PDTF โปรดิวซ์เซอร์ห้ามรัก (ผมร้าย คุณอย่ารัก)

ตอนที่ 23 : ตอนที่ 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31,374
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,939 ครั้ง
    8 พ.ย. 62

ในขณะที่แดเนียลจัดการกับพวกที่อยากจะพาตัวเข้ามาก้าวก่ายและมีส่วนร่วมในโปรเจ็คดิ ฟิท เจ้าของโปรเจ็คอย่างทัพฟ้าก็กำลังดูวีดีโอบันทึกการถ่ายทำย้อนหลังเพื่อดูว่าควรจะตัดต่อตรงไหนอย่างไร เพื่อให้เป็นที่น่าสนใจ สำหรับจะใช้ออกอากาศเป็นตอนแรกในอีกไม่ถึงสิบวันข้างหน้านี้

 

ขณะที่ดูไป คิ้วของทัพฟ้าก็ขมวดมุ่นไปด้วยความรู้สึกขัดใจ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะขัดใจเด็กฝึกหรือขัดใจตัวเองดี เมื่อเรื่องมันออกมาเป็นแบบนี้

 

แต่คิด ๆ ดูแล้วทัพฟ้าคิดว่าความผิดน่าจะอยู่ที่เขา เพราะเขาเป็นผู้ที่วางแผนตารางเรียนและตารางชีวิตประจำวันของเด็กฝึกทั้งหมด ซึ่งเป็นการวางแผนที่ทั้งวันมีแต่ตารางเรียน เรียน และก็เรียน นั่นทำให้เด็กฝึกทั้งเจ็ดสิบคนไม่มีปฏิสัมพันธ์กันเท่าที่ควร และมองเห็นไม่ชัดว่าใครพยายามฝึกฝนมากกว่าใคร เพราะเมื่อทุกคนอยู่ในชั้นเรียนที่มีครูฝึกสอนควบคุม ทุกคนต่างก็ตั้งใจกันทั้งนั้น และเขาก็ไม่มีอะไรให้ตัดต่อเรียกความน่าสนใจเลยสักนิด

 

เห็นทีเขาควรจะต้องปรับเปลี่ยนตารางในแต่ละวันของเด็ก ๆ แล้ว อาจจะต้องเริ่มหลังจากครบเจ็ดวันแรกไปแล้ว

 

ทัพฟ้าเริ่มวางแผนเกี่ยวกับการถ่ายทำเมื่อเริ่มเข้าสู่สัปดาห์ที่สองและยังคิดหาเหตุผลที่จะใช้ปรับเปลี่ยนตารางในแต่ละวันให้แนบเนียนอีกด้วย

 

เวลาเริ่มเดินไปเรื่อย ๆ ตามหน้าที่ของมัน เหมือนกับว่าพริบตาเดียวก็ได้เวลาพักแล้ว เมื่อจังหวะที่ทัพฟ้าบิดตัวเพื่อคลายความเมื่อยล้าแล้วหางตาเหลือบไปเห็นเวลาพอดี

 

เห็นว่าเป็นช่วงเวลาพักแล้ว แต่ไม่มีสายเรียกเข้าจากแดเนียลชวนไปทานอาหารกลางวันร่วมกัน ทัพฟ้าก็คิดว่าวันนี้วิเวียนนาคงไม่ได้ชวนแดเนียลไปทานกลางวัน แดเนียลจึงไม่ได้มาชวนเขาต่อ

 

ทัพฟ้าครุ่นคิดนิดหน่อยว่าจะพักทานอาหารเลยดีไหม หรือว่าจะทำงานต่อให้เสร็จดี ในเมื่อวันนี้เขาเริ่มงานช้ากว่าทุกวัน

 

แต่ดูเหมือนว่าทัพฟ้าจะไม่ต้องคิดให้หนักแล้ว เพราะเสียงเคาะประตูห้องที่ดังขึ้นนั่นน่าจะเป็นตัวช่วยในการตัดสินใจได้ดี

 

“มีอะไรครับ” ทัพฟ้าถามผู้ช่วยชั่วคราวที่เปิดประตูห้องเข้ามาหลังจากที่เขาอนุญาต

 

“มีทีมงานจากโปรเจ็คดิ ฟิท มาขอพบครับ” เจฟฟี่รายงานให้ผู้เป็นนายทราบว่าตอนนี้มีคนมาขอพบและรออยู่ที่หน้าห้อง

 

“ให้เข้ามาได้เลย” แม้จะแปลกใจว่าอะไรเป็นสาเหตุให้ทีมงานมาขอพบเขาในตอนนี้ แต่ก็อนุญาตให้เข้ามา พลางคิดในใจว่า หรือการถ่ายทำจะมีปัญหา

 

