❤cage love❤ กรงรัก

ตอนที่ 44 : ❤cage love❤ กรงรัก : รอยร้าว2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,976
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    25 ธ.ค. 59

 
** ห้องนอนวิชญาณี **
 
 
 
  "นมหรอคะ" วิชญาณีพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนล้า
 
  "ค่ะ นมเอง"
 
  "แก้มไม่ได้ล็อคค่ะ" วิชญาณีตอบกลับเบาๆ
 
  "นมช่วยคุณได้เท่านี้จริงๆนะคะ" นมแจ่มบอกกับนภัทรก่อนจะเดินออกไป
 
แอดดด...
 
  "นมคะแก้มอยากดะ...คุณ!!" 
 
ร่างเล็กรีบลุกขึ้นจากเตียงทันทีที่เห็นใบหน้าของนภัทร เห็นเขาทีไรใจเธอมันเจ็บจี๊ดขึ้นทุกที
 
  "คุณกันเข้ามาที่นี่ได้ยังไง ออกไปเลยนะคะ" เสียงหวานออกปากไล่
 
  "แก้ม ชั้นมารับเธอกลับบ้านไร่ บ้านของเราไง" นภัทรพูดด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเดินเข้ามาวิชญาณี
 
  "อย่าเข้ามานะคะ" ร่างเล็กออกปากสั่ง ด้วยน้ำเสียงที่นภัทรหรือใครๆต่างไม่เคยได้ยิน
 
  "เรื่องทุกอย่างเธอเข้าใจผิดนะ" นภัทรพยายามพูดในสิ่งที่วิชญาณีเข้าใจผิดไป
 
  "แก้มไม่อยากฟัง ออกไปจากห้องของแก้ม" เสียงหวานตัดขึ้นอย่างหนักแน่น
 
  "เรื่องวันนั้น มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิด" นภัทรเดินเข้าหาวิชญาณีเรื่อยๆ
 
  "แก้มบอกให้ออกไปไงคะ อุ๊ย!นี่คุณ" คิ้วเรียวขมวดอย่างไม่พอใจ เมื่อมือหนาตวัดเอวงามเข้าไปกอดแนบตัวไว้
 
  "ชั้นกับผู้หญิงคนนั้น" 
 
  "หยุดพูดสักที แก้มไม่อยากฟัง ว้ายย!!" มือเรียวพยายามผลักอกแกร่งออก 
 
ตุ้บบ...
 
ร่างเล็กถูกดันจนล้มลงบนเตียง พร้อมกับร่างสูงที่ล้มทับตามเธอไป
 
สองสายตาถูกประสานกันอย่างอัตโนมัติ นภัทรมองดวงตากลมโตที่บอบช้ำจากการเสียน้ำตาให้กับเขา วิชญาณีเองก็มองดวงตาที่แสนจะเคยเจ้าเล่ห์ แต่ตอนนี้กลับเหลือเพียงแมวตัวน้อยๆ ที่บอบช้ำไม่แพ้เธอ
 
  "ฟังชั้นอธิบายบ้างได้มั้ย" นภัทรพูดเสียงแผ่ว ที่พยายามโน้มน้าวใจของวิชญาณี
 
  "แก้มเจ็บค่ะ..ฮึก" ใบหน้าหวานหันหนีนภัทรด้วยน้ำตา
 
  "ปล่อยแก้มไปเถอะนะคะ..ฮึก..แก้มไม่อยากเกลียดคุณกันไปมากกว่านี้..ฮือ" เสียงหวานสั่นเครือ
 
  "ไม่ว่ายังไงก็เกลียดชั้นไปแล้วสินะ" นภัทรพยายามข่มเสียงสั่นเอาไว้ น้ำตาเองก็แทบกลั้นไม่อยู่
 
  "ฮึก..ฮือ" น้ำตาที่คิดว่าจะหมด กลับพรั่งพรูออกมามากกว่าเดิม
 
ไม่ใช่ว่าเธอเกลียด ไม่ใช่ว่าไม่รัก เธอแค่ยังไม่พร้อมที่รับรู้ ใจของเธอมันร้าวมากเกินไปที่รักษาเพียงเวลาอันน้อยนิด
 
  "ชั้นผิดเอง ที่เชื่อใจคนอื่นมากกว่าเธอ" ถ้าเขาไม่เชื่อลินทร์พิตา เรื่องราวพวกนี้มันคงไม่เกิดขึ้น
 
