[Fanfic SingtoKrist] ผิดเพราะรัก

ตอนที่ 18 : ตอนที่ 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,470
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 504 ครั้ง
    22 ต.ค. 62





“ยี่สิบล้าน”

“…”

“ผมช่วยพี่ได้แค่ยี่สิบล้าน”

คนที่ยืนกอดอกอยู่ตรงกลางห้องทำงานส่วนตัว หันหลังให้คู่สนทนาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ไม่ได้สนใจว่าคนฟังจะแสดงสีหน้าท่าทางยังไง

“แกล้อเล่นใช่มั้ยสิง นี่มันยังไม่ถึงครึ่งที่ฉันขอไปเลยนะ” หลังจากที่อดทนรอมานานนับชั่วโมง นี่ไม่ใช่คำตอบที่ณัฐกรต้องการได้ยินเท่าไหร่นัก สองมือกำเข้าหากันแน่นระงับอารมณ์โกรธที่เขาเริ่มจะควบคุมมันไม่ไหว

…ถ้าไม่ใช่เพราะมืดแปดด้าน เขาไม่มีทางมายืนขอร้องให้น้องชายของภรรยาแสดงอำนาจเหนือกว่าได้ขนาดนี้

“ผมไม่เคยล้อเล่นกับเรื่องธุรกิจ ยี่สิบล้านก็คือยี่สิบล้าน ผมช่วยพี่มากไปกว่านี้ไม่ได้”

“แต่…”

“ผมช่วยพี่ได้เท่านี้ ถ้าพี่ณัฐไม่โอเคก็ไม่เป็นไรครับ ผมขอตัว” 

ปราชญาหันหน้ากลับมา สบตาเข้ากับดวงตาคมที่ฉายแววคุกรุ่นของพี่เขย ต่างคนต่างมองกันนิ่ง ก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายละสายตา ถอนหายใจออกมา เดินผ่านคนที่ยังคงยืนนิ่งไปทางประตูห้องทำงาน มือหนาจับลูกบิดประตู ตัดสินใจพูดขึ้นมาอีกครั้ง

“พี่ณัฐคงจะฉลาดพอที่จะรู้นะครับว่าต้องทำยังไงกับเงินยี่สิบล้านที่ผมหยิบยื่นให้แบบฟรี ๆ”

เขาพูดโดยไม่หันมองคนด้านหลัง ก่อนจะเดินออกไป เปิดประตูทิ้งไว้อย่างนั้น ให้คนด้านหลังได้แค่มองตามแผ่นหลังที่ค่อยๆลับสายตาไป ณัฐกรยกยิ้มมุมปาก หัวเราะกับตัวเองเบาๆ มือที่กำเข้าหากันแน่นก่อนหน้านี้คลายออกจากกัน

“ฉันฉลาดได้มากกว่าที่แกคิดอีกไอ้น้องเขย”

ในเมื่อยอมลดตัวลงมาขอร้องกันดี ๆ ไม่เป็นผล เขาก็คงต้องทำตัวเองให้ฉลาดขึ้นไปอีกระดับสินะ…

ประตูบานเลื่อนถูกเลื่อนเปิดออกด้วยฝีมือคนที่เพิ่งกลับมาจากตึกใหญ่ คนซึ่งตอนนี้พยายามระงับอารมณ์ที่ไม่ดีของตัวเองลง ยอมรับว่าการได้พูดคุยกับพี่เขยเมื่อชั่วโมงที่ผ่านมาทำให้เขาอารมณ์เสียเอามากๆ ไม่ได้อยากหยิบยื่นความช่วยเหลือให้คนแบบนั้นแม้แต่น้อย ยิ่งสิ่งที่เพิ่งเห็นมา…คนที่มีภรรยาและลูกอยู่แล้ว แต่ยังมาทำตัวลุ่มล่ามกับคนของเขา  ก็ยิ่งไม่อยากช่วยเหลือ แต่ด้วยเห็นแก่พี่สาวและหลานตัวเล็ก เขาใจดำไม่ลง