“เอ่อ สวัสดีครับพีดีท่านรอง” ผู้โดนใช้ให้เป็นม้าเร็วในการส่งสารนั้นก้าวเท้าเข้ามาในห้องด้วยท่าทีกล้า ๆ กลัว ๆ เนื่องจากกิติศัพท์ของเจ้าของห้องที่เป็นที่เรื่องลือไปทั่วในตอนนี้ถึงความโหดและเด็ดขาด ดูได้จากการเข้ามารับตำแหน่งได้ไม่ถึงสัปดาห์แต่ก็สั่งปลดพนักงานไปแล้วหลายอัตรา คิดในใจว่าตัวเองถึงคราวดวงซวยแล้วใช่ไหมถึงได้โดนใช้ให้มาทำหน้าที่นี้

 

“เชิญนั่ง คุณมีธุระด่วนอะไรกับผมพูดมาได้เลย” ทัพฟ้าเลือกที่จะเมินเฉยท่าทีเกรงกลัวของพนักงานหนุ่ม

 

“ขอบคุณครับ คือ เด็กฝึกมีปัญหากันน่ะครับ คุณลุกซ์เลยให้มาเชิญพีดีท่านรองไปตัดสินครับ” กล่าวขอบคุณก่อนที่จะเคลื่อนตัวลงนั่ง แล้วพูดถึงธุระของเขาในตอนนี้

 

จบประโยคของพนักงานหนุ่ม หัวคิ้วของทัพฟ้าก็ผูกเข้าหากันในทันที เด็กฝึกมีปัญหาอะไรกัน

 

“เรื่องนี้ทำไมคุณไม่ติดต่อผ่านเครื่องมือสื่อสารมาเลย” ทัพฟ้าหมายถึงวิทยุสื่อสารที่เขาแจกจ่ายไว้ให้ทีมงานเพื่อโปรเจ็คนี้โดยเฉพาะและที่ตัวเขาก็มีอยู่เครื่องหนึ่ง และตอนนี้ถูกดูแลโดยเจฟฟี่ เพราะเขาต้องการใช้สมาธิในการทำงานและทำหน้าที่รองประธาน ฯ

 

ดูเหมือนการทำงานควบสองตำแหน่งของทัพฟ้าก็เป็นเรื่องที่ยุ่งยากเหมือนกัน

 

“เอ่อ” คนถูกใช้มาส่งสารนั้นอึกอักไม่รู้จะพูดอย่างไรว่าที่ทีมงานไม่แจ้งผ่านวิทยุสื่อสารเพราะกลัวว่าจะเป็นการกระทำที่ไม่ให้เกียรติพีดีท่านรอง และคิดว่าการมาแจ้งเองถึงห้องทำงานนั้นเป็นอะไรที่เหมาะสมกว่า

 

“ช่างเถอะ” เห็นท่าทีอึกอักไม่ตอบคำถามแล้วทัพฟ้าก็พูดตัดบท ลุกขึ้นยืนแล้วก้าวเท้านำหน้าออกจากห้องเพื่อไปตึกถ่ายทำในทันที โดยที่ไม่ลืมบอกผู้ช่วยชั่วคราวของตัวเองไว้ด้วย

 

ฝ่ายพนักงานหนุ่มเห็นเจ้านายตัดบท เดินนำหน้าออกจากห้องไปแบบไม่บอกไม่กล่าวก็ให้หน้าเสีย กลัวว่าการกระทำของตัวเองจะทำให้ถูกไล่ออก

 

เห็นได้ชัดว่าข่าวลือ และบางส่วนจากการกระทำของทัพฟ้าทำให้พนักงานหวาดกลัวไปแล้ว

 

“มีเรื่องอะไรกัน” เมื่อมาถึงห้องประชุมอันเป็นที่ที่ทุกคนอยู่รวมกันในตอนนี้ ทั้งทีมงาน ทั้งครูฝึก ทั้งเด็กฝึก ทัพฟ้าก็ตั้งคำถามทันที

 

เฮือก!

 

เพียงแค่คำถามสั้น ๆ ด้วยน้ำเสียงเย็น ๆ ของทัพฟ้าก็ทำเอาหลาย ๆ คนในนี้สะดุ้งจนตัวโยน

 

“ใครพอจะตอบผมได้บ้างว่าเกิดอะไรขึ้น” เมื่อคำถามแรกไม่มีคนตอบ ทัพฟ้าจึงได้ตั้งคำถามใหม่อีกครั้ง

 

เมื่อผู้มีอำนาจสูงสุดในทีนี้ตั้งคำถามมาอีกครั้ง สายตาหลาย ๆ คู่ต่างก็จับจ้องไปที่นักร้องอันดับหนึ่งของค่ายอย่างวิงวอนให้เป็นผู้ออกหน้าเล่าเรื่องต่าง ๆ ให้เจ้านายได้ฟังแทนทุกคนที

 

