ฮูหยิน แม่ลูกสอง

ตอนที่ 14 : ควรจัดการอย่างไรดี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,638
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 472 ครั้ง
    7 พ.ค. 63

"โอ๊ย โอ๊ย ข้าเจ็บท้อง ท่านช่วยไปตามท่านลุงจางมาได้หรือไม่" นางปวดแบบบิด ๆ โดยปวดอย่างรุนแรง จนคุณชายโอวหยางต้องเข้ามาประคอง

"เจ้าค่อยๆหายใจช้าๆ มู่อวี้ไปตามหมอจางมา" นางพยายามหายใจช้าๆ และมองหาคนที่เขาพูดถึง

"ข้าให้องครักษ์หญิงตามดูแลเจ้าอยู่ มู่อี้ไปตามเย่หลงมา" พูดจบเขาก็ประคองนางไปที่เตียง

"เจ้ารอก่อนสักครู่"

 

ด้านคุณชายใหญ่ตกใจมากที่มู่อี้ องครักษ์คนสนิทของคุณชายโอวหยางมาที่เรือนเขาในเวลานี้ แต่พอได้ยินเรื่องที่แจ้ง เขารีบพุ่งตัวไปทีเรือนนอนของน้องเล็กอย่างรวดเร็ว พอดีกับหมอจางที่มาถึง

 

"คุณชายโอวหยาง รบกวนท่านหลีกทางให้ข้าตรวจคุณหนูสักครู่" ท่านลุงจางเดินขอทางมาเพื่อตรวจนางสักครู่แล้วกล่าวให้นางทำใจให้สบาย ไม่ต้องเครียด อาการนางไม่มีอะไรผิดปกติ เป็นอาการที่เกิดได้กับหญิงที่ตั้งครรภ์7เดือน เพราะจะมีอาการปวดเกร็งที่ท้องเป็นระยะ ลุงจางจ่ายยาคลายกังวลให้คุณหนูเล็ก สักพักนางจริงเคลิ้มหลับไป

ทางด้านคุณชายใหญ่ เมื่อมองน้องสาวตัวน้อยที่หลับไปแล้วก็คลายกังวลได้บางส่วน ก่อนหันไปขอบคุณ คุณชายโอวหยางที่ช่วยน้องสาวไว้ ก่อนจะทำหน้าสงสัยว่าคุณชายเข้ามาได้อย่างไร จึงเชิญคุณชายไปที่ห้องหนังสือ

 

"ข้าว่าควรให้น้องสาวพักผ่อน ขอเชิญคุณชายไปพูดคุยที่ห้องหนังสือขอรับ" พูดจบคุณชายใหญ่ก็พาคุณชายโอวหยางไปที่ห้องหนังสือของเขา

 

"ต้าอันไปเตรียมสุราแล้วของว่างมาให้ข้ากับคุณชายโอวหยางที่ห้องหนังสือด้วย" ต้าอันรับคำแล้วจากไป

 

บรรยากาศในห้องเงียบอยู่สักพัก คุณชายใหญ่คิดไม่ตกว่าจะจัดกับเรื่องที่สหายของเขาเข้าไปอยุ่ในห้องของน้องสาวได้อย่างไร สหายที่ไม่สนใจสตรี กับน้องสาวที่ปกติเรียบร้อยไม่สนใจในบุรุษใด คนหวงน้องกำลังวางตัวไม่ถูกในเรื่องนี้

 

"ข้าถามได้หรือไม่ว่าท่านเข้าไปในห้องจิ่วเอ่อทำไม" เขาตัดสินใจถามในฐานะสหาย

"ถ้าข้าจะบอกว่าข้าตั้งใจเล่า" คำพูดของคนที่เป็นทั้งสหายและหัวหน้าทำเอาเขาคิ้วกระตุก ไอ้คนกวนโมโหหน้าตายนี่หมายความว่าอย่างไร สนใจในตัวน้องสาวเขาทั้งที่นางกำลังตั้งครรภ์แก่อย่างนั้นหรือ

 

"นี่เจ้า" คุณชายใหญ่โมโห แถมยังพูดไม่ออก

"ข้าคือสามีของนาง" สิ้นสุดคำพูดของคุณชายโอวหยาง คุณชายใหญ่ก็เขวี้ยงไหเหล้าไปที่สหายทันที ใบหน้าไม่มีอาการล้อเล่นของทั้งคู่ทำให้บรรยากาศตึงเครียด สักครู่เริ่มลงไม้ลงมือกันอย่างจริงจัง แม้แต่องครักษ์ก็ไม่กล้าห้าม จนต้องให้ต้าอันไปตามคุณชายรอง เดือดร้อนไปถึงท่านปู่ กับท่านพ่อต้องลงมาจัดการเรื่องราวให้ทั้งที่มืดค่ำแล้ว

 

 

ในห้องหนังสือของท่านปู่

"คุณชายโอวหยางพอจะบอกกล่าวคนแก่อย่างข้าได้หรือไม่ ว่าท่านกับหลงเอ่อมีปากเสียงอะไรกันหรือ มืดค่ำขนาดนี้ยังมาลงไม้ลงมือกันได้" ท่านปู่ถามด้วยความใจเย็น

 

