ซุปตาร์เกิดใหม่ (yaoi) จบแล้ว

ตอนที่ 14 : ตอนที่ 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 54,717
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,108 ครั้ง
    22 พ.ค. 61

เมื่อคืนเขาฝัน ฝันเห็นเด็กผู้ชายคนหนึ่ง อายุน่าจะไม่เกินสิบห้าปี เด็กคนนั้นทำหน้าเศร้าๆมองมาที่เขา แล้วบอกว่ากำลังรออยู่นะ รอให้ทำตามสัญญา เขาฝันถึงแค่นั้นแล้วก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา เขาจะไม่คิดมากถ้าหากเขาไม่รู้สึกว่าคุ้นเคยกับเด็กคนนั้น ทั้งๆที่เขาแน่ใจว่าเขาไม่รู้จักเด็กคนนั้นแน่ๆ แล้วเด็กคนนั้นรอใคร สัญญาอะไร แต่เด็กคนนั้นจะมีตัวตนอยู่จริงๆหรือ หรือเขาแค่คิดมากไปเอง

 

วันนี้เป็นวันที่ห้าแล้วที่พวกเขาเข้าป่ามา ตอนนี้เริ่มเดินย้อนกลับไปทางเดิมตามขาเข้าแล้ว ทุกคนดูปรับตัวกันได้มากขึ้น เรื่องหาอาหารแม้ส่วนใหญ่เขาต้องเป็นคนออกไปหาถึงจะได้มาแต่ก็แลกกับการที่คนอื่นที่เหลือต้องเอามันไปทำให้เขากิน ระหว่างทางที่เดินกันไปหากเขาเห็นต้นไม้ที่เขารู้จักและผลมันสามารถกินได้ไม่มีปัญหาก็จะเก็บมากิน แรกๆก็ไม่ค่อยมีใครกล้ากินกับเขาหรอกเพราะเป็นของที่พวกเขาไม่รู้จักกัน มีแต่ยูตะกับจุนซาเท่านั้นที่กล้ากิน คนอื่นพอหลังๆเห็นว่ากินแล้วไม่เป็นอะไรเลยกล้าที่จะกินตาม

 

การเดินทางนอกจากความหนาวเย็นและหิมะที่ตกลงมาจนทำให้รองเท้าชื้นๆก็ไม่มีอุปสรรคอะไร เขาคิดว่าจะเป็นอย่างนี้ไปจนถึงวันกลับนั่นแหละ ความจริงป่าที่นี่ถ้าหาข้อมูลมาก็จะรู้ว่ามีนักท่องเที่ยวมาไม่น้อย เพียงแต่ไม่ค่อยนิยมมาช่วงนี้กันเพราะเป็นช่วงเข้าสู่ฤดูหนาว หิมะจะตกหนักมากขึ้นเรื่อยๆทำให้เดินทางลำบากกว่าฤดูอื่นๆ อาหารก็สามารถหาได้ตามที่พักสำหรับนักท่องเที่ยวหรือตามหมู่บ้านที่เดินผ่านนั่นแหละ แต่เพราะพวกเขามาถ่ายรายการและรายการไม่อนุญาตให้พวกเขาหาอาหารจากที่เหล่านั้น ดังนั้นอุปสรรคจริงๆของการเข้าป่าครั้งนี้คือการหาอาหารนี่แหละ เขาคิดว่าอย่างนั้นนะ

 

“กรี๊ดดดดด” เสียงกรีดร้องจากทางด้านหน้าทำให้ทุกคนรีบไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น ถ้าจำไม่ผิดอาเรฟคิดว่าเป็นเสียงของโซรอง เมื่อเดินไปถึงเขาก็เห็นโซรองนั่งอยู่ที่พื้น เอามือกุมข้อเท้า สงสัยคงจะลื่นล้ม

 

