ซุปตาร์เกิดใหม่ (yaoi) จบแล้ว

ตอนที่ 57 : ตอนพิเศษ วันพ่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,344
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,182 ครั้ง
    5 ธ.ค. 61

“น้องอยากไป” อาเรฟมองคนที่พูดเสียงออดอ้อนแล้วไหนจะยังเรียวแขนเล็กที่สอดเข้ามากอดรัดเอวเขาไว้แน่น ใบหน้าเล็ก ๆ นั้นก็ซบลงที่อกเขาแล้วถูไถไปมา

 

“เฮ้อ น้องก็รู้ว่าแด๊ดจะไม่ยอมแน่ ๆ” อาเรฟถอนหายใจ แม้จะยังไม่ได้พูดคุยเรื่องที่เด็กน้อยมาขอเขากับเพื่อนรัก แต่อาเรฟก็เดาคำตอบของลีโอได้ไม่ยาก เจ้าตัวไม่มีทางยอมให้อลันไปค้างที่อื่นแน่ ๆ

 

อลันนั้นตอนนี้เข้าเรียนในระดับมหาวิทยาลัย เป็นเฟรชชี่ใส ๆ ปีหนึ่ง ที่เขาดูยังไง ๆ ก็ไม่ต่างจากเด็กอนุบาลหนึ่งเลยสักนิด อ่ะ โตสุดก็ไม่เกินเกรดหนึ่งสำหรับเขา อ่อ สำหรับอลันด้วย เผล ๆ หมอนั่นมองอลันเด็กกว่าที่เขามองอีกด้วยซ้ำ แม้ตอนนี้จะมีลูกเป็นของตัวเองจริง ๆ แล้ว แต่ความรักที่ลีโอมีให้อลันนั้นไม่เคยลดน้อยลงไปเลยสักนิด มีแต่จะเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิมไปเรื่อย ๆ ดูอย่างตอนที่เรียนไฮสคูล ลีโอนั้นสามารถให้อลันอยู่โรงเรียนประจำได้ แต่พอเข้ามหาวิทยาลัยนั้น กลับไม่ยินยอมให้เจ้าตัวน้อยนั้นไปค้างคืนที่ไหน กลับบ้านดึกได้ไม่เกินหกโมงเย็น มีรถรับส่งตลอด จนอลันนั้นแทบจะไม่มีเพื่อนคบแล้ว แต่ก็ยังถือว่าโชคดีที่เพื่อนสนิทชาวไทยที่จบมาจากโรงเรียนเดียวกันเข้าไปเรียนที่คณะและมหาวิทยาลัยเดียวกันด้วย

 

และนั่นแหละ เพื่อนคนนั้นเป็นสาเหตุให้อลันมาขอร้องอ้อนวอนเขาอยู่นี่ ไม่รู้ว่าเกิดนึกคึกอะไรขึ้นมาถึงได้มาขอร้องอยากจะไปนอนค้างบ้านเพื่อน

 

สำหรับอลันแล้วนั้น ทุกวันจันทร์ถึงวันพฤหัสบดีจะอยู่ที่บ้านลีโอ ส่วนเย็นวันศุกร์นั้นลีโอจะพามาส่งให้มานอนค้างอยู่กับเขา นี่เป็นข้อตกลงที่เขาและลีโอทำกันไว้

 

มันควรจะเป็นเขาที่ได้สี่วันและลีโอได้แค่สามวันหรือเปล่า เขาแย้งหมอนั่นไปแบบนั้น

 

แต่ลีโอกลับเอาฐานะความเป็นพ่อบุญธรรมที่ถูกต้องตามกฎหมาย พร้อมร่ายยาวถึงสิทธิที่พ่อบุญธรรมนั้นมี จนเขาต้องยอมถอย สามวันก็สามวัน

 

กลับมาที่เรื่องจะไปนอนค้างบ้านเพื่อนของเจ้าตัวเล็กของพวกเขาก่อน

 

“นะครับ ให้น้องไปเถอะนะ น้องสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรเหลวไหล” อลันที่เดี๋ยวนี้พูดไม่ติดขัด พูดจาได้คล่องเหมือนเด็กปกติทั่วไปเอ่ยปากสัญญากับผู้เป็นพี่ชายที่ควบตำแหน่งพ่ออีกคนในความรู้วึกของเขา

 

“ปล่อยให้ไปเถอะ เมษานั่นก็ไว้ใจได้ นายเองก็คุ้นเคยกับเด็กคนนั้นดีนี่” อันเดรสที่นั่งฟังอยู่นานแล้วเอ่ยปากช่วยพูดเมื่อเห็นแววตาที่ถูกส่งมาอย่างอ้อนวอนให้เขาออกปากช่วยพูดกับคนรักให้หน่อย

 

