(จบ) เราแอบชอบนาย (สนพ.Peachypie)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 32,292 Views

  • 296 Comments

  • 2,375 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    15,658

    Overall
    32,292

ตอนที่ 7 : E6 “ดวงความรักในช่วงนี้”

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5872
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 508 ครั้ง
    2 พ.ค. 62

T
B
วันเสาร์~

แสงอาทิตย์เริ่มสาดส่องเข้ามาในห้องนอนจนทำให้ผมค่อย ๆ เริ่มรู้สึกตัวลืมตาตื่นขึ้นมาในยามเช้า สิ่งแรกที่เห็นคือเพดานสีขาวสุดแสนจะคุ้นเคย ก็ใช่สิ… ผมอยู่ที่นี่มาหลายปีแล้วนะ แต่ทุกอย่างมันยังเหมือนใหม่ นั่นเป็นเพราะคุณแม่ของผมเอง แต่เดี๋ยว…

พรึบ!!!

ก่อนจะได้นอนแช่อยู่ในผ้าห่มนานกว่านั้น ผมจึงรีบดีดตัวลุกขึ้นมานั่งทันทีเพราะนึกบางอย่างขึ้นมาได้

“ตายแน่ๆ” บ่นออกมาก่อนจะรีบขยับตัวลงจากเตียง วิ่งลงไปยันชั้นล่างเสียงดังตุบ ๆ ตับ ๆ มีคนวางระเบิดไว้ครับเมื่อคืน!!! เขาคนนั้นชื่อดอน คนที่ผมแอบชอบ

“เดี๋ยวได้สะดุดล้มตกบันไดหรอกดัซ เราจะรีบวิ่งลงทำไมเนี่ย...” แม่ผมที่เดินถือถุงอะไรสักอย่างเข้ามาในบ้านพอดีถึงกับเอ็ดเอา

“แม่ครับ ฮะ ฮ๊าา ฮาา นะ ไหน” ตื่นเต้นจนต้องรีบพูดแต่มันก็ติดหอบ จนแม่ต้องยกมือขึ้นมาเบรก จึงได้หยุดตั้งสติหายใจเข้าไปในปอดลึก ๆ มันงั้นคงเป็นลมแต่เช้า

“หายใจก่อนดัซ เราเนี่ยทำอะไรแปลก ๆ ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วนะ...”

“...”

“ไหนมีอะไร?” แม่ถามพร้อมกับเดินผ่านเข้าไปในห้องครัว ผมจึงรีบเดินเข้าไปตาม

“ไหนโทรศัพท์ดัซอะครับ?” เมื่อคืนผมนอนไม่หลับ เพราะมีโทรศัพท์อยู่ใกล้ตัว จนต้องรีบวิ่งเอาไปฝากไว้กับแม่ ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ช่วยให้นอนหลับได้เร็วขึ้นเลย กว่าจะหลับก็เลยเที่ยงคืนไปอีกต่างหาก… ก็ผมตื่นเต้นอะ คนที่แอบชอบทักมาเลยนะเว้ย…

“แม่เอาไปวางไว้ในห้องให้แล้ว...”

“เอ้า! แม่อะ… บอกว่าอย่าใช้กุญแจเปิดห้องดัซ...” ผมบ่นแต่ก็รีบหันหลังรีบเดินกลับขึ้นไปบนห้อง

“เรานั่นแหละลืมล็อก… อย่าวิ่ง!” เสียงแม่ดังตามขึ้นมาแต่ตอนนี้ผมไม่สนใจอะไรทั้งนั้น รีบสาวเท้าขึ้นไปบนห้องรัว ๆ แล้วตรงไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่บนลิ้นชักข้างเตียงขึ้นมาดู ทำไมต้องตื่นเต้นขนาดนี้ด้วยวะดัซ…

ตืด...

