนมาน่ะเหรอ เหลืออะไรให้แย่งเล่า เขาสับสนแค่ไม่ถึงนาที ข้าวเขาหายไปแล้วครึ่งกล่อง!

 

อินทัชที่ตัดสินใจยอมรับการแลกเปลี่ยนรับกล่องอาหารมาแต่โดยดี เปิดออกได้กลิ่นหอมของอาหารที่โชยมา อารมณ์ที่สับสนอยู่ก็แปรเปลี่ยน รอยยิ้มถูกใจปรากฏอยู่ที่มุมปาก

 

และนั่นทำให้คนที่ทอดสายตามองมาก็มีรอยยิ้มมุมปากขึ้นมาบ้างเช่นกัน

 

“เออ ได้ข่าวว่าบริษัทพ่อนายได้รับว่าจ้างงานใหม่มาใช่ไหม เห็นว่าคนที่ต้องการให้สืบรอบนี้ค่อนข้างน่าสนใจนี่” หลังจากที่อินทัชกินอาหารไปได้ไม่กี่คำ สี่อัศวินที่ปากว่างเพราะไม่ได้กำลังกินอะไรก็มีคนเปิดประเด็นเรื่องคุยขึ้นมาก่อน

 

“อืม น่าสนใจ ถ้างานนี้สำเร็จ วงการบันเทิงวงการเพลงคงคึกคักขึ้นแน่ ๆ” คำตอบของโฬมที่ตอบกลับลอยซ์ทำให้อินทัชหูกางอย่างต้องการรู้ด้วย

 

นี่เขาไม่ได้กำลังกินเผือกนะ แค่กำลังใส่ใจในวงการที่ตัวเองก็อยู่ด้วยเหมือนกัน แม้ว่าจะอยู่อย่างหลบ ๆ ซ่อน ๆ ก็เถอะ

 

“ไม่ใช่ว่าเรื่องพวกนี้นายต้องปิดเอาไว้ตามจรรยาบรรณหรือไง” เจตวิชน์ถามแต่สีหน้าไม่ได้เผยร่องรอยตำหนิใด ๆ

 

อินทัชห่อเหี่ยวทันทีเมื่อได้ยินประโยคนั้น อดรับรู้แน่แล้ว

 

นี่ไง นี่ไงนิสัยธรรมชาติของมนุษย์ (ส่วนใหญ่) เรื่องของตัวเองก็อยากจะปกปิด แต่พอเป็นเรื่องของคนอื่นก็อยากจะรับรู้

 

“ก็ไม่ได้ไปพูดกับคนอื่นที่ไหน ตรงนี้ก็มีแต่คนกันเองทั้งนั้น” โฬมยักไหล่พูดตอบเพื่อน

 

อินทัชเหลือบมองคนที่ให้คำตอบมาแบบนั้น นี่ไม่ได้ลืมไปไหมว่าโต๊ะนี้มีเขาอีกคนที่นั่งอยู่

 

คิดอย่างนั้นแต่ไม่ได้ทักท้วงอะไร แน่นอนว่าอานุภาพของความอยากรู้อยากเห็นว่าทำงานอยู่

 

“เอางี้ นายไม่ต้องพูด เดี๋ยวฉันพูดเอง ถ้าถูกนายก็แค่นิ่ง ๆ ไว้ แต่ถ้าไม่ใช่นายก็ส่ายหัวเอา” ลอยซ์นำเสนอทางเลือกด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์

 

สุดยอด คนไม่ได้พูดก็ถือว่าไม่ผิด โฬมไม่ได้พูดเอง ก็ถือว่าไม่ได้เอาความลับของลูกค้ามาเปิดเผย

 

แต่ว่านะ สาบานได้ว่าเขาจะไม่จ้างบริษัทนักสืบของครอบครัวโฬมเด็ดขาด

 

“คนที่บริษัทนายได้รับว่าจ้างมาจากเอทีอีให้ไปสืบหาข้อมูล ไม่สิต้องบอกว่าให้ไปสืบหามาว่าตัวจริง ใบหน้า โฉมหน้าที่แท้จริงคือใคร นั่นก็คือ Unknown

 

“แค่ก ๆๆๆ” สิ้นคำพูดของลอยซ์ อินทัชก็สำลักอาหารทันที

 

นั่นมันเขา!

 

คนที่กำลังถูกตามสืบตัวตนที่แท้จริงอยู่นั่นก็คือเขา

 

อินทัชหน้าเปลี่ยนสีทันทีที่ได้ยินอย่างนั้น

 

เรื่องนี้ ถ้าเป็นบริษัทอื่นเขาไม่กลัวเท่าไหร่นัก แต่ว่าจ้างบริษัทของโฬม บริษัทที่มีชื่อเสียงด้านนี้มาอย่างยาวนานและไม่เคยมีงานไหนที่ทำไม่ได้ แม้กระทั่งสายลับระดับโลกยังไม่สู้

 

แล้วเขาจะหลุดรอดไปได้ยังไงกัน!

