วรดา E-BOOK

ตอนที่ 29 : เข้าข้าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,007
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 388 ครั้ง
    1 ต.ค. 62

     ฉากนี้ต่อจากเมื่อฉากที่แล้วนะ

เมื่อวานไม่ได้อัพคือติดงานอ่ะ วันนี้เดะชดเชยตอนเย็นๆ มาให้อีกเนอะ

 



     “ดา!” เสียงเรียกของพาคินทำเอาคนที่หลุดไปในห้วงอดีตความทรงจำได้สติขึ้นมา หญิงสาวหันไปมองพาคินที่เปิดประตูห้องอยู่ก่อนแล้วก่อนที่ร่างน้อยในอ้อมแขนจะดิ้นดุ๊กดิ๊กจนวรดาต้องปล่อยลูกสาวให้ยืนกับพื้น

                “เตียงสวยจังเลยค่ะ” หนูดีวิ่งเข้าไปในห้องทักๆ ก่อนจะปีนขึ้นแล้วกระโดดลงบนเตียงขนานใหญ่ๆ พอๆ กับที่บ้านตนเพียงแต่ลายของผ้าปูที่นอนปอกหมอนและผ้าห่มเป็นการ์ตูนที่ตนชอบไม่เหมือนที่มามี้ของตนที่ใช้เป็นสีพื้นธรรมดา

                “หนูดีแม่บอกกี่ครั้งแล้วคะว่าอย่ากระโดดบนเตียงแบบนี้” วรดาอดที่จะดุบุตรสาวไม่ได้เพราะกลัวว่าหนูดีจะพลาดทำให้ตกลงจากเตียงได้รับบาดเจ็บ คนเป็นลูกสาวพอได้ยินเสียงของมารดาดุก็หยุดกระโดดทันทีก่อนจะส่งสายตาไปหาป๊าของตนเองเพื่อขอหน่วยสนับสนุน

                “ปล่อยลูกเถอะน่า แค่นี้ก็ต้องดุ” พาคินที่เห็นสายตาของบุตรสาวก็รีบอ้าแขนปกป้องทำเอาหนูดีที่หน้าจ๋อยเมื่อครู่ยิ้มแป้นยกนิ้วโป้งให้คุณพ่อที่แสนใจดี

                “เอ๊ะ” วรดาทำเสียงขัดใจเมื่อเธอสอนลูกพาคินกลับเข้าข้างเสียอย่างนั้น เธอไม่ใช่แม่ที่ดุมากแต่พอลูกทำอะไรที่ไม่ดีก็จะสอนและไม่เข้าข้างผิดๆ เธอไม่อยากให้ลูกโตมามีปัญหาด้านการเข้าสังคม
                “มามี้ขา หนูดีง่วงค่ะ” เมื่อเห็นว่าบิดากำลังจะโดนบ่นเหมือนตนเองก็รีบร้องบอกแล้วทำท่าหาว วรดาเห็นอย่างนั้นก็ถอนหายใจกับความเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยระหว่างพาคินและหนูดีแต่ก็เดินไปหายบุตรสาวที่นั่งลงบนเตียงอย่างเรียบร้อย

                “งั้นนอนดีกว่านะคะ” วรดาบอกบุตรสาว เด็กน้อยพยักหน้าความง่วงเริ่มเล่นงานจริงๆ จังๆ ใบหน้ากลมแป้นซุกลงที่ระหว่างอกของมารดาก่อนจะขยับมือไปหูของคนเป็นแม่แล้วหลับตา พาคินที่ยืนอยู่อีกฝั่งบนเตียงอมยิ้มกับภาพสองแม่ลูกที่นอนกอดกัน เขาเดินไปนั่งลงบนเตียงฝั่งลูกสาวแล้วมองภาพนั้นด้วยหัวใจที่เต็มตื้น

                “มองอะไรคะ” วรดาอดที่จะถามไม่ได้เมื่อผ่านมาเกือบครึ่งชั่วโมงพาคินยังคงไม่ลุกไปไหนจนคนที่อยากจะนอนไม่กล้าหลับต้องเอ่ยถาม