“อย่าเพิ่งลุก!” อาเรฟร้องห้ามเมื่อเห็นโซรองทำท่าจะลุกขึ้นมา ก่อนจะเดินไปดูที่ข้อเท้าโซรอง เห็นได้ชัดเลยว่าข้อเท้ามีอาการบวม เขาคิดว่าเอ็นอาจจะฉีกแต่ไม่รู้ว่าฉีกระดับไหน

 

“ปวดมากหรือเปล่าครับ” อาเรฟถาม ระหว่างนั้นมือก็รื้อกระเป๋าเป้ของตัวเองหาอุปกรณ์ที่คิดว่าน่าจะมีติดอยู่ในกระเป๋า โดยลืมไปว่าขอเอาจากทีมงานก็น่าจะได้

 

“ค่ะ โอ๊ย” โซรองร้องออกมาเล็กน้อยเมื่ออาเรฟเอื้อมมือมาจับข้อเท้าเธอไปพาดไว้บนตักเขา

 

“ข้อเท้าพลิก เอ็นน่าจะฉีกบางส่วน” อาเรฟบอกพร้อมเอาผ้าเช็ดหน้าที่ค้นเจอในกระเป๋ามาห่อหิมะแทนน้ำแข็งก่อนจะนำไปประคบที่ข้อเท้าของโซรอง

 

 “ยูตะ เอายาแก้อักเสบกับแก้ปวดในกล่องนั้นโซรองนูนาทานก่อน หยิบน้ำมาด้วย” อาเรฟหันไปสั่งยูตะที่อยู่ใกล้ๆเขา ตอนนี้คนอื่นๆได้แต่ยืนมองอาเรฟปฐมพยาบาลเบื้องต้นนักแสดงสาว ตอนแรกทีมงานจะเข้ามาช่วย แต่ผู้กำกับห้ามไว้ก่อนเมื่อเห็นอาเรฟจัดการทุกอย่างได้ดี ฉากแบบนี้เรียกกระแสได้ดีเลยล่ะ เผลออาจจะมีกระแสคู่จิ้นตามมา โซรองเองอายุมากกว่าอาเรฟแค่สองปีเท่านั้น อีกทั้งตลอดทริปนี้อาเรฟกับโซรองก็คุยกันอยู่ไม่น้อยเลย

 

“ผมพันผ้ายืดไว้ให้ก่อนนะ” โซรองได้แต่พยักหน้า เธอบาดเจ็บที่ข้อเท้านะ แต่ทำไมรู้สึกใจเต้นแรงแปลกๆตอนที่อาเรฟจับข้อเท้าเธอเพื่อปฐมพยาบาลให้

 

เมื่อปฐมพยาบาลเบื้องต้นเรียบร้อยแล้วอาเรฟก็หันไปหาทีมงานว่าจะเอายังไงต่อ แม้อาการข้อเท้าพลิกของโซรองจะไม่หนักมาก แต่ก็ควรไปพบแพทย์อีกที อีกอย่างตอนนี้โซรองก็ไม่สามารถเดินเองได้แน่นอน มันเป็นเรื่องลำบากเมื่อมีผู้ป่วยอยู่ในการดินทางที่เส้นทางเต็มไปด้วยหิมะและโขดหินแบบนี้

 

ทุกคนลงความเห็นกันว่าจะค้างอยู่ที่นี่อีกคืนและให้รถมารับในตอนเช้าของวันพรุ่งนี้ เนื่องจากวันนี้ก็ใกล้จะเย็นแล้วกว่ารถจะเข้ามาถึงคงจะมืดเสียก่อน ส่วนตอนนี้ควรจะหาที่กางเต๊นท์ได้แล้ว

 

“นูนาเดินเองไม่ไหวหรอก ขึ้นหลังผมไปแล้วกัน”

 

“ไม่เป็นไรนูนาเดินได้” โซรองปฏิเสธ เธอไม่อยากเป็นตัวถ่วงของใครอีกทั้งทางเดินแบบนี้เดินธรรมดาก็ลำบากแย่แล้ว ถ้าต้องมาแบกเธออีกมันจะยิ่งไปกันใหญ่

 

 

