PDTF โปรดิวซ์เซอร์ห้ามรัก (ผมร้าย คุณอย่ารัก)

ตอนที่ 24 : ตอนที่ 24

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32,087
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,913 ครั้ง
    12 ธ.ค. 62

เมื่อเรื่องทุกอย่างคลี่คลายลงแล้ว เคนนิทหาสร้อยของตัวเองที่ตกหล่นอยู่ในห้องออกกำลังกายเจอ ทัพฟ้าจึงได้ปล่อยตัวเด็กฝึกคนอื่น ๆ ไปทานอาหารกลางวัน รวมทั้งตัวเองก็ไปนั่งทานอาหารรวมกับครูฝึกทั้งเจ็ดคนที่นั่งแยกอยู่อีกโต๊ะหนึ่ง

 

“พีดีท่านรองเก่งจังเลยนะคะ ดูกล้องวงจรปิดแค่ครั้งเดียวก็หาคำตอบได้แล้ว” พัคกาอินกล่าวชม

 

“ขอบคุณครับ” ทัพฟ้าพูดขอบคุณเพียงแค่นั้นก่อนที่จะส่งอาหารที่วางเรียงรายอยู่ตรงหน้าเข้าปากของตัวเอง

 

ในตอนแรกยังลังเลว่าจะทำงานต่อหรือพักทานข้าว แต่พอได้มีอาหารวางอยู่ตรงหน้าแล้ว ทัพฟ้าก็หลงลืมเรื่องงานไปแทบจะหมดสิ้น

 

ลุกซ์มองคนที่มือขยับยกส่งอาหารเข้าปากไม่ขาดสายด้วยรอยยิ้ม ดูเหมือนเด็กวัยกำลังโตจริง ๆ แต่พอมองดี ๆ แล้ว ท่าทางการทานอาหารของทัพฟ้านั้นก็ยังคงไว้ซึ่งความสง่าอยู่ดี

 

ช่างเป็นคนที่น่าอิจฉา ไม่ว่าจะทำอะไรก็ล้วนแล้วแต่ดูดีไปหมด นี่คือความในใจของผู้ที่มองทัพฟ้าอยู่ทุกคน

 

 

“เมื่อทุกคนทานอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว ยังไม่ต้องเข้าชั้นเรียน แต่ให้ไปรวมตัวกันที่ห้องประชุม” เมื่อทัพฟ้าทานอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้วก็นั่งรอให้ทุกคนทานให้เสร็จ และเมื่อเห็นว่าทั้งเด็กฝึก ทั้งทีมงานทานอาหารเรียบร้อยแล้ว ทัพฟ้าจึงได้พูดออกคำสั่ง

 

สิ้นประโยคของทัพฟ้าเด็กฝึกทุกคนต่างหันหน้ามองกัน แววตาที่ส่งให้กันนั้นเต็มไปด้วยความสงสัย ทั้งยังแฝงความกังวลอยู่ไม่น้อย

 

เคนนิทนั้นนอกจากจะสงสัยแล้วเขายังมีลางสังหรณ์ว่าคำสั่งของพีดีท่านรองนั้นอาจจะเกี่ยวข้องกับเขาโดยตรง และน่าจะเป็นผลพวงมาจากเรื่องก่อนหน้านี้

 

เคนนิทเหลือบสายตามองไปยังคนที่เขากล่าวหาในก่อนหน้า เห็นกันตภัทรหันหลบสายตาตัวเองยามบังเอิญหันมาประสานสายตากันพอดี

 

เขาส่ายหน้าเล็กน้อย เห็นทีตัวเองคงจะเสียมิตรภาพไปแล้วหนึ่งคน

 

เคนนิทคิดในใจตัวเอง ก่อนที่จะลุกขึ้นแล้วก้าวเดินตามคนอื่น ๆ ไปยังห้องประชุมตามคำสั่งของผู้ที่มีอำนาจสูงสุดในโปรเจคนี้

 

 

