คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

1,107

ยอดวิวเดือนนี้

17

ยอดวิวรวม


1,107

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


34
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  5 มี.ค. 62 / 09:41 น.
[BEECRIS] ซีวีเอส CVS | Bee X Cris | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
CVS
Bee x Cris



เนื่อจากฟิคเรื่องนี้มีเนื้อหาบางส่วนเกี่ยวกับการแพทย์
ไรต์เตอร์ไม่ได้เรียนสายนี้โดยตรง

*หากผิดพลาดประการใดก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ*

cr.sqw

เนื้อเรื่อง อัปเดต 5 มี.ค. 62 / 09:41

บันทึกเป็น Favorite


“คุณศิริน หอวังคะ เชิญห้องตรวจ 3 ได้เลยค่ะ”เสียงหวานของหญิงสาวในชุดพยาบาลสีขาวดังขึ้นข้างหูของศิรินที่กำลังก้มหน้าเขี่ยโทรศัพท์อยู่ให้หันไปมองอย่างตกใจ

“อ..อ่อ ที่จริงประกาศชื่อฉันเลยก็ได้นะคะ แบบนี้รบกวนคุณพยาบาลเปล่าๆ”สาวหน้าหมวยเอ่ยบอกพยาบาลอย่างเกรงอกเกรงใจ เดี๋ยวนี้โรงพยาบาลเขามีวิธีปรนิบัติผู้เข้าใช้อย่างนี้แล้วหรอเนี่ย

“ประกาศไป 7 ครั้งแล้วค่ะ แต่คุณศิรินมัวแต่เล่นมือถือไงคะเลยไม่ได้ยิน”พยาบาลสาวเอ่ยเชิงตำหนิเล็กๆ ด้วยน้ำเสียงที่สุภาพและอ่อนหวานแต่ถึงยังไงศิรินก็ยังรู้สึกผิดอยู่ดี

คนตัวเล็กที่มีใบหน้าหมวยยืนขึ้นและก้มหัวให้พยาบาลเพื่อเป็นการขอโทษ มือเรียวหยิบกระเป๋าถือขึ้นมาและเดินไปยังห้องตรวจที่มีหมายเลข 3 ติดไว้อย่างชัดเจน

ครืด

เสียงประตูบานเลื่อนถูกเปิดออกโดยคนตัวเล็กช้าๆ พร้อมปิดมันลงอย่างเบามือ ศิรินมองห้องตรวจสีขาวสะอาดตาและเมื่อสายตาเธอไปประสานกับคุณหมอที่นั่งอยู่ เธอก็โค้งหัวให้หนึ่งที

“สวัสดีค่ะคุณหมอ”

“สวัสดีค่ะ เชิญนั่งเลยนะคะ”หมอสาวผายมือมายังเก้าอี้ตรงหน้าของคุณหมอที่มีโต๊ะทำงานของเขากั้นไว้อยู่ ศิรินก้มหัวเพื่อขออนุญาตคุณหมออีกครั้งและนั่งลงอย่างสุภาพ

“ชื่อศริน หอวัง อายุ 35 ปี เป็นพนักงานบริษัทฝ่ายไอที มาวันนี้เพราะมีอาการปวดตาและปวดหัว งั้นหรอคะ?”คุณหมออ่านข้อมูลคนไข้พร้อมหันมาถามคนไข้หน้าหมวยในประโยคสุดท้ายแต่สิ่งที่ได้ตอบกลับมามีเพียงความเงียบและเสียงเครื่องปรับอากาศภายในห้องตรวจเท่านั้น

“คุณศิรินคะ คุณศิริน”

“คะ??”ศิรินเงยหน้ามองคุณหมอที่จ้องมาทางเธอ

“วางโทรศัพท์ลงก่อนไหมคะ?”คุณหมอหน้าหวานเอ่ยแซวเธออย่างสุภาพทำให้ศิรินรู้สึกผิดอีกครั้ง

“ก็ได้ค่ะ”มือเรียววางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะทำงานของคุณหมอและจ้องหน้าเขาอีกครั้งอย่างตั้งใจ

