[Fanfic SingtoKrist] ผิดเพราะรัก

ตอนที่ 6 : ตอนที่5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,717
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 300 ครั้ง
    10 ก.ค. 61

       ปราชญาขับรถเข้ามาจอดภายในตัวบ้าน หลังจากที่ไปเยี่ยมคนป่วยที่โรงพยาบาล เขาก็ต้องกลับไปทำงานที่บริษัทต่อจนเวลาล่วงเลยมาเกือบสี่ทุ่ม เขาเดินหน้าเหนื่อยๆเข้ามาในบ้าน ผ่านห้องรับแขกที่มีพี่สาวนั่งรออยู่



“อ้าว พี่ยังไม่นอนเหรอ มานั่งทำอะไรตรงนี้ครับ”


“รอแกนั่นแหละสิง”


“รอผม?”


“ใช่ ไม่ต้องมาทำหน้างง ทำไมแกถึงให้เด็กสองคนนั้นขึ้นมานอนบนตึกใหญ่”



       สาวิตรีถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ร่างเพียวลุกขึ้นเดินตรงมาหาเขา



“ก็ไม่ทำไม คริสอยู่โรงพยาบาล จะปล่อยให้พวกแกอยู่ที่บ้านเล็กสองคนได้ยังไงครับ”


“ก็เห็นปกติตอนกลางวันอยู่กันได้ ก็ให้ป้าสาวไปนอนเฝ้าสิ”


“แต่ป้าสาวต้องไปอยู่เป็นเพื่อนคริสที่โรงพยาบาล”


“ทำไมต้องไปอยู่เป็นเพื่อน มันสำออยอยู่คนเดียวไม่ได้หรือไง”


“พี่สาครับ”



       เขาเรียกชื่อพี่สาวด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่าย ไม่อยากต่อความยาวสาวความยืด รู้ว่าพูดไปเท่าไหร่อีกคนก็คงไม่ยอมจบ 



“ผมขอตัวไปนอนก่อนนะพี่ วันนี้รู้สึกเหนื่อยๆ”


“ไม่ได้! แกต้องพูดกับพี่ให้รู้เรื่องนะสิง”



       ข้อมือแกร่งถูกพี่สาวยึดไว้ไม่ให้เขาเดินหนี แถมยังตะโกนเสียงดังจนกลัวว่าคนที่นอนไปแล้วจะตื่นขึ้นมา



“พี่ครับ เบาเสียงหน่อย แม่กับเด็กๆนอนไปแล้วนะ”


“ไม่รู้ละ พรุ่งนี้พี่ตื่นมาต้องไม่เจอมันสองคนในบ้าน”



       สาวิตรีเอ่ยเสียงเฉียบขาด อะไรที่เป็นความต้องการของเธอ มักจะไม่ถูกปฏิเสธโดยน้องชายต่างสายเลือดคนนี้



“พี่สาครับ มีเหตุผลหน่อยสิ ผมไม่เคยปฏิเสธคำร้องขอของพี่ แต่ครั้งนี้คงไม่ได้”



       เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง อะไรที่ยอมได้ เขายอมมาเสมอ แต่ในเมื่อครั้งนี้คนตรงหน้าไม่มีเหตุผลเลยสักนิด เขาคงต้องแข็งข้อขึ้นมาบ้าง



“ทำไมรักมันมากหรือไงไอ้ลูกนอกคอกนั่นนะ”


“พี่ครับ! นั่นลูกผม แล้วก็เป็นพี่ของหนูฝ้ายด้วย พี่ช่วยเรียกดีๆด้วย”


“ฮึ เดี๋ยวนี้เรียกลูกเต็มปากเต็มคำสินะ ลืมไปแล้วหรือไงว่าแม่มันทำอะไรไว้นะ”



       ใจของเขากระตุกไปนิดนึงหลังจากประโยคนี้ ลืมเหรอ...เขาไม่เคยลืม และไม่มีวันลืมได้ กับเรื่องราวที่ยังเป็นตราบาปติดอยู่ในใจเขาจนถึงวันนี้



“เงียบทำไมละ แกลืมยัยหนึ่งไปแล้วหรือไง ลืมไปแล้วเหรอว่า”


“หยุด!”



