(จบ) เราแอบชอบนาย (สนพ.Peachypie)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 31,449 Views

  • 294 Comments

  • 2,325 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    14,815

    Overall
    31,449

ตอนที่ 4 : E3 “วอลเลย์ปาท่องโก๋”

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5965
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 564 ครั้ง
    2 พ.ค. 62

T
B
สองวันถัดไป~

“ดัซ! กูบอกให้เสิร์ฟแรง ๆ เสิร์ฟแบบนั้นแล้วมันจะข้ามตาข่ายไหมวะ!?”

“อะไรนะ!?”

“กู! บอก! ให้! เสิร์ฟ! แรง ๆ!”

“…” ทำไมเสียงในสนามมันดังขนาดนี้วะ แล้วผมจะได้ยินไอ้คนที่มันตะโกนอยู่อีกฝั่งไหม เลยได้แต่ทำหน้างง ๆ ในมือผมตอนนี้มีลูกสีเหลือง ๆ กับสีน้ำเงินพาดผ่านเป็นเส้น ๆ ใช่แล้วครับ! นี่คือลูกวอลเลย์บอล ในสนามที่ว่าคือสนามวอลเลย์บอล จะเรียกว่าสนามวอลเลย์บอลไปซะทีเดียวก็ไม่ได้เพราะมันก็ใช้เรียนตะกร้อ ซึ่งตำแหน่งมันจะอยู่ในโดมกว้าง ข้าง ๆ จะเป็นสนามฟุตซอลซึ่งมีอีกห้องเรียนอยู่ โดมจะมีอีกหลังหนึ่งด้วย แล้วจะมีสนามทุกอย่างเหมือนกัน พวกผมเรียนวอลเลย์บอลอยู่ครับ ครูให้ฝึกเสิร์ฟลูกอยู่

“ก็กูไม่ได้ยินอะ ทำไมมึงต้องทำหน้าเหมือนอยากฆ่ากูด้วยวะ…” ไอ้เพื่อนตัวสูงของผมในชุดผละของโรงเรียนเดินมายืนเท้าสะเอวมองหน้าเหมือนหาเรื่อง

“กูบอกว่าให้เสิร์ฟแรง ๆ ถ้ามึงยังเสิร์ฟด้วยแรงเท่าขี้แมวอยู่แบบนี้มันจะข้ามตาข่ายไหมวะ”

“มันก็ข้ามแล้วไง… ลูกหนึ่ง” ผมย่นจมูกเถียง ข้ามแล้วลูกหนึ่งคือชนส่วนบนของตาข่ายแล้วกลิ้งลงไปอีกฝั่ง ส่วนอีกสิบกว่ารอบที่เสิร์ฟคือไม่ข้าม

“เฮ้อออ… อาทิตย์หน้าสอบเสิร์ฟลูกนะดัซ กูไม่ได้อะไรเลยเพราะมันไม่ใช่สอบคู่ แต่จะไม่ใส่ใจมึงก็ไม่ได้ เอามาจะเสิร์ฟให้ดู…” มันแย่งลูกวอลเลย์ในมือผมไปก่อนจะเดินไปตรงเส้นขอบสนาม ตั้งท่ามองตรงแล้วโยนลูกวอลเลย์ขึ้นไม่สูงมากแล้วตบเหมือนใช้แรงไม่เยอะแต่มันดันลอยข้ามตาข่ายไปอีกฝั่งจนผมยิ่งรู้สึกเจ็บที่อกข้างซ้าย

มันเจ็บตรงนี้!