“ต่อเนื่องจากเรื่องก่อนหน้านี้ ตอนนี้เคนนิทพบสร้อยที่ตัวเองทำหายแล้ว และได้คืนเป็นที่เรียบร้อย ผมรู้สึกยินดีที่ในที่นี้ไม่มีใครริอาจทำตัวเป็นขโมย แต่จากเหตุการณ์นี้มีเรื่องที่ทำให้ผมไม่พอใจเป็นอย่างมาก นั่นก็คือการกล่าวหาผู้อื่นโดยไร้ซึ่งหลักฐานที่แน่ชัด และการไม่คิดให้ดีก่อนที่จะพูด” เมื่อจบประโยคหลังของทัพฟ้า สายตาทุกคู่ต่างจับจ้องไปยังที่เคนนิทเป็นตาเดียว เคนนิทหน้าเสียยิ่งกว่าเสีย เมื่อโดนตำหนิตรง ๆ ต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้

 

“ผมขอโทษครับ” เคนนิทโค้งตัวลงต่ำแล้วพูดขอโทษอีกครั้งหนึ่ง

 

“ยังดีที่คุณกล่าวขอโทษและสำนึกผิดได้เองโดยที่ไม่ต้องมีใครบอก ข้อนี้ผมชื่นชมคุณตั้งแต่ที่คุณขอโทษกันตภัทรแล้ว แต่ว่าบางครั้งแค่คำขอโทษก็ไม่เพียงพอ ดังนั้นเพื่อให้เหตุการณ์ในครั้งนี้เป็นบทเรียนแก่พวกคุณทุกคนว่าก่อนที่จะพูดอะไร หรือจะกล่าวหาใครควรคิดให้ดีและมีหลักฐานให้เพียงพอ ผมจะลงโทษคุณ เคนนิท” ทัพฟ้ามองหน้าเคนนิทขณะที่พูดคำว่าลงโทษ

 

เคนนิทใจสั่นขึ้นมาทันทีเมื่อพีดีท่านรองพูดคำว่าลงโทษ เขาหวังว่าโทษของเขาจะไม่ร้ายแรงงถึงขนาดไล่ออกจากโปรเจ็คนี้เลย เพราะตลอดสี่วันที่อยู่ที่นี่มา เขาพบว่าที่นี่เป็นสถานที่เรียนรู้ชั้นดี ถึงไม่ได้เป็นผู้ชนะห้าคนสุดท้าย แต่เขาก็จะได้ประสบการณ์และความรู้ความสามารถที่ไม่อาจหาได้จากที่ไหนเป็นการตอบแทน

 

“เคนนิท คุณมีคะแนนเป็นอันดับที่ห้าจากรอบคัดเลือก มีสิทธิใช้ห้องสตูดิโอได้สามสิบหกชั่วโมงต่อเจ็ดวัน ใช้กล้องบันทึกวีดีโอในชั้นเรียนเต้นได้สามครั้งต่อวัน ตอนนี้คุณใช้สิทธิไปทั้งหมดกี่ครั้งแล้ว” จากคำถามของพีดีท่านรอง ทั้งคนโดนถามและคนอื่น ๆ ที่ได้ยินนั้นล้วนแล้วแต่พอจะเดาได้ว่าบทลงโทษนั้นเกี่ยวข้องกับสิทธิที่เคนนิทได้รับในฐานะผู้ที่มีคะแนนเป็นอันดับที่ห้าจากรอบคัดเลือกแน่นอน เพียงแต่พวกเขาไม่อาจเดาได้ว่าบทลงโทษนั้นจะออกมาในรูปแบบไหนก็เท่านั้น

 

“ใช้ห้องสตูดิโอไปสิบสี่ชั่วโมง และก็วันนี้ใช้กล้องบันทึกวีดีโอไปหนึ่งครั้งครับ” เคนนิทสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ แล้วตอบคำถามของทัพฟ้า

 

ถ้าจะให้พูดตามตรงคือเขากังวลกับบทลงโทษที่จะได้รับมาก ๆ แต่ถึงอย่างนั้นก็เบาใจได้ส่วนหนึ่งว่าจะไม่โดนไล่ออกจากโปรเจ็คแน่นอนแล้วในตอนนี้

 

