หม่ามู่ฟาง เทพธิดาตกสวรรค์

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 3 ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,643
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 151 ครั้ง
    7 มิ.ย. 62

-ตอนที่ 3-

-ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน-


หากถามว่าเหตุใดเขาถึงได้ช่วยเหลือนาง เขาเองก็ตอบมิได้ หากถามว่าเขาไว้ใจนางเช่นนั้นหรือ เขาเองก็คงยังตอบเช่นเดิม เขาไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดเขาถึงได้ไม่รู้สึกหวาดระแวงสตรีที่พึ่งพบกันผู้นี้ นางผู้มีใบหน้างดงาม ดวงตาอ่อนหวานต่างจากสตรีโดยทั่วไป เขาคงตอบได้เพียงว่าเขารู้สึกพิเศษกับนาง รู้สึกแบบที่อธิบายมิได้ ตั้งแต่นางฟื้นขึ้นมา นางก็เอาแต่ถามเขาถึงเรื่องราวต่าง ๆ ของเมือง ราวกับว่านางไม่เคยรับรู้เรื่องพวกนี้มาก่อน แต่เขาก็อุ่นใจเพียงประโยคเดียวที่นางเอ่ยปลอบ

"ไม่เป็นไร ข้าจะช่วยท่านด้วยอีกแรง" แม้นไม่ทราบว่าสตรีร่างกายบอบบางจะสามารถช่วยสิ่งใดเขาได้ แต่เขาก็ดีใจที่ในโลกใบนี้ ยังมีใครสักคนให้กำลังใจเขา ความรู้สึกเช่นนี้เขาไม่เคยได้รับมันมาก่อนเลยตั้งแต่เสด็จแม่ทรงสิ้นพระชนม์ภ์

ตั้งแต่เกิดฝนเมื่อหลายวันก่อน เมืองคังโจวก็พ้นจากความแห้งแล้ง พืช ผัก ต่างก็ปลูกได้ผลดี มิหนำซ้ำในทุก ๆ วันยังมีฝนตกปรอย ๆ ให้ชาวเมืองได้ชุ่มฉ่ำ ราวกับว่าสวรรค์จะเห็นใจในความพยายามของเขาแล้วถึงได้ทำให้บังเกิดฝนในที่แห้งแล้งแห่งนี้ วันนี้เขายังต้องออกตรวจตราความเสียหายและจัดการซากศพที่ตายด้วยโรคระบาด แม้นต้องสูญเสียชาวเมืองไปมากแต่ก็ยังดีที่ยังมีคนอีกมากที่ยังรักษาชีวิตเอาไว้ได้

"จื่อหวงไปกันเถิด" เสียงเล็ก ๆ สดใสแสนคุ้นเคยเอ่ยเรียกทำให้เขายิ้มออกมาได้ แม้นนางจะทราบว่าเขามีตำแหน่งเป็นถึงจิ้งอ๋อง แต่นางกลับหาได้เกรงกลัวในอำนาจของเขาไม่ ดูจากการที่นางเอ่ยเรียกเขา นางไม่เคยใช้คำศัพท์เป็นทางการกับเขาเลยแม้นเพียงครั้ง แต่เพราะนางเป็นแบบนี้เขาถึงได้มองว่านางแตกต่างจากสตรีอื่น

"อืม วันนี้เจ้าจะไปไหนหรือ" นางช่วยเขามาตลอดหลายวัน หากไม่เห็นนางรักษาผู้ช่วยเขาคงไม่เชื่อว่านางเป็นหมอ นางรู้จักสมุนไพรทุกชนิด บางชนิดแพทย์ในกองทัพของเขายังไม่รู้จักเลยด้วยซ้ำ แต่น่าหนักใจตรงที่ความงดงามบวกกับความสามารถของนางต่างทำให้ชาวบ้านขนานนามให้นางว่าเป็นเทพธิดาเดินดินไปเสียแล้ว

เจ้าตัวก็ดูจะชอบใจ แต่ก็คงจะจริงดังที่ชาวบ้านพวกนั้นพูดจริง ๆ ความงดงามของนางหาใช่จะเห็นกันเดือดด่านไม่ แม้นเขาเองยังสงสัยว่าสตรีงดงามเช่นนาง เหตุใดบรรดาแม่สื่อถึงได้ปล่อยให้หลุดมือไปได้ แต่นางยังไม่ออกเรือนก็ดีแล้ว มิเช่นนั้นเขาคงลำบากใจน่าดู

