ดีไซน์เนอร์เกิดใหม่ (YAOI, จบภาคแรก ปิดตอน17/2/2562)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,519,949 Views

  • 20,728 Comments

  • 30,272 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    384,844

    Overall
    1,519,949

ตอนที่ 28 : ตอนที่ 28

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8244 ครั้ง
    11 ก.พ. 62

ทุกก้าวเดินของอคิราห์และมาคัสมาพร้อมกับเสียงฮือฮาของคนที่เขาเดินผ่านจนมาถึงหน้าแบ็คดรอป

 

“ช่วยหันหลังหน่อยครับ”

 

“คุณอคิราห์ขอถ่ายรูปด้านหลังหน่อยครับ”

 

“คุณอคิราห์ช่วงเอียงข้างให้เห็นด้านหลังหน่อยค่ะ”

 

เสียงร้องสั่งวุ่นวายของผู้คนที่มีกล้องอยู่ในมือ อคิราห์ขยับหันซ้ายขวาเอี้ยวตัวให้อยู่ในลักษณะที่สามารถถ่ายหน้าเขาพร้อมแผ่นหลังได้ แม้จะไม่เต็ม ๆ ก็เถอะ

 

อคิราห์ทำตามคำร้องบอกนั้นด้วยใบหน้าที่มีรอยยิ้มประดับริมฝีปากไว้น้อย ๆ ผิดกับมาคัสที่ยืนอยู่ด้านข้างและถ่ายรูปคู่กันด้วยใบหน้าที่หัวคิ้วแทบจะชนกันอยู่แล้ว

 

ทั้งหวง ทั้งไม่พอใจที่คนที่ได้ถ่ายรูปอคิราภ์ในชุดนี้ก่อนไม่ใช่เขา

 

อยากจะพากลับคอนโดและใช้กล้องที่เขามีอยู่ทุกตัวมาถ่ายเก็บไว้ให้หมด!

 

“คุณมาคัสกับคุณอคิราภ์มาพร้อมกันแบบนี้ พอจะบอกความสัมพันธ์ของทั้งคู่ได้ไหมคะว่าอยู่ในขั้นไหนแล้ว” เมื่อถ่ายรูปจนพอใจแล้ว นักข่าวสาวจากช่องที่ขึ้นชื่อเรื่องซุบซิบคนดังก็ส่งคำถามมาก่อนเป็นคนแรก

 

“งานวันนี้เกี่ยวกับเสื้อผ้าและแฟชั่นโชว์ ดังนั้นขอตอบแค่เรื่องที่เกี่ยวข้องกับงานวันนี้นะครับ เรื่องส่วนตัวขอไม่ตอบครับ เพื่อเป็นการให้เกียรติงานด้วย” หลังจากส่งสายตากับมาคัสอยู่สักครู่ อคิราห์ก็เป็นฝ่ายตอบคำถามเอง

 

ความจริงแล้วคำถามที่ถูกส่งมาไม่ได้เน้นว่าถามใครก็ควรจะเป็นมาคัสที่ตอบเพราะเป็นที่รู้จักในวงการบันเทิงมานาน และเป็นผู้อาวุโสกว่าเขา แต่เมื่อมามคัสส่งสายตามาให้เขาเป็นคนตอบคำถามเองนั้น อคิราห์ก็เลยต้องเป็นคนตอบเอง

 

เมื่อได้ยินคำตอบของอคิราห์แล้วนักข่าวก็ต่างทำหน้าผิดหวังไปตาม ๆ กัน บางคนในนี้ถึงกับเคยไปดักรออคิราห์ถึงหน้าคอนโดมิเนียมเลยด้วยซ้ำตั้งแต่วันแรก ๆ ที่มาคัสลงรูปอคิราห์ในอินสตาแกรม แต่ก็คว้าน้ำเหลวตลอด มาวันนี้ทั้งคู่ออกงานคู่กันนักข่าวก็ต่างหวังที่จะได้คำตอบ แต่เมื่อได้รับคำตอบมาแบบนั้น จะไม่ให้ผิดหวังได้ยังไง

 

“งั้นขอถามเรื่องชุดหน่อยครับ ชุดที่ใส่วันนี้จากแบรนด์ไหนครับ หรือว่าเป็นฝีมือออกแบบของคุณเอง ถ้าใช่ ได้แรงบันดาลใจในการออกแบบจากไหนครับ” นักข่าวชายจากอีกสื่อหนึ่งเป็นคนถามต่อ

 