พอเปิดเน็ต การแจ้งเตือนต่าง ๆ รวมถึงข้อความจากดอนมันก็เด้งขึ้นมาจนผมใจสั่นไปหมด

เมื่อเวลา 21:50 น.
Until Dawn: อ๋อครับ ถึงว่าผมไม่ค่อยเห็น
Until Dawn: ว่าแต่ครั้งต่อไปจะมาดูไหมครับ

เมื่อเวลา 22:05 น.
Until Dawn: ตัวเล็กนอนแล้วเหรอครับ?

เมื่อเวลา 22:15 น.
Until Dawn: คงหลับแล้วสินะ
Until Dawn: ฝันดีนะครับตัวเล็ก

ตึกตัก...

ผมเป็นลมทันไหมตอนนี้ มือนี่สั่นไปหมดแล้ว อมยิ้มจนแก้มจะแตกแล้วเนี่ย ทำไมดอนต้องทักมาหาด้วยอะ มันทำให้ผมยิ่งตัดใจไม่ได้นะ รู้ว่าเจ้าตัวจะทักไปหาใครก็ได้เพราะยังไงทักไปใครก็ต้องคุยด้วย แต่ทำไมต้องทักมาหาเราด้วยอะ งื้ออออ…

Dusk Aussadong: ขอโทษนะ เมื่อคืนเราเผลอหลับอะ
Dusk Aussadong: แต่ดอนก็ฝันดีนะ

“เชี่ย…”

เผลอพิมพ์ชื่อเขาไปอีก

“โอ๊ย...” แล้วทีอย่างงี้กลับพิมพ์ถูกซะเกือบหมด ก็เล่นเคยตื่นเต้นจนพิมพ์ผิด กลัวจะเด๋ออีกรอบนะสิ

“ดัซเป็นอะไรลูก!” เสียงดังขึ้นมาจากข้างล่าง

“เปล่าครับแม่ ดัซแค่บ่น!”





เวลา 09:30 น.

“หนึ่ง… สอง…”

“ดัซ!!!”

เฮือก…

เสียงเรียกดังขึ้นจากหน้าบ้านทำให้ผมสะดุ้งเล็กน้อย หันไปมองผ่านกระจกจึงเห็นเป็นไอ้เลย์ โอ๊ย… ทำไมต้องตะโกนดังขนาดนั้นด้วยวะ ขนาดผมอยู่ในบ้านยังตกใจเลยอะ คนกำลังใช้สมาธินับไม้จิ้มฟันที่อยู่ในกระปุก ออดก็มีไม่กดวะ

“จะมาทำไมไม่บอกก่อนอะ แล้วจะตะโกนเสียงดังทำไม?” เดินออกไปเปิดประตูรั้วให้มันด้วยผมก็บ่นไปด้วย วันนี้วันเสาร์ หลังกินข้าวเสร็จแม่ก็ไม่อยู่แล้ว เห็นบอกจะออกไปซื้อของเข้าบ้านสักหน่อย ชวนผมแล้วแต่ผมไม่อยากไป

“ไปดูหนังกัน…”

“ห๊ะ?”

“ดูหนังไง กูอยากดูอะ…” ผมเท้าสะเอวไล่สายตามองมันที่ใส่ยีนขาดเข่ากับเสื้อเชิ้ตสุดเท่ ก็พอจะเข้าใจว่ามันคงไม่ได้แต่งตัวมานั่งเล่นบ้านผมเป็นแน่แท้

“ขี้เกียจอะ…” ผมบอกพลางเดินกลับเข้าไปในบ้าน ก็วันนี้วันเสาร์ก็ต้องขี้เกียจเป็นธรรมดา

“อะไรวะ แล้วกูจะมีเพื่อนไว้ทำไม?”

“มึงไม่ชวนล่วงหน้าวะ สักสองสามเดือนไรงี้…” มันเข้ามาในบ้านแล้วนั่งลงบนโซฟา ส่วนผมเดินไปนับไม้จิ้มฟันต่อ

“สองสามเดือนเชี่ยไร… ที่มาก็เพราะกูรู้ว่ายังไงมึงต้องไปเป็นเพื่อน”

“…” เนี่ย… ก็มันเป็นแบบนี้ไง ผมหันไปทำสายตาเหมือนอยากทุบจนมันต้องยิ้มแห้งเหมือนจะอ้อนให้ผมไปด้วยให้ได้

“แล้วมึงทำอะไรวะ?”