"ขออภัยท่านโหวด้วยที่ข้าเข้ามาวุ่นวาย ข้าขอเข้าเรื่องเลยแล้วกัน ในเมื่อท่านโหว กับท่านไป่ก็อยู่ตรงนี้ เรื่องที่ข้าคุยกับเย่หลงคือ ข้าเป็นสามีที่แท้จริงของจิ่วเอ่อ" สิ้นเสียงของคุณชายโอวหยาง ทุกคนลุกขึ้นแล้วทำหน้าตื่นตะลึงพร้อมกัน

หลังจากทุกคนเงียบอยู่นาน เป็นท่านโหวเมิ่งเอ่ยปากขึ้นก่อน สุดท้ายคุณชายโอวหยางจึงเล่าเรื่องราวให้ทุกคนฟังอีกครั้ง

สายตาที่ทุกคนมองคุณชายโอวหยางนั้นมีความแตกต่าง มีทั้งแววตาโกรธเกรี้ยว แววตาหวาบไหว แววตาผิดหวัง แต่สุดท้ายก็เหมือนทุกคนได้ปลดเปลื้องความทุกข์ลง

"ข้าเคยสงสารจิ่วเอ่อมาตลอดที่นางต้องมาเคราะห์ร้ายเช่นนี้ แต่ที่จริงก็ไม่ใช่ความผิดคุณชายทั้งหมด ถือว่าในเรื่องร้ายก็ยังมีเรื่องดีอยู่บ้าง"

"แต่เดิมข้าคิดว่าผู้ชายสารเลวคนนั้นเป็นคนไม่มีหัวนอนปลายเท้า ก็แต่ว่าลูกสาวตัวน้อยจะปวดใจ"

นายท่านไป่กล่าวขึ้นเบาๆ แต่ทำเอาทุกคนในห้องตากระตุก

 

"แล้วท่านทราบเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ " เย่หลงถามสหายตนอีกครั้ง

"ข้าสงสัยว่าใครคือสามีของนาง จึงให้มู่ตงไปสืบมา ข้าตั้งใจจะแต่งนางเป็นชายา ที่มาวันนี้เดิมทีก็ตั้งใจมาคุยกับนางให้เข้าใจ" คุณชายโอวหยางตอบด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง

"ข้าไม่มีวันบังคับน้องเล็กแน่ หากนางไม่อยากแต่งกับท่าน จวนสกุลเมิ่งเราก็สามารถเลี้ยงดูนางได้"  คุณชายใหญ่พูดขัดสหายด้วยความหวงน้องสาว น้องคนเดียวเขาเลี้ยงได้อยู่แล้ว มีแต่อยู่ในสายตาพวกเขาเท่านั้นน้องเล็กและหลานจึงจะปลอดภัย

เมื่อคุณชายใหญ่พูดจบ ทุกคนก็มองไปทางคุณชายโอวหยางอย่างสงสาร อุปสรรคใหญ่อยู่ตรงหน้านี้แล้ว 

"ท่านกลับไปพักก่อนเถอะ ตอนนี้ก็มืดค่ำมากแล้ว" ท่านปู่พูดให้ทุกคนแยกย้ายกันไปพัก คุณชายโอวหยางก็กล่าวลาแล้วจากไป

คืนนั้นบุรุษน้อยใหญ่ในจวนล้วนแต่นอนไม่หลับ มีเพียงเจ้าของปัญหาใหญ่อย่างนางที่หลับสบายเท่านั้น

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 472 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

125 ความคิดเห็น

  1. #125 pong1976 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2563 / 10:49

    เอาคิดดีดีเป็นคนมีความคิดคงคิดได้ ถ้าน้องเสียตัวให้กับอันธพาลที่ฮูหยินเฒ่าจ้างมาจะเป็นยังไงถ้าอันธพาลคนนั้นไม่สะอาดมีโรคติด อึ้ย..สยองอ่ะ นี่โชคยังดีที่เป็นซื่อจื่ออีกอย่างตัวซื่อจื่อถูกวางยามานะสติย่อมรับรู้ว่าทำอะไรแต่อารมณ์มันชนะไงเลยยับยั้งไม่ได้

    #125
    0
  2. #118 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 20:33

    นึกว่าจะคลอดก่อนกำหนดซะแล้วนะเนี่ย

    #118
    0
  3. #91 orn2515 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 14:08
    จะเอาอย่างไงดีทีนี้
    #91
    0
  4. #62 Sureepond9585 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 06:17
    ไม่ต้องเครียดๆ น้องสาวพวกท่านได้ของดีไปค่ะ 555
    #62
    0
  5. #46 Lomruc (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 22:46

    เป็นซือจื่อยังดีคนข้างถนนหรือีนธพาลนะเจ้าคะ คนวางยาหวังทำร้ายกบายเป็นส่งเสริมคู่หยวนหยาง ถ้าคนบ้านนั่นรู้จะไม่อกอตกตายรึ

    #46
    0
  6. #38 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 15:03

    สงสัยต้องให้พี่ใหญ่ปรับตัวแล้วทำความเข้าใจ

    #38
    0
  7. #37 monthason (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 13:16
    จะห่วงก็มีเหตุผลหน่อยนะพี่ใหญ่ รอลุ้นค่ะ
    #37
    1
    • #37-1 NARISARAAK(จากตอนที่ 14)
      7 พฤษภาคม 2563 / 16:21
      ลุ้นๆกันต่อไปนะคะ
      #37-1
  8. #36 LukiMemory (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 12:13
    รอนะคะ
    #36
    1
    • #36-1 NARISARAAK(จากตอนที่ 14)
      7 พฤษภาคม 2563 / 16:21
      ขอบคุณค่า
      #36-1