                “ห้องนี้ได้เป็นห้องของลูกเราจริงๆ ด้วย” พาคินพูดยิ้มๆ นึกถึงตอนที่เคยพูดกับวรดาในอดีต

                “จำได้ด้วยหรือคะ” วรดาเอ่ยถามออกไปสบตากับพาคินที่มองเธออยู่ก่อน ดวงตานั้นแน่วแน่และซื่อตรง เขาไม่ได้ตอบมาเป็นคำพูดแต่แววตาของเขากลับเป็นคำตอบที่ชัดเจนมากเสียจนวรดาไม่ต้องการคำพูดใดๆ อีก

                “นอนเถอะดาคงจะเพลียเหมือนกัน ไม่ต้องกลัวอะไรพี่จะอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน” พาคินบอกคนที่นอนอยู่ข้างบุตรสาว วรดาที่ได้ยินคำพูดของพาคินก็ยิ้มน้อยๆ เธอพยักหน้าเบาๆ  ก่อนจะเหลือบมองมือของพาคินที่อยู่ไม่ไกลจากมือของเธอนักมีเพียงร่างน้อยของหนูดีกั้นเอาไว้

                “ดากลัวตื่นมาแล้วพี่หายไป” ไม่รู้ทำไมวรดาถึงกล้าที่จะเอื้อมมือไปจับมือของพาคินเอาไว้เบาๆ คนที่ถูกจับมือก่อนหน้าไม่พูดอะไรเขาทำเพียงส่งยิ้มบางๆ มาให้คนที่นอนอยู่ เพียงเท่านี้ก็พอแล้วสำหรับวรดาที่จะนอนหลับไปในช่วงเวลาที่แสนเจ็บปวดนี้ มีแค่ลูกในอ้อมกอดกับมือหนาที่อบอุ่นจับมือเธอเอาไว้....

                ในขณะที่ภายในห้องเงียบสนิทนางน้อมที่เดินขึ้นมาด้านบนก็อดที่จะเปิดมาดูในห้องเพื่อความเรียบร้อยของคุณหนูคนเล็กไม่ได้ และทันทีที่เปิดประตูออกก็ต้องยอกมือทาบอกก่อนจะอมยิ้มใบหน้าและดวงตาเต็มตื้นไปกับภาพที่เห็นจนไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกนี้ยังไง เมื่อเห็นพาคินนอนกอดวรดาและบุตรสาวไว้ในอ้อมกอดที่แข็งแกร่งช่างเป็นภาพที่แสนอบอุ่นตื้นตันใจจนหาอะไรเปรียบไม่ได้

                “คุณท่าน เห็นมั้ยคะ สวยงามเหลือเกิน” นางน้อมพูดกับคนที่ล่วงลับที่เคยเปรยเอาไว้ตอนมีชีวิตอยู่ว่าไม่ว่าอย่างไรพาคินลูกชายคนเดียวของเขาต้องไม่ยอมให้ใครมาเป็นแม่ของลูกนอกจากวรดาเป็นแน่ ท่านผ่านน้ำร้อนมาก่อนแววตาของบุตรชายที่ไม่เคยละสายตาจากวรดาทำไมจะดูไม่ออกเพียงแต่ทุกอย่างต้องมีเวลาของมันเท่านั้นเอง นางน้อมอมยิ้มกับภาพที่เห็นและตรึงมันไว้ในหัวใจอีกครั้งก่อนจะเดินออกมาด้วยใบหน้าที่แสนมีความสุข

 

อ่านฉากนี้ทีไรปลื้มปลิ่มทุกที อ่ะฮือ

ขอกำลังใจหน่อย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 388 ครั้ง

328 ความคิดเห็น

  1. #148 162608 (@162608) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 18:17
    ละมุนๆ
    #148
    0
  2. #147 Noonaacc (@Noonaacc) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 16:05
    😍😍😍
    #147
    0
  3. #146 jiandjees (@jiandjees) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 14:57

    ช่วงนี้น่ารัก แต่เมื่อไรหน้าตาจะท่วมจอค่อยเศร้าใหม่

    #146
    0
  4. #145 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 13:37
    คุณท่านช่างสังเกตุจริงๆ
    #145
    0