หนี้ร้ายกลายรัก

ตอนที่ 28 : หึง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,750
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    20 ม.ค. 59

รุ่งเช้าของอีกวัน ร่างขยับตัวพลิกมาอีกด้านมือเรียวพาดไปโดนสิ่งที่ไม่ใช่หมอน ก่อนที่เปลือกตาสวยจะเปิดขึ้น
  "คุณ" ่างบางตกใจกับร่างตรงหน้า
  "..." เขาไม่พูดอะไรก็กลับยักคิ้วให้เธอ
  "คุณเข้าได้ยังไง..คุณภาคินค่ะๆ" เธอร้องเรียกแต่เขากลับไม่มีท่าทีเกรงกลัวแต่อย่างใด
  "เรียกจนเสียงหมดเขาก็ไม่มาหรอก" เขายกยิ้ม
  "คุณภาคินค่ะ" เธอตะโกนแต่ก็ไร้ซึ่งวี่แวว
  "คุณจะทำอะไร" เธอสะดุ้งเมื่อจู่ๆเขาก็ลุกขึ้นมานอนคร่อมเธอไว้
  "ออกกำลังกาย" เขายิ้ม
  "อย่ามาทะลึ่งน่ะ..ออกไป" มือเรียวดันอก
  "ถ้ายังไม่หยุดพี่จะปล้ำทั้งๆที่ท้องนี่แหละ" เขาขู่
  "อย่าน่ะ.." เธอสบตาเขา
  "จุ๊บ"
  "อื้อ"
มือเรียวดันเมื่ออยู่ๆเขาก็ซิสอัพลงมาจูบเธอบางๆ
  "จุ๊บ"
  "อื้อ" 
เธอมองเขาอย่างคาดโทษ
  "อื้ออ" แต่รอบนี้เขากลับไม่ถอนริมฝีปากออก
  "หยุด..อืม" ร่างบางประท้วง ลิ้นหนาได้โอกาสฉกฉวยเข้าไล่ลิ้นบางชิมความหวานจากโพรงปากเธออย่างเอาแต่ใจ ลิ้นหนาดูดดึงลิ้นบาง จนร่างบางเคลิ้มตาม แต่เมื่อนึกถึงอีกชีวิต มือเรียวก็ดันอกเขาอีกครั้ง
สายตาคมมองสายตาที่อ้อนวอนก่อนจะถอดจูบออกอย่างเสียดาย ร่างบางรวบแรงทั้งหมดผลักเขาออกได้จึงรีบลุกออกจากเตียง ร่างสูงรีบลงตาม มือหนาคว้าเอวงามเข้ามากอดจากด้านหลัง
  "ปล่อยน่ะ..ฮึก" เธอกลั่นไม่อยู่
  "แก้มพี่รักแก้มน่ะ" คางหนาเกยไหล่
  "ปล่อยฉัน..ฮือ" เธอสะอื้น
  "อย่าร้องน่ะคนดี" เขากระชับกอดเธอ
  "ไม่ต้องมาปลอบ" เธอขึ้นเสียง
  "พี่ขอโทษ" เขาเสียงสั่น
  "ไม่ต้องมาขอโทษ" เธอดิ้น แต่ยิ่งดิ้นเขายิ่งกอดรัดแน่นขึ้น
  "ให้พี่ดูแลแก้มกับลูกน่ะ" เขาเอ่ย
  "ไม่จำเป็นหรอกค่ะ" เธอหยุดดิ้น
  "แต่พี่จะทำ..แล้วแก้มก็ห้ามไม่ได้ด้วย" มือหนาจับไหล่งามหันมา
  "จะห้าม" เธอเถียง
  "ทำไมต้องประชดพี่ด้วย" เขาเสียงอ่อน
  "ก็เคยไว้ใจเชื่อใจกันบ้างรึป่าวล่ะ" เธอตอก
  "ก็ขอโทษอยู่นี่ไง" เขาสบตาเธอ
  "แก้มไม่อยากเสียใจอีก" เธออ่อนลง
  "แก้มจะไม่มีวันเสียใจอีก" เขายิ้ม
  "พี่กัน" น้ำตาพลั่งพลูออกมา แล้วโผกอดเขา
เขากระชับกอดเธอ

~ฝืนตัวเองมากแค่ไหน..ถึงเวลาก็ต้องตัดใจ~
มือเรียวหยิบโทรศัพท์เขาจากกระเป๋า

-สุดที่รัก-

ปึ่ก
มือเรียวกระแทกโทรศัพท์ลงอกเขาอย่างแรงก่อนจะวิ่งออกจากห้องไป เขางงแต่เมื่อเห็นก็ยิ้มออกมา แล้วกอดรับสาย
  "เรียบร้อยแล้วใช่ไหม"
  "??????"
  "ขอบคุณมากน่ะ"
  "??????"
เมื่อเขาวางสายก็รีบวิ่งลงตามเธอไป ก็เห็นเธอยืนหน้าบึ้งกอดอกอยู่ที่ริมสระ
เขาเดินมาเงียบแล้วสวมกอดเธอจากด้านหลัง
  "ปล่อย..ไปคุยกับสุดที่รักซิ" มือเรียวพยายามแกะมือหนา
  "หึงพี่หรอ"คางหนาเกยไหล่
  "ทำไมต้องหึง" เธอเบี่ยงหน้าหนี
  "ไม่หึงก็ไม่เป็นไร" เขาปล่อยเธอเป็นอิสระแล้วเดินออกไป เธอมองตามอย่างอึ้งๆ เห้ย!!ง้อดิ





*************************
เจ้ใจอภัยน้านานแล้วช้ะ!!
น้าจะทำรัยอีก!!
มันใกล้เวลาของไรท์แล้วน่ะค่ะ!!
ขอดูเม้นให้ชื่นใจโหน่ยยเนอะ!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

281 ความคิดเห็น

  1. #218 Aoey (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 มกราคม 2559 / 19:07
    ต่อเลยค่าาาไรท์ สนุกมากๆค่าาา อยากอ่านต่อแล้วค่าาาา
    #218
    0
  2. #217 ทีมกันแก้ม (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 23:35
    อีน้าจะทำอะไรอีก -*- เขาอุตส่าห์ให้อภัยละนะ

    ไรท์ห้ามจบ ขอซัก40ตอนค่ะ 5555 ^^
    #217
    0
  3. วันที่ 20 มกราคม 2559 / 22:26
    ไรท์แต่งได้สนุกมากชอบๆ ติดตามอยู่นะคะ
    #216
    0
  4. #215 kanda (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 22:04
    ไรท์ไม่เคยทำให้รีดผิดหวังเลย
    #215
    0
  5. #214 Sitanan1 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 21:44
    มีแผนอะไรกันอีกละ




    ไรท์~เค้ายังไม่อย่างให้ถึงเวลานั้นเลยอ่ะ T.T
    #214
    0
  6. #213 parewapanita (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 21:40
    เจ้ให้อภัยเเล้วไช่ไหมมม น้าจะทำอารายยย ยังไม่อยากให้เรื่องนี่จบเลยย สนุกกกมากกก สู้ๆน้าค่าา ไรท์ผู้ตั้ลล้าคค>\\<
    #213
    0