“กันตภัทร คุณมีสิทธิใช้ห้องสตูดิโอได้ยี่สิบสี่ชั่วโมงต่อเจ็ดวัน และใช้กล้องบันทึกวีดีโอในชั้นเรียนเต้นได้หนึ่งครั้งต่อวันใช่ไหม” คราวนี้ทัพฟ้าหันไปตั้งคำถามที่รู้คำตอบแน่นอนแล้วจากคู่กรณีของเคนนิท

 

และเป็นอีกครั้งที่คำถามของทัพฟ้านั้นพอจะทำให้คนที่อยู่ในห้องนี้พอจะเดาบทลงโทษของเคนนิทได้ลาง ๆ แล้ว

 

“ครับ” กันตภัทรหันหน้ามองเคนนิทนิดหน่อย ก่อนที่จะตอบคำถามของทัพฟ้า

 

“นับจากวันนี้ไปจนกว่าจะถึงวันประเมินรอบแรก คุณสามารถใช้กล้องบันทึกวีดีโอเพิ่มจากวันละหนึ่งครั้งเป็นวันละสองครั้ง และสามารถใช้ห้องสตูดิโอเพิ่มจากยี่สิบสี่ชั่วโมงต่อเป็นสามสิบชั่วโมง ซึ่งแน่นอนว่าสิทธิของคุณที่เพิ่มขึ้นมานั้นมาจากสิทธิที่ถูกหักออกมาจากเคนนิท” สิ้นคำพูดของทัพฟ้าเสียงอื้ออึงก็ดังขึ้นทันที

 

เคนนิทนั้นทำใจไว้อยู่แล้วตั้งแต่ที่ทัพฟ้าถามเรื่องสิทธิการใช้ห้องและกล้องของเขา ดังนั้นคำสั่งของพีดีท่านรองจึงไม่ได้ทำให้เขาตกใจมากเท่าไร ทั้งยังลอบพรูลมหายใจอย่างโล่งอกอีกด้วย เพราะตอนแรกเขาคิดไปถึงขั้นที่ว่าจะยึดสิทธิทั้งหมดกลับคืนด้วยซ้ำ นี่ยังไม่รวมถึงพีดีท่านรองไม่ยึดห้องที่เขาพักอยู่ตอนนี้ไปให้กันตภัทร

 

ส่วนคนที่อยู่ ๆ ก็ได้สิทธิเพิ่มนั้นเบิกตากว้างอย่างคาดไม่ถึง ส่วนหนึ่งนั้นก็ดีใจที่ตัวเองจะได้มีโอกาสฝึกซ้อมมากขึ้น แต่อีกใจนั้นก็อดไม่ได้ที่จะกังวลว่าเคนนิทจะได้รับผลกระทบอะไรมากมายหรือเปล่า จึงได้ลอบเหลือบสายตามองเคนนิทอย่างประเมิน แต่พอเห็นท่าทางไม่ได้โกรธเคืองและมีท่าทียอมรับคำสั่งของพีดีท่านรองแต่โดยดีนั้นแล้ว กันตภัทรก็โล่งใจ

 

“ขอบคุณครับ” คนได้สิทธิเพิ่มโค้งตัวขอบคุณท่างกลางสายตาที่มองมาอย่างอิจฉาของเด็กฝึกคนอื่น ๆ ที่รู้สึกว่ากันตภัทรนี่อยู่ ๆ ก็โชคหล่นทับ

 

“เอาหล่ะ จบเรื่องบทลงโทษไปแล้ว ไหน ๆ พวกคุณก็รวมตัวกันอยู่ที่นี่แล้ว ผมจะแจ้งวิธีการสอบประเมินผลในเจ็ดวันแรกเลยก็แล้วกัน” เสียงอื้ออึงที่ดังอยู่ในตอนแรกนั้นเงียบไปหลังจากที่ทัพฟ้าเริ่มพูด ก่อนที่จะดังขึ้นมาใหม่ และดังกว่าเดิม

 

