ฟิค [BTS] Kim's Table (namjin ft. hopega)

ตอนที่ 3 : 02 : ไม่รู้จักกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 242
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    20 ส.ค. 61




02 : ไม่รู้จักกัน




เช้าวันนี้อากาศดีเหมาะแก่การออกไปข้างนอก วันอื่นผมคงคิดแบบนี้แน่แต่วันนี้เป็นวันที่ผมไม่อยากออกไปไหนเลยจริงๆ ไม่ใช่เพราะกิจกรรมที่จะกำลังไปทำ แต่เป็นเพราะต้องไปเจอหน้าใครบางคนต่างหากล่ะ เห้อ เอาเหอะ บ่นไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา


ผมลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัว จัดของที่จำเป็นลงกระเป๋า เดินไปค้นๆนมกล่องในตู้เย็นก่อนมองหาขนมปังสักแผ่นที่อยู่บนโต๊ะกลางห้องมากินรองท้อง


ติ๊ดๆๆ...ติ๊ดๆๆๆ...


เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังขึ้น ผมเอื้อมมือไปปิดก่อนเดินไปหยิบรองเท้าคู่โปรดมาใส่ จากนั้นจึงคว้ากุญแจห้องใส่กระเป๋า ใส่หูฟังเตรียมพร้อมก่อนเจอศึกหนักวันนี้


ผมเดินโยกหัวเบาๆตามจังหวะเพลงฟังสบายที่ต้องเปิดฟังทุกเช้า วันนี้อากาศดีจริงๆผมเงยหน้ามองเมฆก้อนปุย  ไม่นานผมก็เดินถึงจุดลงทะเบียนค่ายนามสกุลคิมที่ตั้งอยู่บนลานกว้างๆแต่ตอนนี้ดูจะไม่กว้างเท่าไรเมื่อเทียบกับคนที่กำลังต่อแถวลงทะเบียนอยู่


น้องคนไหนที่ลงทะเบียนแล้วนั่งตามสีป้ายของตัวเองเลยนะครับ ส่วนน้องคนที่ยังไม่ได้ลงทะเบียนต่อแถวสามแถวนี้ได้เลยครับ


ผมหันมองปลายแถวที่สั้นที่สุดพร้อมก้าวขาไปต่อหลังแถว ระหว่างรอก็เปิดเกมในเครื่องเล่นไปพลางๆ แถวก็เริ่มหดลงไปทีละนิดๆ และไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไรแต่ผมก็เดินมาหยุดหน้าโต๊ะลงทะเบียนเรียบร้อยแล้ว


น้องกรอกข้อมูลตามนี้เลย สงสัยอะไรถามพี่นะ


พี่ตรงหน้าอธิบายข้อมูลที่ต้องกรอกพร้อมชี้บอกผมคร่าวๆ ผมพยักหน้าเข้าใจก่อนลงมือเขียน


น้องชื่ออะไรเอ่ย พี่จะเขียนป้ายชื่อให้


ซอกจินครับ


ผมเงยหน้าตอบแล้วเขียนที่ค้างอยู่ให้เสร็จ เมื่อพี่ตรงหน้าเห็นว่าผมกรอกเสร็จแล้วจึงคล้องป้ายชื่อให้ผม เห็นแล้วนึกถึงตอนรับน้องตอนขึ้นมัธยมขึ้นมาเลย จากนั้นผมก็เดินหาป้ายสีเดียวกับป้ายชื่อตัวเองที่อยู่ห่างไปไม่กี่ก้าว


เอาล่ะครับน้องๆ เดี๋ยวเราจะแยกไปทำกิจกรรมแต่ละฐานกันนะครับ ป้ายสีแดงไปฐานที่หนึ่ง ป้ายสีเขียวไปฐานที่สอง ป้ายสีน้ำเงินไปฐานที่สามทางด้านนู้นเลยครับ ส่วนป้ายสีเหลืองนั่งอยู่ตรงนี้ก่อนนะครับ


ผมมองตามเพื่อนๆป้ายสีอื่นๆเดินตามพี่สตาฟเข้าตามฐานไปแต่ก็ต้องสะดุดตากับคนร่างสูงที่กำลังลุกตามคนอื่นๆไป นอกจากส่วนสูงที่สะดุดตาแล้ว แผ่นหลังยังกว้างพอๆกับผมอีกต่างหาก สูงยาวเข่าดีมันเป็นแบบนี้เอง ชมยังไม่ทันขาดคำผมก็นิ่งชะงักกับใบหน้าที่ผมยังจำได้ไม่ลืม ผมเริ่มเกลียดแชทที่เห็นรูปโปรไฟล์แบบคมชัด HD ซะแล้วสิ


ไอ่โรคจิตนั่นแน่นอน...