“นูนาเดินเองไม่ได้หรอก ข้อเท้าบวมแบบนั้นไม่ควรเดินลงน้ำหนัก”

 

“ให้โซรองขึ้นหลังฉัน ส่วนนายแบกกระเป๋าฉันไปก็แล้วกัน” ตัวก็แค่นั้นยังจะทำโชว์พาวเวอร์อวดสาว เดี๋ยวก็ล้มไปทั้งคู่กันพอดี ประโยคหลังนี้จุนซาคิดในใจ

 

คราวนี้โซรองมีสีหน้าลำบากใจแล้ว ยองแอชอบจุนซาทำไมเธอจะไม่รู้ เธอกับยองแอแม้จะไม่สนิทกันมากแต่ก็เคยร่วมงานกันบ่อยๆ อีกอย่างที่ยองแอตกลงเข้าร่วมรายการนี้ก็เพราะรู้ว่าจุนซาจะมาด้วย หากเธอขึ้นหลังจุนซาไปไม่รู้ยองแอจะมองเธอยังไง

 

“โซรองไปกับฉันแล้วกัน ยังไงฉันก็เป็นนักกีฬาร่างกายน่าจะแข็งแรงกว่าพวกนาย” จองมินพูดเมื่อเห็นว่าทั้งสองคนทำท่าจะตกลงกันไม่ได้

 

“ฉันเห็นด้วยกับจองมินนะ” ชินกิยืนยันอีกเสียงเพราะดูยังไงนักกีฬาอย่างจองมินก็ร่างกายแข็งแรงกว่าไอดอลหนุ่มทั้งสองคน คนที่เหลือก็แสดงท่าทีเห็นด้วย

 

ดังนั้นมติเลยเป็นเอกฉันท์ให้โซรองขึ้นหลังจองมินไปท่ามกลางสีหน้าที่พอใจของยองแอและสีหน้าเสียดายของผู้กำกับที่คิดว่าจะได้ฉากโรแมนติกระหว่างโซรองกับอาเรฟ

 

“วันนี้ทานอาหารกระป๋องแล้วกันนะครับ ไหนๆพรุ่งนี้ก็จะกลับกันแล้ว” อาเรฟพูดพลางหยิบอาหารกระป๋องที่ตุนเอาไว้ออกมาจากกระเป๋า

 

ทุกคนที่เหลือหันขวับไปมองอาเรฟก่อนจะเห็นอาหารกระป๋องมากมายที่เจ้าตัวหยิบออกมา ดูจากจำนวนแล้วคิดว่าถ้ากินกันอย่างประหยัดๆก็จะอยู่ได้ถึงวันกลับตามกำหนดการเดิมเลยแน่นอน แล้วที่ผ่านมาทำไมไม่เอาออกมากิน ให้ไปลำบากหาอาหารมาทำไม ดูท่าว่าคนที่คิดแบบนี้จะลืมไปแล้วว่าส่วนมากอาหารที่หามาได้ฝีมืออาเรฟทั้งนั้น

 

“โหหหหห ฮยองแอบเก็บอาหารไว้ก็ไม่บอก” ยูตะร้องโหออกมาด้วยท่าทางงอแงเล็กน้อย ไม่ได้ดูจริงจังอะไร

 

“แอบเก็บอะไร แบบนี้ฮยองเรียกว่าสำรองเอาไว้ยามฉุกเฉินหรอก” อาเรฟตอบยิ้มๆ ห้าวันที่ผ่านมานี้เขาสนิทกับยูตะไม่น้อยเลย เมื่อไหร่ที่อยู่กันสองคนเจ้าเด็กนี่ชอบมาชวนเขาคุยด้วยภาษาบ้านเกิดของเจ้าตัว ยิ่งถ้ากล้องไม่ได้จับมาทางพวกเขาเจ้าเด็กนี้ยิ่งพูดน้ำไหลไฟดับ มีการบอกด้วยว่าพอกลับออกไปแล้วจะให้เขาทำอาหารญี่ปุ่นให้กิน เพราะเขาเคยหลุดปากพูดไปว่าทำเป็น นี่ถามเขาสักคำยังว่าจะทำให้ไหม คิดว่าเขาว่างมากสินะ