“เห็นไหม…”

“…”

“เป็นผู้ชายแรงก็ต้องเยอะไหมวะ มึงเห็นพวกชมพู่กับออกัสไหม มันเป็นแบบนั้นยังเสิร์ฟแรงกว่ามึงเลย แล้วไหนจะพวกผู้หญิงอีก…” มันบอกจนผมหันไปมอง ชมพู่กับออกัสคือเพื่อนผู้ชายที่ออกสาวเต็มตัวแล้วครับ ก็พวกมันชอบเล่นวอลเลย์ไหมวะ ตัวก็ดูจะแข็งแรงกว่าผมด้วย

“กูอาจจะไม่ผ่านก็ได้ว่ะอาทิตย์หน้า ต้องได้เกรดพละน้อยเหมือนเดิมแน่ ๆ”

“…”

“กูท้อกับวิชาพละ ทุกกีฬาเลยอะเลย์”

“เฮ้อออ… ยืนอยู่ตรงนี้เดี๋ยวกูไปเสิร์ฟกลับมาให้ ไม่ซ้อมก็ทำไม่ได้ อย่าดูถูกฝีมือตัวเองดิวะ…” มันเดินมาผลักหัวผมเบา ๆ ก่อนจะกลับไปยืนอยู่ฝั่งเดิม เลย์มันวิ่งไปเก็บลูกวอลเลย์ใต้อัฒจันทร์มาตั้งท่าเตรียมเสิร์ฟแต่ครั้งนี้กลับโยนแล้วกระโดดตบอย่างแรงจนลอยข้ามหัวผมออกไปนอกสนาม

“ทำไมต้องใช้แรงเยอะขนาดนั้นด้วยวะ…” ผมบ่นพลางหันหลังวิ่งไปเก็บอย่างรวดเร็วไม่งั้นต้องกลิ้งไปไกลแน่ ๆ ยิ่งฝั่งที่ผมยืนเป็นฝั่งทางเข้า ลูกวอลเลย์มันกลิ้งออกไปจากโดมข้ามถนนและทางเดินจนไปชนเท้าของใครคนหนึ่งที่นั่งบนเก้าอี้หินอ่อนใต้ต้นไม้อยู่ มอง ๆ ดูถึงได้รู้ว่าเป็นกลุ่มพวกผู้ชายที่มันกำลังนั่งทำงาน

กึก…

‘เชี่ย…’ ทำไมต้องนั่งอยู่ตรงนี้ด้วย

“เสิร์ฟแรงจังวะครับ” เพื่อนในกลุ่มของคนที่ผมไม่อยากมองคนหนึ่งพูดขึ้นพร้อมกับหยิบลูกวอลเลย์ขึ้นมาถือ ดูหน้ามันแล้วต้องให้ผมเข้าไปเอาเองแน่ ๆ

“อะ เอ่อเราขอโทษ…”

“เข้ามาเอาดิ…” คนที่ถือลูกวอลเลย์บอกด้วยใบหน้ากวน ๆ แต่ตาผมกลับหันไปมองยังอีกคนที่มองมาด้วยสายตานิ่ง ๆ ส่วนเพื่อนคนอื่น ๆ อีกสามคนกลับเอาแต่นั่งปั่นงาน ผมว่าต้องลอกเพื่อนอยู่แน่ ๆ ใจเย็น ๆ ดัซ เขาก็เป็นแค่เพื่อนร่วมสายชั้นไม่ใช่รึไง เพื่อนร่วมสายชั้นที่เราแอบชอบ ไหนจะเรื่องในห้องน้ำเมื่อสองวันก่อนอีก…

หมับ…

“…” อยู่ดี ๆ เจ้าของร่างสูงที่ทำให้ผมใจสั่นกลับลุกขึ้นมาคว้าลูกวอลเลย์บอลที่ไอ้คนคนนั้นมันนั่งถือไว้แล้วเดินตรงมาที่ผมจนผมแทบอยากจะวิ่งหนี

ตึกตัก…

‘ตายแน่ ๆ ดัซ ตายแน่ ๆ ทำไมถึงดูดีขนาดนี้…’ หน้าผมร้อนผ่าวจนแทบจะตัวลอย อยากหายไปจากตรงนี้ หายไปเลยจะดีมาก ๆ