“สำหรับชุดทีผมใส่ในวันนี้เหรอคบรั แน่นอนว่าต้องเป็นฝีมือของผมทั้งหมดอยู่แล้ว ส่วนเรื่องแรงบันดาลใจ บอกตามตรงว่าไม่มีครับในคราวนี้ ผมแค่ชอบก็เท่านั้น ผมชอบแบบไหน ก็ออกแบบแบบนั้นออกมา” อคิราห์ตอบง่าย ๆ

 

“ชุดที่คุณมาคัสใส่นี่ก็ดูมีส่วนคล้ายของคุณอคิราภ์ตรงลายปักรูปผีเสื้อที่หน้าอก มองตอนแรกนึกว่าเข็มกลัด พอดูใกล้ ๆ ถึงได้รู้ว่าเป็นงานปักนี่ไม่ทราบว่าเป็นฝีมือของคุณอคิราภ์หรือว่าจากห้องเสื้อแบรนด์ไหนครับ” นักข่าวอีกคนหนึ่งส่งคำถามถามต่อ แม้ในใจจะเอนเอียงไปทางคำตอบแรกแล้วก็ตาม แต่อีกใจหนึ่งก็คิดว่าคนอย่างมาคัสจะใส่ชุดของเด็กที่ยังไม่มีห้องเสื้อเป็นของตัวเองออกงานระดับนี้เชียวเหรอ

 

“ใช่แล้ว ผลงานการออกแบบตัดเย็บเองทุกขั้นตอนของอคิราภ์” และคำตอบของมาคัสก็ทำให้นักข่าวชายรู้ว่า

 

มาคัสยอมใส่ชุดของคนที่ไม่มีชื่อเสียง ไม่มีแบรนด์ออกงานระดับนี้ได้อย่างไม่ตะขิดตะขวงใจ

 

นี่เป็นการเชื่อมั่น เชื่อใจในฝีมือแบบไหนกัน

 

“ขอถามเรื่องแรงบันดาลใจสำรับชุดที่ส่งเข้าประกวดหน่อยครับ พอจะบอกได้ไหมครับว่ามาจากไหน แล้วทำไมถึงกล้าใช้ผ้าลูกไม้มาทำเสื้อทั้งตัวและเลือกโมเดลเป็นผู้ชายที่สวมใส่ ทั้ง ๆ ที่ผ้าลูกไม้นั้นเหมาะกับชุดผู้หญิงมากกว่า” นักข่าวชายอีกคนส่งคำถามต่อมา

 

“ชื่อคอนเซ็ปต์ก็บอกอยู่แล้วนี่ครับว่ายูนิเซ็กส์ ชายใส่ได้ ผู้หญิงใส่ดี”

 

“แต่นั่นมันผ้าลูกไม้นะคะ ไม่ค่อยเห็นมีใครเขาทำกัน ผู้ชายเขาไม่ค่อยนิยมใส่กัน” นักข่าวสาวจากอีกสื่อหนึ่งแย้งขึ้นมาทันที

 

“เอาไว้รอฟังเหตุผลพร้อม ๆ กับคนอื่นดีกว่าครับในเรื่องนี้”

 

เมื่ออคิราห์ตอบไปแบบนั้น นักข่าวก็หมดความสนใจกับเขาหันไปหาคนที่ยืนอยู่ด้านข้าง ๆ แทนอย่างมาคัส

 

“คุณมาคัสคะ เรื่องที่บอกว่าคุณอคิราภ์เป็น Passion ของคุณ อยากทราบว่ามีสาเหตุอะไร ทำไมถึงต้องเป็นคุณอคิราภ์คะ”

 

“เรื่องนี้ผมคงบอกได้แค่ว่ามันเป็นความรู้สึกเมื่อแรกเจอ” มาคัสนิ่งคิดไปเล็กน้อย ก่อนจะตอบไปตามความรู้สึกในขณะนั้น

 

“คุณมาคัสคะ ขอถามเรื่องงานหน่อยค่ะ ตอนนี้หลาย ๆ คนกำลังรอให้คุณกลับมารับงานถ่ายภาพอยู่ ไม่ทราบว่าพอจะบอกได้ไหมคะว่าเมื่อไหร่จะกลับมารับงานอีก”

 

“ความจริงตอนนี้ก็มีคนเริ่มติดต่องานเข้ามาเรื่อย ๆ แค่ยังไม่มีงานไหนที่ทำให้ผมรู้สึกถูกใจ ผมเลยไม่รับก็เท่านั้น”

 