       เขาตวาดขึ้นมาเสียงดังด้วยน้ำเสียงโมโหทำเอาสาวิตรีชะงักถอยหลังไปสองก้าว 



“ผมขอตัว!”



       ไม่รอให้คนที่กำลังตกใจพูดอะไรขึ้นมาอีกเขารีบเดินออกมาจากตรงนั้น ก้าวเร็วๆขึ้นบันได้ ไม่หันไปสนใจเสียงร้องเรียกที่ดังอยู่ข้างหลังด้วยความไม่พอใจ เดินขึ้นมาถึงชั้นบนก่อนจะไปหยุดอยู่ที่ห้องนอนเล็กที่อยู่ติดกับห้องของเขา มือจับลูกบิดประตูแต่ก็หยุดไว้แค่นั้น ก่อนจะตัดสินใจเดินกลับห้องตัวเอง อารมณ์ตอนนี้ไม่ควรอย่างยิ่งที่จะเข้าไปเจอคนในห้องนอน 



       หลังจากให้สายน้ำช่วยทำให้อารมณ์ผ่อนคลายเย็นลง เขาก็เดินกลับไปที่ห้องนอนเล็ก เปิดประตูอย่างเบามือเพราะกลัวว่าคนที่อยู่ในห้องจะตื่น แสงไฟสลัวๆสีส้มเพียงพอที่จะทำให้เห็นลูกชายสองคนที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนเบาะกว้างที่นอนสำหรับเด็ก เขาจูบลงไปบนหน้าผากกลมของเด็กชายคนละที ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนข้างๆ



“ราตรีสวัสดิ์นะครับ หนูไอหนูซี”



       เสียงเรียกที่ดังเข้ามาในโสตประสาทเป็นเสียงปลุกสำหรับเช้าวันนี้แทนเสียงดนตรีจากโทรศัพท์ ปราชญาลืมตาตื่นขึ้นมาสิ่งแรกที่เห็นคือใบหน้ากลมของเด็กสองคนที่แทบจะเหมือนคนคนเดียวกัน ริมฝีปากสีชมพูส่งเสียงเรียกเขาไม่หยุด



“พ่อจ๋า”


“พ่อจ๋า ตื่นแล้ว”



       เขาส่งรอยยิ้มไปให้ลูกชาย ก่อนจะจับตัวเด็กน้อยทั้งสองคนมาไว้นอนอ้อมกอด พลิกตัวนอนทับอยู่ด้านบนแบบหลวมๆ พร้อมกับใช้ปากกดจูบลงไปบนพุงน้อยๆนั้น จนเด็กน้อยส่งเสียงหัวเราะคิกคักออกมา



“คิกๆ”


“สวัสดีตอนเช้านะครับลูก”


“พ่อจ๋า น้องซีหม่ำๆ”



       เขาหัวเราะออกมาเสียงเบากับการร้องขอของลูกชาย



“งั้นไปทานข้าวกันนะครับ”



       เขาลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตายังคงไม่ได้เปลี่ยนชุดนอน ทันทีที่เดินออกมาจากห้องน้ำ เหมือนเด็กน้อยเตรียมตัวอยู่แล้ว ทั้งคู่อ้าแขนออกแทบจะพร้อมกัน



“อุ้มๆ พ่อจ๋าอุ้ม”



       ทำไมถึงได้ขี้อ้อนขนาดนี้นะ ไม่แปลกใจเลยที่ใครๆที่เห็นก็ต่างพากันเอ็นดู ยกเว้นเสียแต่คนเป็นป้าเท่านั้น เขาอุ้มลูกชายไว้ในอ้อมแขนทั้งสองคน เดินลงบันไดตรงไปยังห้องทานข้าว จัดแจงให้เด็กน้อยนั่งลงประจำตำแหน่งของตัวเอง



“คุณสิงจะรับอาหารเช้าเลยมั้ยคะ”