"ท่านคิดอะไรอยู่หรือ" เขาหลุดออกจากภวังค์เมื่อนางเอ่ยถาม

"เปิ่นหวางกำลังคิดเรื่องความเป็นอยู่ของชาวเมือง ถึงแม้นว่าฝนจะตก ผืนดินเริ่มอุดมสมบูรณ์ แต่ชาวบ้านก็ยังคงยากไร้ บ้านเรือนเองก็ยังมีอีกหลายหลังที่ต้องสร้างใหม่ แบบนี้มิรู้ว่าเงินในกองทัพจะใช้ได้นานเท่าใด แล้วยังชีวิตทหารใต้บังคับของเปิ่นหวางอีก พวกเขาล้วนมีพ่อแม่ พี่น้องที่ต้องกลับไปดูแลทั้งสิ้น "

"ทุกอย่างล้วนต้องมีทางแก้ อย่าคิดมากให้ปวดหัวเลย ข้ารู้ว่าท่านเป็นคนดี เพราะเจ้ามีใจอยากช่วยเหลือผู้อื่น เอาเช่นนี้ดีหรือไม่ คืนนี้ท่านออกไปกับข้า"

"หืม ออกไปกับเจ้า เจ้าจะไปที่ไหนหรือ"

"ความลับ" นางบอกเขาเพียงเท่านั้น จากนั้นก็เดินทิ้งห่างเขาไปตรวจอาการของคนป่วยต่อ ใบหน้างดงามเอ่ยถามอาการของคนไข้ด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม บางทีเขาก็เกิดอิจฉาชายชราผู้นั้นขึ้นมาเสียดื้อ ๆ

"ท่านตารู้สึกดีขึ้นหรือไม่เจ้าคะ"

"ข้าดีขึ้นมากแล้วอยากกลับบ้านเต็มทนแล้ว"

"เช่นนั้นก็ดีแล้วเจ้าค่ะ อาการของท่านตาดีขึ้นมากแล้ว พรุ่งนี้ก็กลับบ้านได้แล้วนะเจ้าคะ" นางลงมือตรวจอาการคนไข้อย่างไม่นึกรังเกียจ เป็นภาพที่ยิ่งมองก็ยิ่งทำให้หลงใหลจนมิอาจถอนสายตาได้เลย

"แฮ่ม ทูลท่านอ๋องเมล็ดผักส่งมาถึงแล้วพ่ะย่ะค่ะ" เขาหลุดออกจากภวังค์ ก่อนจะหันไปสนใจทหารที่เข้ามารายงานเรื่องการขนสินค้า

"ตรวจดูให้เรียบแล้วและนำไปเก็บที่คลัง"

"พ่ะย่ะค่ะ" อ่า นี่เขาเผลอจ้องนางจนทหารใต้บังคับจับได้แล้วหรือนี่ ช่างน่าอายนัก มิหนำซ้ำทหารน่าตายนั่นยังบังอาจส่งยิ้มมาล้อเลียนเขาอีก นี่พวกเขาไม่เกรงกลัวในอำนาจของเขาแล้วหรืออย่างไรกัน หรือว่าช่วงนี้เขาใจดีกับคนพวกนี้มากเกินไปกันนะ

ยามไฮ่ (22.00 น.)

แม้นเขาจะไม่เข้าใจว่านางจะพาเขาไปที่ไหนแต่เขาก็ยอมตามนางมาแต่โดยดี เขาควบม้าตามเส้นทางที่นางบอกส่วนนางเองนั่งอยู่ด้านหน้ามีเขาโอบกอดเอาไส้เพื่อมิให้ร่างบางตกลงไป นางคงไม่ทันได้สังเกตว่าหัวใจของเขามันเต้นกระหน่ำจนเขาเองก็คิดว่าตัวเองคงจะเป็นโรคร้ายเป็นแน่ เขาควบม้าผ่านเส้นทางเปลี่ยวโดยมีทหารติดตามมาเพียง 10 คน เพื่อคุ้มกันเท่านั้น พวกเราควบม้ากันนานถึงสองเค่อ ร่างบางตรงหน้าถึงบอกให้เขาหยุดม้า

"ถึงแล้ว" เขามองภาพด้านหน้าที่มีเพียงความมืดมิดอย่างไม่เข้าใจ ว่านางต้องการจะบอกอะไรกับเขา สถานที่ตรงนี้มิได้ปลอดภัยเพราะอยู่ห่างไกลจากค่ายของเขาหลายลี้แต่ไม่รู้ด้วยเหตุใดเขาถึงได้ยอมเสี่ยงอันตรายเพียงเพราะนางบอกว่าจะพาเขามา

