[จบ] My Love [ความรักคือครู]

ตอนที่ 5 : Chapter 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 51
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 ก.ค. 63

Rrrr Rrrrr calling rinda

"โหล มีไรวะ! " ยังไม่ทันได้ออกจากที่นี่รินดาก็โทรมาก่อน

"อีคลื่น มึงปล่อยน้ากูกลับคนเดียวไม่ได้นะ"

"ไรมึง น้ามึงมาเองได้ก็ต้องกลับเองได้ดิ"

"น้ากูไม่ได้เอารถมา"

"ตอนมามาไงก็กลับยังงั้นดิวะ"

"เขามากับครูป่านไงอีควาย มึงไปส่งน้ากูเดี๋ยวนี้"

"แท็กซี่ก็กลับได้ปะ"

"คลื่นน้ำ กู บอก ให้ ไป ส่ง น้า กู ก่อน ไม่งั้นมึงเจอกูแน่"

"เออๆๆ!! กูไปส่งให้ก็ได้วะ" ฉันหัวเสียอย่างมากตอนฉันต้องการฉันไม่สนใจหรอกว่าใครอะ

 

 

"พี่จี้น้ำกลับก่อนนะไว้วันหลังแล้วกัน"

"ได้ไงคะ น้ำจะทิ้งพี่ไว้จริงหรอ"

"คราวหน้าแล้วกันค่ะน้ำไม่ว่างจริงๆ "

เดินออกมาก็ไม่เห็นเธอแล้วไม่ใช่ว่ากลับไปแล้วหรอวะ เป็นงานกูเดินหาอีกแม่งเอ้ย

- T.Perada -

:ครูคะ ครูอยู่ไหน

:ครูสีฝุ่นคะ

:ครูคะ

ไม่มีวี่เเววว่าเธอจะตอบกลับมาเลยสักนิดฉันส่งรัวข้อความไปพร้อมกับเดินตามหาเธอ

"ครูสีฝุ่น" นั่นไงเจอเธอแล้ว

"คะมีไรรึป่าว" เป็ฯ จังหวะที่เธอกำลังจะเดินก้าวขึ้นรถแท็กซี่พอดี นึกไม่ออกเลยถ้ามาไม่ทันจะโดนยัยรินทำอะไรบ้าง

"เดี๋ยวน้ำไปส่งเองค่ะ"

"เธอคุยธุระเสร็จแล้วหรอ"

"ค่ะ ไปกันค่ะน้ำไปส่ง" ฉันถือวิสาสะจับมือเธอเดินตามมาที่รถ

 

 

"ครูพักอยู่ที่ไหนคะ"

"คอนโด BFX ค่ะรู้จักรึป่าว"

"รู้ค่ะ" หลังจากนั้นก็มีแต่ความเงียบปกคลุมรถ

"ครูคะ ถึงแล้วค่ะ" เธอพล่อยหลับไปสักพักแล้ว

"อะอื้ม"

"ถึงแล้วค่ะ"

"ค่ะ ขอบคุณนะคะ"

"ไม่เป็นไรคะ"

"ถึงบ้านแล้วรบกวนบอกครูด้วยนะ" เธอพูดบอกก่อนเปิดประตูลงไป

"เอ่อ...ครูสีฝุ่นคะ!! " ฉันลดกระจกลงตะโกนเรียกเธอ

"คะ มีไรรึป่าว" เธอหันกลับมาพร้อมเดินเข้ามาหาฉัน

"อะเอ่อ..." พูดไปสิไอ่ปากบ้ามัวอ้ำอึ้งอยู่ได้

"ว่าไงคะมีไร"

"ฝันดีค่ะ ถึงแล้วหนูจะทักมาบอกนะคะ" จากที่เป็นคนไม่สนใครไหงตอนนี้ฉันอ่อนกับเธอล่ะ

"ค่ะ ขับรถดีๆ นะ"

 

 