ผมรีบก้มตรวจสีป้ายที่ห้อยคออยู่ว่าไม่ใช่สีเดียวกัน ของหมอนั่นสีน้ำเงินส่วนผมนั้น...

.


.


.


.


.


.


สีเหลือง


โอ้ยยยยย ไม่เคยดีใจอะไรขนาดนี้มาก่อนเลยอ่ะถึงผมจะชอบสีน้ำเงินมากกว่าก็เถอะแต่วันนี้รักสีเหลืองโครตๆ I love yellow

 

 


 

 

 

เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก ผมทำกิจกรรมแรกเสร็จก็เดินไปฐานต่อไปทันทีก่อนจะจบด้วยการกินอาหารกลางวันพร้อมเพื่อนๆที่มีพี่ๆสตาฟนั่งสลับระหว่างพวกเราเพื่อให้เราได้ทำความรู้จักกับพี่ๆมากขึ้น ผมเองก็ได้นั่งข้างพี่โบกอม คุยไปคุยมาก็ได้รู้ว่าเขาเป็นพี่ผมหนึ่งปี ซึ่งจริงๆแล้วพี่เขานามสกุลปาร์คแต่เพื่อนไม่สบายกะทันหันเลยขอให้มาช่วยงานแทนและยังรู้ว่าเราเรียนอยู่สาขาเดียวกันอีกต่างหาก ผมเลยถามเรื่องการเรียนไปซะเยอะ พี่โบกอมเองก็ตอบอย่างเป็นกันเอง เราคุยกันอยู่นานจนเกือบกินข้าวไม่ทันแน่ะ


หมดเวลาพี่ๆก็พาพวกผมเข้าอีกสองฐานที่เหลือ แล้วให้ทุกสีมานั่งรวมกันอีกครั้งเหมือนตอนเช้า สีของผมเป็นสีสุดท้ายที่มาถึงจึงโดนทำโทษแต่ถ้าโดนกันหมดคงไม่สนุก พี่สตาฟจึงให้เรานับเลขหนึ่งสองสลับกันไปเรื่อยๆจนครบก่อนจะตัดสินใจเลือกให้คนนับเลขสองนั่งลง


ใช่ครับ ผมนับเลขหนึ่ง เวนเอ้ยยยยยยยยยยยยยย


พี่ๆครับให้น้องที่ยืนอยู่ทำอะไรดีครับ


อ้อๆ ผมนึกออกแล้วให้น้องนั่งจับคู่กับเพื่อนสีอื่นดีมั้ยครับ


เชี่ยยยยยย ใครมันเสนอว่ะแม่งงงงงง อยากจะจับมาสับซะจริง ผมหันตามต้นเสียง...พี่โบกอมเองจ้า...ยัง...ยังจะมายิ้มหวานให้อีก


โอ้ ดีเลยครับงั้นให้น้องๆที่ยืนอยู่ไปนั่งจับคู่กับเพื่อนสีอื่นที่มีชื่อสองพยางค์ที่ขึ้นต้นด้วย น หรือ ซ เท่านั้นนะครับ พี่นับถอยหลังแล้วใครยังไม่ได้โดนโรยแป้งไม่รู้ด้วยนะ เอ้า สิบ!”


พอพี่สตาฟอธิบายจบเวลาก็เริ่มนับถอยหลังทันที เดี๋ยวๆสิบวิใครมันจะไปหาทันว่ะ


 เก้า!”


ฟุบเพื่อนตรงหน้าผมนั่งลงไปต่อหน้าต่อตา  เชี่ยยยยยยย


แปด!”


พอมีคนได้นั่งเพื่อนที่ยืนอยู่ก็เริ่มวิ่งอ่านป้ายของเพื่อนสีอื่นๆกันวุ่นวายไปหมด


เจ็ด!”



ผมเกาหัวหันซ้ายหันขวาพยายามมองป้ายชื่อเพื่อนสีอื่น ทำไมต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยว่ะเนี่ย

 

หก!”


คนรอบๆผมก็เริ่มได้นั่งกันแล้วแต่ผมเนี่ยยังหาคนชื่อสองพยางค์ไม่ได้สักคนเลย เฮ้ย คนนั้นไง!


ห้า!”


