สัญญารัก 1000 ปี

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 4 การกลับมาของสตรีอีกนาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 114
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    8 ก.ย. 62

-ตอนที่ 4-

-การกลับมาของสตรีอีกนาง-



10 ปี ผ่านไป.............

"ฝ่าบาททรงรีบกลับเถิดพ่ะย่ะค่ะ" เขาได้แต่หงุดหงิดกับคนของตัวเอง หุบเขาจันทรากำลังเกิดเรื่องและต้นเหตุก็คือสตรีที่เขาเคยลงมือสังหารเมื่อ 1000 ปี ก่อน และบัดนี้ถูกคนของเขานำไปขังที่หุบเหวที่ลึกที่สุดภายในดินแดนแห่งหุบเขาจันทรา แต่ใครจะไปรู้ว่านางจะสามารถหนีออกมาได้ มิหนำซ้ำยังสามารถหาลูกแก้วจิ้งจอกสีแดงที่เขาผนึกเอาไว้พบอีกต่างหาก ช่างเป็นสตรีที่ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็น่ารังเกียจเสมอ จางทูตฟาง แค่ได้ยินชื่อตัวเขาแทบอยากจะฆ่าให้ตาย แต่ก็มิสามารถกระทำตามใจตนเองได้ หากนางสามารถกลืนกินลูกแก้วลงไปได้เช่นนั้นก็หมายความว่านางจะสามารถจดจำทุกอย่างที่ผ่านมาได้ รวมทั้งพลังในกายที่นางมี แม้นมันจะไม่มากเท่าเดิมเนื่องจากพลังส่วนหนึ่งของลูกแก้วถูกเขาผนึกเอาไว้ แต่มันก็มากพอที่จะทำลายหุบเขาจันทราได้ไม่ยากเลย

เขาทอดสายตามองสตรีอีกนางที่เขารักหมดหัวใจ นางกำลังนอนหลับตาพริ้มคาดว่าคงกำลังหลับฝันหวานอยู่เป็นแน่ ตั้งแต่วันนั้นเมื่อสิบปีก่อน เขาก็มิได้โผล่หน้าให้นางเห็นอีก เขาไม่ต้องการให้นางจดจำเขาในฐานะท่านลุงหรือท่านปู่ผมขาว ของนาง แต่เขาต้องการให้เขาจดจำในฐานะบุรุษผู้หนึ่ง บุรุษที่เฝ้ารอนางมานานแสนนาน เยี่ยนเอ๋อ เจ้าโตขึ้นมากขนาดนี้ มิหนำซ้ำยังฉายแววความงดงามจนมีองค์ชายต่างเมืองพากันส่งราชทูตมาทาบทามมิหยุดหย่อน แม้นร่างบางที่กำลังหลับใหลจะยังมิถึงวัยปักปิ่นก็ตาม ยังดีที่พระมารดาของนางทรงหวงบุตรสาวมาก เขาจึงมิต้องเปลืองแรงเท่าใดนัก คงต้องยกความดีความชอบให้ว่าที่แม่ยายในอนาคต เขาอดใจไม่ไหวโน้มใบหน้าลงไปจุมพิตที่หน้าผากหอมกรุ่น ฉวยโอกาสหอมแก้มฟอดใหญ่อีกครั้งก่อนจะตัดใจห่างจากร่างบาง ปกติแม้นเขาจะมิเคยห่างจากนางแม้นแต่ครั้งเดียว นี่ถือเป็นครั้งแรกที่เขาต้องห่างจากยอดดวงใจ สตรีตรงหน้าอายุเพียง 12 ปี แต่ช่างแตกต่างจากสตรีอีกนางที่อายุเท่ากันนัก สตรีที่กำลังก่อความวุ่นวายให้เขาหมดความอดทน

"ข้าไม่อยู่อย่าได้ปล่อยให้บุรุษใดเข้ามาจีบได้เล่า" เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแววตาฉายแววอบอุ่น ก่อนจะหายไปปล่อยให้ร่างบางหลับใหลอยู่ในห้วงแห่งความฝัน

หุบเขาจันทรา

ภาพตรงหน้าของเขาคือสตรีนางหนึ่งที่ใบหน้าแสนคุ้นเคย ไฟบรรลัยกัลป์ลุกท่วมร่างของนางจนน่าตกใจ คาดว่านางคงสามารถเรียกพลังกลับมาได้เกือบหมดแล้ว ดูจากหางที่งอกออกมาสีแดงทั้งเก้าของนางแล้ว เขาก็พลันหงุดหงิดขึ้นมาอีกแล้ว สตรีผู้นี้เหตุใดถึงได้ชอบก่อความวุ่นวายนัก สตรีน่ารังเกียจ ใช้วิธีชั่วช้าทำให้เยี่ยนเอ๋อและเขาผิดใจกัน และนั่นก็เป็นสาเหตุที่เขาต้องรอเยี่ยนเอ๋อถึง 1000 ปี ตอนนี้เยี่ยนเอ๋อกลับมาแล้วคิดหรือว่าเขาจะยอมให้เหตุการณ์เช่นวันนั้นเกิดขึ้นมาอีก เขาจะแลกมันเพื่อปกป้องเยี่ยนเอ๋อ ไม่ว่าต้องสูญเสียสิ่งใด เขาทราบดีว่ามิอาจสังหารนาง ด้วยชนเฝ่าจิ้งจอกเก้าหางสีแดงกำลังรอการกลับคืนมาของรัชทายาท หากเขาลงมือสังหารนางโดยไร้เหตุผลเกรงว่าหุบเขาจันทราต้องเกิดเรื่องวุ่นวายอีกครั้งแน่ แต่จะให้ปล่อยนางไป เขาก็ทำมิได้เช่นกัน