ลุกซ์เห็นสายตาอ้อนวอนที่มองมาจากทีมงานแล้วก็ส่ายหน้าเบา ๆ สองสามครั้งก่อนที่จะเริ่มเปิดปากเล่าถึงต้นเหตุที่ต้องใช้คนไปเชิญทัพฟ้ามา

 

อันที่จริงเขาและเพื่อนได้บอกแล้วว่าแจ้งผ่านวิทยุสื่อสารไปเลย แต่ทีมงานคนอื่น ๆ ต่างลงมติเป็นเสียงเดียวกันว่าจะส่งลูกน้องไป เขาก็ขี้เกียจคัดค้าน อยากทำอะไรก็ทำ ปล่อยให้มีคนวิ่งไปเชิญทัพฟ้าตามที่ทีมงานคนอื่น ๆ ต้องการ

 

“สร้อยเพชรของเคนนิทหายไป เปิดกล้องวงจรปิดดูแล้วก็ไม่พบคนที่จะเข้าข่ายเป็นผู้ต้องสงสัย แต่เคนนิทสงสัยกันตภัทร” ลุกซ์สรุปเรื่องราวสั้น ๆ ให้กับทัพฟ้าได้ฟัง

 

กันตภัทรที่ตกเป็นผู้ต้องสงสัยจากเจ้าของสร้อยคอหน้าเสียทันทีเมื่อเห็นว่าทัพฟ้าหันมามองที่ตัวเองด้วยสายตาที่อ่านไม่ออกว่าคุณเขาคิดอะไรอยู่

 

“ในเมื่อกล้องวงจรปิดยังไม่สามารถบอกได้ว่าใครเป็นผู้ต้องสงสัย แล้วคุณมีหลักฐานอะไรหรือสาเหตุอะไรที่ทำให้คิดว่ากันตภัทรเป็นผู้ที่เอาของของคุณไป” ทัพฟ้าไม่ได้เอ่ยบอกให้ผู้ที่ไม่ได้เกี่ยวข้องออกไปก่อน ก่อนที่จะไล่เรียงเรื่องราว เพราะสำหรับเขาในตอนนี้ทุกคนล้วนเป็นผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งนั้นเมื่อไม่สามารถระบุได้แน่ชัดว่าใครเป็นขโมยตัวจริง หรือที่สร้อยเพชรของเคนนิทหายไปนั้นเป็นเพราะถูกขโมยจริงหรือเปล่า และอีกสาเหตุที่สำคัญก็คือ เขาคิดจะใช้เรื่องราวที่เกิดขึ้นในครั้งนี้เป็นบทเรียนให้กับเด็กฝึกทุก ๆ คน ไม่ว่าผลการสืบสวนจะออกมาเป็นแบบไหน เป็นการเข้าใจผิด หรือเป็นการขโมยจริง ๆ เด็กฝึกทุกคนต้องได้รับรู้ว่าเขาไม่ต้องการให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีกเป็นครั้งที่สอง

 

“เขาเป็นคนเดียวที่เคยเห็นสร้อยเพชรของผม แล้วก็เคยเอ่ยปากว่ามันสวยด้วย” เคนนิทตอบเสียงอ่อยด้วยรู้ว่าสิ่งที่พูดไปนั้นมันไม่เพียงพอที่จะไปกล่าวหาว่ากันตภัทรเป็นคนขโมยสร้อยเพชรที่เขาใส่ติดตัวมาตั้งแต่เกิดไป

 

“คุณมีอะไรจะพูดไหมกันตภัทร” ทัพฟ้าเองก็รู้สึกว่าคำเหตุผลของเคนนิทนั้นใช้ไม่ได้ แต่เขาก็ไม่ได้ตำหนิออกมาทันทีแต่หันไปถามผู้ที่ถูกกล่าวหาแทนว่ามีอะไรจะพูดไหม

 

“ผมไม่ได้ขโมยสร้อยของเคนนิทไปนะครับ ผมเคยบังเอิญเห็นแค่ครั้งเดียว อีกอย่างหนึ่งผมจะเอาเวลาที่ไหนไปขโมย พวกเราเรียนอยู่ด้วยกันตลอดเวลา มีแค่ช่วงเวลาหลังเลิกเรียกซึ่งห้องพักของเคนนิทกับผมก็อยู่คนละชั้นกันเลย” แม้จะหวาดกลัวต่อข้อกล่าวหา แต่กันตภัทรก็ตั้งสติแล้วพูดตอบกลับทัพฟ้าอย่างชัดถ้อยชัดคำ

 