ผมก้าวยาวไปหาคนป้ายสีเขียวที่ชื่อ นัมโชแต่เหมือนผมจะต้องเปลี่ยนเป็นวิ่งแทนล่ะ เพราะก่อนผมจะนั่งก็ดันมีเพื่อนชิงนั่งไปก่อนผมสองวิได้ เวนนนนนนนนน


สี่!”


พี่นี้ก็รีบนับจังเป็นกรรมการมวยป่ะเนี่ย!! ผมหันค้อนพี่สตาฟแกนนำที่ถือไมค์นับเวลาอย่างสนุกสนาน


สาม!”


ชิบหาย มัวแต่บ่นเขาลืมฟังเวลา ผมพยายามจ้องอ่านป้ายของคนรอบๆตัว นั่นๆ ซองกยู เอ้าาาา ทำไมไม่ชื่อสองพยางค์ว่ะ


สอง!”


หางตาผมเห็นพี่โบกอมแอบยกมือชี้บอกผมอยู่ไกลๆ ขอบคุณมากครับพี่ ผมรักพี่จริงๆ กัดฟัน ผมรีบวิ่งตรงไปทันทีแต่ก็ต้องหน้าตื่นเพราะคนที่ผมกำลังวิ่งไปหาดันเป็นคนที่ผมพยายามหลบหน้ามาตลอดทั้งวัน  นัมจุน

 

หนึ่ง!”


เจ้าตัวเงยหน้ามองผมด้วยสีหน้าสงสัยอย่างเห็นได้ชัด ผมเองก็ทำอะไรไม่ถูกยืนเอ๋อไปพักนึงจนคนตรงหน้าต้องดึงแขนผมให้นั่งลงก่อนเวลาจะหมดลงพอดี


หมดเวลา!! สรุปแล้วไม่มีใครโดนทำโทษนะครับ ทำไมน้องหากันเก่งแบบนี้เนี่ย55555”


ผมนั่งตัวแข็งภาวนาให้คนข้างๆจำผมไม่ได้ทีเถอะ คนข้างๆมองท่าทีแปลกๆของผมก่อนพูดออกมาว่า


เราเคยเจอกันมั้ย?”


ผมไม่ตอบก่อนส่ายหัวเบาๆแต่เหมือนยังไม่หมดข้อสงสัย นัมจุนยังพยายามเอียงคอมองหน้าผมที่กำลังก้มหน้าหลบไปอีกด้าน


เราไม่เคยเจอกันจริงๆเห---”


จุ๊ๆ ห้ามคุยกันครับ เอาล่ะน้องๆ ตอนนี้หลับตาลงครับ


นัมจุนโดนขัดก่อนจะถามจบด้วยเสียงของพี่สตาฟ ผมรีบทำตามคำสั่งทันทีอย่างน้อยก็ไม่ต้องเห็นหน้าใครล่ะว่ะ


ทีนี้ก็ยื่นมือออกมาแล้วจับมือคนข้างๆไว้ครับ


.


.


.


.


.


ทีนี้ก็ยื่นมือออกมาแล้วจับมือคนข้างๆไว้ครับ


ทีนี้ก็ยื่นมือออกมาแล้วจับมือคนข้างๆไว้ครับ


ทีนี้ก็ยื่นมือออกมาแล้วจับมือคนข้างๆไว้ครับ


ประโยคของพี่แกนนำยังคงดังก้องอยู่ในหัวของผม เชี่ยยยยยยยยยยย ผมนั่งเกร็งไม่ยอมขยับอะไรจนคนข้างๆต้องคว้านหามือผมไปจับแทน โอ้มายก็อด กรูอุตส่าห์หลบหน้าทั้งวันสุดท้ายต้องมานั่งจับมือกันเนี่ยนะ ตายกูตายยยยยยยย


เอาล่ะครับ น้องทุกคนยืนขึ้นแล้วคอยฟังเสียงพี่ๆนะครับ

 

ห้ามลืมตาหรือแอบปล่อยมือเพื่อนนะครับน้อง ค่อยๆเดินตามเพื่อนไปนะ

 

เจออะไรบอกเพื่อนด้วยนะครับน้อง

 

ผมค่อยๆยืนขึ้นพร้อมๆกับอีกสองคนข้างๆตามด้วยเสียงกระซิบจากข้างหลังแว่วเข้ามาเป็นระยะ จากนั้นนัมจุนที่ตอนนี้กลายเป็นคนที่อยู่ข้างหน้าผมก็เริ่มมีการเคลื่อนไหว ผมค่อยๆก้าวขาตามโดยกะระยะที่พอเหมาะเพื่อไม่ให้ชนกับคนข้างหน้า

