หม่ามู่ฟาง เทพธิดาตกสวรรค์

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 10 คงยังไม่ชัดเจนพอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 885
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    15 มิ.ย. 62

-ตอนที่ 10-

-คงยังไม่ชัดเจนพอ-


วันนี้เขาสั่งให้ทหารใต้บังคับออกไปช่วยชาวเมืองขุดแปลงสำหรับเพาะปลูก ด้วยเมล็ดพันธุ์ถูกส่งมาถึงแล้ว โชคดีที่ขุดพอทองจำนวนมาก มันมากพอสำหรับสร้างบ้านหลังใหม่ให้ชาวเมืองทั้งเมืองเลยก็ว่าได้ แต่เพราะบ้านหลังเดิมของชาวเมืองยังคงใช้การได้อยู่ เขาจึงทำเพียงสั่งให้ทหารซ่อมแซมเท่านั้น บางทีเราก็มิควรช่วยเหลือพวกเขาจนมากเกินไป ปล่อยให้พวกเขาได้ช่วยเหลือตัวเองบ้างจะได้มิคิดพึ่งแต่ทางการ ทองจำนวนที่เหลือจากการนำไปแลกเปลี่ยนเป็นเงินถูกเก็บไว้อย่างดีภายในห้องลับในวังของเขา บ้านเมืองกำลังฟื้นฟูยังต้องใช้เงินอีกมาก หากเขาทุ่มใช้เงินทองกับเรื่องบ้านเรือนอย่างเดียว เกรงว่าจะทำให้ชาวเมืองอดตาย

เขาแบ่งที่ทำกินให้กับชาวบ้านที่ไร้ที่ดินทำกินด้วยบางส่วน สำหรับคนที่มีอยู่แล้วเขาเพียงสั่งการให้ทหารออกไปช่วยเหลือในการแจกจ่ายเมล็ดผักและไม้ยืนต้น หวังว่าฝนจะยังตกเช่นนี้ต่อไป ชาวบ้านจะได้ไม่อดตาย เพียงได้เห็นพื้นดินที่เคยแตกระแหงเริ่มมีสีเขียวชอุ่มเขาในฐานะผู้รับผิดชอบก็สุขใจมากแล้ว

นอกจากให้ชาวบ้านปลูกผักเขายังมีแผนที่จะสร้างเขื่อนเพื่อกักเก็บน้ำไว้ใช้ในระยะยาวหากคังโจวต้องประสบภัยแล้งอีกครั้ง ชาวบ้านจะไม่ลำบากมากนัก แต่การสร้างเขื่อนใช่ว่าจะสามารถทำได้โดยง่าย ทั้งกำลังคนทั้งกำลังทรัพย์ ล้วนแล้วแต่ต้องใช้คนจำนวนมาก ลำพังทหารในมือเขามีหรือจะเพียงพอ เรื่องนี้เขาคงต้องคิดให้ดีเสียก่อน หากจะให้รับสมัครแรงงานเขาเองก็มิมีค่าจ้างให้พวกเขาแน่

ฮ่องเต้ไร้ความสามารถผู้นั้นมิเคยไยดีหรือแยแสต่อชีวิตชาวเมืองนับตั้งแต่ส่งให้เขามาอยู่ที่นี่ ยังดีที่ชินอ๋องยังพอมีน้ำใจส่งเสบียงมาช่วยเหลือบ้าง เขาได้สั่งให้ทหารส่วนหนึ่งไปซื้อเป็ดไก่จากเมืองหลวงเพื่อนำมาแจกจ่ายให้ชาวบ้านเลี้ยง อย่างน้อยก็คงพอให้พวกเขาได้มีอาหารกินนอกจากผักอย่างเดียว สถานการณ์ตอนนี้เขาคงทำได้เพียง ทำให้ชาวเมืองมีอาหารกิน มีบ้านให้อาศัยเท่านั้น โรคระบาดหายไปแล้วก็นับว่าเป็นเรื่องดีเหลือเกิน ชาวเมืองที่ยังเหลืออยู่ล้วนแล้วแต่เป็นคนยากไร้ เสียมากกว่า บรรดาคนมีเงิน ร้านค้า หรือแม้นกระทั่งขุนนางต่างก็หนีหายกันไปหมด