“นับไม้จิ้มฟันอยู่…”

“เดี๋ยว ๆ นับทำไม?” มันลุกขึ้นเดินตรงมายืนมองผมอยู่ข้าง ๆ ถามว่าทำไมผมถึงต้องมานับไม้จิ้มฟันอยู่แบบนี้ ผมต้องการจำนวนที่เหลืออยู่ในกระปุก แล้วเอาตัวเลขของจำนวนที่เหลือไปทำนายความรักครับ

“ความลับ…”

“ความลับบ้าอะไรวะเนี่ย มึงจะนับให้มันเสียเวลาทำไม เอาเวลาไปดูหนังกับกูเหอะ”

“มึงเงียบ ๆ ดิ กูใช้สมาธิอยู่นะ” ผมบอกโดยไม่หันไปมอง แต่รู้แหละว่ามันคงทำหน้าเหมือนไม่เข้าใจ เลย์มันเดินกลับไปนั่งโซฟาพอดีกับที่ผมนับเสร็จแล้วรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดอ่านคำทำนายของตัวเอง

คุณจะได้พบเจอกับคนที่คุณแอบรักอยู่บ่อยครั้ง…

เดี๋ยว ๆ แค่นี้เหรอ?

“ดัซ… ไปเปลี่ยนชุดได้แล้ว กูรู้นะว่ามึงอาบน้ำแล้วอะ” ได้ยินแต่ผมยังคงยืนงงกับตัวเอง

“จะไปดูหนังอะไร?”

“มึงไม่ชอบหนังผีงั้นดูอควาแมนไหม?”

“เฮ้ออ… ก็แล้วแต่มึงอะ งั้นรออยู่นี่แหละ ทำไมชอบชวนออกไปข้างนอกด้วย วุ้ย!” ผมบ่นด้วยเดินขึ้นห้องไปด้วย คำทำนายอะไรทำไมสั้นจังวะ จะได้เจอบ่อย ๆ เหรอ จะว่าไปก็เจอบ่อย… แต่เพราะอยู่โรงเรียนเดียวกัน แถมยังระดับชั้นเดียวกันรึเปล่าถึงเจอบ่อย ช่างเถอะ… ตั้งแต่เช้าก็มีแต่เรื่องของเขาเข้ามาในหัวเลย บ้าเอ๊ย…

“เมื่อวานป้ากูบ่นเรื่องเอารถไปซ้อมด้วย”

“เอ้าทำไมอะ?” ตอนนี้พวกผมเดินมานั่งรอรถอยู่นอกหมู่บ้านแล้ว รอที่ป้ายรถเมล์นี่แหละ เมื่อกี้ผมได้โทรบอกเสด็จแม่แล้วเรียบร้อย เลย์มันก็เอารถมอเตอร์ไซค์เข้าไปจอดไว้ในบ้าน

“ไม่รู้ว่ะ แต่กูเบื่อ…”

“…”

“โดนบ่นทุกวันจนบางทีกูก็อยากหนีไปไกล ๆ” เลย์มันทำหน้าเครียดแถมยังเอาแต่ก้มหน้ามองรองเท้าตัวเอง เอาจริงผมก็ไม่รู้จะให้กำลังใจมันยังไงนอกเสียจากบอกไปว่ามันคงไม่มีแต่เรื่องแบบนี้เข้ามาในชีวิตหรอก ที่ป้าเขาบ่นมันก็เพราะเขาแคร์มันคนเดียวไง ส่วนตอนนี้ผมอยู่ในชุดกางเกงขาสามส่วนกับเสื้อยืดใส่สบาย มันก็ไม่ได้ดูแย่พอที่จะไปเดินห้างไม่ได้