       เสียงของเพ็ญที่มารับหน้าที่แทนป้าสาวถามขึ้น เขาส่ายหน้าปฏิเสธไป



       หลังจากดูให้ลูกชายทานอาหารเช้าเรียบร้อยแล้ว เล่นกันอยู่พักใหญ่ๆ ก็พากันขึ้นไปอาบน้ำ เขาเปิดน้ำใส่อ่างไว้น้อยกว่าครึ่ง จับลูกชายทั้งคู่ลงในอ่างให้เล่นกันไปตามประสากับตุ๊กตาเป็ดน้อยสีเหลือง เสียงพูดจาเจื้อยแจ้วกับทำนองเพลงเป็ดน้อยห้าตัวดังมาให้ดินอยู่เรื่อยๆ ส่วนเขาก็ทำธุระส่วนตัวของตัวเองไป



        ตอนสายๆ เขาไปรับคนป่วยที่หมออนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาลวันนี้แล้ว แต่อาทิตย์หน้าต้องมาดูอาการซ้นของข้อมืออีกครั้งว่าดีขึ้นหรือไม่ คนป่วยเมื่อเห็นรถของเขาก็รีบเปิดประตูรถขึ้นมานั่งด้านหน้า ส่วนป้าสาวนั่งด้านหลัง ความอึดอัดแผ่ซ่านไปทั่วรถ เขาสัมผัสได้ว่าคนข้างๆนั่งตัวเกร็งจนคิดว่าคงเป็นตะคริวในอีกไม่ช้า



“หมอนัดอีกทีวันไหน”


“วันศุกร์หน้าครับ”


“อืม บอกฉันอีกทีแล้วกัน”



       คนที่เพิ่งออกจากโรงพยาบาลหันมาส่งสายตาให้เขาแบบงงๆ กับประโยคกึ่งบอกเล่ากึ่งคำสั่ง



“แล้วหมอให้ทำอะไรได้บ้าง”


“หมอห้ามใช้มือขวาครับ เพราะกลัวว่าอาการมันจะแย่ไปกว่านี้”


“อืม ส่งใบลาซะ อาทิตย์นี้จนถึงอาทิตย์หน้าทั้งอาทิตย์ไม่ต้องไปทำงาน”


“แต่ว่า..”


“อย่าทำตัวน่ารำคาญคริส ไม่ต้องคือไม่ต้อง หรือชอบนักกับการทำตัวให้เป็นภาระของคนอื่น”



       เขาพูดตัดบทคนที่ชอบเถียง คนข้างๆเหมือนจะพูดอะไรแต่ก็เงียบไป เม้มริมผีปากแน่น หันสายตาไปสนใจนอกหน้าต่าง แล้วความเงียบก็เกิดขึ้นตลอดการเดินทางหนึ่งชั่วโมงจากโรงพยาบาลมาถึงบ้าน





“ขอบคุณนะครับ”


“อืม”



       พีรวัสเอ่ยขอบคุณด้วยความเกรงใจ กำลังจะแยกตัวออกไปเพื่อกลับบ้านเล็ก แต่เสียงของป้าสาวทำให้เขาต้องหันกลับไปมองอีกครั้ง



“อ้าว นังเพ็ญ ทำไมมาเดินอยู่แถวนี้ ฉันฝากให้แกดูแลคุณหนูไม่ใช่หรือไง”


“เอ่อ...คือ”



       คนถูกถามทำสีหน้าปั้นยาก จนเขาชักจะเริ่มรู้สึกถึงลางไม่ดี นี่ลูกชายเขาไม่ได้อยู่ที่บ้านเล็กหรือไงกัน



“เอ้า นังนี่ ถามก็ตอบสิ มาอ้ำๆอึ้งๆ”


“พี่เพ็ญครับ ลูกผมอยู่ไหน”



       คนเป็นแม่ถามออกมาด้วยอาการร้อนใจ ไม่อยากให้เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นอีก



“อยู่ที่สระว่ายน้ำค่ะ”


“กับใคร”


“คุณสากับคุณหนูฝ้ายค่ะ”



       ใจของเขาหล่นวูบหลังจากที่ได้ฟังคำตอบ ความกลัวเริ่มถาโถมเข้ามากลัวลูกจะโดนรังแกอีก



“ฉันสั่งแล้วไม่ใช่หรือไงว่าไม่ให้พามาเล่นบนตึกใหญ่!”