 

อินทัชกระวนกระวายกับตัวเองในใจ

 

หรือว่าจะหมดเวลาแห่งการหลบซ่อนตัว หมดเวลาแห่งการใช่ชีวิตอย่างสงบสุขแล้ว

 

อินทัชถามตัวเอง

 

ถ้าเขาไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขต่อไป นายอาทิตย์ คนที่ทำให้เขาต้องโดนเปิดเผยตัวตนก็อย่าหวังว่าค่ายเพลงของตัวเองจะมีที่ยืนอยู่ในวงการนี้ต่อไป

 

เขาจะสนับสนุนทุกค่ายที่เป็นคู่แข่งของเอทีเอนเตอร์เทรนเมนต์ ไม่ให้ค่ายค่ายนี้ได้ผุดได้เกิดเลยคอยดู!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9.668K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,201 ความคิดเห็น

  1. #23090 desbestiny (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 18:29
    555 คิงอาจจะเป็นคนหยุดการสืบนี้เองก็ได้นะ ไม่อยากให้น้องต้องวุ่นวาย ให้น้องวุ่นวายกับตัวเองคนเดียวพอ
    #23,090
    0
  2. #22386 pommys (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 09:57
    สืบหาทำไม
    #22,386
    0
  3. #21177 NoneCoffee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 14:54
    คิงรู้นานแล้วป่าว 555555
    #21,177
    0
  4. #20774 wwinter15 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 10:47
    เผลอๆคิงน่ะรู้เรียล unknown แล้วป่าวววว
    #20,774
    0
  5. #16836 poo2momo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 17:48
    หรือว่าคิง เอ้ย มาร์คจะรู้แล้ว
    #16,836
    0
  6. #16825 vegakim (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 12:15
    2เดือนคือเวลาแก้คำสาปเหรอ นี่เดามั่วซั่วไปหมดแล้ววว
    #16,825
    0
  7. #14988 chanchanchan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 22:09
    เล่นเลยค่ะ จัดการเล้ยยยยย
    #14,988
    0
  8. #14685 JINWOOBIN (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 00:37
    น้องเอาแต่ใจมาก เอ็นดู555555555555555
    #14,685
    0
  9. #14198 d_nutss0648 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 20:36
    โอ้โห มองจากดาวอังคารยังรู้เลยลู้กก
    #14,198
    0
  10. #14021 Fokkop (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 20:44
    เลิกลั่กๆๆๆๆใหญ่แล้วหนู
    #14,021
    0
  11. #11386 duki_13 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 13:39
    เก็บอาการไม่เก่งเลยหนู
    #11,386
    0
  12. #11264 pumiw (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 21:23
    น้องเก็บอาการลูกห
    #11,264
    0
  13. #10948 maple_deluxe (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 12:20
    เลิ่กลั่กไปหมดแล้วน้องงง
    #10,948
    0
  14. #10612 Brem25 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 21:57
    น้องเก็บอาการลูก55555
    #10,612
    0
  15. #10498 santalovely (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 18:51

    น้อง พิรุธ​ใหญ่โตมาก

    #10,498
    0
  16. #9472 imoonan061994 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 13:44
    ประเด็นก็คือรู้อยู่แล้วเหอะ ทำเป็นมาพูดให้ได้ยิน
    #9,472
    0
  17. #9442 kakdtskaito (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 20:29
    น้องดูแค้นแล้ว ทั้งๆที่ยังไม่เกิดไร 55+
    #9,442
    0
  18. #9357 dekcassxy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 21:17

    จจัดการมันเลยยยยย

    #9,357
    0
  19. #9306 61seconds (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 07:45
    คุณป้าเจ้าของร้านเป็นแม่คิงรึเปล่าน้อ ถึงทำอาหารได้ถูกใจน้อง
    #9,306
    0
  20. #9291 KanchanaChongnok (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 08:47
    ลูกกกกก ใจเย็นๆนะ
    #9,291
    0
  21. #9269 Wiranthita (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 10:25

    555 เก็บอาการหน่อยลูก

    #9,269
    0
  22. #9257 re-turn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 02:37
    จริงๆน่าจะรู้แล้วไหมอ่ะว่าน้องคือ unknow โง้ยยยยยย
    #9,257
    0
  23. #8936 chanokchon1689 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 02:07
    ย้อนแย้งแบบสุดๆ
    #8,936
    0
  24. #8880 mysocute (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 12:59
    แกล้งน้อง เอ็นดู
    #8,880
    0
  25. #8335 naaatthaa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 11:37
    พวกอัศวินแกล้งน้องแน่ๆ
    #8,335
    2
    • #8335-1 naaatthaa(จากตอนที่ 14)
      12 พฤษภาคม 2562 / 11:37
      แบบโดนจ้างจริง แต่จงใจเอามาพูดให้น้องฟัง
      #8335-1
    • #8335-2 sirinda098xxx(จากตอนที่ 14)
      24 พฤษภาคม 2562 / 21:00
      เห็นด้วยยย
      #8335-2