“แล้วที่คุณมาคัสเคยโพสแคปชั่นตอนลงรูปแบบชุดของคุณอคิราภ์ล่ะคะ ว่าอยากจะถ่ายรูปเมื่อมันถูกสวมใส่อยู่บนตัวคน เราจะได้เห็นภาพนั้นไหมคะ”

 

“ผมให้ผู้ช่วยผมเตรียมกล้องไว้แล้ว พวกคุณจะได้เห็นแน่นอน” มาคัสตอบไปตามจริง

 

นักข่าวถามต่ออีกสองสามคำถามก่อนจะปล่อยให้ทั้งคู่เข้าสู่ตัวงาน

 

เมื่อก้าวเข้ามาในห้องจัดเลี้ยง สายตาหลาย ๆ คู่ก็ถูกส่งตรงมายังมาคัสและอคิราห์ในทันที

 

มองมาคัสด้วยสายตาชื่นชม มองอคิราห์ด้วยสายตาสำรวจ

 

อคิราห์วาดรอบยิ้มบางเบาประดับริมฝีปาก ขณะกวาดสายตามองไปรอบ ๆ งาน ไม่ได้รู้สึกประหม่ากับสายตาหลาย ๆ คู่ที่จ้องมองมา ไม่ว่าจะมองไปที่มาคัสหรือมองมาที่ตัวเขาเองก็ตาม

 

ชิน

 

ความรู้สึกยามถูกจ้องมองเขานั้นชินแล้ว หรือจะพูดให้ถูกความรู้สึกของเขาในขณะนี้เหมือนกำลังกับไปอยู่ในชีวิตที่แล้วเลย เพียงแต่สายตาที่มองมาในตอนนี้ยังเทียบไม่ได้กับที่เขาเคยเจอ

 

มาคัสเองก็แอบสงสัยในใจกับท่าทางเป็นปกติ ยามตอบคำถามต่อหน้าสื่อมากมาย ไม่มีท่าทีตื่นเต้นต่อแสงแฟลตที่วูบวาบ ไมโครโฟนมากมายที่จ่อปาก อคิราภ์ทำได้ดีอย่างหน้าแปลกใจ ไม่เหมือนกับคนที่เพิ่งเคยออกงานแบบนี้เป็นครั้งแรก

 

“มาคัส” เสียงเรียกชื่อทำให้มาคัสหลุดจากความสงสัยของตัวเอง สายตาเลื่อนจากคนข้างกายไปยังผู้ที่ส่งเสียงเรียกเขา

 

“สวัสดีครับคุณน้านภา สบายดีใช่ไหมครับ” มาคัสยกมือขึ้นสวัสดี

 

คุณน้านภา หรือชื่อเต็ม ๆ ว่าพราวนภา นั้นเป็นเพื่อนสนิทกับคุณแม่ของมาคัส ทั้งคู่เป็นเพื่อนเรียนด้วยกันมาตั้งแต่สมัยเด็กจนกระทั่งปัจจุบันก็ยังคงติดต่อไปมาหาสู่กันบ่อย ๆ

 

“สบายดี ไม่คิดว่าจะได้เจอหลานที่งานนี้จริง ๆ นะ”

 

“คนสำคัญของผมรับรางวัลทั้งทีต้องมาให้กำลังใจหน่อยครับ จริงสิ ผมยังไม่ได้แนะนะเลย คุณน้าครับ นี่อคิราภ์ ดีไซน์เนอร์ที่ชนะการประกวดและขึ้นรับรางวัลวันนี้ครับ อ่อ เป็น Passion คนสำคัญของผมด้วย อคิราภ์ ท่านนี้คือคุณน้าพราวนภา ท่านเป็นเพื่อนสนิทกับคุณแม่ของฉันแล้วก็เป็นเจ้าของห้องเสื้อพราวด้วย” มาคัสแนะนำคนที่ยืนอยู่ข้างกายเขาให้กับเพื่อนสนิทของมารดาได้รู้จัก โดยไม่ลืมที่จะใช้ประโยชน์จากการแนะนำนี้บอกเป็นนัย ๆ ให้คนสูงวัยกว่าได้รับรู้ว่าเขามีคนที่พึงใจอยู่แล้ว ให้หยุดคิดเรื่องที่จะจับคู่เขากับลูกสาวของตัวเองเสียที

 

