ฮูหยิน แม่ลูกสอง

ตอนที่ 4 : แรกพบซื่อจื่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,814
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 539 ครั้ง
    18 เม.ย. 63

“คุณหนูตื่นหรือยังเจ้าค่ะ” ตันตันเข้ามาปลุก เมื่อเห็นว่ายามซื่อแล้ว

“ตื่นแล้ว ตันตันเข้ามาได้เลย”

“วันนี้เมื่อยามเฉิน ทหารองครักษ์ของคุณชายโอวหยางส่งหมายมาแจ้งว่าจะเข้ามาทานข้าวกับเราที่บ้านตอนยามอู่เจ้าค่ะ ฮูหยินให้บ่าวมาปลุกคุณหนูอาบน้ำทานอาหารว่างก่อนเจ้าค่ะ”

“ได้ เอาตามท่านแม่ว่า”

 

ยามเฉิน

“คารวะคุณชายโอวหยาง เจ้าค่ะ/ขอรับ” ทุกคนกล่าวคารวะ

“คารวะทุกท่านเช่นกัน ไม่ต้องมากพิธี” คุณชายโอวหยางกล่าวคารวะทุกคน พลางเดินไปจับท่านปู่ไว้ไม่ให้ต้องคุกเข่า

“มารบกวนทุกท่านให้ต้องวุ่นวายแล้ว”

“หามิได้ เป็นเกียรติของเรามากกว่า ขอรับ”

“เชิญไปด้านในก่อนเถอะขอรับ”

 

“มู่อี้ นำของมาให้ท่านโหวเมิ่ง กับทุกคนด้วย มีโสมร้อยปีมาฝากท่านโหว และของฝากอื่นๆของทุกคนขอรับ”

“ลำบากซื่อจื่อแล้ว ทานข้าวกันเถอะ”

 

ข้าแปลกใจอยู่บ้างที่คุณชายโอวหยางที่คนภายนอกพูดว่าไม่แยแสสิ่งใดเหตุใดจึงมารับประทานอาหารถึงที่จวนข้าได้

แถมสายตาเขาลอบมองข้าอยู่เป็นระยะ นี่ข้าไม่ได้คิดไปเองใช่หรือไม่ เมื่อทานอาหารกันเสร็จแล้วข้ากับท่านแม่จึงขอแยกตัวออกมาเพื่อให้ท่านพี่ กับ ซื่อจื่อ ได้คุยเรื่องการทหารกัน

 

ณ เรือนเย่หลง

"คุณชายโอวหยาง เหตุใดข้ารู้สึกว่าท่านลอบมองที่จิ่วเอ่อของข้าอยู่เป็นระยะ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า" ไป่เย่หลง ถามพลางหรี่ตาลอบมองคนตรงหน้า

"ข้ามองดูคนที่เจ้าเฝ้าห่วงอยู่ทุกวันว่าหน้าตาเป็นเช่นไรก็เท่านั้น" ข้าเอ่ยตอบพลางเก็บสีหน้าไม่ให้เจ้าคนหวงน้องดูออกก็เท่านั้น สหายสนิทที่ไม่เคยมีใครรู้มาก่อนว่าพวกเขาสนิทกัน เนื่องจากเคยช่วยเหลือกันไว้ตั้งแต่วัยเยาว์

"ข้าได้ให้คนจับตาคนสกุลมู่ไว้แล้ว ถ้ามีข่าวคราวไม่ชอบมาพากลจะรายงานเจ้าทันที"

"ดี เป็นแค่สุนัขที่อยากจะเป็นพยัคฆ์ก็เท่านั้น ชาติสุนัขก็ยังเป็นชาติสุนัขอยู่วันยังค่ำ" ข้าเอ่ยตอบพลางเก็บสีหน้าได้อย่างมิดชิด

