ฮูหยิน แม่ลูกสอง

ตอนที่ 8 : ระหว่างทางไปหอเย่ว์โหลว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,513
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 455 ครั้ง
    5 พ.ค. 63

บนรถม้า

"เหนื่อยหรือไม่น้องเล็ก"

"ไม่เหนื่อยเจ้าค่ะ" ข้าตอบไปยิ้มไป

"ทำไมเจ้าถึงซื้อเรือนเก่าหลังนั้นเล่า จะขายอะไรหรือ"

"ข้าจำได้ว่าท่านปู่มีที่นาว่างอยู่เยอะมาก จึงคิดว่าอยากปลูกข้าวเจ้าค่ะ ข้าอยากจ้างขอทานเหล่านั้นเจ้าค่ะ สงสารพวกเขา เรารับพวกเขาทำงาน ให้เงินให้ที่พัก ให้ดูแลที่นาเรา ปรับปรุงเรือนด้านหน้าให้เป็นที่ข้ายข้าวแบบใหม่ด้วยเจ้าค่ะ แต่เดิมเรือนท่านลุงอยู่ในทำเลที่ดีเพียงแต่จัดหน้าร้านไม่เหมาะสมเท่านั้น แถมอยู่ข้างโรงเตี้ยมของเราด้วย ต่อไปพี่รองก็ให้โรงเตี้ยม มาซื้อข้าวจากร้านขายข้าวของเราอีกทาง ถือว่าอุดหนุนกันเจ้าค่ะ" พูดจบก็ยิ้มตาหยีประจบไปหนึ่งที

"นี่ไม่ใช่อัดยายซื้อขนมยายหรือ"

"เรียกว่าให้เงินหมุนเวียนอยู่กับเราดีกว่าเจ้าค่ะ ฮึ ฮึ"

 

รถม้าหยุดกระทันหัน พี่รองจึงพุ่งตัวมาจับข้าไว้ ดีที่หงจื่อจับข้าไว้อย่างรวดเร็ว น่าตกใจจริงๆ พี่รองโมโหมากเกินไป ข้าจึงจับมือเพื่อปลอบให้ใจเย็นลง

"ขออภัยคุณชาย คุณหนูขอรับ มีเด็กวิ่งตัดหน้ามาชนรถม้าขอร้บ"

"มีใครเป็นอะไรหรือไม่ รีบไปดู" ระหว่างพูดก็ได้ยินเสียงคนโวยวาย ด่าทอ และเสียงตีเด็ก ข้าตกใจมากเลยรีบลงไปดู

"พี่รองรีบลงไปช่วยคนเร็วเข้า"

"เจ้าค่อยๆ ลุก ไม่ต้องรีบ" พี่รองประคองตัวข้าลงจากรถม้าอย่างใจเย็น

"เกิดอะไรขึ้นต้าอัน" พี่รองถามพลางทำหน้าเรียบเฉย เพียงแต่ต้าอันยังไม่ทันตอบก็มีสตรีคนหนึ่งพูดแทรกออกมา

"คุณชายเย่ซาน เด็กคนนี้ขโมยขนมท่านป้าแล้ววิ่งหนีมาจนชนรถม้าเจ้าค่ะ" สตรีนางหนึ่งตอบไปพลางเขินอาย

"ขอบใจแม่นาง ท่านป้าคนนี้ ข้าขนมข้าพอชดใช้ให้เด็กได้หรือไม่ ต้าอันนำเงินค่าขนมให้ท่านป้าด้วย" พี่รองพูดจบพลางส่งรอยยิ้มกระแทกใจไปให้ท่านป้า ท่านป้าคนนั้นตกอยู่ในภวังค์หายโมโหในทันที รีบรับเงินจากพี่รองแล้วจากไป อย่างอ่อยอิ่ง

"ขอแม่นางหลีกทางด้วย ข้าจะรีบดูคนเจ็บ" เมื่อแม่นางคนนั้นไม่ได้รับความสนใจจากพี่รองจึงหน้าเสีย เมื่อหลบทางแล้วหันมาเจอข้าจึงตกใจยิ่งกว่า ทำหน้าเหมือนโกรธข้าอย่างไรอย่างนั้น สงสัยคงคิดว่าข้าเป็นภรรยาของพี่รองแน่ๆ ข้าไม่สนใจแล้วรีบเดินตามหลังพี่รองไป

"เป็นอย่างไรบ้างต้าอัน" ข้อมองเด็กข้างหน้าด้วยความเป็นห่วง

"ไม่ถูกรถม้าเราชนขอรับ เพิ่งแต่มีบาดแผลทุบตี กับแผลถลอกนิดหน่อยขอรับ"

"เจ้าหิวหรือ เจ้ามีครอบครัวหรือไม่" ข้ามองด้วยความสงสาร แต่เด็กคนนั้นไม่ได้มองมาทีข้ามัวแต่ก้มหน้าอยู่

"เจ้าไม่ได้ยินที่คุณหนูถามหรือ ตอบไปเถอะ คุณหนู คุณชายบ้านข้าล้วนใจดีมาก"

" ข้า ข้า ข้าหิว ข้าไม่ได้กินอะไรมาหลายวันแล้ว" เด็กน้อยตอบเสียงค่อย

"แล้วครอบครัวเจ้าเล่า เจ้ารีบขึ้นมานั่งข้างต้าอันเร็วเข้าข้าจะไปส่งเจ้าที่บ้าน" นางพูดพลางชี้มือไม้บอกกับต้าอัน

"ให้เขาขึ้นรถม้า มานั่งข้างเจ้าแล้วพอไปส่งข้ากับน้องเล็กเสร็จ เจ้าพาเขาไปซื้อเสื้อผ้าใหม่สักชุด แล้วพาไปโรงหมอ เสร็จค่อยพาไปหาข้าที่หอเย่ว์โหลว" พี่ชายรีบตัดบท แล้วพาข้าขึ้นรถม้าเนื่องจากอากาศเริ่มร้อนแล้ว

"ขอรับคุณชาย" ต้าอันรับคำแล้วพยุงเด็กขึ้นรถม้า

 

ทุกคนก็จากไป เหลือเพียงแต่แม่นางที่ยืนโมโหที่ไม่มีใครสนใจก็เท่านั้น

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 455 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

125 ความคิดเห็น

  1. #101 yukai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 15:52

    ค่าขนม ข้าพอชดใช้ให้

    #101
    0
  2. #85 orn2515 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 13:38
    ช่วยเหลือเด็กน้อย
    #85
    0
  3. #65 Thanunnaphat (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 09:44
    สนุกจ๊ะแต่เขียนผิดหลายคำอยู่น๊า
    #65
    0
  4. #56 Sureepond9585 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 05:34

    อ่านง่ายดีค่ะ ติดตามต่อ
    #56
    0
  5. #24 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 01:09

    ไรต์คะ แก้ไขตรง มีแต่วิ่งตัดหน้าด้วยค่ะ

    ประโยคขาดประธาน ควรเป็น แต่มีคนวิ่งตัดหน้าค่ะ

    #24
    1
    • #24-1 NARISARAAK(จากตอนที่ 8)
      7 พฤษภาคม 2563 / 16:28
      แก้ไขแล้วน้าา ขอบคุณมากค้าา
      #24-1
  6. #6 คนอ่าน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 23:31

    เรื่องสนุกน่าสนใจ อัพบ่อยๆนะคะ

    #6
    1
    • #6-1 NARISARAAK(จากตอนที่ 8)
      7 พฤษภาคม 2563 / 16:24
      จะพยามยามอัพบ่อยๆนะคะ
      #6-1