 

“กินอาหารกระป๋องก็ดี จะได้ไม่ต้องทำอาหารแต่ยังไงก็ต้องก่อกองไฟสินะ”

 

“นั่นมันหน้าที่หลักของนายเลยนี่ชินจู” ชินกิแซวยิ้มๆ การก่อกองไฟนี่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ ยิ่งในสถานที่ที่หิมะตก อากาศชื้นๆแบบนี้ แต่ชินจูกับทำมันได้ง่ายๆเหมือนจุดเตาแก๊สที่บ้าน เลยได้รับตำแหน่งหัวหน้าผู้จัดการกองไฟไปครอบครอง เอ แบบนี้นับว่าเป็นพรสวรรค์อย่างหนึ่งหรือเปล่านะ

 

“โซรองนูนาทานข้าวแล้วเดี๋ยวทานยาแก้ปวดกับแก้อักเสบนี้ตามไปนะครับ ไม่อย่างนั้นจะปวดจนนอนไม่หลับ” อาเรฟจัดการเปิดอาหารกระป๋อง หยิบยาและน้ำไปส่งให้โซรองเมื่ออีกฝ่ายขยับตัวมาหยิบอาหารเองลำบาก

 

“อาเรฟหว่านเสน่ห์ใส่นูนาเขาหรือไงเรา” จองมินตะโกนแซวอาเรฟยิ้ม ทำเอาโซรองหน้าแดง

 

“หว่านเสน่ห์อะไรกันครับ ผมแค่เห็นว่านูนาหยิบอาหารเองไม่ถึงแล้วก็ขยับตัวลำบากหรอก” อาเรฟอธิบายเบาๆ อย่างโซรองไม่ใช่สเปคเขาหรอก เขาชอบคนลุยๆหน่อย โซรองดูอ่อนหวานเกินไป อีกทั้งตอนนี้เขาก็ยังไม่คิดจะมีใครและโซรองที่เขารู้จักตลอดห้าวันมานี้ก็เป็นคนดีเกินกว่าที่เขาจะเล่นๆด้วย

 

“ฮยองงงง ผมเองก็หยิบไม่ถึงฮยองหยิบให้หน่อย” ยูตะส่งเสียงงอแงให้อาเรฟหยิบอาหารให้ตัวเองบ้าง

 

“หยิบไม่ถึงก็ไม่ต้องกิน”

 

“ใจร้ายยยยยย โป้งแล้วด้วย อาเรฟฮยองต้องง้อโดยการทำอาหารญี่ปุ่นให้ผมกินด้วยนะ”

 

“เรื่องอะไร ทำไมฮยองต้องง้อนายด้วย”

 

“ก็ฮยองทำผมงอน”

 

“ฮยองทำอะไร นายเป็นผู้หญิงหรือไงถึงได้ทำท่างอแงแบบนั้น” ท่าทางแบบนั้นผู้หญิงทำก็คงจะน่ารักอยู่หรอก แต่พอผู้ชายหุ่นถึกๆแบบยูตะทำนี่มัน เขารับไม่ได้จริงๆ เสียสายตาหมด

 

“ผมไม่ใช่ผู้หญิง แต่ผมเป็นน้องชายฮยองนี่ฮยองต้องดูแลผมสิ” ยูตะทึกทักเอาเองว่าเขาเป็นน้องชายอีกฝ่ายแล้ว

 

“นายนี่มันขี้ตู่จริงๆ เอ้า เอาไป แล้วก็เลิกทำท่าทางแบบนั้นด้วย” อาเรฟส่ายหัวเบาๆพร้อมกับโยนกระป๋องอาหารที่ยังไม่ได้เปิดให้อีกฝ่าย ทำเอายูตะร้องเสียงหลงเพราะถ้าเขารับไม่ทันนี่คงจะโดนหัวเขาแน่ๆ อาเรฟหัวเราะเบาๆ ดูท่าอีกฝ่ายคงจะงอนเขาจริงๆแล้ว

