[Fanfic Kimetsu No Yaiba/KNY] Iyangwa

ตอนที่ 1 : 00 | ปฐมบท

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 146
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    25 ส.ค. 63

00 | ปฐมบท

“พวกมึ้งงง เห็นสปอยไยบะตอนล่าสุดยัง!” เสียงของหญิงสาวเอ่ยดังขึ้นพลางวิ่งไปหากลุ่มเพื่อนของตัวเอง เธอมีชื่อว่า อลิซ หรืออีกชื่อ ลิซ่า นั่นเอง

เธออยู่ในเสื้อยืดแขนยาวสไตล์เกาหลีขาดโชว์สักส่วนเป็นแฟชั่นพร้อมกับใส่กางเกงข้างหนึ่งข้างยาวข้างหนึ่งขาสั้นเป็นแฟชั่น มีเข็มขัดขาพอเป็นพิธี การแต่งตัวแบบนี้แต่งได้เฉพาะคนเรียนนิเทศ

“หนีๆๆ อย่ามาสปอยแถวนี้ กูจะเล่นเกมไอ้ห่า” เสียงชายหนุ่มเพื่อนอีกคน ภูมิลำเนา เอ่ยขึ้นขณะที่ยังเล่นเกมส์อยู่ ก็ใช่สิ! เขาหนีการสปอยอนิเมะเรื่องโปรดจากในเฟสแล้ว ยังมาเจอยัยนี้ที่มาบ่นงุ้งงิ้งๆ เกี่ยวกับบรรดาผัวๆที่โดนอสูรฆ่าไรงี้ คิดแล้วภูมิลำเนาก็เพลีย…

“มึ้งงง มันอดไม่ได้!!” อลิซเอ่ยอย่างไม่มีใครยอมใคร

“สต๊อป กูหนีสปอยอยู่ อย่ามาเล่าไม่งั้นกูตัดเพื่อนมึงแน่นวล” ตามมาด้วยเพื่อนชายอีกคนชื่อว่าเวฟเอ่ยอย่างไม่พอใจ

“อ๊ะๆ ก็ได้ๆ แล้วพวกมึงทำการบ้านเสร็จยัง?” อลิซเอ่ยอย่างยินยอมก่อนจะเอ่ยถามเพื่อนชายอีกสองคน

“การบ้านxไร เข้าเกมส์สิ เขารอมึงนานแล้ว” ภูมิลำเนาว่าขณะยังคงเล่นเกมส์อยู่ ทำเอาอลิซถึงกับถอนหายใจให้กับเพื่อนทันที

แบบนี้ยังไม่เสร็จชัวร์…

“บ่ สิเข้าห้องน้ำ” ว่าจบอลิซก็ปลีกตัวออกจากเพื่อนเพื่อเดินไปเข้าห้องน้ำ ตอนนี้เธอเรียนอยู่มหาลัยปีสอง สาขานิเทศ เอกการแสดง ใช่แล้ว เรื่องการแสดงเธอเป็นอันดับหนึ่ง

หนัง โฆษณา หรือบทต่างๆเธอนะได้อยู่แล้ว ส่วนเพื่อนอีกสองคนเรียนอยู่คนละคณะกับเธอ แต่วันนี้มีเรียนภาคเดียวกันทำให้เจอหน้ากันบ่อย จนเลี่ยนบอกเลย ก็อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ม.ปลาย จนตอนนี้เข้ามหาลัยยังเข้าที่เดียวกันอีก

อลิซบ่นได้แค่นั้นก่อนจะถอนหายใจอย่างเหนื่อยๆพร้อมกับหยุดยืนอยู่หน้าห้องน้ำ

“ไอ้เวร!! กูบอกให้ไปแก้พอร์ตงานมาให้กู เสือกทำไม่ได้เหรอ!?” ก่อนที่อลิซจะสะดุ้งเสียงดังให้กับเสียงภายในห้องน้ำ

“กะ ก็งานของนายทำเองสิครับ…” ด้วยความอยากรู้สุดท้ายอลิซก็แอบฟังจากเสียงห้องน้ำชาย

สมัยนี้ยังมีคนกลั่นแกล้งกันอีกเรอะ?