“งั้นเดี๋ยวหมอไปตามคุณหมอน้ำทิพย์มาตรวจอาการเลยดีกว่า จะได้ไม่เสียเวลา”ศิรินมองคุณหมอหน้าหวานที่เดินออกไปอย่างงๆหมอน้ำทิพย์ไหน แล้วเขาไม่ใช่หมองั้นหรอ? ศิรินได้แต่ตั้งคำถามกับตัวเองอยู่ในใจแต่สุดท้ายก็ไม่ได้สนใจอะไรเมื่อสายตาเหลือบไปเห็นโทรศัพท์เครื่องบางเคสสีฟ้าลายสตี๊ซลูกรัก

ศิรินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดปลดล็อคหน้าจอและกดเข้าแอพพลิเคชั่นโปรดและเริ่มจมอยู่กับโลกส่วนตัวอีกครั้ง โถ่ลูกรัก ห่างกันตั้งหลายนาที เป็นยังไงบ้างคะ

 

“คุณคะ คุณ”เสียงเรียกของใครงบางคนทำให้ศิรินตกใจจนเผลอปล่อยโทรศัพท์หลุดมือ แต่ก็มีมือของเขารับไว้ก่อนที่ลูกรักของเธอจะลงไปจูบกับพื้นห้องตรวจที่เป็นกระเบื้องเย็นฉียบ เกือบตายแล้วไหมลูกฉัน

“ขอโทรศัพท์คืนด้วยค่ะ”ศิรินแบมือเพื่อขอโทรศัพท์ของเธอคืนแต่คนตรงหน้าในชุดเสื้อกาวน์สีขาวนั้นไม่ยอมคืนไม่พอยังถือวิสาสะหย่อนลูกรักของเธอลงในกระเป๋าเสื้อของเขาอีก ยัยหมอนี่

“คุณไม่มีสิทธิ์จะทำแบบนี้นะคะ นั่นมันของๆฉันนะ”

“คุณศิริน หอวัง พนักงานฝ่ายไอที แถมยังติดโทรศัพท์หนักมากอีก”นอกจากเขาจะไม่สนใจคำพูดของเธอแล้วเขายังเปลี่ยนเรื่องคุยในทันทีอีก คนเป็นหมอเปิดแฟ้มประวัติของเธอดูและถามคำถามออกมา “คุณทำงานกับคอมตลอดหรือเปล่า?”

“ใช่ วันๆงานฉันก็แค่นั่งหน้าคอมแหละค่ะ”

“คุณทำงานกี่ชั่วโมง?”

“คุณจะมาถามทำไมเนี่ย”ศิรินหันขวับมองคนในเสื้อกาวน์อย่างไม่พอใจ นี่มันเป็นเรื่องส่วนตัวนะ ยัยหมอนี่ยังไงกัน

“ตอบมาสิฉันจะได้วินิจฉัยโรคได้”

“ตั้งแต่ 8 โมงยันบ่าย 3 ค่ะ”สุดท้ายเธอก็ต้องตอบเขาด้วยน้ำเสียงกระแทกกระทั้น

“แล้วคุณเล่นโทรศัพท์กี่ชั่วโมงกัน?”

“ไม่รู้ฉันไม่ได้นับ ก็เล่นทั้งวันอะ แล้วเมื่อไหร่จะคืนโทรศัพท์ฉันเนี่ย”ศิรินถอนหายใจน้อยๆ ใครเขานับเวลาเล่นโทรศัพท์กัน

“ตอบคำถามฉันก่อนสิ คุณนอนกี่ชั่วโมงกัน?”