 

การกระทำของทั้งคู่ทำให้คนที่เหลือนั่งมองยิ้มๆ มีเพียงสองคนเท่านั้นที่มองด้วยสายตาแปลกๆ กล้องก็จับภาพเอาไว้ทั้งหมด ผู้กำกับคิดว่าถึงไม่ได้ฉากโรแมนติกกับโซรอง แต่ฉากเถียงกันแบบเล่นๆของอาเรฟกับยูตะก็คงทำให้กระแสคู่จิ้นเกิดขึ้นได้ไม่ยาก ว่าแต่ผู้กำกับลืมอะไรหรือเปล่า นี่มันรายการเข้าป่านะ รูปแบบของรายการคือผจญภัยและเอาตัวรอดในป่า ไม่ใช่โรแมนติกในป่านะ

 

“โอะนี่ซัง ขอเบอร์โทรศัพท์หน่อยสิฮะ” ยูตะวิ่งมาหาอาเรฟที่กำลังรอยืนรอผู้จัดการส่วนตัวมารับอยู่ ตอนนี้พวกเขามาถึงเกาหลีกันแล้ว กำลังแยกย้ายกันกลับที่พัก แล้วเจ้าเด็กนี่ตอนพูดภาษาญี่ปุ่นนี่เลิกเรียกเขาว่าเซนไปที่แปลว่ารุ่นพี่แล้วนะ หันมาใช้คำว่าโอะนี่ซังที่แปลว่าพี่ชายแทน รู้สึกจะสนิทกับเขาไวไปไหม หืม

 

“นายกลับยังไง มีใครมารับแล้วหรือยัง” อาเรฟถามเมื่อบอกเบอร์โทรศัพท์ให้อีกฝ่ายไปแล้ว ที่จริงเขาไม่ชอบให้เบอร์โทรศัพท์ใครมานักเพราะถือเรื่องส่วนตัว แต่อยู่กับเจ้าเด็กนี่เหมือนเขาอยู่กับเฮนรี่เลย  เขาเลยหยวนๆให้หน่อย อ่อ เฮนรี่ คือ ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์ ที่เขาเคยเลี้ยงน่ะ

 

“ผู้จัดการวงผมมารับแล้วน่ะฮะ อยู่ตรงนั้นไง โอะนี่ซังกลับด้วยกันไหม” ยูตะชี้ไปทางที่มีชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ซึ่งก็คือผู้จัดการวงที่เจ้าตัวเป็นสมาชิกอยู่นั่นแหละ ก่อนจะหันมาชวนอาเรฟกลับด้วยกัน

 

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวผู้จัดการส่วนตัวฉันก็มาแล้ว นายกลับไปเถอะ”

 

“งั้นไว้ผมจะโทรหานะฮะ มะตะเนะ นะฮะ” ยูตะพูดพร้อมกับโค้งให้เขาเล็กน้อย มะตะเนะ เป็นคำบอกลาง่ายๆที่ใช้กับเพื่อนหรือคนสนิท แปลว่า แล้วเจอกัน เจ้าเด็กนี่! มันจะสนิทกับเขามากไปหน่อยไหม

 

“นายดูสนิทกับเจ้าเด็กนั่นนะ”เสียงจากข้างหลังเรียกให้อาเรฟหันไปมอง

 

“แล้วยังไง” เขาจะสนิทกับใครแล้วมันเกี่ยวอะไรกับหมอนี่กัน

 

“ก็ไม่ยังไง แล้วนายจะกลับยังไงติดรถฉันไปไหม” จุนซาเปลี่ยนเป็นชวนกลับด้วยกันแทน เมื่อคิดได้ว่าอาเรฟจะสนิทกับใครมันก็ไม่ใช่เรื่องของเขา ทำไมเขาต้องสนใจด้วย เหอะ

 