…เคยได้ยิน ได้รู้เรื่องราวที่ไม่ดีของณัฐกรผ่านหูมาบ้าง เคยลองหยั่งเชิงพูดกับพี่สาว แต่ถูกเจ้าตัวตัวพ้อต่อว่าใส่ เขาเลยเลิกพูดเรื่องที่เกี่ยวกับสามีพี่สาวไป คิดแค่เพียงว่า ตราบใดที่ณัฐกรไม่ได้ทำให้คนที่เขารักต้องเจ็บปวด บางเรื่องเขาก็จะทำเป็นหูทวนลม ปล่อยเลยตามเลย แต่แค่ไม่เข้าไปทำตัวสนิทกับคนแบบนั้น

แต่หลังจากเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น ที่เหมือนจะมายุ่งวุ่นวายกับภรรยาของเขา เขาคงต้องกลับมาคิดทบทวนใหม่

เดินขึ้นมาชั้นสองของบ้าน ผลักประตูห้องที่คุ้นชินอย่างเบามือ ด้วยเกรงว่าจะรบกวนคนที่อยู่ในห้องที่ตอนนี้อาจจะกำลังหลับสบาย เพราะดูจากเวลาแล้วเป็นเวลานอนกลางวันของลูกชาย เขาเห็นร่างเล็กที่นั่งหันหลังให้อยู่ตรงปลายเตียง มองเลยไปเป็นเจ้าลูกชายที่นอนก้นกระดกยึดพื้นที่ไปเกือบทั้งเตียง มองภาพนั้นก่อนจะอมยิ้มส่ายหน้าด้วยความเอ็นดู 

ลูกชายฝาแฝดที่ว่านอนหลับไปแล้ว ยังไม่นิ่งเท่าคนเป็นแม่ที่ขนาดเขาเข้าประชิดตัวใกล้ขนาดนี้แล้ว ยังไม่รู้สึกตัวอีก… จะเหม่อไปถึงไหนกัน

“คริส” เอ่ยเรียกเสียงเบา ด้วยกลัวลูกชายที่หลับอยู่จะตื่นขึ้นมางอแง

“…”

“คิดอะไรอยู่”

ถามคำถามพร้อมกับเตียงที่ยวบลงเล็กน้อย เมื่อคนที่ถูกเรียกชื่อไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับ เขาเลยนั่งลงด้านหลัง สองแขนโอบรอบร่างเล็ก กอดรัดไว้แน่น

“อ้ะ คุณสิง” คนที่ไม่ทันตั้งตัวร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ ก่อนจะเงียบเสียงลงเมื่อเขาแตะนิ้วชี้ที่ปาก เป็นสัญญาณเตือน มองเลยผ่านไปที่ลูกน้อยที่ยังนอนหลับตานิ่ง

…โล่งไป 

“เหม่ออะไร ฉันเรียกไม่ได้ยินหรอไง”

“เปล่านี่ครับ คุณ…ปล่อยผมได้แล้ว” ไม่พูดเปล่า แถมยังขยับตัวยุกยิกไปมา จนเขาต้องออกแรงกอดรัดแน่นขึ้นไปอีก

“ไม่ตอบก็ไม่ปล่อย ก็เห็นอยู่ว่านายนั่งเหม่อ ยังจะปฏิเสธอีก” 

“ผม…” 

“ผมอะไร…รีบพูดมา”

“เรื่องเมื่อกี้ คุณสิงโกรธผมหรือเปล่า ผมหมายถึงเรื่องคุณณัฐ ผม…” ยังไม่ทันได้พูดจบ ร่างทั้งร่างของคนพูดก็ลอยวืดขึ้นมานั่งอยู่บนตักของคนสูงกว่า มือสองข้างวางประกบลงบนแก้มกลมทั้งซ้ายและขวา

“ทำไมถึงคิดว่าฉันต้องโกรธนาย”