ใช้แรงงานคนอื่นงั้นเรอะ?

น่าโมโห…

ตุ้บ!

“อึก ! ยะ อย่าทำผมเลยครับ จะเอาเงินไปเท่าไหร่ก็ได้ แต่อย่าทำผมเลยนะ” เสียงขอร้องอ้อนชีวิตทำเอาเส้นเลือดปูดของอลิซถึงกับเดือดจัด

เอาวะ นานๆทีทำความดีครั้งหนึ่ง ยิ่งบาปๆอยู่ทำอะไรดีๆเข้าชีวิตบ้าง

พอคิดได้ดังนั้นอลิซจัดการพังประตูทันที

ปัง!

“เฮ้ย! รังแกอะไรเพื่อนอะ!!” ไม่ว่าเปล่าทำเสียงเข้มใส่ ในฐานะนักแสดง และเคยเป็นนักพากย์มาแล้ว การล้อเลียนแบบเสียงเลือกจัดได้ว่าเธอถนัดสุดๆ

ภาพที่เห็นตรงหน้าของเธอในตอนนี้คือมีผู้ชายกลุ่มหนึ่งกำลังจะรุมต่อยกับผู้ชายใส่แว่นที่ไร้ท่าทางสู้

“หา!? เสือกอะไรด้วย!?” เสียงผู้ชายที่หาเรื่องเอ่ยใส่อลิซอย่างโมโห ก่อนที่อลิซจะตั้งท่าเตรียมสู้กับอีกฝ่าย

“อยากโดนไล่ออกหรือไงหา?” อลิซเอ่ยอย่างเดือดๆ

“หา?”

“แต่จะว่าไปรุ่นพี่ยัยเด็กนี้ก็หุ่นแซ่บนะเนี้ย”

“ใช่ๆ แถมแต่งตัวแบบนี้แสดงว่าต้องแรดไม่เบาแน่ๆ” อห.ของขึ้นครับ แต่ตอนนี้มันมีเยอะ… 

ก่อนที่อลิซจะเหลือบมองไปที่ชายหนุ่มที่ยังตัวสั่นอยู่…

ฟิ้วววว!!

“เฮ้ย!?!”

“โกยสิโยม! รอให้มันข่มขืนหรือไง!?” อลิซว่าก่อจะลากชายหนุ่มติดไม้ติดมือออกไปด้วย

“เอ๊ะ เดี๋ยวสิครับ!” ทำเอาชายหนุ่มถึงกับตกใจที่โดนกระชากอย่างงงงวย 

ตุ้บ!

แว๊บบบ!

“อ้ากก แสงอะไรเนี้ย!?”

“มันเล่นถาคาหายตัวหรือไงวะ!?”

ก่อนที่จะมีอะไรตกจากกระเป๋าเสื้อของชายหนุ่มคนนั้น เป็นก้อนหินสลักสวยงามอะไรสักอย่าง ไม่ทันทีที่อลิซจะช่วยชายหนุ่มผู้เคราะห์ร้ายคนนั้น ก้อนหินนั้นก็ส่งแสงแว๊บจนแสบตา

“กรี๊ดดด!”

ก่อนที่สติของอลิซจะดับลง…

 

 

นัยต์ตาสีม่วงอมเทาค่อยๆลืมตาอย่างงงๆ ก่อนที่สายตาของอลิซหรือลิซ่าจะสำรวจรอบข้าง รอบข้างอันมืดมิด เป็นป่าไม้อย่างงงๆ

พร้อมรอบข้างยังมีศพอย่างน่าขยะแขยง

“เชี่ย ลายเส้นการ์ตูนนี่หว่า” ลิซ่าเอ่ยขึ้นพลางสำรวจตัวเอง ถึงจะเหม็นเลือดก็เถอะ

“แล้วผู้ชายคนนั้นละ!? เราต้องไปช่วยสิ!! เอ๊ะ เดี๋ยวสิ อะไรอย่างไง เรามาอยู่ที่นี้ได้ไง หรือเราจะตายแล้ว แต่ชุดเรายังเหมือนเดิมนี่หว่า อีหยั่งวะ งง เฮ้ยยย” ขณะที่ลิซ่ากำลังกระวนกระวายอยู่ อยู่ๆลิซ่าก็ตกใจกับศพของคนชุดสีดำ

“ชุดเหมือนนักล่าอสูรนี่หว่า!? ดาบก็มี!!” ลิซ่าเอ่ยอย่างตื่นเต้นก่อนจะเอื้อมมือไปดูเสื้อผ้าของศพคนนั้นพลางหยิบดาบข้างตัวขึ้นมาสำรวจ

ฟิ้ววว

“อ้ากกกกก!!”