ไม่เพียงเฉพาะเด็กฝึกเท่านั้น แม้แต่ตัวครูฝึกทั้งเจ็ดก็คาดไม่ถึงเหมือนกันว่าทัพฟ้าจะประกาศบททดสอบในตอนนี้

 

แต่แม้จะแปลกใจก็ไม่มีใครกล่าวแย้งอะไร เพราะครูฝึกทั้งเจ็ดต่างรู้ดีว่าพวกเขามีหน้าที่ฝึกและประเมินผล ส่วนหน้าที่ออกแบบบททดสอบนั้นเป็นสิทธิของทัพฟ้าแต่เพียงผู้เดียว

 

“เงียบ ผมจะมีบทเพลงให้พวกคุณหนึ่งเพลง เอาไปฝึกร้อง ฝึกแร็ป หรือฝึกเต้นสามชั่วโมง และพวกคุณจะได้แสดงเพลงนั้นต่อหน้าผมและกรรมการทั้งเจ็ดท่านในอีกสามวันข้างหน้า และผลการตัดสินนั้นจะบอกพวกคุณเองว่าพวกคุณจะมีแอร์ไทม์มากแค่ไหน และใครจะได้เป็นเซ็นเตอร์ในเพลงนี้ ซึ่งเพลง ๆ นี้จะใช้เป็นเพลงประจำรายการนับตั้งแต่รายการออกอากาศครั้งแรกเป็นต้นไป”

 

เงียบ คราวนี้หลังจากจบคำพูดของทัพฟ้าแล้วทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบทันที เด็กฝึกทุกคนต่างคาดไม่ถึงว่าบททดสอบแรกจะออกมาเป็นแบบนี้ การมีแอร์ไทม์ในเพลงประจำรายการ การได้เป็นเซ็นเตอร์ในเพลงแรกนั้น เป็นเรื่องที่พวกเขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน แต่เมื่อได้ยิน ได้ฟังแบบนี้แล้ว ใคร ๆ ก็ล้วนแล้วแต่คาดหวังว่าตำแหน่งที่ดีที่สุดนั้นจะออกมาเป็นตัวเอง

 

แต่เมื่อมองไปยังตำแหน่งที่ผู้มีอันดับหนึ่งถึงห้านั่งอยู่แล้วนั้น คนอื่น ๆ ก็ได้แต่ทอดถอดใจ ไม่ต้องหวังตำแหน่งเซนเตอร์ ขอแค่ให้ตัวเองได้มีท่อนร้องในเพลงก็น่าจะเพียงพอแล้ว

 

เพลงหนึ่งเพลงกับคนเจ็ดสิบคน พวกเขาจะคาดหวังอะไรได้กัน

 

คนที่อยู่ในอันดับท้าย ๆ ต่างท้อถอย แต่ก็มีหนึ่งคนที่ไม่ท้อ และยังฮึดสู้ คนคนนั้นก็คือคนที่เพิ่งได้สิทธิเพิ่มเข้ามานั่นเอง

 

กันตภัทรมุ่งมั่นให้ตัวเองมีท่อนร้องสักท่อนในเพลงประจำรายการ

 

และแน่นอนว่าแม้จะบอกว่าจะให้เพลงไปฝึกซ้อมเป็นเวลาสามชั่วโมงก่อนที่จะเริ่มทดสอบ แต่เพลงที่ทัพฟ้าพูดถึงนั้นก็ยังไม่มีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้ และทัพฟ้าคิดว่าจะเริ่มแต่งมันหลังจากที่เขากลับถึงบ้านในวันนี้

 

ทัพฟ้ามั่นใจว่าด้วยความสามารถที่เขามี เวลาเพียงแค่วันสองวันนั้นก็เพียงพอสำหรับเพลงหนึ่งเพลงแล้ว

 

หลังจากแจ้งบทลงโทษและบททดสอบให้กับเด็กฝึกได้ทราบแล้ว ทัพฟ้าก็แยกตัวกลับมาที่ห้องทำงานของตัวเอง

 

“คุณ มาทำอะไรที่นี่” ทัพฟ้าชะงักนิดหน่อยเมื่อเปิดประตูห้องเข้าไปแล้วพบว่าแดเนียลนั่งอยู่ที่โซฟาตรงมุมรับรองแขกของห้อง