“สวัสดีครับคุณพราวนภา” อคิราภ์กล่าวสวัสดีด้วยท่าทางนอบน้อม เขาไม่ได้เรียกอีกฝ่ายอย่างที่มาคัสเรียก เพราะอีกฝ่ายยังไม่ได้เอ่ยอนุญาต และอีกอย่างดูจากสายตาที่มองมานั่นแล้ว เขาก็คิดว่าเขาคงจะถูกเหม็นขี้หน้าอีกเป็นแน่

 

ไม่รู้ว่าเพราะเขาเป็นผู้ชนะกวดในวันนี้ หรือเป็นเพราะคำแนะนำตัวเขาของมาคัสกันแน่

 

“สวัสดีจ้ะ เมลด้าสบายดีใช่ไหม ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ติดต่อกันเลย น้าก็ยุ่ง ๆ อยู่กับงาน แต่เดี๋ยวจะว่างบ้างแล้วเพราะยัยพราวเข้ามาช่วยดูงานแล้ว” คุณพราวนภาเพียงแค่ตอบรับคนที่ลูกชายของเพื่อนแนะนำให้รู้จัก จากนั้นก็หันไปถามมาคัสถึงเพื่อนสนิทของตนโดยไม่ลืมเอ่ยถึงลูกสาวอย่างพริ้งพราวด้วย

 

อคิราห์ไม่ได้เปลี่ยนสีหน้าอะไรกับท่าทีของคนที่สูงวัยกว่า เมินเขาแล้วยังไง ไม่ได้ส่งผลอะไรกับเขานี่ อีกอย่างก็เป็นแค่เพื่อนสนิทของมารดามาคัส ไม่ใช่แม่มาคัสสักหน่อย เขาไม่มีอะไรต้องกังวล ไว้ให้แม่เจ้าตัวมาก่อน เขาอาจจะมีความรู้สึกอย่างจะประจบประแจงมากกว่านี้

 

ก็นะ อยากจะกินลูกของเขานี่ ก็ต้องเข้าหาแม่เขาหน่อย

 

“สบายดีครับ คุณน้าครับ ผมขอตัวพาอคิราภ์ไปหาอะไรทานก่อนนะครับ เรายังไม่ได้ทานอะไรกันมาเลย” ตอบกลับแล้วตัดบทพาคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เดินจากมาเลยโดยไม่ได้สนใจว่าเขาจะเสียมารยาทอะไรหรือไม่

 

 

“เดินออกมาเลยแบบนี้ไม่เสียมารยาทเหรอครับ” อคิราห์อดที่จะถามไม่ได้

 

“ไม่เป็นไรหรอก เรากล่าวขอตัวก่อนเดินออกมาแล้วนี่” มาคัสพูดเสียงเรียบเรื่อย ท่าทีไม่ได้เดือดร้อนอะไร

 

อคิราห์เห็นแบบนั้นแล้วเขาก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ พุ่งความสนใจไปที่อาหารและเครื่องดื่มแทน

 

ตอนแรกนั้นก็ไม่ได้หิวเท่าไหร่นัก แต่พอเดินมาเห็นอาหารหน้าตาน่าทาน ก็รู้สึกหิวขึ้นมา

 

“ทานพอรองท้องไปก่อน เดี๋ยวออกจากงานแล้วจะพาไปกินร้านประจำ” มาคัสที่เห็นท่าทางยามมองอาหารของอคิราห์แล้วก็พูดบอก เขาเข้าใจดีว่างานแบบนี้มีอาหารไว้ให้ทานรองท้อง มีเป็นมารยาทเท่านั้น ไม่มีใครเขาทานกันจนอิ่มหรอก

 

อคิราห์พยักหน้ารับคำ งานแบบนี้เขาออกมาเป็นสิบเป็นร้อยครั้งแล้ว รู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร

 

ในระหว่างที่อคิราห์สนใจอยู่กับอาหาร มาคัสเองนั้นก็มีคนเดินเข้ามาทักทายอยู่เรื่อย ๆ ไม่ขาด บางทีมาคัสก็เอ่ยแนะนำตัวอคิราห์บ้าง แต่บางครั้งก็ไม่

 

จนกระทั่งมีทีมงานเข้ามาติดต่อบอกเรื่องคิวการขึ้นรับรางวัล อคิราห์จึงได้แยกตัวจากมาคัสไปเตรียมตัวทางด้านหลังเวที

 

มาคัสมองตามหลังคนที่เดินตามทีมงานไปทางด้านหลังเวที มองแผ่นหลังขาว ๆ เอวคอดที่เขารู้ดีว่ามันพอดีกับวงแขนเขาขนาดไหนยามเกาะเกี่ยวเอวนั้นไว้ มองยามก้าวเดินแล้วเหมือนเจ้าตัวมีปีกที่ขยับตามทุกย่างก้าวอยู่ตลอดเวลา

