หนี้ร้ายกลายรัก

ตอนที่ 5 : สกปรกแล้วกอดทำไม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,784
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    3 ม.ค. 59

หลังจากที่วิชญาณีต้องจำใจนั่งร้านอาหารตามสั่งที่ขัดกับตัวเธออยู่ปนะมาณสิบนาทีเธอก็รีบออกมารอนภัทร เธอรอจนเวลาล่วงเลยมาหนึ่งชั่วโมง ร่างสูงก็เดินออกมาโดยที่ไม่พูดอะไร แต่ในขณะที่เขากำลังจะขึ้นรถ มือเรียวก็กระชากเสื้อสูทให้ร่างสูงหันมา
  "อะไรของเธอ" ร่างสูงเลิกคิ้ว
  "คุณไม่คิดจะพูดอะไรเลยหรอ..คุณบอกให้เวลาฉันยี่สิบนาทีแต่คุณเข้าไปเป็นชั่วโมง..หมายความว่าไง" ร่างบางร่ายยาว
  "นั่นมันเวลาเธอ..ไม่ใช่เวลาฉัน" ร่างสูงพูดจบก็เปิดประตูรถขึ้นไป
  "นี่ลงมาคุยให้รู้เรื่องน้ะคุณ..ออกมา" มือเรียวทุบกระจก
แต่ไม่ทันไรรถคันหรูก็ขับออกไปทันที โดยไม่สนคนที่มาด้วย
  "คุณรอฉันด้วย..คุณ..ไอ้บ้า" ร่างบางสิ่งตามได้นิดเดียวก็ตะโกนอย่างหัวเสีย
  "คนอย่างเธอต้องเจอแบบนี้แหละ" ร่างสูงเอ่ยก่อนจะขับรถไปที่บริษัท
ร่างบางที่ยืนรอแท็กซี่อยู่ก็ได้ขึ้นและมาถึงบริษัท เธอรีบขึ้นไปยังห้องทำงานหวังจะระเบิดอารมณ์แต่เมื่อประตูเข้าไป
  "คุณเรทน่ะ" ร่างสูงพูดอย่างหน้าตาเฉย
  "เรท..ก็ถ้าคุณไม่ทิ้งฉัน..มันจะเรทไหม" ร่างบางเดินตรงมาที่เก้าอี้เขา ไอ้บ้าา!!
  "ฉันไม่ใช่คนขับรถเธอน้ะ" ร่างสูงยังเฉยกับท่าทีเธอ
  "นิ้คุณ..อื้อ" มือเรียวที่กำลังจะฟาดลงร่างสูง แต่มือหนากลับคว้าและดึงเธอลงมานั่งบนตัก
  "ปล่อยฉันน้ะ..ปล่อย" ร่างบางดิ้น
  "ฉันจะทำโทษพนักงานที่ผิดกฏบริษัท" ร่างสูงกรัซิบลงข้างหูเธอ
  "ฉันไม่ได้ผิดสักหน่อย" ร่างบางหยุดดิ้น แต่มือเรียวพยายามแกะมือหนาออก
  "เธอผิด..วิชญาณี.." เขาพูดพลางปลายจมูกโดนเข้ากับไรผมของเธอ หอมจัง!!
  "ฉันไม่อยากจะเถียงกับคุณแล้วน้ะ..ปล่อยสิ้" เธอยอมแพ้เมื่อใจเธอกำลังรู้สึกแปลกๆ
  "เธอคงจะโดนใส่ตะกร้าล้างน้ำมาอย่างดีสิ้น้ะ" เขายังยั่วเธอต่อ
  "ค้ะล้างจนทำให้คุณกล้าแตะต้องฉันได้" ร่างบางไม่ยอมแพ้
  "แต่ก็ถึงจะล้างยังไง..เธอก็สกปรกอยู่วันยังค่ำ" มือหนากระชับกอดเธอแน่นขึ้น
  "งั้นก็ปล่อยสิ้" ร่างบางดิ้นอีกครั้ง สกปรกแล้วจะกอดทำไม!!
~ก๊อก..ก๊อก~
เสียงเสียงประตูดังขึ้นเขาจึงรีบผละจากเธอทันที
  "แพรเอาสมุดนัดงานของคุณนภัทรมาให้คุณแก้มค้ะ" 
  "ครับ"
หลังจากที่วิชญาณีทำความเข้าใจและเรียนรู้งานทุกอย่างจนเสร็จก็ถึงเวลาเลิกงานพอดี
  "ขอบคุณมากน้ะค้ะที่ช่วยสอนแก้ม"
  "ค้ะ..งั้นแพรกลับก่อนน้ะค้ะ"
  "ค้ะ"
ร่างบางที่เินออกจากบริษัทก็กำลังยืนรอแท็กซี่อยู่ รถคันหรูก็ขับมาจอดตรงหน้าเธอ
  "ขึ้นรถ" ร่างสูงเปิดกระจกออก
  "ทำไมฉันต้องขึ้น" เธอยืนเลี่ยงจากรถเขา เขาจึงเดินลงจากรถแล้วกระชากแขนเรียวให้เข้าไปในรถ แล้วออกรถไป
  "คุณจะพาฉันไปไหน..ฉันจะกลับบ้าน" เธอโวยวายเมื่อเส้นทางนี้ไม่ใช่ทางไปบ้านเธอ
  "เธออยู่เฉยแล้วเลิกโวยวายสักทีได้ไหม" ร่างสูงรำคาญ
  "จอดรถน้ะ..จอด" ร่างบางยังไม่หยุด
  "นี่เป็นคำสั่ง..เงียบ" ร่างสูงตะคอก เธอชะงักและตกใจและเงีบทันที เขาจึงยกยิ้มกับการกระทำจองเธอ




********************
น้าใจร้ายๆๆๆๆๆๆๆ
ไรท์ต้องการรีดน้ะค้ะ
ติชมกันได้น้ะค้ะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

281 ความคิดเห็น

  1. #30 wichayapat (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 04:21
    น้าบ้า!คนใจร้าย!มีใจนิดนึงแล้งใช่มะ55555
    #30
    0
  2. #29 ทีมกันแก้ม (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 23:58
    เจ้ช่างยั่ว น้าก็เจ้าอารมณ์ เข้ากันดีมากอ่าา >< สมน้ำสมเนื้อดี 555
    #29
    0
  3. #28 Sitanan1 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 22:31
    เจอะกับน้องไม่พูดจา พี่สัญจร ร่อนเร่มา~~🎶🎶
    (เกี่ยวมั้ย)5555


    #28
    0