แน่นอนว่าเขาก็เป็นอีกคนที่ใจอ่อนให้กับเด็กน้อยของพวกเขาคนนี้

 

“น้องจะไปทำอะไรที่บ้านเพื่อครับ ไหนบอกพี่” ก้มหน้าถามคนที่ซบใบบหน้าอยู่กับอกเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แบบที่อันเดรสนั้นอดอิจฉาไม่ได้ อยู่ด้วยกันมาหลายปี มีไม่กี่ครั้งหรอกที่อาเรฟจะพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงแบบนั้น

 

“น้อง เอ่อ น้องบอกไม่ได้” เพราะถูกสั่งสอนมาว่าไม่ให้พูดโกหก และรู้ดีว่าถ้าโกหกไปแล้ว แล้วพี่จ๋าจับได้ เขาจะต้องโดนโกรธอย่างแน่นอน อลันจึงไม่ยอมโกหก และบอกไปตรง ๆ ว่าไม่สามารถให้เหตุผลในตอนนี้ได้

 

“มีเรื่องปิดบังพี่เหรอครับ เดี๋ยวนี้โตจนมีเรื่องที่ไม่สามารถบอกพี่ได้แล้วใช่ไหม” ถามน้องชายด้วยเสียงน้อยใจ อดใจหายไม่ได้ รู้สึกเหมือนน้องน้อยในวันวานของเขานั้นกำลังจะหายไป

 

อันเดรสส่ายศีระเล็กน้อยให้กับความดราม่าของอาเรฟ ตัวเองไม่ใช่พี่ชายแท้ ๆ ของอลันสักหน่อย แต่กลับทำตัวเป็นเสียยิ่งกว่าพ่อ แต่ก็เข้าใจได้อยู่หรอก เลี้ยงกันมาตั้งกี่ปีแล้วเด็กน้อยนั่นก็น่าเอ็นดูเสียขนาดนั้น

 

“น้องเปล่า แต่ว่า แต่ว่าน้อง” อลันเริ่มเบะปาก น้ำตาเริ่มจะไหลเมื่อรู้สึกว่าตัวเองนั้นกำลังทำให้พี่ชายผิดหวัง อยากจะบอกว่าที่พี่ชายพูดมานั้นมันไม่จริง แต่ติดที่เขาอยากจะไปทำของขวัญวันพ่อมาเซอร์ไพรส์พี่ชายและแด๊ดในวันพรุ่งนี้ หากเขาพูดออกไปมันก็ไม่เซอร์ไพรส์สิ แล้วนอกจากนี้เขายังมั่นใจด้วยว่าแด๊ดและพี่ชายจะต้องคัดค้าน ด้วยคำพูดที่ว่าเขาคือของขวัญที่ดีที่สุดแล้ว รู้ได้ยังไงน่ะเหรอ ก็เพราะเรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นในทุกปีที่เขาพยายามจะให้ของขวัญยังไงล่ะ

 

แต่ปีนี้เพราะงานที่ยุ่ง ๆ ทำให้ทุกคนดูเหมือนจะลืมไปแล้วว่าวันพรุ่งนี้นั้นจะเป็นวันพ่อแห่งชาติ เขาเลยไปปรึกษากับเพื่อนชาวไทยที่ประเทศบ้านเกิดก็มีวันพ่อแห่งชาติด้วยเหมือนกัน

 

แล้วเมษาก็แนะนำว่าให้ทำของขวัญแฮนเมดสิ ผู้รับจะได้ภูมิใจเพราะเป็นสิ่งที่ผู้ให้นั้นตั้งใจจะมอบให้

 

เมษาบอกว่าที่บ้านของเมษาเวลาถึงวันพ่อ เมษาจะชอบทำการ์ดอวยพรแล้วก็นำพวงมาลัยไปกราบเท้าผู้เป็นพ่อ เป็นการขอบคุณที่มอบชีวิตและเลี้ยงดูมาอย่างยากลำบาก

 

อลันที่ได้ยินแบบนั้นก็อยากจะทำอย่างนั้นบ้าง ยิ่งเห็นพวงมาลัยว่ามีหน้าตาเป็นแบบไหนเขาก็อยากจะทำเข้าไปใหญ่ โชคดีที่เมษานั้นร้อยมาลัยเป็นเลยอาสาจะสอนเขาให้ แม้ก่อนหน้านั้นจะถามเขาแล้วว่าต้องการทำแบบเมษาจริงเหรอ เพราะคนที่นี่ไม่ได้มีวัฒนธรรมเหมือนบ้านเกิดของเมษา

 

แน่นอน ว่าเขายืนยันเสียงหนักแน่นที่จะทำแบบประเพณีบ้านเกิดของเมษา เพราะว่าเขาชอบ และคิดว่าพี่ชายกับแด๊ดก็จะต้องชอบเหมือนกัน!

