หนี้ร้ายกลายรัก

ตอนที่ 18 : ความหลัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,448
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    10 ม.ค. 59

เช้าวันรุ่งขึ้น 
ในรถคันหรูแน่นอนมีเธอและภาคิน เขาจอดที่เดิมที่เธอเคยบอกไว้
  "เย็นนี้ผมจะมารับน่ะครับ" เขาหันหาเธอ
  "เอ่อคือแก้มต้องไปต่างจังหวัดค่ะ..ไม่รู้ว่าจะกลับกี่โมง..คุณภาคินไม่ต้องมารับแก้มหรอกค่ะ'' เธอยิ้มแหย่ๆ
  "ถ้าคุณมาถึงก็โทรบอกผมน่ะ" เขาตื้อ
  "เอ่อแต่ว่า" เธอเกรงใจ
  "ผมเมมเบอร์ไว้ในโทรศัพท์คุณแล้ว" เขายิ้ม
  "คุณ" เธอมองแรง
  "ผมขอโทษ..ผมขอโทษน่ะครับ" เขาใจเสีย
  "...." เธอยิ้ม
  "คุณแก้มแกล้งผมหรอ" เขาเลิกคิ้ว
  "แก้มไปก่อนน่ะค่ะ" เธอยิ้มจนเกิดลักยิ้ม แล้วลงจากรถไป คุณจะคิดเหมือนผมบ้างรึปล่าวน่ะ!!
ร่างบางเดินมาถึงหน้าบริษัท รถคันหรูก็มาจอดแนบตัวเธอ ทำเอาใจเธอตกไปอยู่ที่ตาตุ่มเลย
  "คุณไม่ชนฉันเลยล่ะ" เธอหน้าบึ้งเมื่อรู้ว่าเป็นนภัทร
  "ก็ว่าจะชนน่ะ..แต่กลัวว่าจะเสียเงินฟรี" เขายียวน
  "ฉันไม่ตายง่ายๆหรอก" เธอยกยิ้ม
  "ขึ้นรถ" เขาสั่ง
ทั้งสองมาที่สนามบินแล้วขึ้นเครื่องไปภูเก็ต เมื่อถึงก็มีรถจากทางโรงแรมมารับ เมื่อถึงร่างบางก็สูดอากาศอย่างเต็มปอด ร่างสูงขัดใจกับชุดของเธอ แต่ไม่เป็นไรเขาเตรียมทุกอย่างไว้แล้ว
  "มาทะเล..ใครให้แต่งตัวแบบนี้" เขาถาม
  "ก็มาทำงานจะให้ฉันใส่บิกินี่รึไง" เธอกวน
  "ก็ดีน่ะ..เผื่อจะเธอจะได้แขกเป็นต่างชาติ" เขายกยิ้ม
  "หยุดดูถูกฉันสักวันมันจะตายไหมค่ะ" เธอหันกลับไปมองทะเล
  "ไปเปลี่ยนชุด" เขายอม
  "เปลี่ยนทำไมค่ะ" เธอหันกลับมา
  "ไป" มือหนาดึงมือเรียวให้เดินตามมาที่ห้องพัก ภายในเหมือนห้องคู่รักกับเตียงคิงไซต์
  "ห้องใครค่ะ" เธอเลิกคิ้ว
  "ไม่ต้องรู้..ชุดอยู่ในห้องน้ำ" เขาดันเธอเข้าห้องน้ำไป แล้วตัวเขาเองก็เปลี่ยนเป็นชุดสบายๆ ไม่นานร่างบางก็ออกมาในชุดกระโปรงยาวสีฟ้าผ้าบาง เผยในเห็นสัดส่วนแต่ดีที่ชุดมีลวดลายพอที่จะบังส่วนสำคัญของร่างได้
  "คุณไม่ไปคุยงานหรอค่ะ" เธอเริ่มสงสัย
  "พรุ่งนี้" เขาเสียงเรียบ
  "แล้ววันนี้" เธอเลิกคิ้ว
  "เที่ยว" เขาทำเหมือนปกติ
  "แล้วทำไมคุณไม่บอก" เธอพูดแล้วเดินไปหยิบโทรศัพท์
  "เธอจะทำอะไร" เขาเห็นเธอกดโทรศัพท์
  "อยู่เฉยๆน่า" เธอเดินออกไปที่ระเบีบง โดยที่เขาตามมาเงียบๆ

  "ฮัลโหล..คุณแก้มเสร็จงานแล้วหรอครับ"
  "เอ่อ..คือแก้มต้องค้างอ่ะค่ะเลยโทรมาบอกคุณ"
  "ไม่ใช่ไม่อยากเจอผมล่ะ"
  "ใครจะไม่อยากเจอคุณล่ะค่ะ"
  "ผมล้อเล่นครับ..ระวังตัวด้วยน่ะครับ"
  "ขอบคุณน่ะค่ะ"
  "ครับ"
รักน่ะครับ!! ภาคินพึมพำหลังวางสายไป