“ตัวก็เล็ก ไม่น่าจะมีแรงเสิร์ฟขนาดนี้เลยนะครับ…”

กึก…

โอเคกูตายไปอย่างสงบ… เขาพูดอะไรเมื่อกี้ไม่รับรู้แล้ว หัวใจสั่นจนต้องก้มหน้าลงนิด ๆ สบตาไม่ได้เลยจริง ๆ อาการทำไมถึงออกขนาดนี้วะดัซ พอเขายืนตรงหน้ายิ่งเหมือนตัวหดลงไปอีก น่าจะสูงกว่าเลย์มันเลยด้วยซ้ำ ทำไมตัวสูงจังอะ ดอนไม่ได้เก่งแค่ฟุตบอล แต่เจ้าตัวเก่งทุกด้านเลยต่างหาก ผมเก็บรายละเอียดมานานมากแล้วครับ เล่นบาสรึเปล่านะถึงสูง…

“คะ คือเพื่อนเราเสิร์ฟ”

“…” ดอนยังคงมองผมด้วยสายตานิ่ง ๆ เจ้าของร่างสูงในชุดนักเรียนธรรมดาแต่กลับเหมือนไม่ธรรมดา พอแอบชอบใครเขาคนนั้นก็เหมือนจะเปลี่ยนไปจากสายตาของเราเลยจริง ๆ ผมพยายามไม่ประหม่าสุด ๆ แล้ว พยายามแล้วจริง ๆ

“ครูเรียกรวมแล้วดัซ มึงทำอะไรอยู่วะ?”

“…” เสียงเลย์มันดึงขึ้นผมจึงหันไปมอง เลย์มันก็เดินมายืนอยู่ข้าง ๆ จะว่าไปเลย์มันหุ่นคล้าย ๆ ดอนเลยนะครับ หน้ามันก็ดีในระดับหนึ่ง อาจสูงน้อยกว่านิดหน่อย ผมไม่เคยถามมันเลยว่ารู้จักกับคนคนนี้ไหมเพราะกลัวมันจะสงสัย

“ขอลูกวอลเลย์คืนด้วย ครูเรียกรวมละ…”

“…” คนตัวสูงไม่ตอบนอกเสียจากจะยื่นลูกวอลเลย์ไปให้อีกคน

“รีบ ๆ ดิ” ผมมองคนตรงหน้าที่ยังคงมองผมด้วยสายตานิ่ง ๆ ก่อนจะรีบหมุนตัววิ่งตามไอ้เลย์มันเข้าไปในโดม ต่อไปคงต้องสลับข้างเสิร์ฟกับไอ้เลย์มันแล้วแหละ





เวลา 17:20 น.

“เลย์… พอก่อนได้ไหม” ผมเดินไปเกาะเสาโดมแล้วหายใจหอบ เหงื่อท่วมตัวจนเหม็นไปหมดแล้ว ผมพับแขนเสื้อขึ้นเล็กน้อยเพราะรู้สึกร้อน วันนี้เลย์มันถึงขั้นโทรไปขอป้า บอกว่ากลับช้าเพราะต้องซ้อมเสิร์ฟวอลเลย์บอลให้ผม ตั้งแต่เลิกเรียนสี่โมงจนตอนนี้จะห้าโมงครึ่งแล้ว คนเขาออกจากโรงเรียนจนจะหมดแล้วมั้ง เหลือแต่พวกเล่นฟุตซอลข้าง ๆ นี้ อื้ม… และคงจะมีพวกเล่นบอลที่สนามหญ้าหน้าตึกอำนวยการด้วยมั้ง แต่คงจะเริ่มทยอยกันกลับแล้วแหละ

“เห็นไหม กูบอกแค่ซ้อมก็ทำได้แล้ว”

“มันดีขึ้นใช่ไหม?” เลย์มันเดินเอาลูกวอลเลย์ไปเก็บแล้วสะพายกระเป๋าที่ไหล่ข้างหนึ่งพร้อมกับถือของผมมาให้

“ยังเก้ ๆ กัง ๆ แต่มันโอเคขึ้นเยอะมาก มึงต้องซ้อมบ่อย ๆ เข้าใจไหม?”