"ฝ่าบาท" นางเอ่ยเรียกเขาเมื่อเขาปรากฏกาย ใบหน้าน่ารังเกียจยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง นางเร่งฝีเท้ามุ่งหน้ามาทางเขาแต่มีหรือที่เขาจะยอมให้นางได้สมใจ ถึงนางจะได้พลังกลับคืนมา แต่จงอย่าลืมว่าเขาคือผู้ครอบครองกริชตัดขั้วหัวใจจิ้งจอกเก้าหาง เขาคือผู้สืบเชื้อสายชนเฝ่าจิ้งจอกเก้าหางขนทอง ที่เขาต้องเสียมาเวลามาจัดการกับสตรีตรงหน้า เพราะคนของเขาไม่มีผู้ใดกล้าแตะต้องนางอย่างไรเล่า ไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าใดสตรีตรงหน้าก็ยังถือเป็นรัชทายาทแห่งเชื้อสายจิ้งจอกเก้าหางสีแดงอยู่ดี

"อย่าเอาร่างกายสกปรกของเจ้ามาแตะต้องเจิ้น" เขาเอ่ยบอกนางด้วยน้ำเสียงดุดัน แต่ดูเหมือนนางจะยังมิยอมทำตาม ร่างบางยังคงผืนร่างกายต้านพลังที่เขาปล่อยออกไป และนางก็สามารถแทรกผ่านมันเข้ามาได้จนเกือบจะถึงตัวเขา นางยกยิ้มมาให้คงคิดว่านางสามารถเอาชนะเขาได้กระมัง แต่ไม่เลย เขาตั้งใจต่างหากเล่า เพราะเมื่อนางเข้าใกล้ร่างของเขาโดยที่เขามิได้อนุญาต เขาเองก็สามารถป้องกันตัวเองได้เช่นกัน

ฉั๊ว

กริชในมือของเขาถูกตวัดออกไปพร้อมกับพลังเพียงหนึ่งส่วนแต่ก็สามารถฝากร่องรอยบนใบหน้าของสตรีตรงหน้าได้ หยาดโลหิตสีแดงไหลอาบแก้มของนาง กริชตัดขั้วหัวใจจิ้งจอกเก้าหางแม้นมิได้ปักลงไปที่หัวใจแต่เมื่อถูกใช้ออกไปย่อมสร้างบาดแผลขนาดใหญ่ให้กับสตรีตรงหน้าเป็นแน่ และบาดแผลนั้นจะไม่มีวันหายไป

"ฝ่าบาทเหตุใดพระองค์ถึงได้ทรงพระทัยร้ายกับหม่อมฉันนัก ผ่านไปถึง 1000 ปี พระองค์ยังทรงโกรธเกลียดหม่อมฉันอยู่อีกหรือเพคะ ต่างจากหม่อมฉันที่ยังคงรักมั่นเพียงแค่พระองค์เท่านั้น" ร่างบางน้ำตาไหลนองหน้าแต่เขาหาได้สนใจไม่ เขาไม่จำเป็นต้องเก็บเรื่องของนางมาใส่ใจ ในเมื่อนางคือต้นเหตุที่ทำให้เขาทนทุกข์ทรมานถึง 1000 ปี บาดแผลเพียงเท่านี้ยังถือว่าน้อยเกินไปด้วยซ้ำ

"จงอยู่ในที่ของเจ้า หากเจ้ายังกล้าก่อความวุ่นวายอีก เจิ้นจะมิยั้งมือเช่นครั้งนี้แน่"

"ไม่นะเพคะ"

"ฝ่าบาท"

"ฝ่าบาท"

เสียงของนางหายไปพร้อมกับการตวัดแขนของเขา เขาได้ส่งร่างของนางไปกักขังที่ใจกลางหุบเขา ปิดผนึกเอาไว้ด้วยดวงจิตแห่งจิ้งจอกของเขา หากนางยังสามารถทลายกำแพงนั่นออกมาได้ ดวงจิตของเขาก็จะหายไปพร้อมกับพลังที่ลดลงถึงหนึ่งส่วน ดวงจิตจิ้งจอกเก้าหางแบ่งเป็นเก้าส่วน จิ้งจอกเก้าหางสามารถมีชีวิตอยู่ได้แม้นไร้ดวงจิต แต่พลังที่เคยมีก็จะลดลงเรื่อย ๆ แต่การจะทลายกำแพงแห่งดวงจิตออกมานางก็ต้องแลกเช่นกัน ในอดีตมีเพียงไม่กี่คนที่สามารถทลายพลังแห่งดวงจิตได้ ส่วนมากมักสิ้นใจไปก่อนที่จะทำสำเร็จ หากนางยอมแลกชีวิตของนางกับการได้ออกมาแล้วล่ะก็ เขาสาบานได้เลยว่าแม้นนางจะมีชีวิตรอดออกมา เขาก็จะไม่ลังเลเลยที่จะสังหารนางอีกครั้ง แม้นจะต้องแลกด้วยการสูญเสียฐานอำนาจสนับสนุนจากชนเผ่าจิ้งจอกเก้าหางสีแดงก็ตามที



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

0 ความคิดเห็น