เคนนิทและกันตภัทรนั้นอยู่ในกลุ่มเดียวกันคือกลุ่มสีชมพู ดังนั้นเวลามีกิจกรรมหรือเข้าคลาสเรียนนั้นก็จะเป็นไปพร้อม ๆ กัน ต่างกันที่เคนนิทนั้นได้คะแนนเป็นอันดับที่ห้าจากรอบคัดเลือกทำให้เขามีห้องส่วนตัวอยู่ ส่วนกันตภัทรนั้นคะแนนเป็นอันดับสุดท้ายห้องพักนั้นอยู่รวมกับคนอื่น ๆ

 

อีกหนึ่งสาเหตุที่เคนนิทสงสัยกันตภัทรนั้นเพราะพอจะรู้มาบ้างว่าอีกฝ่ายนั้นมีฐานะทางบ้านเข้าขั้นยากจน แต่โชคดีที่มีพี่ชายอยู่อีกสองคน การมาเก็บตัวเป็นเด็กฝึกในโปรเจ็คนี้จึงไม่ได้ส่งผลกระทบกับทางบ้านมากนัก

 

และด้วยเหตุผลที่กันตภัทรมีฐานะทางบ้านด้อยกว่าคนอื่น ๆ ตามที่เขารู้มา นั่นจึงทำให้เคนนิทพุ่งเป้าไปที่กันตภัทรก่อนเป็นอันดับแรก  

 

“นายรู้ตัวว่าสร้อยหายไปตอนไหน” ทัพฟ้าพยักหน้ารับกับคำตอบของผู้ที่ถูกตั้งข้อสงสัยอย่างกันตภัทรก่อนจะหันไปถามเจ้าของสร้อยที่หายไป

 

“เมื่อตอนเที่ยงครับ พอเรียนเสร็จผมก็กลับไปที่ห้อง จะไปเอาสร้อยมาใส่แต่ว่าหาไม่เจอแล้ว” เคนนิทอธิบายต่อว่าปกติตัวเองจะสวมอยู่เป็นประจำ แต่ว่าเช้านี้คลาสเรียนเป็นคลาสเรียนเต้น โดยปกติแล้วหากต้องเรียนเต้นเขาจะถอดสร้อยเก็บไว้ที่ห้องเพราะรู้สึกว่าเวลาใส่แล้วทำให้เต้นไม่ถนัด แต่ว่าช่วงบ่ายนี้เขาจะต้องเปลี่ยนไปเรียนแร็ป เลยคิดว่าจะไปนำสร้อยมาใส่ติดตัวเหมือนเดิมแต่สร้อยก็ไม่อยู่แล้ว

 

“มีมานะดี ขยันถอดเข้าถอดออก” คำพูดที่มาพร้อมกับน้ำเสียงและสีหน้าราบเรียบนั้นทำให้ผู้ฟังหน้าเจื่อนลงกว่าเดิมแม้จะไม่สามารถระบุได้ว่าตัวผู้พูดนั้นตั้งใจแขวะหรือไม่ แต่เคนนิทก็รู้สึกมาตั้งแต่รอบคัดเลือกแล้วว่าพีดีทีเอฟนั้นไม่ชอบตนเอง โดยที่ก็ไม่รู้สาเหตุเหมือนกัน

 

ทัพฟ้าเองที่พูดออกไปแบบนั้นก็ไม่ใช่เพราะความอคติอะไร แค่รู้สึกอย่างที่พูดออกไปจริง ๆ

 

“เมื่อเช้าสร้อยของนายก็ยังอยู่ใช่ไหม” ทัพฟ้าถามย้ำอีกครั้งหนึ่ง เพราะจากที่ฟังแล้ว เคนนิทเพิ่งจะถอดสร้อยออกจากตัวเมื่อเช้าทั้ง ๆ ที่เพิ่งนำกลับมาใส่เมื่อคืนตอนนอน

 

นั่นแหละเขาถึงได้รู้สึกว่าเคนนิทนั้นมีมานะกับการใส่ ๆ ถอด ๆ สร้อยเหลือเกิน แล้วคนปกติที่ไหนเขาใส่สร้อยเพชรนอนตอนกลางคืนกัน

 

“ครับ”

 

“แล้วตั้งแต่ช่วงเช้าจนถึงตอนนี้คุณคิดว่าเวลาไหนที่กันตภัทรสามารถใช้ไปในการขโมยของของคุณได้” ทัพฟ้าตั้งคำถามกับเคนนิทอีกครั้ง

 

ทัพฟ้าไม่ถามว่าช่วงเวลาที่ผ่านมากันตภัทรไปไหนมาบ้าง ไม่ถามว่าช่วงเวลาที่ผ่านมีใครที่แยกตัวออกไปคนเดียวและมีแนวโน้มว่าจะเป็นก่อเรื่องได้บ้าง เพราะว่าเคนนิทตั้งข้อสงสัยไปที่กันตภัทร ดังนั้น เขาจึงเคลียที่ประเด็นนี้ก่อน หากเป็นกันตภัทรจริง ก็จะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปสืบหาคนอื่น แต่หากไม่ใช่กันตภัทร เคนนิทจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบในคำพูดของตัวเอง

 

ความจริงเรื่องนี้ทัพฟ้ารู้สึกว่ามันไม่ได้ยุ่งยากซับซ้อนอะไรเลย ไม่มีความจำเป็นอะไรที่จะต้องให้เรื่องนี้ถึงมือเขาเลยสักนิด

 

เคนนิทพยามนึกดูว่ากันตภัทรสามารถใช้เวลาไหนเข้าไปขโมยสร้อยของเขาได้บ้าง เขาถอดสร้อยออกตั้งแต่ช่วงเช้าหลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ หลังจากนั้นก็เป็นการทานอาหารว่างและร่วมออกกำลังกาย นั่งพัก ทานอาหารเช้า อาบน้ำและเข้าเรียน

 

ยิ่งนึกสีหน้าของเคนนิทก็ยิ่งจืดเจื่อนจนแทบจะขาวซีดเมื่อพบว่าไม่มีช่วงเวลาไหนเลยที่กันตภัทรจะปลีกตัวออกไปคนเดียว

 

เพราะอยู่กลุ่มเดียวกันนั่นยิ่งทำให้ง่ายต่อการสังเกตและจำได้ว่าอีกฝ่ายทำอะไรบ้าง นึกย้อนแล้วก็พบว่าตลอดช่วงเช้ามานี้กันตภัทรแทบจะอยู่ข้าง ๆ เขาตลอดเวลาเลยด้วยซ้ำ นั่งทานข้าวใกล้ ๆ กัน ออกกำลังกายแถวตรงข้ามกัน ขนาดไปเข้าห้องน้ำก็ยังไปแทบจะพร้อม ๆ กันกับเขา!

 

เห็นสีหน้าของคนที่เขาตั้งคำถามแล้วทัพฟ้าก็รู้ได้ทันทีว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาในครั้งนี้มีคนหนึ่งคนแล้วที่จะต้องรับผิดชอบ และคนคนนั้นก็คือผู้ที่เป็นเจ้าทุกข์เสียด้วย

 

“ว่ายังไง คุณมีคำตอบให้ผมหรือยัง”

 

“เอ่อ” เคนนิทได้แต่อ้ำอึ้งเพราะไม่รู้จะตอบอย่างไรดี ในใจนึกโทษตัวเองว่าเพราะมัวแต่ร้อนใจที่สร้อยเพชรที่ใส่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด เป็นของขวัญที่พ่อแม่สั่งทำพิเศษมาให้หายไป จึงไม่ได้คิดให้รอบคอบก่อนที่จะกล่าวหาใคร

 

“เอาล่ะ ผมคิดว่าคุณคงมีคำตอบอยู่ในใจแล้วและเก็บคำตอบนั้นเอาไว้ก่อน ใครก็ได้เปิดเทปบันทึกภาพจากกล้องวงจรปิดมาให้ผมดูหน่อย” ทัพฟ้าปล่อยเคนนิทเอาไว้ก่อน แล้วให้ทีมงานเปิดกล้องวงจรปิดให้เขา ดูพร้อม ๆ กันทุกคนในห้องประชุมแห่งนี้

 

ภาพจากกล้องวงจรปิดถูกฉายขึ้นจอใหญ่ ทัพฟ้าหมุนเก้าอี้หันกลับไปดู ทั่วทั้งห้องเต็มไปด้วยความเงียบอีกครั้ง

 

“เลื่อนไปตอนที่เคนนิทถอดสร้อยเก็บเลย” ทัพฟ้าออกคำสั่ง ซึ่งทีมงานก็รีบทำตามทันที

 

ทุกคนในห้องนี้แม้จะได้ดูวีดีโอจากกล้องวงจรปิดไปแล้วครั้งหนึ่ง แต่เมื่อทัพฟ้าสั่งให้เปิดอีกครั้ง ทุกคนก็พร้อมใจกันตั้งตาดูอีกรอบหนึ่งอยู่ดี

 

ส่วนหนึ่งเพราะต้องการหาตัวผู้ที่ทำผิดให้เจอ เพราะถ้าไม่อย่างนั้นทุกคนก็ล้วนแล้วแต่ตกเป็นผู้ต้องสงสัยกันทั้งนั้น โดยเฉพาะกันตภัทรที่ถูกกล่าวหาในทีแรก แม้ตอนนี้จะเริ่มรู้สึกแล้วว่าตนเองนั้นพ้นผิดแล้วแน่ ๆ และพีดีท่านรองจะต้องให้ความเป็นธรรมกับตนเอง แต่กันตภัทรก็ยังคงหวังว่าจะเจอผู้ที่ขโมยสร้อยตัวจริง เพื่อที่ตัวเองจะได้กลายเป็นผู้บริสุทธิ์อย่างเต็มร้อย ไม่ต้องให้มีใครคิดตั้งข้อสงสัยในภายหลัง