“อื้อ…” ผมตอบมันพลางยื่นมือไปรับกระเป๋ามาถือแล้วพับแขนเสื้อลง ไม่อยากสะพายตอนนี้เลยเพราะหลังมันเปียกเหงื่ออยู่

“ขอบใจมึงมาก ๆ นะเลย์ พรุ่งนี้เจอกัน”

“กูไปส่งไหม?”

“ไม่ ๆ มันคนละฝั่ง อีกอย่างบ้านกูแค่นี้” เดินไปไม่ไกลมาก เข้าหมู่บ้านจัดสรรก็บ้านผมแล้ว

“เออ ๆ กลับดี ๆ”

“อ่า ๆ” เลย์มันแยกกันกับผมไปฝั่งโรงจอดรถ ส่วนผมออกมาจากโรงเรียนตอนนี้บางคนยังมีนั่ง ๆ อยู่แถวข้างหน้า รถบนถนนวิ่งผ่านไปผ่านมาไม่ขาด

‘หิวจัง~’ ได้แต่บ่นในใจพลางเดินถือกระเป๋าที่ควรจะสะพายตรงไปยังร้านขายน้ำเต้าหู้ ป้าแกเปิดขายช่วงตอนเช้ากับหลังเลิกเรียน ผมชอบปาท่องโก๋ยัดไส้มาก ๆ บางทีถ้าหิวก็ซื้อ น่าจะเกือบหมดแล้วมั้งเนี่ย

“ป้าครับเอา- / เอาเหมือน-”

ขวับ!

กึก…

ทำไมต้องเป็นตอนนี้ ร่างสูงในสภาพเอาเสื้อนักเรียนออกนอกกางเกงหันมามองผมพร้อมขมวดคิ้ว ครั้นจะสั่งก็ดันสั่งพร้อมกัน แถมเจ้าตัวยังเดินมายืนอยู่ข้าง ๆ

งื้อออ… ดัซเอ๊ย…

“พะ… พรุ่งนี้เช้าผมจะมาซื้อนะครับ” ผมรีบบอกป้าที่ยืนทำหน้างงเสียงตะกุกตะกักแล้วรีบสาวเท้าเดินหนีทันที หายใจเข้าลึก ๆ ดัซ จำไว้ว่าเวลานี้ใครทุกคนก็ต้องหิวปาท่องโก๋…

“ตัวเล็ก!”

กึก…

“…” เสียงเรียกดังขึ้นจนต้องหยุดชะงัก

‘ห๊ะ? ตัวเล็ก?’ ค่อย ๆ หันกลับไปมองผมยิ่งอยากจะเป็นลม สิ่งที่อยู่ในอกข้างซ้ายสั่นเป็นจังหวะเพลงร็อกมัน ๆ ซะจนเหมือนจะหลุดออกจากอก

“ระ เราไม่กินปาท่องโก๋ เราไม่หิว คือเอ่อ… ระ เราจะไม่ซื้อแล้ว”

“…”

“งื้ออออ…” รีบหันหนีทันที เราพูดอะไรออกไป เราพูดอะไรออกไปเมื่อกี้

“กระเป๋า…”

“หือ?” ได้ยินจึงหันมามองคนตัวสูงก่อนใบหน้าจะยิ่งร้อนผ่าวขึ้นมาอีกเมื่อเห็นของในมือหนา เมื่อกี้ผมวางกระเป๋าไว้บนพื้นแล้วยืนเลือกว่าจะสั่งอะไร

“ขะ ขอบคุณนะ” รีบคว้าเอากระเป๋าจากคนตรงหน้าเข้ามากอดแล้ววิ่งหนีทันที

ดัซ!!!!!!!!