- T.Perada -

:หนูถึงบ้านแล้วนะคะ

:ค่ะ ครูนอนก่อนนะง่วงแล้ว

:ฝันดีอีกครั้งนะคะ

:ฝันดีเช่นกันค่ะ

 

 

 

 

ฉันนอนคิดทบทวนตัวเองว่าสรุปแล้วฉันรู้สึกยังไงกับเธอกันแน่ชอบที่ความสวยของเธอหรือชอบเธอกันนะปกติฉันไม่เคยยอมยัยรินแต่พอเป็นเรื่องนี้ฉันกลับยอมมันเฉยไม่ได้

กลัวมันนะแต่กลัวว่าเธอจะกลับแท็กซี่คนเดียวถึงเธอจะไม่ได้แต่งตัวโป๊ไรมากแต่เธอนั้นสวยมากถ้าเธอเป็นไรฉันคงไม่ให้อถัยตัวเอง เอ๊ะฉันเป็นชอบเธอจริงๆ หรอบ้าน่ะก็แค่เป็นห่วงครูที่ปรึกษาเพราะที่ปรึกษา สวย เห้อปวดหัวแล้วเว้ยไม่คิดแม่งแล้ว                    ปล่อยให้มันเป็นเรื่องในอนาคตแล้วกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้เป็นวันเสาร์ฉันกำลังย้ายของมาที่คอนโดเพื่อนที่ปลายวันกับต้นหนาวที่ว่าอยู่ห้องข้างๆตอนนีพี่ฉันบอกว่าเธอไม่อยู่ติดงานประชุมใหญ่ไม่ต้องบอกตอนนี้ฉันก้รู้เเล้วว่าเธอคือใคร 'ครูพรีดาไงล่ะ' เดี๋ยวเธอมาแล้วจะชวนไปทานข้าวพร้อมกันโดยมีพ่อ แม่ พี่ปลายฝน พี่ต้นหนาว และ ฉัน หลังจากวันนั้นที่ไปส่งเธอที่คอนโด

ผ่านมาเกือบหนึ่งเดือนเห็นจะได้เราไม่ค่อยได้คุยกันมากเท่าไหร่มันเป็นเพราะฉันถอยห่างออกมามันไม่ดีแน่ถ้าฉันจะรู้สึกแบบนั้นกับเธอ เธอเป็นคนดูอ่อนโยน สวย ทัศนคติดีมาก แน่นอนไม่ดีต่อตัวเธอถ้าฉันชอบเธอขึ้นมา ฉันรู้ตัวฉันดีว่าไม่ใช่คนดีเพอร์เฟคอะไรเลยสักนิดและคงไม่ดีนักถ้าเธอรู้ตัวตนของฉัน

สุดท้ายคนที่เสียใจคือฉันใครจะชอบคนเจ้าชู้มองเรื่องเซ็กส์เป็นแค่อารมณ์ความรู้สึกต้องการไม่ใช่รัก แต่ดูเหมือนโชคชะตาไม่เข้าข้างครอบครัวฉันฝากให้เธอคอยช่วยดูแลฉันเวลาไปธุระที่ไม่ใช่เรื่องส่วนตัวก็คอยช่วยเหลือไปเป็นเพื่อนกันแน่นอนว่าพ่อก็ส่งคนให้คอยดูแลฉันอยู่แต่ไม่ถึงกับติดตามทุกการดำเนินชีวิต  

 

 

"จริงๆ หนูดูแลตัวเองได้นะคะแค่การ์ดคุณพ่อก็พอแล้วไม่เห็นต้องไปลำบากคนอื่นเลยค่ะ" ฉันเอ่ยปากพูดตอนกำลังทานอาหารอยู่ที่ร้านอาหารชื่อดังกลางเมืองซึ่งแน่นอนว่าตอนนี้ทุกคนอยู่พร้อมหน้ารวมถึง ครูพรีดาด้วย