“เลิกทำหน้าเครียดได้แล้วมึงอะ”

“เออ… ว่าแต่มึงทำไมแต่งตัวน่ารักจังวะ” มันหันมาถามจนผมถึงกับขมวดคิ้วก้มดูสภาพตัวเอง

“เดี๋ยว ๆ กูก็ใส่แบบนี้ตลอดนะเลย์”

“กางเกงก็สั้นจัง… หึ ๆ บอกกูมาว่ามึงใส่ไปอ่อยใครครับคุณดัซเพื่อนรัก”

“อะ ไอ้บ้า! ใส่ไปอ่อยบ้าอะไรล่ะ” ผมเขินจนต้องหันหนี ได้ยินแค่เสียงมันหัวเราะ ก่อนเลย์มันจะลุกขึ้นไปโบกแท็กซี่แล้วพวกเราจึงได้ขึ้นไปนั่ง สั้นเหรอ? ผมก้มมองดูขาตัวเองแล้วคิดในใจ ลองจับเสื้อตัวเองดู เช็กนั้นเช็กนี้จนเลย์มันหันมามอง

“มันดูไม่ดีเหรอ?”

“ก็น่ารักดีไง กูไม่ได้บอกว่ามันดูไม่ดี แล้วคนอื่นเขาจะคิดว่ามึงเป็นเมียกูรึเปล่า?”

ตุบ!

“โอ๊ย…”

“เมียบ้านมึงสิ…”

“ฮ่า ๆ ๆ” พอมันหัวเราะพร้อมกับหันหน้าออกนอกกระจกผมจึงก้มลงมองดูสภาพตัวเองอีกครั้งก่อนจะยอมหยุดคิดเรื่องนี้แล้วหันออกไปมองนอกกระจก ไม่นานก็ถึงจุดหมายปลายทาง ลงจากรถแล้วตรงเข้าไปในห้าง คนเยอะเหมือนเคยเลย

“มึงลองเช็กรอบดูในเน็ตยัง?”

“เช็กแล้ว ๆ มันจะออกโรงแล้วคนคงไม่เยอะหรอกมั้ง ไปกดตู้เอา”

“ได้ ๆ” พวกผมเดินตรงไปยังหน้าโรงหนังก่อนเลย์มันจะให้การ์ดผมไปกดตั๋ว เห็นบอกว่าปวดฉี่ผมเลยไม่ได้ว่าอะไร แต่ก็ต้องยืนต่อแถวรอกดเพราะข้างหน้ามีคนกดอยู่ ผมยังไม่ดูตัวอย่างหนังเรื่องนี้เลย แต่เห็นมีแต่คนบอกว่าสนุก ด้วยความที่ตัวเองไม่ได้มีสไตล์หนังที่ชอบที่เจาะจง รู้แค่ไม่ชอบหนังที่แบบน่ากลัว ๆ หลอน ๆ หรือเลือดสาดแบบฆาตกรรมอะไรทำนองนี้ จะด่าว่าขวัญอ่อนหรือยังไงก็ช่าง ก็คนไม่ชอบ… ส่วนไอ้เลย์มันก็ชอบหนังบู๊ ๆ มันๆ อะไรประมาณนี้ สักพักคนด้านหน้าก็กดเสร็จผมจึงขยับไปกดต่อ เลือกหนังเป็นอควาแมนแล้วก็เลือกรอบ ที่นั่งผมเลือกเป็นแบบที่เลย์มันบอกคือราคาระดับกลาง ดูจากที่นั่งแล้วก็มีคนมาดูเยอะอยู่นะครับ แต่ก็ไม่ได้เยอะแบบเว่อร์ ๆ

“ตัวเล็ก…”

“…” ได้ยินเสียงคุ้น ๆ จากด้านหลังผมจึงหันไปมองก่อนตัวจะชาวาบขึ้นทันทีเมื่อเห็นเป็นคนที่ผมไม่ควรจะมาเจอในตอนนี้ ดอน… ร่างสูงในชุดลำลองแล้วดูหล่อมากเลยอะ ใจผมสั่นจนแทบจะหลุดออกจากอกข้างซ้าย

“มึงได้ตั๋วยัง?” หันไปมองอีกคน เลย์มันเดินเข้ามาถามก่อนจะหันไปหาคนตัวสูงที่อยู่ตรงหน้าผม

“จะดูหนังเรื่องนี้เหมือนกันเลย งั้นฝากกดตั๋วเป็นแบบสามที่นั่งเลยได้ไหมครับ?”