เขาใช้เงินอีกจำนวนหนึ่งเพื่อสร้างกำแพงเมืองขึ้นมา ในเมื่อเขาตั้งใจว่าจะใช้ชีวิตอยู่ที่นี่แล้ว เขาคงต้องปกป้องชาวเมืองให้ดีที่สุด หากวันข้างหน้าคังโจวสามารถอุดมสมบูรณ์ได้อีกครั้ง เขาเกรงว่าจะมีพวกที่ชอบชุบมือเปิบมาหาผลประโยชน์จากที่นี่ เพราะฉะนั้นเขาจึงจำเป็นต้องคัดคนที่จะเข้ามาที่นี่ให้ถี่ถ้วน

เขามีงานที่ต้องสะสางมากมายเหลือเกินหากเป็นเมื่อก่อนเขาคงท้อและถอดใจไปแล้ว แต่ตอนนี้ต่างจากเมื่อก่อนมากนัก ด้วยเขามีสตรีผู้หนึ่งที่เป็นกำลังใจ มิใช่ว่านางให้กำลังใจเขาหรอกนะ แต่เป็นเพราะยามที่เขาได้มองหน้านางตัวเเขากลับรู้สึกมีกำลังใจที่จะทำงานพวกนั้นขึ้นมา เขามีความหวังว่าชาวเมืองจะอยู่ดีกินดี เขาแอบตามนางมาเมื่อทราบความจากทหารใต้บังคับว่านางกำลังลงมือปลูกอะไรสักอย่างในวังของเขา

เมื่อเขาตามมาถึง ภาพที่เขาเห็นคือสตรีแสนงดงามผู้หนึ่งกำลังลงมือปลูกเหมยกุ้ยหลากหลายสีจนเต็มไปหมด นี่วังหนานชิงที่เคยแห้งแล้งของเขา อยู่ ๆ ก็มีสวนเหมยกุ้ยโผล่มา นับว่านางมาเพื่อสร้างสีสันในชีวิตเขาโดยแท้ แม้นในใจว่าสงสัยว่านางไปเอาต้นเหมยกุ้ยมาจากที่ใดมากมาย ในห้องเก็บเมล็ดพันธุ์ก็ไม่น่าจะใช่ เขาจำได้ว่าไม่เคยสั่งเหมยกุ้ยหรือแม้นกระทั่งบุปผาชนิดใดเข้ามาเลย แต่ใช่ว่าเรื่องน่าแปลกใจสำหรับสตรีผู้นี้จะเป็นครั้งแรกเสียเมื่อใด นางทำให้เขาแปลกใจมาหลายต่อหลายครั้งแล้ว เพราะฉะนั้นเขาเลยเลือกที่จะเงียบมิถามเรื่องพวกนี้กับนาง

เขาเดินก้าวขาเข้าไปหาร่างบาง ใบหน้างดงามดูมีความสุขยามที่ได้เอาต้นเหมยกุ้ยลงดิน เพราะเห็นนางตั้งใจขนาดนั้นเขาจะมายืนดูอย่างเดียวก็ใช่เรื่อง เขารีบนั่งลงข้าง ๆ นาง ส่วนนางเองก็หยุดการกระทำแล้วมองมาทางเขา แปลกที่พอได้สบตามองนางเขากลับรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง หัวใจของเขาแทบจะระเบิดออกมาด้านนอกแล้ว

"เหนื่อยหรือไม่ ให้เปิ่นหวางช่วยเจ้าดีกว่านะ" เขาไม่ว่าเปล่าแต่ยื่นมือไปโกยดินบริเวณข้าง ๆ มาช่วยนางกลบดินต้นเหมยกุ้ยแต่เพราะตั้งใจช่วยนางมากจนเกินไปจึงมิทันได้ระวัง มือของเขาและนางสัมผัสกันเมื่อนางเองก็ช่วยโกยดินเพื่อกลบหลุมที่ลงต้นเหมยกุ้ยเอาไว้ เขามองสบดวงตาหวานล้ำของนาง ตอนนี้ใบหน้าของเขาคงเริ่มที่จะมีริ้วแดงขึ้นแล้วเป็นแน่ นางมองหน้าเขาสลับกับมองมือของเขาที่บัดนี้ได้เลื่อนมากุมมือของนางเอาไว้ด้วยท่าทางมิเข้าใจ