       เสียงตะคอกจากปราชญา ทำเอาพวงเพ็ญหน้าซีดเผือก รีบลนลานตอบกลับมาอย่างตะกุกตะกัก



“พะ..เพ็ญบอกคุณสาแล้วค่ะ แต่คุณสาเธอไม่ยอม”


“คุณสิงครับ ผมขอไปดูลูกนะครับ”



       ไม่ต้องรอให้ได้รับอนุญาต เขาก็รีบออกมาจากตรงนั้น โดยมีร่างสูงของปราชญาตามมาติดๆ ยังไม่ทันถึงสระว่ายน้ำดีก็ได้ยินเสียงร้องไห้ของแฝดคนพี่ดังเข้ามาในโสตประสาท จากเดินเลยกลายเป็นวิ่ง 



“หนูไอ!!”



       ภาพที่เห็นตรงหน้าทำเขาช๊อค แต่ดูเหมือนคนที่ตามมาจะได้สติก่อน ปราชญาปราดเข้าไปอุ้มลูกชายคนเล็กที่หน้าคะมำลงบนผิวน้ำ สองมือตะเกียกตะกายเพื่อจะเอาตัวรอด ถึงน้ำจะไม่ได้ลึกเพราะเป็นสระเด็ก แต่เด็กที่ไม่เคยมีประสบการณ์ว่ายน้ำ ก็คงไม่สามารถดึงตัวเองขึ้นมาจากน้ำได้



“แงงงงงงงงง แค่กๆ”



       เด็กน้อยที่เสียขวัญเมื่อถูกคนเป็นพ่ออุ้มขึ้นมาจากน้ำ ร้องไห้จ้า สองมือโอบรัดรอบคอบิดาเสียแน่น พีรวัสปราดเข้ามาดูลูกน้อยที่ทั้งตาทั้งจมูกแดงไปหมด 



“หนูไอเจ็บตรงไหนมั้ยครับ”



       ปราชญาพูดพร้อมใช้มือลูบเช็ดลงไปบนหน้าที่เปียกปอนของลูกชาย มือหนาลูบไปที่หลังลูกชายเบาๆอย่างปลอบประโลม



“แงงง กลัว พ่อจ๋า กลัว หายใจไม่ออก”


“ไม่ต้องกลัวนะครับ พ่อจ๋าอยู่ตรงนี้ หนูไอไม่เป็นอะไรแล้วนะ”



       เด็กเสียขวัญไม่มีท่าทีว่าจะหยุดร้องไห้ เสียงร้องของคนเป็นลูกชายบวกกับคำพูดไร้เดียงสานั่นทำเอาคนเป็นแม่อย่างเขาเจ็บลึกอยู่ในอก เจ็บที่ปกป้องลูกไม่ได้ โกรธคนที่มารังแกลูกน้อยของเขา



~เพี๊ยะ~



“กรี๊ดดด! ไอคริส แกกล้าดียังไงมาตบฉันฮะ”



       มือเล็กฟาดลงไปบนใบหน้าของหญิงสาวเต็มแรงด้วยความเหลืออด เขาอดทนมาตลอด แต่ครั้งนี้มันเกินรับไหวจริงๆ แค่คิดว่าถ้าเขากลับมาไม่ทัน ลูกน้อยจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้



“ผมทำได้มากกว่านี้อีกสำหรับคนบ้าแบบคุณ กะจะทำร้ายกันให้ถึงตายเลยหรือไง”


“ทำร้ายอะไร อีเด็กนั่นมันล้มลงไปเอง ไม่มีใครทำอะไรมันสักหน่อย”


“แต่คุณก็ไม่คิดจะช่วย แถมยังยืนดูด้วยความสะใจอีก”


“อย่ามาปรักปรำฉันนะ ไอคริส”



       สาวิตรีพูดพร้อมกับดึงแขนเขาไปใกล้ ตั้งท่าจะฟาดผ่ามือเล็กลงมาบนใบหน้าเขา



“เลิกโวยวายกันสักที! ไม่เห็นหรือไงว่าตรงนี้มีแต่เด็ก จะตบจะตีกันเชิญออกไปนอกบ้าน”