ในขณะที่ลิซ่ากำลังตื่นเต้นกับของเล่นชิ้นใหม่ อยู่ๆก็มีอสูรตัวหนึ่งกำลังจะเข้ามาจัดการลิซ่า แต่ทว่ามีไฟสีดำลุกจากตัว พร้อมเผาไหม้ไปทางอสูรตนนั้นอย่างไหม้เกรียม ทำเอาลิซ่าสะดุ้งให้กับเสียงกรี๊ดร้องของอสูร พร้อมกับมองไปตามเสียง ทำให้ค้นพบว่าไฟดำนั้นออกมาจากมือของตนที่กำลังวางพื้นดิน แถมไฟสีดำนั้นลุกลามไปทั่วป่า ก่อนจะค่อยๆหายไปเมื่ออสูรตนนั้นได้ดับลมหายใจ

“…” เอ๋อแดก…

“Thist is a ไฟ?? What? มีอสูรตนอื่นด้วยเหรอ? Whooo?! อะไร ยังไง” ทำเอาลิซ่าถึงกับงงแดก

“หรือจะเหมือนในนิยาย? แต่แม่งก็เพ้อเกิ๊น” ไม่ว่าเปล่าลิซ่าก็จัดการหยิกตัวเองเพื่อตื่นจากฝัน

“โอ้ย! เจ็บ!!” คราวนี้ลิซ่างงกว่าเดิม… ก่อนจะหยิบดาบมาจับ “คมชิบเหมือนของจริง นึกว่าพล็อบเหมือนของพวกคอสเพลย์ซะอีก…”

ฟึ่บฟั่บ

“!!!” ทำเอาลิซ่าแทบสะดุ้งพลางทันมาตามเสียงทันที ก่อนที่จะพบร่างของหญิงสาวตัวเล็กคนหนึ่งวิ่งมาด้วยความเร็วสูงพร้อมกับคาบกระบอกไม้ไผ่

“นะ เนซึโกะ!!” เอาละ อลิซแกกำลังเพี้ยน… ลิซ่าอุทานทำเอาเนซึโกะที่กำลังวิ่งหนีใครสักคนอยู่ ต้องหยุดชะงักแล้วหันมามองเธอด้วยความสงสัย

ก่อนจะมีร่างผู้หญิงอีกคนหนึ่งที่วิ่งมาจากบนต้นไม้เหมือนกัน ร่างของเด็กสาวน่าจะอายุน้อยกว่าลิซ่า มัดผมข้างพร้อมกับติดกิ๊บผีเสื้อ อยู่ในชุดนักล่าอสูรที่ตัวละครเธอเคยเห็น

“คานาโอะนี่หว่า…” ไม่ทันทีที่เธอจะเอ่ยอะไรต่ออยู่ๆเนซึโกะก็วิ่งเข้ามาเกาะหลังเธออย่างงงงวย ก่อนที่จะเริ่มสงครามจ้องตากันระหว่างคานาโอะและลิซ่า

ฉากคุ้นๆ เหมือนฉากทันจิโร่สู้กับรุยเสร็จ แล้วเสาหลักมาพอดี ทำให้ทันจิโร่ต้องให้น้องเนซึโกะรีบหนีไปสุดขอบฟ้า แต่คานาโอะดันตามทัน

แล้วกูจะทำไงต่อละที่นี้…

“…”

“…” สบตาเธอคนนี้~ ไม่รู้ฉันเป็นอย่างไร~  เธอตราตรึงในฝันนน ดั่งแสงจันทร์อันฝลดใฝล 

ฉั๋วะ!