 

หากอคิราภ์เป็นผีเสื้อ ก็เป็นผีเสื้อตัวที่สวยที่สุดในโลกนี้อย่างแน่นอน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8.244K ครั้ง

339 ความคิดเห็น

  1. #20620 xxxlilly (@xxxlilly) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:08
    มาคัสน่ารักมากก
    #20620
    0
  2. #20406 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:43
    แหมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #20406
    0
  3. #13957 Monnies-ARMY (@Monnies-ARMY) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 03:22
    แงง หวานกันกลายเป็นงานเปิดตัวแฟนแล้วค่ะ
    #13957
    0
  4. #12565 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 14:35
    ฉันเขินตอนมาคัสบรรยายถึงแฟนของเขามากเลยค่ะ
    #12565
    0
  5. #11509 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 13:56
    เสี่ยหึงงงงงงงงงงง
    #11509
    0
  6. #11508 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 13:54
    ลอบๆงาน=รอบๆงาน
    #11508
    0
  7. #11410 similak (@similak) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 13:20
    หลงเด็กมากอะเสี่ย ทั้งหวงทั้งหลง
    #11410
    0
  8. #10987 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 15:36

    หวงอะดิ้เสี่ย ไม่รีบออกตัวว่าเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ โดนฉกตัดหน้าไปนี่อดเลยนะ

    #10987
    0
  9. #10908 vviiwwyy (@vviiwwyy) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 14:54

    ขิงเก่งงงง

    #10908
    0
  10. #10668 Horizon_right (@Horizon_right) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 17:41
    อวยเก่ง หวงเก่ง น่ารักกกกกกกกกกกกกกกก
    #10668
    0
  11. #10590 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 12:06
    หวงมากมาย
    #10590
    0
  12. #10162 Kariskisstao (@Yokk-Luckk) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 22:57
    ที่สุดในโลกเลยจ้าา555555
    #10162
    0
  13. #9791 Pantawan Khaokaew (@pantawan-8900) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 22:55
    รอบๆ..ใช้ ร.เด้อจ้าาาา
    #9791
    0
  14. #9790 Pantawan Khaokaew (@pantawan-8900) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 22:53
    เข็มกลัด ..มี ล. ด้วยเด้ออออ
    #9790
    0
  15. #9692 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 13:49
    หลงขั้นหนัก
    #9692
    0
  16. #9357 endfeel (@princesssong) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 18:13
    เสี่ยหลงน้องมาก
    #9357
    0
  17. #8796 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 21:19
    จ้าาาาาาาาาา เหม็นความหลงเมียนี่ เเหม การเเนะนำตัวเเบบนั้นคืออะไรคะ
    #8796
    0
  18. #8225 Im V's (@1629900332680) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 14:39
    ความหลงอคิราภ์นี้ ไม่มีใครเกินมาคัสจริงๆ
    ชอบนิสัยของอคิราภ์จัง เป็นคนที่ฉลาดในการใช้ชีวิตมาก
    #8225
    0
  19. วันที่ 6 มกราคม 2562 / 11:42
    อะ ชมเก่ง
    #8138
    0
  20. #7686 ncavirda (@noey_tuan) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 13:20
    หลงจนไม่อยากไปไหนเเล้วลูกเอ้ยยยย
    #7686
    0
  21. #7391 byunbowoon (@bionybb) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 16:55
    หนูอย่าหักอกเสี่ยเขานะลูก สงสารเค้าาาาาาาา ฮื่อ ใจบางไปหมด
    #7391
    0
  22. #7033 เจ๋งว่ะเฮ้ย!!!! (@benz33353) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 22:01
    เสี่ยหลงเด็กกก
    #7033
    0
  23. #6480 Jolly CCP (@c1chonlana) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 20:30
    หลงเค้าเเล้วเสี่ย งืออออ คุณน้องคะ รับผิดชอบการกระทำของตัวเองกับหัวใจของเสี่ยไปด้วยนะคะ อย่าได้เสี่ยแล้วทิ้งนะ T T
    #6480
    0
  24. #6461 agasep2 (@Agasep) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 18:32
    ตายๆ ชั้นชอบน้องมาก แซ่บๆสุด
    #6461
    0
  25. #6430 A T O M Y (@Atomy_Dek-D) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 13:21
    มองเพลินเลยนะ
    #6430
    0