“ไม่ล่ะ แต่ว่าฝากทักทายกังยูฮยองด้วย” ตั้งแต่ตอนที่กังยูฮยองโทรมาหาเขาตอนนั้นเรื่องที่ให้ไปออกรายการ หลังจากนั้นก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย เขายังไม่ได้มีโอกาสตอบแทนอีกฝ่ายเลยที่ช่วยดุแลเขาตอนเขาอยู่โรงพยาบาลและที่อีกฝ่ายหวังดีกับเขาอย่างจริงใจ ที่จริงถ้ากังยูฮยองเป็นคนมารับจุนซาเองเขาคงเดินทักทายเองแล้ว แต่เขาเห็นว่าคนที่มารับจุนซาคือบีโฮ

 

“อืม”

 

“ฉันไปละ” อาเรฟฟพูดก่อนจะเดินออกมาเมื่อเห็นอุนซูมารับแล้ว

 

“เป็นไงเรา เหนื่อยไหม”

 

“เพลียนิดหน่อยฮะ คิดถึงเตียงที่เซฟเฮาส์แล้ว ฮ้าว”

 

“โอเคๆ อีกเดี๋ยวเดียวจะได้กลับไปนอนดีๆแล้วทนหน่อย” อุนซูพูดเพราะดูท่าทางอีกฝ่ายจะเพลียจริงๆ และทันทีที่จบประโยคของเขาเสียงกรนเบาๆก็ดังขึ้นมาทันที ทิ้งให้คนที่ขับรถมารับส่ายหน้าเบาๆพร้อมรอยยิ้มด้วยความเอ็นดูไม่ได้


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.108K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,603 ความคิดเห็น

  1. #3595 pommys (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มีนาคม 2564 / 16:48
    จุนซายังไงๆ
    #3,595
    0
  2. #3493 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 19:34

    อาเรฟ ตัวเล็กแล้วก็บางจะให้เอาคนเจ็บขี่หลังอีกเหรอคะ แต่คิดว่า ไม่อยากให้ อาเรฟหลีหญิงเลยค่ะ เพราะจะทำให้ความสนุกของเนื้อเรื่องลดลงค่ะ