 

มิน่าล่ะ ตอนเขาถึงหน้าห้องผู้ช่วยชั่วคราวทั้งสองคนถึงได้ทำหน้าแปลก ๆ แต่ทำไมไม่บอกว่าแดเนียลมารอเขาอยู่ที่ห้องกัน

 

“จัดการปัญหาเสร็จแล้วเหรอ” แดเนียลไม่ตอบคำถามทัพฟ้าแต่ถามกลับในเรื่องที่เขารู้มาจากนาจิสแทน

 

ทัพฟ้าไปจัดการปัญหาที่เกิดขึ้นของโปรเจ็คดิ ฟิท

 

“ครับ เรียบร้อยแล้ว แต่คุณยังไม่ตอบคำถามผมเลยว่ามีธุระอะไรถึงได้มาหาผม” ทัพฟ้าพูดไปด้วยขยับร่างกายเดินไปนั่งเก้าอี้ประจำตำแหน่งไปด้วย

 

“ตอนเย็นนายไปดูหนังกับฉันนะ”

 

“คราวนี้เพื่อนเก่าเพื่อนแก่คุณเขาขยับจากชวนทานข้าวไปเป็นดูหนังแล้วเหรอ ว่าแต่รุ่นคุณนี่ยังเข้าโรงหนังอยู่เหรอ” ทัพฟ้าขมวดคิ้วถามอย่างสงสัยเล็กน้อย แต่ประโยคสุดท้ายนั่นก็แค่ต้องการพูดหยอกแดเนียลเท่านั้น

 

“ฉันไม่ได้แก่ขนาดนั้นสักหน่อย อายุขนาดนี้กำลังดีนะ ไม่เชื่อลองดูสิ” แดเนียลมุมปากกระตุกนิดหน่อยกับคำถามของทัพฟ้า แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนเป็นยกยิ้มแล้วหรี่ตาพูดท้าทายแทน

 

“ลองอะไรดี ลองเรียกพ่อดูน่ะเหรอครับ” ทัพฟ้าเองก็รู้ว่าแดเนียลท้าทายตัวเอง แต่ก็ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจริงจังมากนักในเมื่อแดเนียลให้คำยืนยันมาแล้วว่าไม่ได้ชอบเขา ดังนั้นทัพฟ้าจึงกล้าที่จะหยอกเย้ากลับ แล้วเป็นการหยอกเย้าโดยใช้คำที่เขาอ่านเจอจากข่าวเมื่อวานมาแกล้งแดเนียลเล่น

 

ไม่ใช่แค่ผู้หญิงหรอกที่ไม่ชอบถูกว่าว่าแก่ ผู้ชายก็ไม่ต่างกัน

 

“ถ้าเปลี่ยนจากพ่อเป็นแด๊ดดี้ ฉันก็เต็มใจให้นายเรียกนะ” คราวนี้มุมปากของแดเนียลยกขึ้นสูงกว่าเดิม แววตาเป็นประกายวาววับขณะที่พูด สายตาจับจ้องไปยังคนที่เขาอยากให้เรียกแด๊ดดี้อย่างไม่มีหลบ เห็นคนเด็กกว่าเลิกคิ้วมองกลับมาอย่างไม่หลบสายตาเช่นกันก็ให้ยกยิ้มเพิ่มขึ้นอย่างพอใจ

 

“แด๊ดดี้ที่ไม่ได้แปลว่าพ่อหรือเปล่าครับ ผมเพิ่งรู้ว่าคุณมีรสนิยมแบบนี้” ทัพฟ้าเลิกคิ้วนิดหน่อย ก่อนจะตั้งคำถามด้วยรอยยิ้มขำ

 

ทัพฟ้ารู้สึกว่าแดเนียลกำลังอ่อยเขา ส่วนตัวเขาเองนั้นก็ถอยไม่เป็น

 

หยอกมาหยอกกลับไม่โกง เล่นกันแค่นิดหน่อยคงไม่เป็นไร เพราะถึงอย่างไรเขาก็บอกแดเนียลไปแล้ว ว่าเขาร้าย อย่าได้รัก