  "ชั้นเคยบอกว่ารักเธอ ตอนนี้ก็ยังรัก และจะรักตลอดไป" ร่างเล็กยิ่งสั่นสะอื้นมากขึ้น กับคำบอกรักของนภัทรครั้งนี้
 
  "เธอคงไม่ให้อภัยชั้น และเธอคงหมดรักชั้น" นภัทรยิ้มทั้งน้ำตา น้ำตาที่เธอไม่แม้แต่จะมอง
 
  "ฮึก...ฮือ"
 
  "ชั้นขอได้มั้ย ว่าอย่าไว้ใจไอ้รุจ อย่าเชื่อใจมัน" นภัทรทำได้เพียงเท่านี้บอกกับเธอ
 
  "ฮึก..คุณกันไปเถอะค่ะ..ฮึก" 
 
นภัทรมองใบหน้าหวานที่เปรอะเลอะไปด้วยน้ำตาที่เสียให้กับตัวเขาเอง มือหนาค่อยเกลี่ยน้ำตาให้กับเธอ
 
  "ชั้นรักเธอนะ" ริมฝีปากหนาค่อยๆแตะลงที่หน้าผากมนเบาๆ ปลายจมูก และริมฝีปากบาง
 
นภัทรลุกออกจากตัวของวิชญาณีอย่างช้า มองใบหน้าหวานที่กำลังหลบสายตาของเขา
 
ดวงตากลมโตค่อยๆเปิดขึ้น มองแผ่นหลังของนภัทรที่กำลังเดินจากเธอไป
 
เสียงสะอื้นดังขึ้นพร้อมกับเสียงประตูที่ปิดลงอย่างเงียบๆ เสียงสะอื้นที่ไม่มีใครรับรู้จากเขา
 
  "ฮืออ.." ร่างเล็กทรุดตัวลงทั้งน้ำตา ไม่มีแล้วสินะคนที่เธอรัก
 
 
.
 
 
 
.
 
 
** บ้านอินทร์ใจเอื้อ **
 
 
 
  "กัน แม่ว่านอนที่นี่ดีกว่านะลูก" วรรณาบอกเสียงอ่อนกับคนที่เหม่อลอย 
 
  "ไม่เป็นครับ กันอยากไปบ้านไร่" น้ำเสียงที่ไม่หนักแน่นเหมือนทุกครั้ง ก็อดที่เป็นห่วงไม่ได้
 
  "กัน พ่อว่าค่อยให้ตั้มมารับก็ได้" ชำนาญบอกเสียงอ่อน 
 
  "พ่อกับแม่ไม่ต้องห่วงกันนะครับ กันไหว" นภัทรตอบด้วยยิ้มฝืนๆ
 
  "แต่แม่ว่ากันไม่ไหวนะลูก"
 
  "ให้กันไปนะครับ กันจะดูแลตัวเอง" นภัทรเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ
 
  "ยังไงก็จะให้ได้ใช่มั้ย!พ่อกับแม่รักกันนะลูก ไปเถอะ" ชำนาญรู้ดีว่ายังไงก็ห้ามนภัทรไม่ได้
 
  "กันก็รักพ่อกับแม่ครับ" นภัทรโผกอดทั้งบิดาและมารดา กอดนี้ที่ไม่เคยจากเขาไปไหน
 
นภัทรถอนกอดออกก่อนจะยิ้มบางๆให้กับชำนาญและวรรณา ก่อนที่จะขับรถออกไป
 
  "แม่เป็นห่วงลูก" วรรณาเอ่ยอย่างห่วงใย
 
   "พ่อเชื่อว่ากันเข้มแข็งพอ" ชำนาญปลอบใจวรรณา แม้ตัวเองก็ห่วงนภัทรไม่แพ้กัน
 
 
 
>> ย้อนกลับไปที่คฤหาสน์เปียกลิ่น <<
 
   "คุณวชิระ คุณไปตกลงอะไรกับรุจ" ชำนาญถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง
 
  "เรื่องนี้คือเรื่องส่วนตัวของผมกับรุจ พวกคุณไม่เกี่ยว" วชิระตอบด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่ง
 
  "คุณอย่าลืมนะคะ ว่าคุณมีสัญญากับพวกเราอยู่" วรรณาแทรกขึ้น
 
  "งั้นผมขอถือโอกาสนี้ คืนเงินทั้งหมดให้กับพวกคุณ" วชิระกระตุกยิ้ม ก่อนจะยื่นเช็คให้กับชำนาญ
 