  "ดูแลแขกดีจริงๆ" เขายืนพิงประตูกั้นระเบียง
  "คุณแอบฟัง" เธอหันมาหาเขา
  "จะได้รู้ว่าเวลาเธอดูแลแขกเนี๊ยมันดีแค่ไหน" เขามาใกล้จนตัวเธอติดระเบียง มือหนาคว้าเอวงามเข้ามา
  "คุณปล่อยน่ะ..เดี๋ยวใครมาเห็น" เธอมองซ้ายมองขวา
  "หึ" เขาผละออกจากตัวเธอ
  "ฉันขอไปข้างล่างน่ะค่ะ" เธอขอ
  "ก็เรื่องของเธอ" เขายักคิ้ว
ร่างบางเดินเลี่ยงออกมาแล้วเดินออกจากห้องลงมาที่ทะเล จะตามมาทำไมน่ะ!! ใช่..เขาตามเธอมา
  "หาแขกอยู่หรอ" เขากระซิบข้างหลังเธอ
  "นิคุณ..ว้ายย" เธอหันกลับมาแต่มือหนากลับคว้าเอวเธอเข้ามากอด ทำให้ปลายจมูกทั้งสองชนกัน
  "เขินฉันงั้นหรอ" เขาถามเมื่อเธอหลบตาเขา ไม่หลบฉันก็ละลายพอดีซิ!!
  "ปล่าวสักหน่อย" เธอมองไปทั่วยกเว้นหน้าเขา
  "งั้นก็มองตาฉัน" เขายกยิ้ม
  "ไม่ค่ะ..คุณ" เธอท้วงเมื่อเขาช้อนร่างเธอขึ้น
  "ถ้าเธอไม่ทำข้างบนก็ลงไปทำข้างล่างล่ะกัน" เขายิ้ม
  "ไม่..ปล่อยน่ะเดี๋ยวฉันตก" มือเรียวไม่วายโอบรอบคอหนาไว้ เขาไม่สนอะไรได้แต่ยิ้มแล้ววิ่งลงทะเล

  "จับมือพี่ไว้น่ะค่ะ" มือเด็กชายยื่นไป
  "แก้มกลัวค่ะ" เด็กหญิงสั่น
  "ไม่ตรงกลัวน่ะค่ะพี่อยู่ตรงนี้" เด็กชายกุมมือเล็กไว้แน่น
  "พี่กันห้ามทิ้งแก้มน่ะค่ะ" เด็กหญิงยิ้ม
  "ไม่มีวันค่ะ" เด็กชายพาเด็กหญิงลงไปเล่นชายทะเลตื้น อย่างสนุกสนาน 
แต่ดูเหมือนภาพนั้นจะกลับมาอีกครั้ง เมื่อชายหนุ่มอุ้มหญิงสาวไว้แล้วเดินลงทะเลไป 
  "คุณไม่เอาแล้วฉันกลัว" มือเรียวเกาะคอหนาแน่น
  "พี่อยู่ตรงนี้แล้ว" เขามองใบหน้าหวาน
  "พี่กัน" เธอมองหน้าคม ความรู้สึกอบอุ่นกลับมาอีกครั้ง
เขาค่อยเลื่อนใบหน้าลงมาเรื่อยๆจนปลายจมูกทั้งสองชนกัน
 แชะ..
เสียงชัตเตอร์ดังขึ้น ทั้งสองหันไปก็พบว่าชาวต่างชาติได้ถ่ายรูปเขาและส่งยิ้มให้ทั้งสอง เธออายจนซุกหน้าลงกับอกหนา
  "จะมุดเข้าอกฉันเลยไหม" เขายิ้ม
  "จะขึ้นสักทีซิ..หนาวจะตายแล้วน่ะ" เธอดุแก้เขิน
เขายิ้มก่อนจะกระชับตัวเธอในอ้อมแขนแล้วพาเธอขึ้นมาทะเล แล้วตรงมายังที่พัก
  "คุณปล่อยฉัน.." เธอมองรอบๆที่มีผู้คนยืนยิ้มให้
  "..." เขาทำหูทวนลม
  "คนบ้า" มือเรียวทุบอกหนาก่อนจะซุกหน้าลงไป เขายิ้มโดยไม่สนผู้คนรอบข้างเลย 




********************
น้าจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมช้ะ
เจ้อย่าเพิ่งแบ่งใจน่ะ
ไรท์มาบอกฝันดี..
หลังจากนี้เหตุการณ์จะปกติ55
ถ้าอารมณ์ดี..อาจเป็นเหมือนวันเด็ก..
เม้มหน่อยเนอะๆๆๆ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

281 ความคิดเห็น

  1. #131 parewapanita (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 06:54
    น้าจะเป็นเหมือนเดิมเเล้วใช่ไหมม เย้ๆ
    #131
    0
  2. #130 Sitanan1 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 23:05
    เย้!!เห็นแล้ว ไชโย~~~~😁😁😁 เย้ๆๆๆ
    ปกติของไรท์เป็นแบบไหนค้ะ อิอิ
    #130
    0
  3. #129 ทีมกันแก้ม (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 22:49
    แอร๊ยยยย ให้น้ากับเจ้เหมือนเดิมเร็วๆนะไรท์ รออยู่ เห็นอีน้าทำกับเ้แบบนี้แล้วเชียร์ให้ไปหาพี่โน่ 555
    #129
    0
  4. #127 micmild (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 21:45
    ขอแบบฟินใสๆนะค่ะ ไม่อยากอ่านติดเรทซักเท่าไร555555
    #127
    0
  5. #125 witchayaput (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 21:20
    เหตุการณ์ปกติคือแบบตอนเด็กๆหรือตอนใช้หนี้คะ? เอาแบบตอนเด็กเถอะนะไรท์ ได้โปรด!!!!
    #125
    0
  6. #124 ggdt (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 21:20
    น้าจะกลับมาเหมือนเดิมเเล้ว😄😄😄😄. ไรท์อารมณ์ดีๆนะค่ะ สู้ๆๆค่ะ😊😊
    #124
    0
  7. #123 kanda (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 20:17
    ไรท์ก็อย่าเคริอดซิค่ะอารมณ์จะได้ดียังรีดก็รอไรท์คา
    #123
    0
  8. #122 EVEEVE (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 20:10
    เย้ๆๆน้าจะเหมือนเดิมกับเจ๊แล้วใช่เปล่า
    #122
    0