"แล้วอาการบาดเจ็บครั้งล่าสุดเป็นอย่างไรบ้าง เกิดจากอะไรกันแน่ ข้ายังไม่ได้ถามเจ้าเนื่องจากเกิดเรื่องกับจิ่วเอ่อเข้าก่อน" เย่หลงถามสหายอย่างเป็นห่วง

"ดีขึ้นมากแล้ว เพียงยังตามหาตัวคนไม่พบ"

"คนร้ายหรือ" เย่หลงซักอีก

"คนโชคร้ายก็เท่านั้น" ข้าตอบพลางคิด ไม่รู้ว่าสตรีนางนั้นจะเป็นคนร้าย หรือคนดีกันแน่ เพียงแต่ไป่เฟิ่งจิ่วให้ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด

"ให้เย่ซานหาทำเลดีๆ เปิดร้านสกุลเมิ่งขึ้นมาอีกแห่ง ข้าอยากให้มีคนของเรากระจายอยู่ทุกที่ ใช้งานเขาให้หนักๆหน่อย อย่าให้ว่างลอยชายไปมาได้" 

"ได้ ข้าจะจัดการให้" ฮึ !! เจ้าสหายหน้าตายใช้งานเราพี่น้องไม่ได้พัก ยังมีหน้ามาตำหนิน้องชายข้าอีก

"ข้ากลับก่อน ไว้ถึงวันเดินทางค่อยพบกันอีกครั้ง"

"ได้ ข้าจะไปส่งท่าน" 

 

ที่หน้าจวน 

 

"มู่ตง ไปสืบมาว่านางแต่งงานกับใคร"  คนในเกี้ยวเอ่ยขึ้น

"ใครหรือขอรับ" มู่ตงเอ่ยพลางมองหน้ามู่อี้อย่างสงสัย

"คุณหนูไป่  อย่าให้ข้าต้องรอ"  คุณชายโอวหยางเอ่ยด้วยถ้อยคำแผ่วเบา แต่ฟังแล้วรู้สึกถึงความเยือกเย็นได้ทันที

"ขอรับ" ไม่รอให้พูดจบมู่ตงก็หายไปทันที

เมื่อเอ่ยจบก็เดินทางกลับจวนทันที  คนมีหน้าที่สืบข่าวก็ต้องรีบไปหาข่าวภายใน1ชั่วยามต้องได้คำตอบ

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 539 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

125 ความคิดเห็น

  1. #122 pong1976 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2563 / 09:55

    คับคล้ายคับคลาใช่มั้ย ลูกเมียนะนั้น รีบให้ได้เรื่องเล่าเดี้ยวเมียคลอดเจ้าก้อนแป้งแล้วจะยากทำความเข้าใจ

    #122
    0
  2. #81 orn2515 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 13:21
    ข้าอยากรู้ว่านางแต่งงานหรีอยัง
    #81
    0
  3. #52 Sureepond9585 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 05:05

    รอตอนต่อ
    #52
    0
  4. #51 Sureepond9585 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 05:05

    รอตอนต่อ
    #51
    0
  5. #43 Lomruc (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 22:18

    เวลามีซัมติงกันคือไม่ได้มองหน้าเหรอ นี่สงสัยมาก

    #43
    0
  6. #20 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 00:52

    พ่อเด็กในท้องก็นานไง 5555

    #20
    0
  7. #8 Tita789 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 15:32
    อ่านแล้วงง มาถึงตอนนี้ยังไม่เข้าใจเลย
    #8
    1
    • #8-1 NARISARAAK(จากตอนที่ 4)
      7 พฤษภาคม 2563 / 16:25
      ค่อยๆงงไปน้า><
      #8-1
  8. #2 CrescentMoonStar (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 21:48
    รอค่าา
    #2
    1
    • #2-1 NARISARAAK(จากตอนที่ 4)
      7 พฤษภาคม 2563 / 16:27
      อ่านตอนใหม่ยังเอ่ยย
      #2-1