 

และแดเนียลเองก็ยืนยันแล้วว่าไม่ได้ชอบเขา ดังนั้น เขาไม่จำเป็นต้องคิดมากอะไร

 

“บางทีรสนิยมของฉันอาจจะเป็นอะไรที่นายคาดไม่ถึง”

 

ทัพฟ้ามองคนที่พูดตอบพร้อมกับรอยยิ้มมีเลศนัยที่ส่งมาก็ให้รู้สึกขนลุกแปลก ๆ เหมือนว่าพบเจอคนโรคจิตหนึ่งอัตรา

 

แดเนียลหัวเราะขำเมื่อเห็นท่าทางหวาดระแวงของทัพฟ้า ก่อนจะพูดรวบรัดตัดความไม่ให้คนน้องได้ปฎิเสธตามที่เขาชอบทำอยู่บ่อย ๆ

 

“สรุปว่าตอนเย็นนายไปดูหนังกับฉันนะ ไปรถฉันเลยเดี๋ยวแวะส่งบ้าน ส่วนรถนายก็ให้เจฟฟี่ขับกลับไปคืนที่บ้านก็ได้ ฉันไปทำงานก่อน เจอกันตอนเย็น” พูดจบก็ลุกขึ้นหันหลังสาวเท้าเดินออกจากห้องไปทันที ทิ้งให้ทัพฟ้านั่งประมวลผลในคำพูดอยู่

 

“พูดเองเออเองเก่งจริง ๆ ถ้าไม่ติดว่ามีของตอบแทนเป็นคำขออะไรก็ได้นี่ไม่ยอมจริง ๆ ด้วย” ส่ายหัวให้กับการกระทำของคนแก่กว่าเบา ๆ

 

“คุณเจฟฟี่เข้ามาพบผมหน่อย” ทัพฟ้ากดอินเตอร์คอมเรียกผู้ช่วยชั่วคราวที่คนเป็นพี่ชายส่งมาให้เข้ามารับคำสั่ง

 

“ครับ”

 

“เดี๋ยวเย็นนี้คุณขับรถผมกลับไปจอดไว้ที่บ้าน แล้วก็งานอะไรที่มียกเข้ามาให้ผมทั้งหมดเลย” ทัพฟ้าส่งกุญแจรถให้กับคนที่เข้ามาในห้องตามคำสั่งของเขา

 

“ได้ครับ เอ่อ คุณทัพฟ้าครับ มีการ์ดเชิญจากผู้อำนายการกองกิจการโทรทัศน์ วิทยุและสื่อ เชิญร่วมงานเลี้ยงวันครบรอบวันคล้ายวันเกิดปีที่ห้าสิบเก้าครับ” เจฟฟี่แจ้งถึงการ์ดที่เพิ่งถูกส่งมาถึงเขาเมื่อครู่นี้

 

“ระบุมาว่าเป็นผมเลยเหรอ” ทัพฟ้าถามอย่างสงสัย ก่อนจะนึกได้ว่าปกติแล้วปีก่อน ๆ หน้านั้นก็มักจะเป็นคุณพ่อของเขากับแดเนียลที่ไป ปีที่แล้วก็เป็นจินต์กับแดเนียล ซึ่งนั่นหมายความว่าเชิญประธานฯ กับรองประธานฯ นั่นเอง

 

ผู้อำนวยการกองกิจการโทรทัศน์ วิทยุและสื่อ คนปัจจุบันนั้นก็คือ คุณรชต เกษมพาณิช ผู้ดำรงตำแหน่งนี้มานานกว่าสิบปีแล้ว และยังเป็นผู้ที่มีความสัมพันธ์อันดีกับคุณโดมินิกและคุณจอมทัพผู้เป็นพ่อของแดเนียลและเขา

 

“อ่อ ผมเข้าใจแล้ว งานมีวันไหนนะ คุณจัดการเตรียมของขวัญให้ผมด้วย” เมื่อหาคำตอบให้ตัวเองได้แล้ว ทัพฟ้าก็ไม่รอคำตอบจากเจฟฟี่ แต่สั่งการเพิ่มเติมไปแทนด้วยคิดว่าปีที่แล้วเจฟฟี่ก็น่าจะเป็นคนจัดการเรื่องของขวัญ