"ไม่เห็นลำบากเลย ดีซะอีกน้ำจะได้มีเพื่อนไงคะ" พี่ปลายฝนพูดกลับมาและดูเหมือนครที่ถูกกล่าวจะทำตัวไม่ถูกที่ฉันพูดออกไปแบบนั้น

"น้ำ ชวนเพื่อนมานอนนี่ก็ได้นี่"

"เจ้าตัวเขายังไม่ได้บอกสักนิดเลยว่าลำบาก ใช่มั้ยสีฝุ่น"

"อื้ม ไม่ได้ลำบาก" 

"อีกอย่างพ่อจะจ้างให้สีฝุ่นเขาสอนพิเศษให้เราด้วยนะน้ำ"

"แต่น้ำก็ไม่ได้เรียนแย่นี่คะ คุณแม่ พี่หนาว อย่าเงียบสิคะช่วยหนูหน่อย"

"เขาคงลำบากใจที่จะให้หนูเข้าไปมีตัวตนในชีวิตเขามั้งคะคุณพ่อ" มะ..ไม่ฉันไม่ได้ลำบากใจนะแต่มันแบบฉันจะห้ามใจตัวเองยังไงไม่ให้ชอบเธอกันได้เล่า

"หนูฝุ่นจ๊ะไม่ต้องกังวลหรอกเขาไม่ได้ลำบากใจ เดี๋ยวแม่จัดการเขาเองรายนี้หัวรั้นหน่อยน่ะ"

"หนูไม่ได้รั้นสักหน่อยอ่าาาา" ฉันพูดพร้อมทำหน้างอๆ

"พ่อกับแม่ไปก่อนนะ ทุกคน" หลังจากทานอาหารเสร็จคุณหญิงคุณชายทั้งสองก็ขอตัวแยกกลับไป

"พี่กับปลายก็ไปก่อนนะน้ำ ไว้เจอกันนะฝุ่น" ทิ้งกันไว้แบบนี้แปลว่าฉันต้องกลับห้องกับเธอหรออุส่าหนีมาได้เกือบเดือนฉันจะกลายเป็นคนใจแตกไม่น้าาาา

 

"คลืนน้ำ" ครูพีรดาเธอเป็นคนเริ่มสนทนาหลังจากมองหน้ากันอยู่นาน

"ข่ะ...คะ ว่าไงคะ"

"จะกลับเลยรึป่าว"

"ค่ะ กลับเลยค่ะ" เธฮเพียงพยักหน้าตอบพร้อมเดินนำออกไป

"อึดอัดมากเลยหรอ"

"คะ?"

"อยู่กับครูมันอึดอัดมากเลยหรอ"

"ป่าวค่ะป่าว หนูไม่ได้อึดอัด"

"หรอ" สายตาเธอยังคงจดจ้องอยู่ที่ปลายถนน

"ค่ะ หนูไม่ได้อึดอัดจริงๆนะ"

"แล้วที่เธอกำลังทำอยู่ไม่ได้เรียกว่าตีตัวออกห่างหรอกหรอ"

"ทำแบบไหนคะ หนูไม่เห็นรู้แล้วเราก็ไม่ได้สนิทกันไม่ใช่หรอคะ" ฉันหันไปมองหน้าเธอนิดๆก่อนจะหันมองออกไปด้านนอกเนื่องจากเธอหันกลับมามองฉัน

"เวลามอบหมายงานให้ เรียกมาพบ ก็ให้คนอื่นมาแทนตลอดเธอเป็นอะไร"

"หนูก็ปกตินะคะ หนูแค่ไม่ว่างเลยให้เพื่อนไปแทนไงคะ" เก่งนะจับผิดฉันได้อะแล้วเธอจะมาสนใจทำไม

"งั้นหรอ สงสัยครูคงคิดมากไปเอง"

ไม่มีการพูดคุยสนทนาอีกเลยต่อจากนั้นจนมาถึงหน้าห้องหน้าก็ไม่มีท่าทีจะพูดอะไรกับฉันสักนิด

"ครูคะ"

"หื้มมม" เธอหันมาขณะที่กำลังสแกนคีย์การ์ดจะเข้าห้องของตนเอง

"เอ่อ....ฝันดีนะคะ"

"อื้มม เหมือนกันนะ" เพียงแค่นั้นเธอก็เปิดประตูเข้าห้องไป 

 

 

 

 

 

 

 

 

ติ๊ง!