  "หมายความว่ายังไง" ชำนาญมองหน้าวชิระอย่างตกใจ
 
  "ต่อไปนี้แก้มเป็นอิสระแล้ว พวกคุณไม่มีสิทธิ์มายุ่งกับลูกสาวผมอีก" วชิระพูดเหมือนกับเป็นผู้ชนะ
 
  "แต่ตากันกับหนูแก้มรักกัน" วรรณาแย้งขึ้น
 
  "ความรักมันกินไม่ได้หรอกครับ" วชิระยกยิ้ม
 
  "แล้วคุณจะเสียใจที่ทำแบบนี้กับลูกสาวของคุณ คุณมันไม่มีกลับใจได้สักทีจริงๆ" ชำนาญเหลืออดกับวชิระที่มีบทเรียนแต่กลับไม่เข็ดหลาบสักที
 
  "หึ!พวกคุณมันต่างจากรุจจริงๆ" วชิระหัวเราะในลำคอ
 
  "ครับมันต่างกัน" ชำนาญนิ่ง
 
   "เชิญพวกคุณออกไปจากบ้านผมสักที พาไอ้ลูกชายตัวดีของคุณออกไปด้วย" 
 
 
>> ย้อนกลับมาปัจจุบัน <<
 
  "แล้วเราจะทำยังไงดีล่ะพ่อ" วรรณาถามขึ้น
 
  "เราคงต้องรอดูไปก่อน" ชำนาญตอบ
 
 
การสนทนาทั้งหมดตกอยู่ในสายตาของศุภรุจที่แอบดูมาตลอด 
 
  "ถึงเวลาที่แกจะแพ้ชั้นสักที" เขาสะใจที่ทำให้รภัทรมีสภาพแบบนี้ และสะใจที่เขากำลังจะได้ครอบครองวิชญาณีสักที
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
* งื้ออออ~~สงสานเจ้กับน้าาาTT
 
** ไม่ค้างกันแล้วนะคะรีดดด555 เมื่อวานมาดึก วันนี้มาปกติ มาเมนต์กันๆๆๆๆนะคะ><
 
** เมนต์นะคะไรท์ต้องการร **
 
 
 
 
 
 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

519 ความคิดเห็น

  1. #399 sarunya-jib (@sarunya-jib) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 14:25
    สงสารกันหนักมาก
    #399
    0
  2. #398 AnusaraNontharak (@AnusaraNontharak) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 07:20
    พาหนีเลยน้า อย่าปล่อยให้พี่รุจรังแกได้
    #398
    0
  3. #397 sakaiyamariko (@marikoyuko) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 01:38
    หูยยยย. พี่รุจกับน้าไม่ได้สลับร่างกันใช่มะ??? T_T โถ่ พี่รุจของน้องงงงว
    #397
    0
  4. วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 22:22
    หมดกันภาพพี่รุจผู้อ่อนโยนของน้องงง~~ พี่ไรท์ง่าาา TT 555555 แต่ไม่เป็นไรความงะมุนและอ่อนโยนยังคงอยู่
    #396
    0
  5. #395 FAI-CH05 (@FAI-CH05) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 22:09
    น้าาาา สู้ๆอย่าไปยอม พี่รุจนี่ร้ายขึ้นทุกวันๆ อิคุณพ่อนี่ก็อีกคน ถถถถถถถ สงสารเจ้หนักมาก รอนะคะ :)
    #395
    0
  6. #394 Cherrinee (@cherrinee00) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 21:52
    ดราม่าหนักมากกก
    #394
    0
  7. #393 ggfc (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 21:44
    อิลุงเลวอ่ะลุงงงงงทำไม่ลุงทำแบบนี้สงสารเจ้กับน้าน้ำตาไหลพรากสะอึกสะอืนไปอี้กกกกก
    #393
    0
  8. #392 PPrincess (@aue-aree) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 21:32
    ม่ายยยย เจ้กับน้ารักกันนะ เจ้อย่ายอมนะ พี่รุจหยุดได้แล้วว น้าพัดสู้ต่อไป!!! คุณพ่อคุณแม่ทั้งหลายรักลูกบ้างค่ะ -0-
    #392
    0
  9. #391 Jimmy (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 20:50
    เฮ้อออออ แล้วจะปรับความเข้าใจกันได้มั้ยล่ะเนี่ย เพราะอิลุงรุจเลย กำลังสนุกน้องไรท์ต้องมาต่อเร็วๆนะจ๊ะ
    #391
    0