“หลับตี 2 ตื่นตี4

“คุณนอนแค่ 2 ชั่วโมงเองเนี่ยนะ? แล้วตื่นมาคุณก็จับโทรศัพท์เลยหรอ?”นัยน์ตาของเขาเบิกกว้างขึ้นอย่างอึ้งๆ นี่เธอนอนแค่ 2 ชั้วโมงงั้นหรอ

“ก็ใช่”หลังเธอพูดจบคุณหมอก็หยิบโทรศัพท์เคสลายสติ๊ซในกระเป๋าของเขาและยื่นให้เธอ

หมับ

ศิรินรีบคว้าโทรศัพท์ของเธอทันที เธอสำรวจรอบโทรศัพท์ว่าได้รับรับความเสียหายอะไรหรือเปล่าและพอเห็นว่าไม่มี เธอก็โล่งอกไป

“ฉันรู้สาเหตุแล้วหล่ะ”จู่ๆเขาก็ทำหน้าจริงจังขึ้นมา ทำเอาศิรินต้องรีบนั่งตัวตรงเพื่อรอฟังผลการตรวจแทบไม่ทัน

“แล้วฉันเป็นอะไรคะ?”

“คุณเสี่ยงที่จะเป็นโรค CVS” ณ จุดๆนี้เธอขอยอมรับว่าเธอโง่ โรคอะไรนะ?

“โรคอะไรนะคะ?”

“โรค CVS”แล้วคนเขาก็เริ่มบรรยายเกี่ยวกับโรคประหลาดนี้

“ล...แล้วมีวิธีรักษาไหม แล้วฉันจะต้องทำยังไง?”

“ในกรณีของคุณยังเป็นแค่ความเสี่ยงเท่านั้น ยังไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก”

“หรอ ล...แล้วฉันจะหายไหม?”คิ้วของศิรินลู่ลงอย่างเห็นได้ชัด เธอกลัวว่าจะต้องเป็นโรคนี้ไปตลอด

“หายสิ/ทำยังไง”พอเขาบอกว่ามีทางหาย ศิรินก็รีบสวนขึ้นมาทันที รอยยิ้มกว้างจนตาหยีเกิดขึ้นบนใบหน้าหมวยนั้น

“ใจเย็นสิคุณ ถ้าคุณอยากหายจริงๆนะ”คนเป็นหมอเงียบไปและเริ่มเคลื่อนใบหน้าคมที่น่าหลงไหลของเขาเข้ามาใกล้ใบหน้าของศิรินมากยิ่งขึ้นจนตอนนี้ใบหน้าของเราอยู่ห่างกันไม่ถึงเมตร

 

“คุณก็แค่เปลี่ยนจากมองหน้าจอเป็นมองหน้าหมอแทนเท่านั้นเอง”

 

“จะบ้าหรือไง ฉันยังไม่รู้จักหมอเลยนะคะ”หลังจากอึ้งไปซักพักใหญ่ ศิรินก็รีบโวยวายขึ้นมา ตอนนี้ใบหน้าเธอขึ้นสีแดงก่ำจนหมอต้องยกยิ้มขึ้น

“สวัสดีค่ะ ฉันแพทย์หญิง น้ำทิพย์  จงรัชตวิบูลย์ อายุ 32 ปี ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ”

“ล.. แล้วฉันจะไปมองหน้าหมอได้ที่ไหนหล่ะ”ศิรินเอ่ยถามออกไป เธออยากรู้เหมือนกันว่าเขาจะตอบเธอยังไง

“ฉันทำงานอยู่ตึกที่นี้ตลอด แต่ถ้ายังไม่เต็มอิ่มคุณก็สามารถไปหาฉันที่คลินิกของฉันได้ค่ะ” พูดจบเขาก็ยื่นนามบัตรให้เธอ 


แพทย์หญิง น้ำทิพย์  จงรัชตวิบูลย์

คลินิกน้ำทิพย์จักษุ


“หมอขอตัวก่อนนะคะ ลดการมองหน้าจอทั้งโทรศัพท์และคอมพิวเตอร์ หรือถ้าลดไม่ได้ก็ใส่แว่นกรองแสงตัดแสงสีฟ้าบ้างนะคะ อ่อ พักผ่อนให้เพียงพอด้วยหล่ะ”แล้วเขาก็เดินออกไป ทิ้งให้เธอนั่งอึ้งอยู่ในห้องตรวจคนเดียว




ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ TOUJOURS BELLE จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. #1 บีคริส
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 15:39

    ลักษณะพี่คริสจะเงิบนะครับ55 มีต่ออีกไหม ถ้ามีอีกรอนะครับ

    #1
    0