   - ririn_darin -

"ได้ข่าวว่าย้ายเข้าคอนโดแล้วหรอวะอีคลื่น" 

"อือ พึ่งเข้าวันนี้เลย"

"คอนโดเดียวกับน้ากูเลยนิเจอกันยัง"

"เจอแล้ว"

"เป็นไงบ้าง กูรู้นะว่าชอบน้ากูอะ"

"เขาเป็นเพื่อนพี่ปลายพี่หนาวด้วย"

"งี้พี่มึงเขาก็ต้องฝากน้ากูดูแลด้วยอะดิ"

"อืมดิ"

"ไม่ดีใจอ่อวะ ดูไม่ฝลดใฝล้เลอะ"

"ฝลดใฝล้แม่มึงอะ"

"ก็ไม่อยากให้เพี๊ยนเค่ตไง"

"เค่ตพ่อมึงอะเครียดอีห่า"

"กูรู้นะมึงขำ"

"เป็นหมาแน่เลยรู้ดีจัง"

"อีคลื่นมึงว่ากูอ่อ"

"แชทมึงอะว่าอีฟ่างมั้งถามโง่ๆ"

"เชอะไม่คุยกับมึงละ"

"คิดว่ากูอยากคุยกับมึงอ่อ"

"อีคลื่นเดี๋ยวเจอกู พรุ่งนี้จะไปหา"

"ยังไม่ได้จุดธูปเรียกเลยจะมาแล้วหรอ"

"วัดไหนดีวะ"

"อะไรจะให้กูจะจุดธูปวัดไนอะหรอ?"

"หมายถึงศพมึงอะจะให้ไว้วัดไหนอีห่าจิก!"

"5555"

"ติดตลกอ่อ"

"ไม่ได้ติดตลกแต่หน้ามึงอะตลก"

"พอๆ แล้วมึงอยู่ห้องไร"

"784"

"ห้องข้างน้ากูเลยอ่อ"

"อืม"

"เหย๊ดด ไม่ธรรมดา อะฮ๊า ไม่ธรรมดา"

"อะฮ๊าที่หน้ามึงอะ"

"รู้นะมึงขำอยู่"

"ขำดิเป็นมึง มึงไม่ขำอ่อเพื่อนรักที่กัดกันทุกวัน"

"มึงจะไม่จีบน้ากูจริงๆใช่ปะ"

"มึงก็รู้ว่ากูเป็นคนยังไง น้ามึงเป็นยังไงเขาไม่ชอบคนแบบกูหรอก"

"น้ากูก็ไม่ได้อ่อนโยนอย่างที่เห็นนะเว้ย"

"หรอ ถึงยังไงเขาก็ไม่ได้ชอบกู"

"มึงลองจีบยัง มึงไม่ได้เจอคนที่ชอบง่ายๆปะ ร้อยปีเจอที"

"ร้อยปีที่หน้ามึงอะ เดี๋ยวโบกเลย"

"โบกหน้ากู?"

"หึ้ โบกเเท็กซี"

"โบ๊ะบ๊ะไปอีก"

"พอๆ กูจะไปอ่านนิยายละ"

"อีควายติดนิยาย"

"เรื่องกู สาระแน"

"เดี๋ยวพรุ่งนี้กูเข้าไป"

"กี่โมง"

"สายๆแหละ"

"เออ ซื้อข้าวเข้ามาให้แดกด้วย"

"เออค่ะ"

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น