❤cage love❤ กรงรัก

ตอนที่ 47 : ❤cage love❤ กรงรัก : เกิดมาแค่รักกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,898
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    31 ธ.ค. 59

*** แนะนำให้เปิดเพลงไปด้วยนะคะ^^ **
 
 
 
 
 
** ภายในรถศุภรุจ **
 
 
 
  "พี่รุจคะ นี่มันทางไปไร่นี่คะ"
 
คิ้วเรียวเลิกขึ้นอย่างตกใจ ที่เส้นทางกำลังตรงไปที่ที่เธอไม่พร้อมจะไป
 
  "ครับ วันนี้ที่ไร่มีงาน" ศุภรุจพูดอย่างไม่รู้สึกอะไร
 
  "แต่แก้มไม่อยากไปค่ะ กลับนะคะพี่รุจ" เสียงหวานพูดขึ้น
 
  "นี่น้องแก้มยังไม่ลืมกันจริงๆใช่มั้ยคะ" ศุภรุจตีหน้าเศร้า
 
  "ปะ..ปล่าวนะคะ แก้มลืม ลืมไปหมดแล้ว" เสียงหวานพูดแผ่วลงเรื่อยๆ
 
  "พิสูจน์สิคะ ว่าน้องแก้มลืมแล้วจริงๆ" ดวงตากลมโตย้อนมองศุภรุจด้วยสายตาหวั่นๆ
 
 
** ไร่องุ่นอินทร์ใจเอื้อ **
 
 
 
 
  "อีกเพลงนะครับคุณกัน" เสียงโดมร้องขอในขณะที่นภัทรกำลังจะวางกีต้าร์ลง
 
  "พอแล้วมั้ง" นภัทรยิ้วก่อนจะวางกีต้าร์ลง แต่สายตาคมกลับเหลือบไปเห็น
 
ร่างของชายหญิงคู่หนึ่ง ที่ทำให้หัวใจของเขาเจ็บจี้ดขึ้นอีกครั้ง 
 
ดวงตากลมโตไม่กล้าแม้แต่จะสบตากับคนบนเวที ที่กำลังมองเธออยู่
 
  "หนูแก้ม"
 
  "ตารุจ"
 
ชำนาญและวรรณาพูดขึ้นเมื่อมองตามสายตาของนภัทรไป
 
  "สวัสดีค่ะคุณ..อา" วิชญาณีเคารพผู้ใหญ่ทั้งสองอย่างนอบน้อม
 
  "อาอะไรกันหนูแก้ม เรียกแม่เหมือนเดิมเถอะ" วรรณายิ้มบอก
 
  "ผมพาน้องแก้มมาร่วมงานด้วยน่ะครับ" ศุภรุจกระตุกยิ้มเย้ยคนบนเวที
 
~ ตึง ~
 
ทุกสายตาหันไปมองยังคนบนเวทีที่ดีดกีต้าร์ แล้วนั่งลงตรงที่เดิม
 
  "มาฟังเพลงสุดท้ายกัน" นภัทรยิ้มบางๆก่อนจะหันไปสบตากับวิชญาณี
 
เสียงดีดกีต้าร์ที่กำลังเป็นทำนองเพลง เพลงที่เขากำลังจะร้องให้กับเธอ
 
  "และแล้วก็ถึงเวลา
 
และแล้วเธอก็ต้องไป
 
ฉันก็เข้าใจที่เธอเลือกเดิน
 
ฝืนยิ้มด้วยความยินดี
 
ทั้งที่เจ็บปวดเหลือเกิน
 
ได้แต่ยืนมองเธอเดินไปกับเขา"
 
 
นภัทรทำได้เพียงยิ้มออกไปบางๆ ให้กลับดวงตากลมโตที่หลบสายตาของเขา
 
 
  "รัก แม้รักยังไงก็รัก ได้เพียงหัวใจ
 
สุดท้ายต้องยอมปล่อยเธอไปกับเขา"
 