“ก็หลังจากคุณณัฐกลับไป คุณสิงก็เงียบ เงียบเหมือนที่เคยเงียบ คุณเมิน ฮึก” คนพูดก้มหน้าลงจนคางชิดอก พยายามกลืนก้อนแข็งที่มาจุกอยู่ที่ลำคอยามนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้

…ถูกเดินจับจูงมาจนถึงห้องนอน ก่อนจะถูกปล่อยทิ้งไว้ให้อยู่คนเดียว ไม่มีคำพูดคำจำใดๆสักคำ คนที่เหมือนต้องการจะปกป้องเมื่อก่อนหน้า ยามที่อยู่กันเพียงสองคน กลับเป็นฝ่ายเดินหนีออกไปไม่บอกกล่าว ปล่อยให้เขาเป็นคนรอ…อีกแล้ว รอที่ไม่รู้ต้องรอไปถึงเมื่อไหร่

“ฉันไม่ได้เมิน”

“อย่าเถียงคริส…คุณเมิน คุณไม่พูดกับคริส ฮึก” ตากลมใสที่คลอไปด้วยน้ำตา ตวัดมามองหน้าอีกคนอย่างขุ่นเคือง เขาได้แต่หัวเราะเสียงเบา…ดูไปดูมาก็คล้ายลูกแมวกำลังฝึกหัดขู่ศัตรู

“โอเคๆ ฉันยอมรับก็ได้ พอใจหรือยัง” ยอมรับก็ได้ว่าเมิน… ตอนนั้นมันทั้งโกรธ ทั้งไม่พอใจ เห็นเกือบทุกการกระทำของณัฐกร ได้ยินเกือบทุกอย่าง แต่แค่จับไม่ได้คาหนังคาเขา

“…”

“คราวนี้ก็หยุดสะอื้นแล้วฟังนะคริส ตอนนั้นฉันแค่กำลังอารมณ์ไม่ดีเอามากๆ ฉันไม่อยากพูดไม่ดีใส่นาย ก็เลยแยกตัวออกมา ไม่ได้ตั้งใจจะเมินหรือทิ้งนาย เข้าใจหรือยัง”

“จริงนะ…”

“ครับ”

ตอบรับพร้อมกับส่งยิ้มเอ็นดูไปให้ นิ้วโป้งเกลี่ยคราบน้ำตาออก ก่อนที่มือหนาจะเปลี่ยนตำแหน่งวางลงบนศีรษะกลมทุยโยกไปมาเบาๆ ริมฝีปากหยักอ้าขึ้นเล็กน้อยเหมือนจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ก็นิ่งเงียบไป ได้แต่มองใบหน้ากลมที่แต่งแต้มด้วยรอยยิ้มกว้างกว่าเคย

…รอยยิ้มของคนที่กำลังสุขใจที่ได้รับความสำคัญจากคนที่ตัวเองรัก แม้จะไม่รู้ว่ามันจะเป็นแค่เพียงคำพูดที่ผ่านมาแล้วจะผ่านไปหรือเปล่า แต่ตอนนี้เขากำลังมีความสุข ที่ไม่รู้ว่าจะมีไปได้อีกนานเท่าไหร่ แต่จะขอเก็บเกี่ยวมันไว้ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ก็แล้วกัน

…พี่จะไม่ปล่อยทิ้งนายไว้ด้านหลังอีกแล้ว คริส…

“ไปทานข้าวกัน ทำอาหารไว้รอฉันไม่ใช่เหรอ” เขาถามขึ้น เมื่อกี้ก่อนเดินขึ้นมาบนห้อง เขาเดินเข้าไปในห้องครัว เห็นอาหารวางอยู่เต็มโต๊ะ

“ครับ”

“ทานหรือยัง” คนถูกถามส่ายหน้าปฏิเสธ ตอบเสียงเบา

“ผมรอคุณสิง”