 

“ได้ครับ” เจฟฟี่รับคำก่อนจะขอตัวออกจากห้องไป

 

 

“ไม่รอเพื่อนเก่าคุณก่อนเหรอ” ตอนนี้พวกเขาอยู่ในเลาจน์ที่โรงหนังจัดเตรียมเอาไว้สำหรับผู้ที่จองที่นั่งเฟิร์สคลาส มีอาหารง่าย ๆ เสิร์ฟสำหรับรองท้องก่อนที่จะถึงเวลาหนังฉาย

 

แดเนียลพาเขามานั่งที่นี่หลังจากมาถึงห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ และทัพฟ้าก็ไม่ได้ว่าอะไรคิดว่าดีเสียอีกที่ได้ทานอาหารขณะนั่งรอให้เพื่อนเก่าของแดเนียลอย่างวิเวียนนามาถึง แต่ผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว จนนี่จะได้เวลาฉายหนังแล้ววิเวียนนนาก็ยังมาไม่ถึงและแดเนียลก็ทำท่าเหมือนจะไม่รอแล้ว ชวนเขาลุกข้นเข้าโรงหนัง ทัพฟ้าจึงได้ตั้งคำถามออกมา

 

“ใครบอกว่าวิเวียนนาจะมาด้วย ฉันไม่ได้พูดสักคำ” แดเนียลถามกลับหน้าตาย แต่แววตาฉายชัดว่ามีรอยยิ้มอยู่ในนั้น

 

“ก็..” ทัพฟ้าขยับปากจะตอบโต้ว่าเป็นแดเนียลที่บอกเขาเอง แต่พอนึกดูดี ๆ ก็นึกได้ว่าแดเนียลไม่พูดว่าวิเวียนนาจะมาด้วย แดเนียลเพียงแค่ชวนเขาดูหนัง แล้วเขาก็คิดไปเองว่าแดเนียลชวนเพราะวิเวียนนาชวนมาอีกที

 

“ฉันไม่ได้บอกว่าวิเวียนนาจะมาด้วยจริง ๆ ใช่ไหมล่ะ” เห็นคนน้องเถียงไม่ออก เพราะเขาไม่ได้เป็นคนพูดจริง ๆ แดเนียลก็พูดยิ้ม ๆ ก่อนจะคว้าข้อมือของคนที่ปากขยับอ้า ๆ หุบ ๆ อย่างคนต้องการจะพูดอะไรแต่ไม่สามารถหาคำมาพูดได้ให้เดินตามเขาเข้าโรงภาพยนตร์

 

เมื่อโดนคว้าข้อมือให้เดินตามทัพฟ้าก็ได้สติ อยากจะตอบโต้ และขัดขืนไม่ยอมเข้าไป แต่บรรยากาศเงียบ ๆ ในโรงภาพยนตร์ที่นอกจากเสียงจากลำโพงแล้วผู้คนต่างนั่งเงียบ ๆ นั้นก็ไม่สามารถทำอย่างใจต้องการได้ ทัพฟ้าจึงได้ยินยอมปล่อยให้คนที่ชวนมาพาไปนั่งยังเอ้าอี้ที่จองเอาไว้ ก่อนเขาจะพบว่าเป็นโซฟาเบด แถวหน้าสุดเลยทีเดียว

 

ทัพฟ้าทิ้งตัวลงบนโซฟาเบดตัวนุ่มที่ถูกปรับให้เหมาะแก่การนอนดูหนังสบาย ๆ เหมือนนอนดูในห้องที่บ้านแล้วหันหน้ามองคนที่ชวนเขามา

 

ทัพฟ้ามีคำถามสงสัยว่าอีกฝ่ายนึกอย่างไรถึงได้ชวนเขามาดูหนัง และยังมาดูในโรงภาพยนตร์ที่มีที่นั่งเป็นโซฟาเหมาะสำหรับคู่รักแบบนี้อีก