 

ภาพจากกล้องวงจรปิดฉายภาพเคนนิทในสภาพเปลือยท่อนบนและท่อนล่างสวมเพียงกางเกงนอนตัวยาวยืนอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งที่กระจก มือทั้งสองข้างยกขึ้นเพื่อพยายามถอดสร้อยเพชรเส้นเล็กที่คอออก และเมื่อถอดเสร็จแล้วเจ้าตัวก็วางไว้บนโต๊ะเครื่องแป้ง ก่อนที่จะหมุนตัวหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วเดินหายเข้าห้องน้ำไป

 

ทัพฟ้าขมวดคิ้วมุ่นเมื่อเห็นว่าเคนนิทวางสร้อยเพชรไว้บนโต๊ะอย่างนั้น วางอย่างกับไม่ใช่ของมีค่า อย่างน้อยก็ควรจะเก็บลงลิ้นชักไปก็ยังดี เขาไม่แปลกใจเลยว่าทำไมมันถึงได้หายไป

 

ภาพฉายต่อไปเรื่อย ๆ ตั้งแต่เคนนิทออกจากห้องน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเดินออกจากห้องไปเพื่อทานอาหารว่างและออกกำลังกายตามตารางที่วางไว้

 

“หยุดที่ตรงนี้แล้วซูมเข้าไปที่โต๊ะเครื่องแป้งใหม่” เมื่อเห็นว่าในวีดีโอนั้นเคนนิทเดินออกจากห้องไปแล้ว ทัพฟ้าก็สั่งให้ทีมงานหยุดวีดีโอแล้วซูมเข้าไปที่โต๊ะเครื่องแป้งใหม่ เพราะเข้ารู้สึกเหมือนว่าจะเห็นแล้วว่าสาเหตุที่สร้อยหายไปนั้นเกิดจากใคร ซึ่งถ้าเป็นไปตามที่เขาคิดจริง เรื่องนี้จัดเป็นเรื่องที่ตลกที่สุดเท่าที่เขาเจอมาเลยทีเดียว

 

ทีมงานจัดการหยุดภาพและซูมเข้าหาโต๊ะเครื่องแป้งตามที่ทัพฟ้าบอก ก่อนที่ทั้งห้องจะขมวดคิ้วมุ่นพร้อมกันว่าสร้อยเพชรที่ควรจะวางอยู่บนโต๊ะนั้นได้หายไปแล้ว

 

พวกเขากว่าร้อยชีวิต ทั้งทีมงานทั้งเด็กฝึกต่างเห็นเหมือนกันว่าเคนนิทถอดสร้อยวางไว้บนโต๊ะเครื่องแป้งจริง ๆ แม้ภาพจะจับได้จากมุมไกล ๆ แต่ก็มองออกว่าสร้อยเพชรนั้นถูกวางไว้บนโต๊ะ แล้วพอตอนนี้สร้อยกลับหายไป หายไปไหน หายไปได้ยังไงในเมื่อเจ้าของนั้นเพิ่งจะเดินออกจากห้องไปได้ไม่ถึงนาที และไม่มีผู้ใดเข้าไปในห้องนั้นเลย

 

“ย้อนภาพกลับไปตอนที่เคนนิทเดินออกจากห้องแล้วเดินผ่านโต๊ะเครื่องแป้ง” ทัพฟ้าสั่งการอีกครั้งหนึ่ง

 

“สโลภาพ” ทัพฟ้าสั่งเมื่อทีมงานทำตามคำสั่งที่แล้วของเขาเรียบร้อย

 

ภาพที่เห็นก็คือเมื่อเคนนิทแต่งตัวเสร็จแล้วนั้นเขาได้เคลื่อนตัวไปยืนหน้าโต๊ะเครื่องแป้งอีกครั้ง พร้อมกับเสื้อวอร์มในมือที่เขายกขึ้นพาดบ่า

 

เมื่อภาพถูกทำให้เคลื่อนไหวช้าลง ดังนั้นจึงได้มองสิ่งต่าง ๆ ได้ชัดขึ้น

 

ทุกคนต่างเริ่มสังเกตเห็นว่าจังหวะที่เคนนิทยกเสื้อวอร์มขึ้นพาดบ่านั้นชายเสื้อได้ละไปกับโต๊ะเครื่องแป้งด้วย และเป็นบริเวณที่เคนนิทได้วางสร้อยเอาไว้

 

“หยุดภาพแล้วซูมเข้าไปที่ชายเสื้อ” คำสั่งคราวนี้ของทัพฟ้าทำเอาคนอื่น ๆ ตั้งหน้าตั้งตารอดูภาพที่จะได้เห็นอย่างตั้งใจมากขึ้นกว่าเดิม