 
ดวงใจดวงน้อยๆกลับเต้นปรงให้กลับคำที่ร้องที่เปล่งออกมาเพื่อส่งให้กับเธอ
 
 
  "จากนี้ เธอก็คงไปดี
 
ก็ขอให้เธอจงสุขสบาย
 
เธอจงเดินไปตามความฝันของเธอ ที่เธอตั้งใจ
 
แม้ฉันต้องเสียใจ
 
แต่ฉันจะรับไว้เอง
 
อย่างน้อย เธอก็ทำให้ฉันรู้ว่าเคยมีความสุขเพียงใด
 
ได้เป็นคนที่เธอเคยรัก
 
ก็ดีแค่ไหน ฉันต้องยอมเข้าใจ
 
เกิดมาแค่เพียงได้รักกัน
 
สุดท้ายไม่เป็นอย่างฝันฉันยอมทำใจ"
 
 
นภัทรมองมือหนาของศุภรุจที่เอื้อมจับข้อมือเรียวของวิชญาณีไว้ ทำให้ดวงตาคมกำลังคลอเคล้าไปด้วยน้ำตา
 
 
  "ชีวิตที่เราเคยมี แขวนไว้บนด้ายบางๆ
 
ไม่รู้ว่ามันจะขาดเมื่อไหร่
 
เมื่อเธอเจอทางที่ดี เธออยากมีชีวิตใหม่
 
ไม่ผิดอะไรเมื่อเธอต้องเลือกเขา"
 
 
ตอนนี้หัวใจของวิชญาณีกำลังรับไม่ไหวกับตอนนี้ เธอกำลังจะปล่อยน้ำตาให้หลั่งริน
 
  "พี่รุจคะ พาแก้มกลับนะคะ" ใบหน้าหวานก้มลงไม่แม้แต่จะสบสายตาของใคร
 
  "อยู่ต่ออีกสักหน่อยนะคะ" มือหนาบีบข้อมือเรียวเบาๆ
 
 
  "เกิดมาแค่เพียงได้รักกัน
 
สุดท้ายชีวิตของฉันก็ไม่มีใคร"
 
 
ดวงตากลมโตช้อนมองคำร้องท่อนสุดท้ายที่ออกมาพร้อมกับน้ำตาของ ชาย ที่เธอพยายามจะลืม
 
  "น้องแก้ม!" ศุภรุจตกใจเมื่อวิชญาณีสะบัดมือออกแล้ววิ่งออกไป
 
นภัทรทำได้เพียงแค่มองศุภรุจที่วิ่งตามวิชญาณี หญิง ที่เขารัก พร้อมกับลงจากเวทีแล้วเดินออกไปเงียบจากกลุ่มคน
 
  "ปล่อยลูกไปก่อนนะแม่" ชำนาญคว้าแขนวรรณาเอาไว้
 
วิชญาณีไม่รู้ว่าวิ่งออกมาไกลเท่าไหร่ แต่ก็ไกลพอที่ศุภรุจจะตามเธอไม่ทัน
 
  "ฮึก..ฮือ" ร่างเล็กทรุดลงกับพื้นหญ้าสีเขียว มือเรียวกุมใบหน้าของตนไว้ แล้วปล่อยให้น้ำตาหลั่งรินออกมา
 
  "ฮือ" ดวงตาคู่นั้น ที่มองเธอ มันกำลังทำให้ใจของเธอหวั่นไหว มันกำลังทำกำแพงของเธอพัง
 
ร่างเล็กร้องไห้ไม่รู้เท่าไหร่ เธอเพียงอยากจะปลดปล่อยออกมา ปลดปล่อยความรู้สึกแย่ๆของเธอ
 
ในขณะที่ศุภรุจเองก็กำลังเดินหาวิชญาณีไม่หยุด จนเขาได้ยินเสียงสะอื้นของหญิงสาวพร้อมกับใครบางคน
 