       ปราชญาพูดด้วยน้ำเสียงโมโห สายตาคมดุดันจนไม่มีใครกล้าจะสบตาด้วย



“แต่เมียนอกคอกของแกตบพี่ก่อนนะสิง”


“คริส ขอโทษพี่สาซะ”



       คำสั่งจากคนร่างสูงทำเอาพีรวัสหน้าชา ผิดกับอีกคนที่ส่งสายตาเย้ยหยันมาให้ เขายังคงยืนนิ่งไม่ได้ทำตามที่ปราชญาสั่ง



“คริส”


“ผมไม่ขอโทษ ผมไม่ได้ทำอะไรผิด ส่งลูกมาให้ผมด้วยครับ คุณสิงโต”



       เขาพูดพยายามบังคับน้ำเสียงไม่ให้สั่น ยอมรับว่าทั้งน้อยใจทั้งโกรธพ่อของลูก เขาทำอะไรผิดเหรอ ทำไมต้องขอโทษ แต่กับอีกคนที่เห็นตำตาว่าไม่คิดจะช่วยลูกตัวเองเลยสักนิด กลับไม่โดนว่า ไม่โดนติเตียนอะไรสักอย่าง 



“ผมบอกให้ส่งลูกมา!”



       เสียงตวาดลั่นพร้อมกับน้ำใสๆที่เอ่อคลออยู่ที่ตากลม ทำให้ปราชญาอึ้งไป ที่ให้ขอโทษไม่ได้หมายคามว่าพีรวัสผิด แค่ไม่อยากให้เรื่องมันบานปลายไปกว่านี้ เขาอยู่กับสาวิตรีมาตั้งแต่เกิด ทำไมจะไม่รู้ว่าพี่สาวเป็นคนยังไง แต่อีกคนกลับตีความหมายของเขาผิด ทำท่าจะส่งลูกน้อยกลับคืนอ้อมอกของคนเป็นแม่ แต่เด็กน้อยกลับไม่ยอมปล่อยมือออกจากเขา แขนเล็กรัดรอบคอเขาแน่น



“นายเจ็บมืออยู่ไม่ใช่หรือไง ไปดูแลหนูซีเถอะ เดี๋ยวหนูไอฉันจะอุ้มลูกไปเอง”


“เดี๋ยวสิง เรื่องมันยังไม่จบนะ มันยังไม่ขอโทษที่มากล่าวหาพี่”



       สาวิตรีพูดขึ้นมาอย่างเอาเรื่อง เมื่อเห็นน้องชายไม่มีทีท่าว่าจะบังคับให้พีรวัสมาขอโทษเขา แถมซ้ำยังดูเป็นห่วงเป็นใยพีรวัสมากกว่าทุกครั้ง 



“เอาไว้ค่อยคุยกันครับ ผมต้องพาลูกไปเช็ดตัว ตัวเย็นขนาดนี้ให้เดาว่าพี่คงพาเด็กๆมาเล่นน้ำ แล้วเอาใจใส่เด็กทุกคนเท่าเทียมกันสินะครับ”



       น้ำเสียงเย็นเอ่ยออกมาพร้อมมองเลยไปที่ลูกสาวของสาวิตรีที่มีผ้าขนหนูผืนหนาห่อตัวไว้ ในขณะที่ลูกชายของเขาไม่มีอะไรให้ความอบอุ่นเลย นอกจากกางเกงว่ายน้ำ คำพูดเรียบๆ แต่แฝงไปด้วยไอเย็นนั่นทำให้สาวิตรีไม่กล้าที่จะโวยวายอะไรอีก ได้แต่ฟึดฟัดอุ้มลูกสาวตัวเองกลับไป



       ปราชญาอุ้มลูกน้อยไว้แนบอก ในขณะที่พีรวัสเดินจูงมือลูกชายอีกคนตามมา เขากำลังจะเดินเลยกลับไปบ้านหลังเล็ก แต่กลับกลายเป็นว่าคนเป็นพ่ออุ้มลูกชายเดินเข้าไปในตึกใหญ่



“คุณสิง คุณจะพาลูกไปไหน”