 

“โอเค ๆ บอกไม่ได้ก็บอกไม่ได้ครับ คนเก่ง ไม่ร้อง ๆ” เป็นอีกครั้งที่อาเรฟพ่ายแพ้ให้กับคนตัวเล็ก นอกจากจะแพ้ลูกอ้อนแล้วก็ยังแพ้น้ำตาใส ๆ นั่นด้วย

 

“เดี๋ยวพี่จะช่วยพูดกับแด๊ดให้เอง แล้วเดี๋ยวให้อันเดรสขับรถไปส่งเนอะ ไหนมา จะเอาอะไรไปบ้าง”

 

อันเดรสถอนหายใจให้กับคนที่ไม่เคยจะพ่ายแพ้ใคร แต่กับอลันนั้นอาเรฟไม่เคยจะต้านทานได้เลย ใจอ่อนยิ่งกว่าขี้ผึ้งลนไฟ เหลวยิ่งกว่าไอศกรีมตอนละลาย พอกับเขาน่ะ แข็งยิ่งกว่าอุกกาบาต

 

 

 

“อะไรนะ แล้วนายก็ปล่อยให้ลุกฉันไปค้างบ้านคนอื่นนี่นะ นายดูแลลูกฉันภาษาอะไร” เสียงที่เล็ดรอดออกมาจากโทรศัพท์ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้เปิดลำโพง ไม่ได้ยกขึ้นแนบหู วางอยู่กับโต๊ะนั้นก็ยังได้ยิน

 

“ถ้านายเป็นฉันตอนเห็นน้ำตาของอลันนายก็ต้องใจอ่อนให้ไป” อาเรฟที่โทรไปบอกลีโอถึงเรื่องที่อลันไปนอนค้างบ้านเพื่อนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ก่อนจะหันหน้ามาขยับปากบอกอันเดรสว่าโชคดีแล้วที่เขาไม่ได้เอาโทรศัพท์แนบกับหู ดูสิ ขนาดไม่ได้เปิดลำโพงยังได้ยินเสียงลีโอออกมาจากโทรศัพท์เลย เพื่อนของเขานี่โวยวายเก่งจริง ๆ ยิ่งเก่งก็ยิ่งขี้บ่น เหมือนกันกับอันเดรสไม่มีผิด

 

ประโยคหลังนี้อาเรฟไม่ได้พูดให้อันเดรสฟัง และดูเหมือนอาเรฟจะลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าความจริงเขานั้นก็มีอายุวิญญาณเท่า ๆ กัยกับลีโอนั่นแหละ แถมยังแก่กว่าอันเดรสอีกด้วย

 

“ฉันจะไปรับลูกกลับมา ทีหลังฉันไม่ปล่อยให้ลูกไปนอนบ้านนายแล้วอาเรฟ” ลีโอยังคงตะโกนมาตามสาย

 

“อยากโดนโกรธก็ไปสิ ยังจำได้ไหมที่นายโดนอลันโกรธตอนไปพาตัวเขากลับมาจากงานพรอม ทั้ง ๆ ที่ตอนแรกอนุญาตให้เขาไปเองแท้ ๆ” อาเรฟย้อนความไปถึงเรื่องงานพรอมที่ผ่านมาได้ไม่กี่เดือน อลันนั้นได้ไปงานพรอมเป็นครั้งแรกตั้งแต่เรียนที่ไฮสคูล อ้อนวอนอยู่นานจนเขาและลีโอใจอ่อนให้ไปเพราะเห็นว่าเป็นปีจบของเจ้าตัวด้วย

 

แต่ปล่อยให้ไปได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เจ้าคนหวงลูกก็ไปพาลุกกลับมาจากงานทั้ง ๆ ที่เจ้าตัวกำลังสนุกอยู่กับงานที่ไม่เคยได้ไป

 

นั่นแหละ โดนลูกงอนไม่คุยด้วยสามวันเต็ม ๆ นั่งเศร้าเป็นหมาหงอยไปสิ

 

“ก็ได้ ๆ แต่พรุ่งนี้ฉันจะไปรับลูกเองแต่เช้า บ้านเมษาใช่ไหม” สุดท้ายแล้วคนกลัวโดนลูกโกรธก็ต้องยอมถอยทัพแต่ยังไม่วายจะรีบไปรับลูกเองแต่เช้าอีก

 

อาเรฟเองก็ขี้เกียจจะห้ามอะไร ปล่อยให้คนแก่หวงลูกทำตามใจตัวเอง

 

หลังจากวางสายจากเพื่อนรัก อาเรฟห็โทรหาอลันเพื่อบอกว่าพรุ่งนี้คุณพ่อขี้หวงของเจ้าตัวจะไปรับที่บ้านของเมษาตั้งแต่เช้า ให้เตรียมตัวไว้ด้วย

 

อลันนั้นก็รับปากอย่างดี บอกว่าพรุ่งนี้จะตื่นมารอตั้งแต่หกโมงเช้าเลย

 

แต่ใครจะไปคาดคิด เช้าของลีโอก็คือตีสี่

 

ย้ำว่าตีสี่!