"เจ้าพาเปิ่นหวางมาดูสิ่งใดหรือ"

"อยู่ตรงนั้นไงเล่า" นางชี้นิ้วในความมืด เขาหันไปส่งให้ทหารจุดคบเพลิงก่อนจะพานางลงจากหลังม้า

"เจ้าต้องการพาเปิ่นหวางมาดูสิ่งใดกันแน่" นางยกยิ้มมาให้เมื่อเขาถามแต่กลับไม่ตอบคำถามเขา ร่างบางจูงมือของเขาก่อนจะพาเดินไปยังจุดที่นางบอก เขาเองก็มองหน้านางด้วยความไม่เข้าใจ

"............"

"สิ่งที่จะช่วยเหลือชาวเมืองได้อย่างไรเล่า เร็วสิ รีบขุด" แม้นจะไม่เข้าใจแต่เขาก็สั่งให้ทหารใต้บังคับขุดตามที่นางบอกอยู่ดี ทหารของเขามิได้ขุดลงไปลึกแต่ขุดตามจุดที่นางชี้จุดให้เท่านั้น

"นั่นอย่างไรล่ะ" เมื่อนางชี้นิ้วเขาเลยนำคบเพลิงมาส่องดูและนั่นทำให้เขามิเชื่อสายตา

"นี่มัน ทอง"ทองมากมายมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรกัน แล้วนางทราบได้อย่างไรว่าที่นี่มีทองฝันเอาไว้

"ใช่ทอง"

"เจ้ารู้ได้อย่างไร"

"ข้าแค่เดาเอาน่ะ "

"เดา เจ้าจะให้ข้าเชื่อแบบนั้นจริง ๆ หรือ"

"อืม ข้าเดาเอาเพราะเมื่อคืนข้าฝันประหลาด ข้าฝันว่าองค์เง็กเซียนอยากช่วยชาวบ้านเลยนำทองคำมาฝังเอาไว้ตรงนี้ แล้วพระองค์ยังทรงบอกเส้นทางแก่ข้าด้วย ดีจริง ที่ตรงนี้มีทองฝังอยู่จริง ๆ " เขาจะพยายามเชื่อเรื่องที่นางบอกก็แล้วกัน อย่างน้อยที่นี่ก็มีทองฝังเอาไว้จริง ๆ

"เจ้ารีบไปแจ้งแก่กองทัพ เร่งส่งคนมาขุดทองพวกนี้"

"พ่ะย่ะค่ะ ท่านอ๋อง" หลังจากทหารของเขาควบม้ากลับไป เขากับนางจึงนั่งลงพัก ความสงสัยเคลือบแคลงใจทำให้เขาอดที่จะถามนางออกไปมิได้ นางงดงาม มีความสามารถ มิหนำซ้ำยังทราบแม้นกระทั่งสถานที่ฝังสมบัติ นางเป็นใครกันแน่

"เจ้าเป็นใครกันแน่"

"ข้าบอกท่านไปแล้วมิใช่หรือ ว่าข้าเป็นเทพธิดา" เขาได้แต่ส่ายหน้าระอาใจกับคำตอบของนางยิ่งนัก ใครจะไปเชื่อกันเล่า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 151 ครั้ง

53 ความคิดเห็น

  1. #8 Umpicha (@Umpicha) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 14:06

    😘😘😘😘
    #8
    0
  2. #7 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 20:16

    ท่านอ๋องมีเทพธิดาคอยช่วยเหลือ หวังว่าจะทำให้เมืองทียากไร้กลับกลายเป็นเมืองท่ีอุดมสมบูรณ์ด้วยพืชพรรณธัญญาหาร และเจริญรุ่งเรืองได้อีกครั้ง ไม่รู้ว่าเง็กเซียนส่งนางมาลงโทษ แต่แบบใด คงไม่ดราม่าในตอนหลังนะ ขอบคุณค่ะ

    #7
    0
  3. #6 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 18:49

    อ้าว...ท่านอ๋อง นางบอกความจริงก็ไม่เชื่อ...แล้วท่านจะถามทำไมห๊ะ...รอต่อนะคะ
    #6
    0
  4. #3 Pam NPP (@pampampamela) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 18:15

    ชอบค่ะ แค่ระวังคำผิดหย่อยก็ดีนะคะ ยังเห็นว่ามีอยู่ค่ะ

    #3
    0