“นายนี่นะ… งั้นก็ดี เดี๋ยววันนี้ฉันจะขุนให้น้ำหนักเพิ่มสักกิโล สองกิโล ตอนกลางคืนเวลานั่งอยู่บนตัวฉันจะได้มีแก้มซาลาเปาให้กัดบ้าง”

ไม่พูดเปล่า ฟันคมๆงับลงมาบนแก้มนุ่มนิ่มเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยว จนคนที่โดนรู้สึกจั๊กกะจี้ ฟาดมือลงบนไหล่กว้างไม่เต็มแรงนัก

“คุณสิง! ทะลึ่ง”

“ทะลึ่ง แต่คือเรื่องจริงใช่มั้ยล่ะ”

ไม่ให้คนขี้อายที่ตอนนี้แก้มแดงเป็นลูกมะเขือเทศสุกได้โวยวายอีก เขาประกบงับลงไปบนริมฝีปากบาง ไม่ได้มีการลุกลามเข้าไปภายใน มีเพียงการขมเม้มดูดดึงริมฝีปากอย่างเชื่องช้าซึมซับความอ่อนละมุน อบอุ่นสู่หัวใจทั้งสองดวง

มีความสุขจนลืมเรื่องที่อยากจะเอ่ยเตือนกันไปเสียสนิท…





                ผ่านมาร่วมเดือน หลังจากที่ปราชญาโอนเงินยี่สิบล้านเข้าบัญชีของณัฐกร ทั้งพี่สาวและสามีไม่ได้มายุ่งวุ่นวายอะไรกับเขาอีก ต่างจากก่อนหน้านี้ที่สาวิตรีเดินเข้าออกห้องทำงานที่บริษัทของเขาเป็นว่าเล่นเพื่อขอร้องให้ช่วยสามีของเธอ และให้เขานึกถึงหลานตัวเล็กๆ  เมื่อเขาไม่ยอมตกลงข้อเสนอและบอกให้พี่เขยมาคุยกับเขาด้วยตัวเอง กลายเป็นว่าต้องจบลงด้วยการทะเลาะกันทุกครั้ง


                ได้แต่หวังว่าเงินยี่สิบล้านที่ให้ไป พี่เขยของเขาจะใช้มันอย่างฉลาด พอที่จะช่วยกอบกู้บริษัทให้ผ่านพ้นจากวิกฤตที่กำลังเกิดไปได้ เขาช่วยได้เท่านี้จริงๆ


                จอโทรทัศน์ที่กำลังฉายการอัพเดทข่าวสารทางธุรกิจถูกปิดลงด้วยฝีมือของเขา มือหนาวางรีโมตโทรทัศน์ลงบนโซฟาใกล้ตัว ดวงตาคมสอดส่องผ่านประตูบานใสไปทางสวนหน้าบ้านที่มีร่างบางกำลังยืนรดน้ำต้นไม้อยู่ ริมฝีปากสีเข้มยกยิ้มขึ้น ก่อนจะเคลื่อนตัวตรงไปหาเป้าหมายที่มองเห็นแค่แผ่นหลัง ยิ่งเข้าไปใกล้ก็ได้ยินเสียงฮึมฮัมเพลงเบาๆ เกิดความเอ็นดูปนหมั่นเขี้ยวจนคิดอยากจะแกล้งให้ตกใจเล่นๆ


“อ๊ะ” คนที่ตกเป็นเป้าหมายสะดุ้งทันทีเมื่อถูกใครบางคนประชิดตัว มือหนากอบกุมมือเล็กข้างที่ถือสายยางไว้แน่น ส่วนมืออีกข้างโอบรอบเอวบางเอาไว้ไม่ให้ขยับถอยหนี

“อารมณ์ดีจังนะ”

“เล่นอะไรเนี่ยคุณสิง ปล่อยครับ เดี๋ยวคุณจะเปียกเอานะ”