“เฮ้ย!?” คราวนี้เป็นลิซ่าอุทานอย่างตกใจ เมื่ออยู่ๆคานาโอะก็โผล่เข้ามาฟันดาบใส่เธอเข้าอย่างจัง

แต่โชคดีที่ลิซ่าพอมีไหวพริบในการเอาตัวรอด ทำให้เผลอจับดาบข้างตัวขึ้นมาป้องกันตัวเอาตัวรอดอย่างวุดวิด

“พวกเดียวกันกับอสูรเหรอคะ? คุณนั่นนะ” คานาโอะเอ่ยถามลิซ่า

“จะใช่ก็ไม่เชิง…” ลิซ่าเอ่ยตอบพลางอุ้มตัวเนสึโกะและกระโดดถอยออกมา ก่อนที่เธอกำลังคิดอะไรออก พร้อมกับหยิบดาบอีกสองเล่ม 

พร้อมกับใช้ดาบอีกข้างหนึ่งคาบ มืออีกสองข้างถือดาบอยู่ ตอนนี้เธอเหมือนกับโซโลในเรื่องวันพีชเลย

“หยั่มเข้ามานะ ม่ายงั้นฟันเจ้าแน่ ข้ามีตั้งสามดาบ ส่วนเจ้ามีแค่ดาบเดียว! ข้าชนะเห็นๆ ฮ่าๆๆ” 

ฟุ่บ!

ไม่ทันทีที่ลิซ่าจะหัวเราะสะใจเสร็จ ดาบที่ปากคาบไว้ก็ล่วงหล่นพื้นไปเรียบร้อย เกิดอาการแอร์แดกชัวร์ขณะ

“อ้ะ สองก็สอง จำนวนดาบฉันเยอะกว่าอยู่ดี ชนะชัวร์ๆ!!” 

“…”

“เดี๋ยววว อย่าเข้าม๊าาา นว๊องงง น่ากลัวอะ! จะหน้านิ่งไปไหน! กี้สสส!!”

“กา กา กา ถ่ายทอดคำสั่ง ถ่ายทอดคำสั่ง! มีคำสั่งจากสำนักงานใหญ่ ทันจิโร่ เนซึโกะ จับกุมทั้งสองคน และพากลับไปยังสำนักงานใหญ่ กา” ลิซ่าที่กำลังหวาดกลัวคานาโอะอยู่นั้นร้องสะดุ้งอย่างตกใจ ก่อนจะตาเปร่งประกายเหมือนได้ยินกาที่กำลังพูดอยู่

“กาพูดได้ๆๆ อั้ยยย นว้องงง” 

“นี่เธอนะ เนซึโกะใช่ไหม?” คานาโอะเอ่ยถามพลางยื่นหน้าเข้าไปอสูรตัวเล็กตั้ลล้าค

“กา กา จับกุมคนที่ปล่อยเพลิงสีดำด้วย เธอช่างแต่งตัวประหลาด และเป็นคนฆ่าอสูรเพนรจร” 

“โอ้โห้ อีดอก ได้โปรดพระเจ้าให้กูตื่นสักที…”

 

 

TBC.

 

มาแบบสั้นๆงงๆเอ๋อๆ เดี๋ยวมีเฉลยในเรื่องแน่55555555555555555555 เน้นขายขำ ก็บอกแล้ว55555555

ยังไงก็อย่าลืมคอมเม้นเปงกำลังใจด้วยน้า

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13 ความคิดเห็น

  1. #6 GaÌn ☆ Jin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 23:44
    ถ้าแก๊กไม่ต้องคิดมาเรื่องเนื้อเรื่องเลยอ่ะ ถถถถถถถ ต่อยาวๆ
    #6
    0
  2. #5 Kara_22 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 23:26

    กาวมากกกกกกกก
    #5
    0
  3. #4 Karihsma (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 21:26
    ชอบในความกาวนี้(≧▽≦)

    รอตอนต่อไปค่ะ(*´ω`*)

    ปล.สนุกมาก(。•̀ᴗ-)✧
    #4
    0
  4. #3 ◆สล็อตจอมขี้เกียจ◆ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 20:52
    ตอนแรกลืมว่าใครแต่งพอมาดูชื่อ...อ่อเลย~55
    #3
    0