 

แต่คิดอีกทีก็ไม่อยากจะถาม เพราะถึงอย่างไรเขาก็คิดว่าสิ่งที่เขาควรจะพูด ควรจะบอกเขานั้นก็ได้บอกไปแล้ว และเป็นหน้าที่ของแดเนียลที่ต้องจัดการตัวเอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.913K ครั้ง

4,585 ความคิดเห็น

  1. #4471 aommy-22 (@aommy-22) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:41
    น้องฟ้า:เตือนแล้วนะ ว่าผมร้ายคุณอย่ารัก..หุหุหุหุหุ
    #4471
    0
  2. วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 23:49
    เหนื่อยหน่อยนะท่านประธาน
    #4264
    0
  3. #4033 pbamnen (@preawtredici) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 21:12
    ยิ่งอ่านยิ่งคิดถึง เด็กๆโปรดิ้วร้อยเอ็ด
    #4033
    0
  4. #3994 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 01:11

    คนแก่เค้าออกตัวจีบแล้วนะ รู้ยัง? 5555

    #3994
    0
  5. #3982 ฟูจินางะ (@popsecret) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 12:41

    ปิดใจเก่ง อะไรเก่ง

    #3982
    0
  6. #3981 ยัยปีโป้ (@kokkies) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 22:06
    สู้เลย ใครมึนกว่าคนนั้นชนะ 555555
    #3981
    0
  7. #3980 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 08:41
    พี่แดล จีบแบบหน้ามึน 5555
    #3980
    0
  8. #3979 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 20:33
    ร้ายกาจจจจจ
    #3979
    0
  9. #3978 Sairattz (@rainbowhyuk) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 19:53
    เเดเนียลร้ายกาจมาก55555
    #3978
    0
  10. #3977 ku_ro (@ku_ro) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 18:20
    ร้ายกาจจจ!! ให้นักข่าวดักรอ //เเด็ดผู้หลงน้องงงงงงง
    #3977
    0
  11. #3976 Rujie Taew (@rujietaew) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 18:18
    น้องมาแล้วววววววว
    #3976
    0
  12. #3232 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 13:44
    งี่เง่า
    #3232
    0
  13. #3231 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 13:43
    ครบกับ=คบกับ
    #3231
    0
  14. #3230 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 13:42
    ฝาดมือเข้า=ฟาดมือเข้า
    #3230
    0
  15. #3143 milkpate (@milk2906) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 10:33
    แดลเนียลนี่ชอบน้องแล้วใช่มั้ย
    #3143
    0
  16. #2983 -เกม- (@-gem-) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 18:10
    มีแฟนเด็กเขาว่าเราจะทำตัวเด็กตามแฟน~~
    #2983
    0
  17. #2946 praaewaa (@praaewaa) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 12:41
    งือออออ ทำไมเขิน
    #2946
    0
  18. #2898 คุณหญิง Ma-E (@hana-yuki) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 04:56
    ที่เต็มเนี่ยรถหรือหัวใจของพี่คะถึงใส่น้องฟ้าแล้วเต็ม ฮิ้ววววววว
    #2898
    0
  19. #2893 snowhunter (@snowhunter) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 22:52
    *ร้อนลน =>ร้อนรน
    #2893
    0
  20. วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 14:30
    งี่เง่าง้องแง้ง5555
    #2672
    0
  21. #2454 のら (@Yukl) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 19:35
    งี่เง่ามากกกก55555555^_^
    #2454
    0
  22. #2143 pqrst (@wonn) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 01:04
    งี่เง่า 5555
    #2143
    0
  23. #2036 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 22:27
    น่ารักอะ555
    #2036
    0
  24. #1642 fanclub-tk (@fanclub-tk) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 09:06

    มีคำผิดอยู่นะคะ ถ้าแก้ไข มันจจะทำให้อ่านได้ลื่นไหลมากขึ้นนะคะ
    #1642
    0
  25. #1517 aim42404 (@aim42404) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 23:26

    รักเลยอ่านเพลินมาก
    #1517
    0