“เอ่อ…”

“ได้ ๆ ดูด้วยกันเยอะ ๆ ยิ่งสนุก” ผมถึงกับรีบหันไปมองไอ้เลย์มันทันที จะอะไรก็ช่าง… แต่ผู้ชายมันก็เป็นแบบนี้กันอะ ไปเจอกันที่ไหนจะทำอะไรกันก็ชวนกันง่าย ๆ เออเข้าใจว่าผมก็ผู้ชาย แต่ผมก็แอบชอบผู้ชายไหมวะ แล้วอีกอย่างคนที่แอบชอบมาขอดูหนังด้วยแบบนี้น่ะเหรอ บังเอิญไปไหม? คำทำนายในเน็ตมันจะเป็นจริงได้ยังไง!

ตัดภาพมาหลังกดตั๋วเสร็จ~

ผมเอาแต่นั่งก้มหน้าอยู่เงียบ ๆ ตัดภาพไปที่ไอ้เลย์ มันคุยกับดอนเหมือนสนิทกันแล้วอะ ได้ยินมันพูดกับดอนเรื่องกีฬา สงสัยเลย์มันคงรู้จักแน่ ๆ แต่คงไม่ได้สนิทอะไร เอาจริง ๆ ผู้ชายมันรู้จักกันเกือบทั้งสายชั้นเลยมั้งเนี่ย ยิ่งประเภทเล่นกีฬาด้วยกันยิ่งสนิทกันง่าย

“ดัซมึงเป็นอะไรรึเปล่า?” ได้ยินผมจึงเงยหน้าขึ้นไปมอง ดอนก็มองมาที่ผม

“ปะ เปล่า คือจะซื้อป๊อปคอร์นไหม?”

“เดี๋ยวผมเลี้ยงเอาไหม?” เป็นดอนที่เอ่ยขึ้น

“เฮ้ยหารกันก็ได้…” เลย์มันบอกก่อนจะลุกขึ้นไปซื้อโดยไม่หันมาหาผมก่อนเลย มึง… คือกูถามเพราะไม่อยากให้โฟกัสเรื่องที่ตัวเองกำลังนั่งเงียบ แล้วยังปล่อยให้ผมอยู่กับคนคนนี้อีก

“ตัวเล็กไม่โอเคที่ผมขอดูหนังด้วยเหรอครับ?”

“มะ ไม่ใช่นะ…” รีบหันไปปฏิเสธเหมือนกับตกใจ ก่อนจะก้มหน้าลงอีกครั้ง

งื้ออออ… ช่วยผมด้วย ช่วยด้วย…

“คือ เอ่อ… ดอนมาคนเดียวเหรอ?”

“จริง ๆ มาซื้อของกับเพื่อน ซื้อเสร็จว่าจะกลับแต่อยากดูหนังเลยให้เพื่อนกลับก่อนน่ะครับ” ใบหน้าคมยิ้มให้จนผมยิ่งอยากจะมองนาน ๆ แต่ก็ต้องรีบทำเป็นตอบรับพลางหันหน้าหนีเหมือนเคย ดอนพูดเพราะมากเลยอะ ร่างสูงเหมือนโตมาในครอบครัวที่สั่งสอนมาดีพอสมควร ถึงภายนอกจะเหมือนเด็กวัยรุ่นทั่วไปก็ตาม… หลังจากนั้นเราสองคนก็ไม่มีใครพูดอะไรกันต่อ ต่างคนต่างเงียบ ผมหันไปมองไอ้คนที่มันลุกไปซื้อป๊อปคอร์นก็เห็นเลย์มันยังต่อแถวอยู่ ใจผมยิ่งอยู่ไม่สุขอยู่ด้วย มันแปลก… แปลกที่ผมเจอดอนบ่อยเกินไป กะว่าจะดูทำนายดวงเล่น ๆ แต่ทำไมมันเหมือนจะแม่นขนาดนี้ แอบชอบมาตั้งนานเพิ่งจะมาเจอกันบ่อย ๆ ก็ช่วงนี้