       คนที่เดินนำไม่ยอมตอบคำถาม ทำให้เขาจำใจต้องเดินจูงมือลูกน้อยตามเข้าไป




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 300 ครั้ง

1,222 ความคิดเห็น

  1. #1065 N-PPNP (@N-PPNP) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 15:23
    พี่สาวเนี่ยมีปมอะไรหรอ

    แม่กับน้องก็ออกจะรักและให้เกียรติ
    แต่ตัวเองทำตัวไม่ให้เกียรติใครเลย
    #1065
    0
  2. #915 cmeblackss (@cmeblackss) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 09:56
    เนี่ยยย มันต้องเจอซะบ้าง ผัวก็ผัวเถอะมันมาสู้ลูกไม่ได้หรอก อย่าให้แม่ต้องร้าย
    #915
    0
  3. #798 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 18:37
    จัดการไม่ได้ก็ปล่อย
    #798
    0
  4. #571 PlumskinGirls (@PlumskinGirls) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 18:46
    ยัยป้าสาข๋าาา คุณด่าเด็กว่าลูกนอกคอก คุณ-ลูกในไส้เขาหรอคะ?? #ทีมคริส
    #571
    0
  5. #519 gene_pa (@pathaimas-p) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 00:29
    น้องง ใจร้ายจัง กะเด็กก็ทำได้ลงคอ
    #519
    0
  6. #481 unnathedreamer (@naunthedreamer) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 15:28
    สาต้องมีอะไรมาต่อรองแน่ๆเลย ละพี่สิงก็เลยต้องทำเป็นเกลียดคริส เพื่อปกป้องคริส งืออออ
    #481
    0
  7. #358 iiuuiiuu21 (@iiuuiiuu21) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 00:42
    นังสาหล่อนไม่ควรถูกตบด้วยมือ...แต่หล่อนควรถูกตบด้วยขวดน้ำกรดดดนังบ้าาาา...ขอโทดนะคะอินไปหน่อย
    #358
    0
  8. #320 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 21:04
    ตบยังน้อยไปสำหรับผู้หญิงคนนี้ บังอาจแกล้งหลาน เดี๋ยวปั๊ด. พี่สิงเริ่มทำตัวดีๆแล้ว
    #320
    0
  9. วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:32
    ตบน้อยไปนะนั่น
    #213
    0
  10. #133 Suratsawadi3 (@Suratsawadi3) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 22:59
    ชอบเรื่องนี้มากเลยไรท์ เราติดตามนะคะ รอไรท์มาต่อ คริสจะได้ยินบ้างไหมว่าพี่สิงเรียก ไอซี ว่า “ลูก” แล้ว พี่สิงเย็นชาปากแข็งแต่ก็มีมุมรักลูกและห่วงแม่ของลูก
    #133
    0
  11. #132 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 12:35
    ไรท์จ๋า เจียดเวลามาอีกสักนิด วนอยู่ทางเข้าตึกใหญ่ หลงทางอยู่ฮับ ไปไหนไม่ถูก มาเร้ววววว มาพาเข้าตึกใหญ่หน่อย พ่อเขาอุ้มลูกเข้าไปทำอารายยย (อยากมีส่วนร่วมรับรู้ด้วย)
    #132
    0
  12. #131 PerayaSK88 (@pentor1993) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 23:55
    เกลียดนังสาวิตตรี น่าจะได้รับผลกรรมทำการทำพฤติกรรมเลวขนาดนี่
    #131
    0
  13. #129 Loveteuky Loveheenim (@ott916) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 17:26
    คุณสิงเกรงใจอะไรพี่สาว ถึงยอมขนาดนั้น
    #129
    0
  14. วันที่ 14 มกราคม 2561 / 17:10
    เมื่อไหร่จะคุยกับดีๆบ้าง เเงงง;__;
    #128
    0
  15. #127 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 14:52
    ไม่มีอะไรจะบอกอีกแล้ว แต่ถ้ายังใช้ชีวิตอยู่ในบ้านหลังนี้ ลูกแฝดพร้อมจะหมดลมหายใจ ในเมื่อคนเป็นแม่ ไม่สามารถอยู่ปกป้องลูกได้ตลอดเวลา