                ร่างบางในอ้อมแขนส่งเสียงโวยวายไม่ดังมาก พลางลอบมองเสื้อผ้าที่อีกคนใส่ เสื้อผ้าที่เขาเป็นคนรีดให้จนเนี๊ยบ ไม่มีรอยยับ ทั้งเสื้อเชิ้ตสีฟ้าและกางเกงสแล็คสีดำ นึกขึ้นได้ว่าวันนี้ร่างสูงมีธุระกับใครสักคนที่บริษัท ซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่าใคร และไม่อยากจะเข้าไปยุ่งวุ่นวาย รู้แค่ว่าช่วงนี้คนที่กำลังโอบกอดเขาอยู่ดูจะงานยุ่งมากเป็นพิเศษ ในใจก็นึกเป็นห่วงอยู่ไม่น้อย กลัวว่าจะมีปัญหาอะไรหรือเปล่า แต่ก็ได้แต่คิด ไม่กล้าถามออกไปอยู่ดี


“ก็จะมาช่วยรดน้ำต้นไม้ไง เห็นนายรดอยู่ตั้งนานแล้วไม่เสร็จสักที”

“ไม่ต้องมาเฉไฉเลยครับ ปล่อยได้แล้ว เดี๋ยวเสื้อผ้าก็ยับหมดพอดี”


                พูดพลางปล่อยสายยางลงบนพื้นหญ้าสีเขียว ถ้ายังถือไว้น่าจะมีใครสักคนได้เปียกปอนแทนต้นไม้ใบหญ้าแถวนี้แน่นอน


“ผอมลงอีกแล้วหรือเปล่า คริส”


                พูดบ่นไปแค่ไหนแต่อีกคนก็ไม่ได้นำพา นอกจากจะไม่ปล่อยมือแล้ว ยังจับตัวภรรยาหมุนกลับมาให้เผชิญหน้ากัน คนฉวยโอกาสในคราแรกก็ยังคงฉวยโอกาสต่อไป ริมฝีปากสีเข้มกดหอมลงไปบนหน้าผากเนียนเพียงเสี้ยววิก่อนจะผละออกมา เล่นเอาคนโดนกระทำหน้าแดงกล่ำ โดนกี่ครั้งก็ไม่ชินสักที


“ฉันเลี้ยงนายไม่ดีตรงไหน ทำไมยิ่งผอมตัวเล็กลงเรื่อยๆ หืม”

“เหรอครับ ผมไม่เห็นรู้สึกเลยว่าตัวเองผอมลง” คนในอ้อมแขนพูดพลางวางสองมือลงบนหน้าท้องของตัวเองอย่างพิจารณา เขาผอมลงตรงไหนกัน เหมือนจะมีพุงนิดๆด้วย

“ยังจะมาย้อนถามอีก ตอนนี้ถ้าให้ฉันโอบรอบเอวนายพร้อมกันสามคนยังทำได้เลยคริส”

“นั่นก็พูดเกินไปครับ”

“จริงๆนะ ช่วงนี้เป็นอะไร งานบัญชีมันหนักหรือมีปัญหาอะไรหรือเปล่า” เขาถามน้ำเสียงแสดงออกถึงความห่วงใยชัดเจน สีหน้าจริงจังจนคนฟังต้องกลั้นยิ้ม

“ไม่ได้เป็นอะไรหรอกครับ อาทิตย์สองอาทิตย์ที่ผ่านมา ผมแค่รู้สึกเบื่ออาหาร ทานอะไรไม่ค่อยลงเท่านั้นเอง” 


               ร่างสูงกว่าฟังคำตอบพร้อมกับคิดตาม ก่อนจะยกยิ้มที่คนมองชอบมันเป็นที่สุดรอยยิ้มที่อบอุ่นรอยยิ้มที่แสนใจดีเหมือนวันแรกที่พบกัน


“วันนี้อยากทานอะไรเป็นพิเศษมั้ย” เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยถาม มองหน้าคนที่ถูกถาม รอฟังคำตอบ

“ครับ?”