 

แต่เคนนิทนั้นยิ่งทัพฟ้าออกคำสั่งมากขึ้นเท่าไหร่ สีหน้าเขายิ่งจืดเจื่อนมากขึ้นกว่าเดิม เพราะเพียงแค่นี้เขาก็สามารถรู้ได้แล้วว่าสาเหตุที่สร้อยของเขาหายไปนั้นไม่ได้เกิดจากการถูกขโมยแน่นอน

 

และภาพที่ปรากฏขึ้นก็ทำให้มีคนอื่น ๆ นั้นถอนหายใจอย่างโล่งอกเลยทีเดียวเมื่อรู้สึกว่าตัวเองรอดพ้นจากการเป็นผู้ต้องสงสัยแน่นอนแล้ว เมื่อชายเสื้อวอร์มที่พาดอยู่ที่บ่าของเคนนิทนั้นมีสร้อยเพชรเจ้าปัญหาติดไปด้วยน่ะสิ

 

ทีมงานและครูฝึกทั้งเจ็ดคนต่างมีสีหน้าจืดเจื่อนเหมือนกันเมื่อพวกเขาต่างไม่มีใครสังเกตในสิ่งที่เกิดขึ้นนี้เลยแม้จะดูกล้องวงจรปิดไปแล้วถึงสองรอบ 

 

พวกเขาต่างมองแค่ว่าเคนนิทถอดสร้อยวางไว้จริง และแค่กดดูว่ามีใครได้เข้ามาในห้องของเคนนิทอีกหรือไม่นอกจากเจ้าตัว

 

ไม่ได้สังเกตการณ์เคลื่อนไหว ไม่ได้สังเกตจุดเล็ก ๆ น้อย ๆ ต่างจากทัพฟ้าที่ดูวีดีโอรอบเดียวนั้นก็หาคำตอบได้แล้ว

 

ทัพฟ้ามองสร้อยเพชรเส้นเล็กที่ตัวจี้นั้นเกี่ยวไปกับชายเสื้อวอร์ม อาจจะเป็นเพราะว่าสร้อยมีขนาดเล็กและไม่ได้มีน้ำหนักมากทำให้เคนนิทไม่รู้ตัวว่ามันเกี่ยวไปกับเสื้อที่เขาพาดบ่าไว้

 

“มีอะไรจะพูดหรือเปล่าเคนนิท” แม้จะยังไม่แน่ชัดว่าตอนนี้สร้อยอยู่ที่ไหนกันแน่ เพราะเสื้อวอร์มตัวนั้นตอนนี้ก็ไม่ได้อยู่กับเคนนิท แต่ที่แน่ ๆ คือคำกล่าวหาและข้อสงสัยของเคนนิทนั้นไม่เป็นความจริง

 

“ขอโทษนะ” เคนนิทมองทัพฟ้าที่ตั้งคำถามกับตัวเอง ก่อนที่จะหันไปพูดเสียงดังและเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดชัดเจนให้กับคนที่ตัวเองกล่าวหาพร้อมกับโค้งตัวลงไปจนสุด

 

ทัพฟ้ายกยิ้มให้กับการกระทำนั้นของเคนนิท

 

สุดท้ายแล้วก็แค่คนหน้าเหมือน

 

“ไม่เป็นไร” เห็นว่าเคนนิทขอโทษอย่างจริงใจแล้ว กันตภัทรนั้นก็ไม่ได้ถือโทษโกรธเคืองอะไรต่อ แม้ภายในใจจะรู้สึกแย่ที่ตัวเองถูกกล่าวหาก็ตาม

 

“สรุปว่าที่สงสัยกันตภัทรว่าเป็นผู้ขโมยไปนั้นไม่จริง เคนนิท คุณพาทีมงานไปดูเสื้อวอร์มของคุณไปว่าสร้อยเพชรยังติดอยู่ที่เสื้อหรือเปล่า” ทัพฟ้าออกคำสั่งแม้ในใจจะคิดว่าสร้อยเพชรไม่น่าจะติดอยู่ที่เสื้อตัวนั้นแล้วก็ตาม

 

ก็แหม ออกกำลังกายต้องเคลื่อนไหวร่างกายไปตั้งเท่าไหร่ แรงเหวี่ยงแรงเคลื่อนไหวในแต่ละทีคงทำให้สร้อยหลุดหายไปแล้วแหละ

 

แต่ถึงอย่างนั้นการไปตรวจดูให้แน่ชัดก็เป็นเรื่องที่สมควรทำ

 

“แล้วถ้าไม่เจอ ก็พากันเดินหาตามที่ที่คุณเดินผ่านหรือในห้องออกกำลังกาย ผมว่ามันคงอยู่แถวนั้นนั่นแหละ” ทัพฟ้าออกคำสั่งต่อ พร้อมกับสั่งให้ทีมงานตากล้องไปถ่ายทำขณะค้นหาด้วย