    และถึงแม้ แม่จะอยู่ในบ้าน ก็ไม่ได้หมายความว่า จะสามารถปกป้องลูกตัวเองได้เสมอ เพราะคนเป็นพ่อเลือกที่จะปฏิบัติระหว่างพี่สาวนอกไส้ กับ เมียที่ไม่เคยยอมรับ

    คนเป็นย่า และคนเป็นแม่รู้ดี ว่าตัวเองทำอะไรผิดไว้ แต่ในเมื่อไม่ได้คิดจะรื้อฟื้นหาคนผิด เพื่อปกป้องตัวเอง แล้วจะยืดเยื้อไปไย อยู่ไปก็ไม่ได้มีความหมาย ถึงพ่อจะดีกับลูก แต่พ่อก็ไม่ได้อยู่ปกป้องลูกตลอดเวลา

    หนึ่งสัปดาห์กับการพักฟื้น ที่ไม่ต้องไปทำงาน คงจะทำให้ตัดสินใจอะไรง่ายขึ้นไหมนะ (นี่ก็มโนล้วน ๆ)
    #127
    0
  16. #126 wanichapd (@wanichapd) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 14:41
    อย่าไปยอมนะคริส ตบให้จำมาทำลูกได้ไง ไม่ต้องเกรงใจเราอนุญาต 55555 #โดนตบ  
    อัพน้อยไม่เป็นไรแค่ไรท์อัพบ่อยๆก็พอ มารอทุกวันน
    #126
    0
  17. #125 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 14:39
    ก็ยังอยากให้คริสไปอยู่ที่อื่นอยู่ดีนะ สงสารทั้งคริสทั้งลูกอะ
    #125
    0
  18. #124 Tripeace (@Tripeace) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 14:36
    หึ พาหนีไปเลยลูกเอ้ย
    #124
    0
  19. #123 som_konan (@som_konan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 13:01
    หนีเรยคิดไปยุที่อื่นเถอะยุไปไมามีความสุข
    #123
    0
  20. #122 nicharee277 (@nicharee277) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 12:48
    เฮ้อ.......สงสารคริสจังแต่ลำไยคุณสิง
    #122
    0
  21. #121 ATPX_S (@stamp159) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 12:31
    เห้ย เกินไปอะ อะไรจะขนาดนั้น พี่สาวนอกไส้ของคุณสิงนี่เกินไปจริงๆ สงสารคริสกับหนูซีหนูไอ ต้องมาเจออะไรแบบนี้ คนเป็นแม่จะทนได้ยังไง เจอลูกที่กำลังจมน้ำอะ
    #121
    0
  22. #120 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 12:24
    โอ้ยยยยยยยบ ตัวๆกันมั้ยป้าสา!!!!!! คริสลูกถึงจะมาเรื่องร้ายๆแต่ถ้าหนูสังเกตดีๆหนูจะเห็นถึงความห่วงใยของพี่เขานะลูก...
    #120
    0
  23. #119 Titipak (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 09:40
    Uppppp
    #119
    0
  24. #118 zixzak2 (@ZixZak) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 23:54
    โว้ยยยยยยย!!!!!หมั่นไส้อิพี่สาเว้ยยยยยย!!!!!
    ไรต์!!!!ปี้ฉิงมีปมอัลไยรีบๆมาคลายซะเซ้!!!!อะไรหนึ่งๆนะ?เอารองเท้าฟาดหัวพระเอกเรื่องนี้ตูจะถูกแฟนคลับเขาถีบป่าว?
    (แกอ่ะ ไปอ่านหนังสือสอบไป๊!!!) อุ่ย...ลืม
    #118
    0
  25. #117 zixzak2 (@ZixZak) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 23:54
    โว้ยยยยยยย!!!!!หมั่นไส้อิพี่สาเว้ยยยยยย!!!!!
    ไรต์!!!!ปี้ฉิงมีปมอัลไยรีบๆมาคลายซะเซ้!!!!อะไรหนึ่งๆนะ?เอารองเท้าฟาดหัวพระเอกเรื่องนี้ตูจะถูกแฟนคลับเขาถีบป่าว?
    (แกอ่ะ ไปอ่านหนังสือสอบไป๊!!!) อุ่ย...ลืม
    #117
    0