    #3,493
    1
    • #3493-1 Jkangaboo(จากตอนที่ 14)
      21 เมษายน 2564 / 19:49
      อันนี้น่าจะแล้วแต่คนชอบนะคะ ส่วนตัวเราชอบที่นายเอกหลีหญิงเพราะเจอพระเอกหลีมาเยอะแล้ว อยากเจออะไรที่มันตรงข้ามบ้าง XD
      #3493-1
  3. #3394 napa_toey (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 22:02
    แต่ตอนแรกๆมีไดอารี่ของอาราฟนี่ ลองเปิดอ่านดูสิน่าจะบอกอะไรๆไว้เยอะอยู่นะ
    #3,394
    0
  4. #3393 napa_toey (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 22:01
    เป็นอุนซาก็ได้นะ
    #3,393
    0
  5. #3385 G2550 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 10:43
    พระเอกป่าวเนี่ยเด็กในฝัน~~
    #3,385
    1
    • #3385-1 Poon_P21(จากตอนที่ 14)
      5 เมษายน 2563 / 21:42
      +++คิดเหมือนกันเลย
      #3385-1
  6. #3278 malin964 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 17:31
    พระเอกคงแอบหลบอยู่ดงกล้วยละมั้งคะ
    #3,278
    0
  7. #3253 .ara (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มกราคม 2563 / 16:14
    จะมีคู่จิ้นกะต้องตุนซาา เสนอตัวให้ขี้หลังเพราะหวงอาเรฟไง เรือชั้นนี่พายสุดกำลังแล้วนะ55555
    #3,253
    0
  8. #3036 Zer_Cya (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 02:35
    ใครจะได้อาเรฟไปอ่ะ
    #3,036
    0
  9. #3012 THEEOUS (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 22:58
    เออ ตอนแรกนี่ก็คิดว่สจุนซาเป็นพระเอกนะ เพราะไรท์ดูเหมือนให้ท้ายมากเหลือเกินน ไปๆมาๆ เออสรุปใคร55 สบสน แต่ถ้าเลือกๆม่ได้เราว่างเสมอนะ 555 สู้ๆค่าไรท์
    #3,012
    0
  10. #2983 supawee6371 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 23:46
    อ่านว่า เซ็มไป นะคะ ไม่ใช่ เซนไป
    แล้วก็ตรงคำว่า โอะนี่ซัง มันดูขัดๆไปนิด คิดว่าถ้าเปลี่ยนเป็น โอนี่ซัง น่าจะดีกว่านะคะ
    #2,983
    1
    • #2983-1 FluFFY LIFFY(จากตอนที่ 14)
      16 ธันวาคม 2561 / 18:30
      เห็นด้วยค่ะ อ่านเเล้วขัดใจนิดหน่อย เเต่ชอบเนื้อเรื่องเลยมองข้ามไป
      #2983-1
  11. #2725 BlackyC (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 00:18
    ผู้ใดเป็นพระเอกค่าาาา
    #2,725
    0
  12. #2709 Hibiki10 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 15:00
    น่าจะฮาเร็มล่ะมั้งเนี่ย
    #2,709
    0
  13. #2692 micupcake16 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 00:41
    อาเรฟอย่างเท่เลยค่ะะ
    #2,692
    0
  14. #2658 Sspringlove (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 15:42
    ออกน้อยจนเราสับสน พระเอกจริงใช่ป้ะวะ ไม่งั้นเราจะคิดว่าผู้จัดการเป็นพระเอกแล้วนะ แต่ที่เราคิดคือไม่มีพระเอกแบบตายตัวรึเปล่า จิ้นกับทุกคน ทุกคนรักทุกคนหลงอะไรแบบนี้ แต่เราอยากให้จูซุนเป็นพระเอกจริงๆ เราบอกเลย แต่ออกน้อยจนเราจะเปลี่ยนความคิดแล้วอ้ะ
    #2,658
    0
  15. #2635 PARKARICH (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 13:15
    เจายูตะๆๆๆ
    #2,635
    0
  16. #2601 NOTFOREVER (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 12:25
    สับสนจริงๆลูกชั้นจะมีสัมมีมั้ยนะ
    #2,601
    0
  17. #2581 Ilo_harlveen (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 12:38
    อาเรฟจะขึ้นคานไม่ด้ายยยย
    #2,581
    0
  18. #2540 lovelykik (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 21:38
    เจาๆๆๆๆ เจาเด็กยูตะะะะะ น่าร้ากกกกก ถ้าได้จริงๆเห็นแววกลัวเมียมาแต่ไกลอะเจ้าเด็กยูตะ5555555
    #2,540
    0
  19. #2494 เเอนดี้ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 09:58
    อาเรฟพระเอกไปเล๊ยยย เรานางเอกเองงงง!๚!!!!!
    #2,494
    0
  20. #2478 paphat_ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 07:45
    เห็นภาพน้องหางสั่นดิกๆเยยย55555
    #2,478
    0
  21. #2428 กาลเวลา ไม่อาจกั้น (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 17:06
    ชุนอูก็โอเคนะ55555
    #2,428
    0
  22. #1996 ' Lolita ❤ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 13:04
    ไหนคะพระเอก ไม่เห็นเลย เห็นแต่อาเรฟคนดีทูนหัวของบ่าววว อรั้ยย
    #1,996
    0
  23. #1943 Sei-chan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 00:32
    จะหาพระเอกทำไม อาเรฟพระเอกแล้วเราก็นางเอกไง//จะขว้างรองเท้าขอไนกี้นะคะ ไม่เอารองเท้าแตะ
    #1,943
    0
  24. #1200 Notty Kero (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 08:52
    อาเรฟเป็นพระเอกไปเลยยยยยยย 55555
    #1,200
    0
  25. #986 ZAPDOS (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 21:47
    สนุกมากจริงๆค่ะ เเต่คือสงสัยมากตกลงใครเป็นพระเอก 55555
    #986
    0