 

ก้าวขาขึ้นบันไดนะ

 

ระวังสะดุด

 

เสียงเข้มกระซิบผมเบาๆผมพยักหน้ารับและก้าวขาตามทีละนิด ก่อนจะหันไปบอกคนข้างหลังต่ออย่างรู้งาน


หยุดก่อน


ผมชะงักขาที่กำลังจะก้าวแต่ก็ดูเหมือนจะช้าไป ตัวของผมเบรกไม่อยู่จนหน้าหล่อๆของผมชนเข้ากับผมยุ่งๆของนัมจุนเต็มๆ


เอาล่ะ ตอนนี้พี่จะจับน้องแยกเป็นคู่ๆนะครับ จากนั้นพี่จะให้น้องทำความรู้จักกันและที่สำคัญอย่าเพิ่งปล่อยมือและห้ามลืมตาเด็ดขาดนะครับ เริ่มเลยครับ


จบคำอธิบายพี่สตาฟก็เริ่มจับพวกเราแยกกัน และแน่นอนครับผมได้คู่กับคนที่คุณก็รู้ว่าใคร


เราชื่อนัมจุนนะ อยู่สาขาA นายอ่ะ?”


อ่า...เราซอกจิน อยู่ B”


เรียกจินเฉยๆได้มั้ย?”


ได้ๆ


จากนั้นบทสนทนาก็เต็มไปด้วยความเงียบ...


.


.


.


.


.


นายคือคนที่เราทักไปเมื่อวานใช่มั้ย?”


...


เราจำนายได้นะ


ผมได้แต่กลืนน้ำลายขอให้เวลาตอนนี้มันผ่านไปเร็วๆ เรานั่งเงียบใส่กันอยู่สักพัก...จนกระทั่ง...


.


.


.


“จินนายชอบดูหนังเรื่อง HP มั้ย? เราชอบมาเลยอ่ะ”


นายก็ดูเหมือนกันเหรอ?”


เราติดมากอ่ะดูทุกวันเลยเลยช่วงนี้ นายชอบภาคไหนมากสุด?”


ภาคสามสิของจริง ตัวเอกน่ารักมากกก เนื้อเรื่องก็เข้มข้นสุดๆ นี่ยังไม่รวมตอนที่…”


โอ้มายก็อด ไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีคนชอบหนังเรื่องนี้เหมือนผมด้วย แล้วแฟนพันธุ์แท้อย่างผมน่ะเหรอจะพลาดเล่าฉากเด็ดฉากประทับใจจากหนังเรื่องนี้ ถึงแม้เราต้องนั่งจับมือคุยกันตลอดก็เถอะแต่การหลับตามันก็ไม่ได้แย่อย่างที่คิดนะ อย่างน้อยความรู้สึกอึดอัดที่มีต่อคนตรงหน้ามันก็หายไป...


และนั่นทำให้เราเปิดใจคุยกันได้อย่างเต็มที่แถมออกรสออกชาติไม่มีกั๊ก นัมจุนเองก็รู้ลึกรู้จริงพอๆกับผมเลยทำให้เรายิ่งคุยกันสนุกขึ้นไปอีก เราคุยกันอยู่นานกว่าจะรู้ตัวอีกทีพี่สตาฟก็บอกให้ลืมตาแล้ว


น้องๆลืมตาได้ครับ เป็นยังไงกันบ้าง ได้เพื่อนใหม่กันมั้ย


ผมลืมตาขึ้นพร้อมๆกับนัมจุน เรายิ้มให้กันเล็กๆแต่ยังไม่ทันจะได้คุยอะไรกันต่อพี่สตาฟที่ยืนอยู่ด้านหลังก็เดินมาแจกเนมแท็กให้พวกเรา เนมแท็กของโต๊ะคิมที่เขาลื่อกันว่าแปลกแหวกแนวทุกปี ผมรับมาแล้วจ้องมันอยู่นานถึงจะเข้าใจความหมายของสิ่งที่อยู่บนนั้น


ถ้ามองเผินๆมันก็เหมือนเนมแท็กแบบห่วงสีดำธรรมดาๆ แต่ถ้ามองดีๆแล้วจะเห็นว่ารหัสนักศึกษาของเราจะถูกเขียนแทนด้วยอักษรเบลล์ และคำว่าคิมถูกเขียนด้วยรหัสมอร์ส...สมคำล่ำลือจริงๆด้วย