  "นังตัวดี!" ศุภรุจสบถออกมาก่อนจะเดินเข้าไปหาร่างเล็กที่นั่งกอดเข่าอยู่
 
ทั้งที่อีกสายตากำลังแสดงถึงความเจ็บปวด นี่เขาทำให้เธอต้องร้องอีกแล้วหรอ...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
* งื้ออออ~~เจ้น้า ไรท์ขอโทษๆๆนะคะTT
 
** ตอนนี้ไม่ รุจแก้ม แล้วน๊าาา5555แต่ตอนหน้านั้น จะเป็นยังไง **ต้องเมนต์นะคะ**
 
*** ไรท์ขอโทษสำหรับเมื่อวานนะคะ^^ แอบไปติ่งมาจนสติเลอะเลือนแต่งไม่ได้จริงๆค่ะ5555><
 
** เมนต์นะคะไม่งั้นหายย>< **
 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

519 ความคิดเห็น

  1. #431 Marsha-Kade-Bee (@Marsha-Kade-Bee) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 00:19
    อะไรคือความว่าเรานอนอยู่บนเตียงปิดไฟแล้วด้วย เล่นโทรศัพท์เปิดเพลงเบาๆ แล้วก็รอโหลดนิยายไรท์ พอโหลดเสร็จประโยคแรกที่เห็นคือ"เปิดเพลงฟังไปด้วย แนะนำ" #เรื่องจริง
    #431
    0
  2. #430 AnusaraNontharak (@AnusaraNontharak) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 23:17
    เกิดอะไรขึ้น
    #430
    0
  3. #429 Sitanan1 (@sitanan123) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 22:36
    โห้ยยยยยย อุสาทิ้งช่วง ไงละ ค้างสิ
    กรรมตามสนองเราเลย 55555
    #429
    0
  4. #428 Cherrinee (@cherrinee00) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 22:20
    นังตัวดีคือไรง่าาา พี่รุจจะทำไรเจ้
    #428
    0
  5. #427 sarunya-jib (@sarunya-jib) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 22:07
    เมื่อไหร่จะคืนดีกัน
    #427
    0
  6. #426 PPrincess (@aue-aree) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 21:20
    นี่น้องร้องไห้จริงๆนะไม่ได้โกหก ฮือออ อินเบอร์ไหน ตาบวมเลยยย T_T
    คืนดีกันสักทีเหอะน้าาา เค้าคิดถึง มม แล้วอ่ะ น้าไปง้ออีกทีเหอะ เจ้ใจอ่อนสิคะ ฟังที่น้าพูดบ้างสิ T.T
    ปล. ไปติ่งเจ้มาสนุกใช่มั๊ยย อยากมีโอกาสแบบนี้บ้าง งืออ
    #426
    0
  7. #425 ggfc (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 21:17
    โอ้ยอยากตบอีลุงอ่ะลุงค่ะลุงต้องเลวเบอร์นี้ไมมมมสงสารน้ากับเจ้ฮืออออ
    #425
    0
  8. #424 elastic_heart (@elastic_Heart) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 21:16
    เหย ห้ามหายนะเหวย TvT เราติดมากเรื่องนี้ แล้วเจ๊ของน้าจะป็นไรมั้ยล่ะเนี่ยฮือ
    #424
    0
  9. #423 KhunPts (@KhunPts) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 21:15
    เดี๋ยวๆๆ นังตัวดี คืออาร๊ายยยยยยย
    #423
    0
  10. #422 GGGungam (@GGGungam) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 21:15
    อย่าหายนะคะ ไม่งั้นไม่เม้น 55555
    คนรอมันท้อจายยยย
    #422
    0
  11. #421 Jimmy (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 20:58
    เพลงเข้ากันมาก สงสารอิน้ามากเลยเนี่ย

    อิลุงจะเผยธาตุแท้แล้วใช่มั้ย พี่เม้นแล้วน้า

    น้องไรท์ห้ามหายไปไหนอีกล่ะ ไม่งั้นพี่จะหายไปเอง 55555 มาต่อด้วยนะจ๊ะ
    #421
    0