Contact Me
twitter @heartfilia_emma
Page ไรท์เอ็ม
แท็ก #เราแอบชอบนาย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 564 ครั้ง

21 ความคิดเห็น

  1. #280 Ruruka Buta (@mheeboo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 19:21
    นว้องงงงงงงง
    #280
    0
  2. #275 นุ้งโด (@dayo1201) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 11:37
    โอ้ยลูกกก5555
    #275
    0
  3. #271 Patcharapa_1235 (@Patcharapa_1235) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 14:47
    น้องงงงงงงงงงง คือเปนเราเราก็คงทำไรไมถุกแบบนี้อะ
    #271
    0
  4. #267 ยยต. (@hhqxlup) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 18:11
    น้องงงง เป็นกระต่ายตื่นตูมสุดๆเลยเอ็นดูมาก
    #267
    0
  5. #262 Aque4.0 (@nam23544) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 18:22
    น้องงงงงง
    #262
    0
  6. #259 Nongchow^^ (@0944256824) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 18:29
    เวลาดัซเขิน โคตรน่ารัก แงงง
    #259
    0
  7. #233 IamHazelSky (@IamHazelnut) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 17:13
    ตัวเร้กกกกก ฮือออ เขินแทน จะมีฉากแบบน้องเขินจนช็อคมั้ยอ่ะ อยากเห็น5555
    #233
    0
  8. #218 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 20:31
    ชัดเลยจร๊า เรียกตัวเล็ก
    #218
    0
  9. #195 primtnp23 (@primtnp23) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 14:37
    น้องง เอ็นดู555
    #195
    0
  10. #164 bmmf27 (@ptbsbmmf27) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 18:11
    งืออออ ตัวเล็กกกกก
    #164
    0
  11. #155 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 17:01
    ไอ่ตัวเล็กกกกก เอ็งออกอาการเยอะไปแล้วนะ55555555
    #155
    1
  12. #120 ยิปโซเองจ้าาา (@kougyoku) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 12:37
    ดาเมจเเรงมาก ตัวเล็ก อ๊ากกกกกกกกกก
    #120
    0
  13. #116 Kanitta2003 (@Kanitta2003) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 21:57
    ตัวเล็ก ตัวเล็ก ตัวเล็กๆๆๆๆ อ๊ากกกกกกกก ฮือออ แม่ขาาาาาาา
    #116
    0
  14. #110 PunJoonma (@punpunsu) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 23:12
    หูย~~ ตัวเล็กกกกกกกกกก ด๊อนนนนนนนนน
    #110
    0
  15. #102 MINERVA09 (@morakot3014) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 15:06
    โอ๊ยย อย่าทำน้องดัซเขินบ่อยเส้!!
    #102
    0
  16. #91 dwyouveme (@-worthwhile-) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 00:02
    เคยเป็นแบบดัซด้วย เข้าใจเลย สบตาไม่ได้เพราะเขินมาก หน้าแดงตลอด ได้แต่มองแล้วก้มหน้ายิ้มเขิน ปรากฏพี่เขาเห็นทุกอย่าง น้องคนนี้ที่เจอพี่แล้วชอบหลบหน้าแก้มแดง 55555555
    #91
    0
  17. #84 hh_9094 (@9094_hh) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 15:56

    ดัซเมื่อไหร่จะได้คบ แค่คุยยังไม่กล้าเลย555
    #84
    0
  18. #70 pirch (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 22:40

    ตัวเล็กกกกกกกกก น่ารักๆๆๆๆๆ

    #70
    0
  19. วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 11:47
    น้องเอ้ยยย เอ็นดูจังลูก
    #58
    0
  20. วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 21:35
    โอ้ยน้องงงงง เอ็นดูอ่าาาาาาา
    #52
    0
  21. #11 pphang (@wanniphatoey) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 23:57

    เขิลง่าาาา
    #11
    0