งดงามเกินไปแล้ว

บางทีการที่นางไม่เข้าใจความรู้สึกของเขาอาจจะเป็นเพราะว่านางเองก็ไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องความรักเช่นเดียวกับเขา หรือบางทีเขาอาจจะตกหลุมรักนางก่อน เพราะเขาตกหลุมรักนางก่อนเขาจึงต้องทำอะไรให้ชัดเจนมากยิ่งขึ้นกว่านี้ มือของนางนุ่มนิ่มจนเขาอดที่จะบีบเบาเบามิได้

"นี่ท่าน มือข้า" นางส่งสายตาดุดุมาให้เขาปล่อยมือของนางแต่เขากลับมิยอมทำตามความต้องการของนางเสียอย่างนั้น นุ่มขนาดนี้ใช่ว่าจะได้จับทุกวันที่ไหนกัน เมื่อมีโอกาสเขาก็ควรต้องใช้บ้าง

"อ่า เปิ่นหวางเพียงกลัวว่ามือของเจ้าจะเปื้อน เปิ่นหวางเลยช่วยเช็ดให้เท่านั้น" เขาไม่เคยคิดว่าตัวเองจะกลายเป็นคนเจ้าเล่ห์ได้ หากมิได้มาเจอกับสตรีตรงหน้า ช่วยนางเช็ดมือหรือ เปล่าเลย ดูเหมือนเขากำลังฉวยโอกาสเพื่อให้ได้จับมือนางเสียมากกว่า น่าอายยิ่งนัก แต่กลับรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก

"นี่เจ้าคิดจะปลูกหมดนี่เลยหรือ" เขาเอ่ยถามนางเพื่อเปลี่ยนเรื่อง หากแต่มือของเขาเองก็ยังคงกอบกุมมือของนางเอาไว้ไม่ยอมปล่อย

"ใช่ ข้าตั้งใจว่าจะทำตรงนี้ให้เป็นสวนเหมยกุ้ย ท่านจะว่าอะไรหรือไม่ หากข้าจะปลูกบุปผาชนิดอื่น ๆ ตรงสวนที่ว่างอยู่ด้วย" เขายกยิ้มออกมาเมื่อสตรีตรงหน้ายังมิรู้ตัวว่าเขายังมิยอมปล่อยมือ

"เจ้าอยากปลูกตรงไหนหรือมากขนาดไหนย่อมได้ทั้งนั้น เปิ่นหวางอนุญาตให้เจ้ามีสิทธิ์ในวังหนานชิงเทียบเท่ากับเปิ่นหวาง"

"จะดีหรือ" นางจะได้ตอบรับสิ่งใดแต่ถามเขากลับมาแทน แววตาสงสัยใคร่รู้นั่นช่างเหมาะกับนางเสียจริง

"ย่อมดี เชื่อเปิ่นหวางเถิด หากเปิ่นหวางเต็มใจที่จะมอบให้ เจ้าก็จงรับเอาไว้เถิด"

"เช่นนั้นขอบใจท่านมาก ข้าจะปลูกให้เต็มวังเลย" รอยยิ้มสดใสถูกส่งมาให้เพียงเท่านี้หัวใจของเขาก็เต้นไม่เป็นจังหวะแล้ว สตรีแสนใสซื่อผู้นี้ช่างน่าเอ็นดูเหลือเกิน เพราะนางเข้าเจ้าอะไรยากเขาจึงต้องใช้วิธีนี้ ในเมื่อเขาให้นางมีสิทธิ์เท่าเทียมกันกับเขานั่นก็หมายความว่าต่อจากนี้ นางมีได้มีฐานะเพียงผู้อาศัยของวังหนานชิงอีกต่อไป แต่นางคือนายหญิงของที่นี่ด้วยเช่นกัน เพราะนางไม่ได้ปฏิเสธที่จะรับน้ำใจของเขา เขาเองก็จะถือว่าต่อจากนี้นางคือสตรีของเขาแล้วเช่นกัน



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

53 ความคิดเห็น

  1. #27 Oiljang89 (@Oiljang89) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 09:49

    ชอบอ่ะ...
    #27
    0
  2. #26 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 09:48

    ท่านอ๋องเองก็ขี้อายจะจับมือน้องไม่ปล่อยเลยรึ นี่ก็ยกวังให้แล้ว เหลือแต่ตำแหน่งชายาอ๋อง คงอร็ววันนี้ นี่เลย*_*

    #26
    0
  3. #25 OuWate (@OuWate) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 08:40
    ละมุนมากกจ้า
    #25
    0