“เอ่อคือ… ดอนรู้จักเลย์ด้วยเหรอ?”

“รู้จักแต่ไม่ได้สนิทมาก เคยเล่นบาสด้วยกันครับ”

“อะ อื้ม…”

“แล้ว… ตัวเล็กกับเลย์เป็นอะไรกันเหรอ?”

กึก…

คำถามจากดอนทำให้ผมชะงักเล็กน้อย อย่าบอกนะว่าดอนคิดว่าผมกับเลย์เป็น…

“สนิทกันมาก ๆ แสดงว่าคงเป็นเพื่อนสนิทใช่ไหม?”

อ้าว…

“ชะ ใช่ ๆ” ผมยิ้มตอบก่อนดอนจะลุกขึ้นจนผมขมวดคิ้ว ร่างสูงเดินตรงไปหาไอ้เพื่อนของผมแล้วช่วยถือของจนผมต้องรีบลุกขึ้นไปตาม

อือหือ…

‘นิสัยดีอะ…’ ผมอยากยิ้มนะ แต่ก็ทำได้แค่รับส่วนของตัวเองมาถือแล้วพากันเดินเข้าไปในโรงเพราะถึงเวลาหนังเข้าพอดี แน่นอนว่าผมต้องนั่งอยู่ขอบแล้วให้เลย์มันนั่งตรงกลาง อย่างน้อยมันก็ทำให้ผมไม่เกร็งเวลานั่งดูหนัง คิดซะว่าเป็นช่วงเวลาที่หาได้ยากก็แล้วกัน…

‘เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าตัวตนของดอนจริง ๆ เจ้าตัวนิสัยยังไง…’ แต่ใครจะไปรู้ว่ามันยิ่งทำให้คนอย่างผมเริ่มชอบผู้ชายคนนี้มากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว…


Contact Me
twitter @heartfilia_emma
Page ไรท์เอ็ม
แท็ก #เราแอบชอบนาย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 508 ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #236 IamHazelSky (@IamHazelnut) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 17:41
    น้องงงง นั่งนับไม้จิ้มฟันก็ได้เหรอ5555
    #236
    0
  2. #220 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 20:46
    พรหมลิขิตจรืงๆ
    #220
    0
  3. #204 Black-color (@Black-color) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 21:12
    ความอยากดูดวงของน้อง เอ็นดู
    #204
    0
  4. #158 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 17:27
    เอ็นดูน้องนั้งนับไม่จิ้มฟัน555555
    #158
    0
  5. #134 TAT47 (@TAT47) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 23:59

    น้องเลย์ลูก หนูชอบใครครับ
    #134
    0
  6. #73 pirch (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 22:57

    ตัวเล็กกกก น่ารักๆๆฟๆฟ

    #73
    0
  7. วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 08:39
    ชอบที่ดอนเรียกดัซว่าตัวเล็กจัง เขินแทนอ่ะ ฮือออ
    #53
    0
  8. #17 ThSweet (@ThSweet) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:02
    หนังเรื่องนี้สนุกมาก! //จินตนาการน้องใส่กางเกงขาสั้นแล้ว~ตายแป๊บ
    #17
    0
  9. #14 pphang (@wanniphatoey) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 00:20

    ชอบแบบบ
    #14
    0
  10. #2 SazoriKrysia (@SazoriKrysia) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 05:34

    มาต่อเร็วๆนะคะ
    #2
    0