สวัสดีครับน้องๆ พี่ประธานโต๊ะคิมนะครับ ถึงเวลาที่กิจกรรมเปิดโต๊ะคิมของเราก็ต้องจบลงแล้วครับ พี่อยากให้น้องรู้ว่าวันนี้ที่เราช่วยกันจนผ่านแต่ละฐานมาได้เป็นเพราะความร่วมมือของพวกเราทุกคนนะ น้องไม่ได้ผ่านมันมาคนเดียว น้องยังมีพี่ๆเพื่อนๆที่อยู่ข้างๆ เพื่อนที่อาจจะไม่ได้อยู่สาขาเดียวกัน พี่ที่มาจากคนละที่ จบคนละโรงเรียนแต่ว่ายังไงเราก็เป็นโต๊ะคิมเหมือนกันนะครับ เพราะฉะนั้นเมื่อน้องมีปัญหา เจออุปสรรคหรือไม่ว่ากับอะไร ขอให้น้องจำไว้นะว่าน้องไม่ได้อยู่คนเดียว


ผมยิ้มน้อยๆกับสิ่งที่ได้ยิน ถึงมันจะเป็นคำพูดธรรมดาแต่ผมกลับรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก จู่ๆใครที่ไหนก็ไม่รู้มาดูแลเราเหมือนน้องเหมือนคนในครอบครัว โดยใช้ระยะเวลาแค่วันเดียวที่ทำให้เราว่ารู้สึกเป็นแบบนั้นจริงๆ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ


พี่ๆโต๊ะคิมขอยินดีต้อนรับน้องๆคิมทุกคนนะครับ หลังจากนี้จะเป็นการจับสายรหัสของโต๊ะโดยจะไล่ชื่อตามรหัสของเรานะ พี่พูดรหัสไหนให้เดินมาข้างหน้านะครับ สำหรับวันนี้ขอบคุณน้องทุกๆคนมากครับ


จากที่เคยเห็นมาผมขอยอมรับว่าการรับน้องในหัวของผมไม่ได้คิดว่าจะมีแบบนี้อยู่เลยสักนิด คิดแต่ว่าต้องเปื้อนเละเทะมีแต่เต้นมีแต่ร้องเพลงหรือไม่ก็ตามล่าลายเซ็นให้ครบอะไรแบบนั้น แต่ที่นี้ทำให้ความคิดผมเปลี่ยนไป


ซอกจิน รหัส 0412 ครับ


ถึงรหัสของเราแล้วอ่ะ เราไปก่อนนะ


ไม่นานนักพี่ประธานก็ประกาศถึงรหัสของผม ผมลุกขึ้นก่อนหันกลับมาโบกมือลานัมจุน แต่ก่อนที่ผมจะเดินไปนัมจุนก็พูดขึ้นมาว่า


งั้นไว้คุยกันต่อในไลน์นะ?”


ผมพยักหน้าเบาๆพร้อมยิ้มรับ นึกแล้วก็ตลกดีไม่คิดว่าคนที่ผมคิดว่าเป็นโรคจิตและไม่อยากรู้จักมากที่สุดดันกลายมาเป็นเพื่อนคนแรกของผมซะได้ เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าเพิ่งตัดสินใครเพียงแค่คุยกันผ่านตัวอักษรต้องลองมานั่งหลับตาจับมือกันก่อนถึงจะตัดสินได้ จอบอ



#โต๊ะคิม





T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

25 ความคิดเห็น

  1. #22 Reajinkim1 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 13:33

    ตลก ชุลมุน สดใสๆวุ่ยวาย ชอบอ่ะ

    #22
    0
  2. #13 Neernear (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 09:57
    นี่ไงจินนน เค้าแค่อยากผูกสัมพันธ์ด้วยเฉยๆเว้ย. มีไปจับมงจับมือเค้าด้วยนะแหม่
    #13
    0
  3. #10 Humin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 21:43
    น่ารักมากกกกก ในที่สุดพี่จินก็ยอมคุยด้วยแล้ว5555
    #10
    0
  4. #9 Frmjin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 23:39
    โง้ยยยยยน่ารัก
    #9
    0
  5. #8 kondee2017 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 22:46
    เป็นไงล่ะคะพี่ นัมจุนก็ดีใช่ม้าาาม
    #8
    0
  6. #7 รวิจันทร์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 21:03
    เค้าจับมือกันค่ะแม่ งื้ออออ
    #7
    0