 

ดีที่เจ้าของบ้านเขาไม่ด่าให้ที่ไปรบกวนเขาตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง!

 

และแน่นอน ลีโอโดนลูกชายงอนไปสามวันเต็ม ๆ

 

 

 

เอาตอนพิเศษวันพ่อมาส่งงงงงง

 

ลีโอก็จะเป็นคุณพ่อที่หวงลูกชายหน่อย ๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.182K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,602 ความคิดเห็น

  1. #3502 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 23:18

    ลีโอ เจ้าไปรับลูกตั้งแต่ตีสี่น่ะ เจ้าเกรงใจเจ้าของบ้านเขาด้วยนะคะ

    #3,502
    0
  2. #3421 Bodi-Zhange (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 10:48
    คราวนี้โดนลูกงอนเพราะทำให้ยัยน้องต้องตื่นขึ้นมาตอนตี4รึป่าว555
    #3,421
    0
  3. #3414 jkooktaev (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 06:44
    หวงม๊ากกก~ อย่างนี้น้องอลันจะมีแฟนมั้ยเนี่ยยย
    #3,414
    0
  4. #2988 DHmoon (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 12:39
    ตีสี่=*=
    #2,988
    0
  5. #2912 DaruP888 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 20:12
    งือออออออ น่ารักอ่ะ
    #2,912
    0
  6. #2911 KazukiRei (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 17:25
    ตีสี่.....
    เป็นเรานี่มีเคืองอะ555555
    #2,911
    0
  7. #2910 Watanashi Michiyo (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 13:38
    ดูแล้วเลยคำว่าหน่อยไปถึงดาวพลูโตแล้วนะคะ หวงเกิ๊นนนน 55555
    #2,910
    0
  8. #2909 จอมโจรปริศนา (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 10:23
    ไม่หน่อยแล้วจ้าแบบนี้ 555
    #2,909
    0
  9. #2903 Nm'mi (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 23:18
    อยากได้รูปเล่ม ไรท์ไม่สนใจส่งสำนักพิมพ์บ้างหรอค่ะ เราอยากเห็นอาเรฟกับอันเดรสบนหน้าปกจังเลย
    #2,903
    0
  10. #2901 Notty Kero (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 15:38
    หวงเกิินนนนน
    #2,901
    0
  11. #2900 Meatboll (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 13:36
    หวงเกินนน5555
    #2,900
    0
  12. #2898 อาริน (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 12:45

    อ่านกี่ทีก็อยากได้เป็นรูปเล่มจัง

    //ตอนแรกหาเรื่องนี้แทบไม่เจอเลย เพราะจำชื่อเรื่องผิดเป็นไอดอลเกิดใหม่(ฮือ) แต่พออ่านๆเรื่องดีไซเนอร์เกิดใหม่ละคิดว่าวิธีการเขียนคุ้นๆ ดูเรื่องที่เคยแต่งปุ๊บดีใจมาก เจอเรื่องนี้แล้วววว เราได้กลับมาอ่านอีกครั้งงงงงง

    #2,898
    0
  13. #2897 SECRETZ (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 11:06

    ขอบคุณงับ
    #2,897
    0
  14. #2896 Fhai Cotton (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 10:45
    หวงเกิ๊น
    #2,896
    0
  15. #2892 Tea Party (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 09:16
    นี่คือหน่อยๆสินะ
    #2,892
    0
  16. #2891 bow_26 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 08:44
    อันนี้ ไม่เรียกหน่อยแล้ว
    #2,891
    0
  17. #2890 Wawa Chanaphat Nk (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 08:38
    จอจี้มาก หวงอะไรเบอร์นี้
    #2,890
    0
  18. #2889 พะยูนเผือก (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 08:25
    ขี้หวง ขี้เห่อ เวอร์
    #2,889
    0
  19. #2888 aoy_love6194 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 08:22
    เราว่าไม่หน่อยแล้ว555
    #2,888
    0
  20. #2887 twin sheep (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 08:22

    น่ารักก
    #2,887
    0
  21. #2886 Ririn 10080 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 08:22
    คิดถึงจังเลยยย#ลีโอคนหวงลูก//ถ้ามีเป็นภาคของน้องนะคาดว่าคงเป็นชาติอะกว่าจะได้คบกับแฟน555
    #2,886
    0
  22. #2885 nabua (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 08:13
    คิดถึงน้อง
    #2,885
    0
  23. #2884 Tengkwa123 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 08:11

    ขอบคุณครับไรท์​
    #2,884
    0