                

               ต่างจากคนฟังคำถามที่ไม่คิดว่าจะได้ยิน ทำให้เขาทำตัวไม่ถูก สีหน้าอึ้งๆกับดวงตากลมใสที่เลิ่กลั่กไปมาเรียกเสียงหัวเราะจากอีกคนได้เป็นอย่างดี


“ฉันถามว่า นายอยากทานอะไร วันนี้เราออกไปทานมื้อเย็นนอกบ้านกัน”

“ว่าไงครับ”

“อย่าใจดีแบบนี้ได้มั้ยครับ”


                อย่าใจดีแบบนี้อย่าให้เขาถลำลึกลงไปมากกว่านี้เลย แค่นี้เขาก็ทำใจให้ถอยห่างออกจากคนๆนี้ไม่ได้แล้ว อยากได้ความใจดีนี้ตลอดไป อยากอยู่ในอ้อมกอดอบอุ่นนี้ตลอดไป


“ทำไม” คิ้วเรียวเข้มขมวดเข้าหากันไม่เข้าใจ ไม่ชอบที่เขาใจดีด้วยหรือ

“เปล่าครับ คริสอยากกินไอติม พาคริสไปกินไอติมนะ” พูดเฉไฉไปเรื่องอื่น เมื่อเห็นอีกคนยังทำหน้าไม่เข้าใจก็เขย่าแขนซ้ำรอคำตอบ เผลอทำตัวออดอ้อนเสียงเล็กเสียงน้อยไปอย่างลืมตัว

“นะครับน้า อยากกินจริงๆนะ”

                “ไม่เหนือบ่ากว่าแรงครับ ห้าโมงเย็นแต่งตัวรอเลยนะ หนูซีหนูไอด้วย”


                                คนที่โดนออดอ้อนตอบกลับด้วยรอยยิ้มกว้าง มือหนาขยี้ลงไปบนกลุ่มผมนุ่มสีดำสนิทอย่างนึกเอ็นดู ไม่วายเอ่ยแซวให้อีกคนได้นึกเขินอายทำแก้มป่องพองลม พร้อมกับสัมผัสอบอุ่นที่ลูบลงมาบนหน้าท้องของเขา


                “เบื่ออาหารคาว แต่แอบทานของหวานตลอดสินะ ถึงได้มีพุงน้อยๆแบบนี้”




..................................................................................................

T/\T


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 504 ครั้ง

1,222 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 00:01

    ไรต์กลับมาแล้ว ดีใจมากนะคะ ว่าแต่มีพุงนี่จพเป็นข่าวดีที่คุณสิงเขาเฝ้ารอรึเปล่าหนอ

    #1217
    0
  2. #1216 SiRiJK (@jenny-2001) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 11:16
    พุงหรือลูก เอาดีๆ
    #1216
    0
  3. #1214 071727 (@071727) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 22:48

    ดีใจนะคะที่ไม่ลืมกันคิดว่าจะโดนเทชะแล้ว

    น้องมีตัวเล็กอีกแน่ๆเลยหนูซีหนูไอจะมีน้องแล้ว

    #1214
    0
  4. #1213 Raimag (@Raimag) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 13:18
    ไรท์กลับมาแล้ว ดีใจจังเลย เย้ๆ
    #1213
    0
  5. วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 14:00
    มีน้องหรือเปล่าเอ่ย....หายไปนานเลยค่ะไรท์นึกว่าลืมกันไปแล้ว
    #1183
    0
  6. #1182 Vipa_1828 (@Vipa_1828) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 10:02
    เย้​ๆๆๆ​