 

ดูท่าจะมีอะไรให้ตัดต่อเรียกเรตติ้งมากกว่าที่คิด

 

และแม้ว่าเคนนิทอาจจะถูกคนทางบ้านมองในทางไม่ดีบ้าง แต่ท่าทางที่ขอโทษอย่างจริงใจทันทีที่รู้ความจริงโดยไม่ต้องรอให้ใครสั่งนั่นก็น่าจะทำให้คนมองเคนนิทในความรู้สึกที่ดีขึ้นมาบ้าง

 

ส่วนกันตภัทรนั้นคงได้คะแนนสงสารไปเต็ม ๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.939K ครั้ง

4,585 ความคิดเห็น

  1. #3989 LWLookwai (@LWLookwai) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 19:56
    ร้ายกาจจจ บอกเลยว่าพวกสาววายคงได้เเล่นเรือ//55
    #3989
    0
  2. #3975 maytawarin (@thadsanee270316) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 13:45

    ค้างงง
    #3975
    0
  3. #3969 Jamsai55 (@Jamsai55) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 16:34
    เป็นความรู้สึกแบบแป๋วว...เลยอ่ะ
    #3969
    0
  4. #3968 ฟูจินางะ (@popsecret) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 16:09

    คู่จิ้นมาแน่อะ อย่าได้ดูถูกสาววายเชียว555555

    #3968
    0
  5. #3967 Ferrier (เฟริเรียร์) (@raabporn2016) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 09:27
    เราคิดว่าจะได้คู่จิ้นของโปรเจค ดิฟิท ยังไงไม่รู้อ่ะ 555+
    #3967
    0
  6. #3966 ยัยปีโป้ (@kokkies) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 08:55
    กำลังหาฉากออนแอร์พอดี เหมาะเจาะเลยนะพีดี 5555555
    #3966
    0
  7. #3964 Rujie Taew (@rujietaew) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 23:23
    พีดีท่านรองสุดยอดในทุกๆด้านจริงๆจ่ะ
    #3964
    0
  8. #3963 star rose (@nice0303) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 21:57
    แดลบทหายสงสัยค่าตัวแพงเกินเลยโดนลบบทตอนนี้5555
    #3963
    0
  9. #3962 Sairattz (@rainbowhyuk) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 21:56
    น้องหัวการค้าดีจริงๆ555555
    #3962
    0
  10. #3961 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 21:29
    อู้ววววว

    ชอบๆๆ
    #3961
    0
  11. วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 18:58

    อยากอ่านแล้วว><
    #3959
    0
  12. #3302 mo2ksrwi3_thawe2.ng (@sweet_black123) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:36
    เสียดายก็มาจร้าาาา
    #3302
    0
  13. #3290 fonlbol (@fonlbol) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 06:11

    เดียวๆคะท่นประธานกรรมการ เด็กทำดีก็ปล่อยเขาไปเถอะ อะไรคือเสััยดายที่ตัวเองๆมาได้ปิดไฟ555

    #3290
    0
  14. #3229 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 13:39
    อะแหนะๆๆๆ
    #3229
    0
  15. #3228 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 13:38
    ฝังไม่รู้เรื่อง=ฟังไม่รู้เรื่อง
    #3228
    0
  16. #3227 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 13:37
    หน้าเกลียด=น่าเกลียด
    #3227
    0
  17. #3063 bb.smile (@bhoombimm) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 10:15
    ประโยคสุดท้ายคืออะไร ไม่เกี่ยวเลยย 5555
    #3063
    0
  18. #3057 momkero (@momkero) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 21:49
    555 ความหวงเริ่มมาแล้ว
    #3057
    0
  19. #3013 K_ZomBieDrop (@K_ZomBieDrop) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 05:44
    แรงหึงพี่ก็กดไฟแดงในใจพร้อมจดแต้มความหึงไว้แบบเงียบๆ
    #3013
    0
  20. #2982 -เกม- (@-gem-) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 18:05
    พี่จะอยากให้ได้ผ่านเพราะหมั่นไส้ไม่ได้! 555
    #2982
    0
  21. #2915 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 02:26

    ว้ายๆๆๆๆ มีอิจฉาเด็กด้วยอ่ะพี่แดลลลลล

    #2915
    0
  22. #2797 Zayziiwar (@Zayziiwar) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 20:10
    หัวร้อนเหมือนกันนะพี่แดลลลล
    #2797
    0
  23. วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 14:22
    อิแดล!! 5555 ขำอ่ะ
    #2671
    0
  24. #2599 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 11:42

    สามีขี้หึงน่ะคร้าาาาา
    #2599
    0
  25. #2034 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 22:21
    แหมมมมมมีความหวง
    #2034
    0