    ไรท์​กับ​มาแล้วหายไปนานเลย​ ขอบคุณ​ที่​กับมานะคะ​

    เลิฟๆๆๆๆ
    #1182
    0
  7. #1181 mooky9924 (@mooky9924) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 09:15
    พี่คริสมีตัวน้อยๆมากกว่าน้าาา
    #1181
    0
  8. #1180 ponbuntharika (@ponbuntharika) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 08:52
    เย้!!! ไรท์กลับมาแล้วววววว นึกว่าลบไปแล้วไม่มาต่ออีกแล้ววว งิ้ออออขอบคุณที่กลับมา รออ่านนะคะ^^
    #1180
    0
  9. #1179 N-PPNP (@N-PPNP) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 07:06
    พุงน้อย ๆ หรือตัวน้อย ๆ กันน๊าาาา
    #1179
    0
  10. #1178 Sasitorn_TukTuk (@Sasitorn_TukTuk) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 00:25
    คิดถึงๆ
    #1178
    0
  11. #1177 neung_supaluk (@neung_supaluk) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 00:06
    งื้ออออ คิดถึงเรื่องนี้❤️
    #1177
    0
  12. #1176 Tonkaow3005 (@Tonkaow3005) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 22:12
    ฮืออออ ตะเร้กมาแล้ววช่ายมายยยยยพี่สิงดูแลน้องดีๆนะ
    #1176
    0
  13. #1175 Modza_KS (@Modza_KS) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 21:54

    ชอบมั่กจ้าาา
    #1175
    0
  14. #1174 believenum (@believenum) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 21:12
    รอตลอดเลยนะคะ รู้มั้ย
    #1174
    0
  15. #1172 KarunaPomthong (@KarunaPomthong) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 20:05
    รอมาตลอดเลย สู้ๆนะคะ
    #1172
    0
  16. #1171 nuying88 (@nuying88) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 19:11

    ้เฮ้ยยยย แฝดอีกคู่มาแล้ว กรี๊ดดดดด ซึ่งเราลืมชื่อไปละ

    #1171
    0
  17. #1170 suwaphathanpunya (@suwaphathanpunya) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 16:46
    กี้ดดดด ดีกันนานๆน้า
    #1170
    0
  18. #1169 191111119 (@191111119) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 13:53

    เหลือกี่ตอนจะจบค่ะ รออยู่นะคะ
    #1169
    0
  19. #1168 NNitkamon (@NNitkamon) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 11:46
    เย้ มาแล้ว ✌🏻✌🏻
    #1168
    0
  20. #1167 PERAYa1 (@PERAYa1) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 11:08

    มีพุงนิดๆ น่าสงสัยน้าาา>.<
    #1167
    0
  21. #1165 tik949 (@tik949) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 08:17
    แฝดมั้ยคราวนี้
    #1165
    0
  22. #1164 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 07:51
    มีน้องเปล่าาาาา
    #1164
    0
  23. #1163 muiii (@kmgmc) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 07:28
    กรี๊ดดดด เวลคัมแบคคคค รอเสมอน้า
    #1163
    0
  24. #1162 tangmo_may621 (@tangmo_may621) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 06:41
    รอเรื่องนี้ตลอดเลย เหมือนจะมีน้องเพิ่มมาให้แฝดป่าวเนี่ย ไรท์มาบ่อยๆนะคะ
    #1162
    0
  25. #1161 yisan2 (@Yisan) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 06:37
    เหมือนจะสุขแต่ไม่สุดอ่ะนะ มันเหมือนๆจะมีไรที่คนชั่ววางแผนไว้มันน่าจะเริ่มส่งกลิ่นออกมาแล้ว พี่สิงช่วยน้องด้วยนะ!!
    #1161
    3
    • #1161-1 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 18)
      22 ตุลาคม 2562 / 07:20
      คิดถึงงงงมาก อย่าทิ้งกันไปนาน ๆ เลยนะคะ อย่าเมินพวกเราเหมือนที่คุณพ่อน้องไอน้องซีเขาเคยเมินคุณแม่เลยนะคะ

      ไอติมของโปรดจะได้ทานไหม 5 โมงเย็นจะได้มารับเหรอ กลัวใจงูพิษในบ้านจริง ๆ เลย
      #1161-1