[my hero academia]สัญลักษณ์เเห่งความกล้ว

ตอนที่ 7 : ขอตามรับใช้ไปจนสิ้นอายุขัย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 753
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 85 ครั้ง
    5 มิ.ย. 63

"เดี๋ยวๆๆๆ เราคุยกั---"

ปัง!

ตุบ

ภายในตึกร้างเเห่งหนึ่งได้มีกลุ่มคนจำนวนนึงที่ถูกจัดการฆ่าตายอยู่เป็นจำนวนมาก โดยที่ผู้ลงมือก่อเหตุในครั้งนี้มีเพียงเเค่คนๆเดียวเท่านั้น

"โดนยิงที่เอวงั้นหรอ?"

เเละนั่นก็ไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากมิโดริยะหรือฮันเตอร์ที่ได้ออกมาทำหน้าที่ของเขาอย่างเช่นทุกครั้ง ไม่ว่าจะคืนไหนๆมิโดริยะก็ต้องออกมาเพื่อจัดการกับเหล่าวิลเลินที่ป้วนเปี้ยนอยู่ภายในเมืองเเห่งนี้ ถึงเเม้ว่านักข่าวเกือบทุกสำนักจะพูดจาโจมตีใส่เขาก็ตาม

ปัง!

มิโดริยะทำการยิงตัวตายเพื่อรีเซ็ตตัวเองให้กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง การฆ่าตัวตายสำหรับเขามันก็คือเรื่องปกติอย่างนึง เขาไม่กลัวที่จะเจ็บ ต้องพูดให้ถูกคือ ยิ่งเจ็บหนักก็ต้องรีบตายซะมากกว่า

ตี๊ดๆ

"มีการเคลื่อนไหวอะไรอีก"

เสียงสัญญาณเตือนดังขึ้นมาจากถุงมือสุดไฮเทคของเขา มิโดริยะจึงรีบยกมันขึ้นมาเช็คดูว่ามีอะไรที่ผิดปกติเกิดขึ้น

[ฉันรู้ว่าเเกอยู่ที่นี่ฮันเตอร์]

"อีเรเซอร์เฮด.....ตัวน่ารำคาญ"อีเรเซอร์เฮดกำลังเข้าไปยังกล้องวงจรปิดที่ฮันเตอร์กำลังใช้ดูภาพอยู่

[ฉันมีเรื่องต้องคุยกับเเก.....ไม่มีการต่อสู้อะไรทั้งนั้น]

"เจรจางั้นหรอ....."

ถึงจะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร เเต่ในเมื่อบอกว่าไม่ได้มาเพราะต้องการต่อสู้มิโดริยะก็ไม่คิดที่จะโจมตีอีกฝ่าย เขาใช้ถุงมือเชื่อมต่อเข้ากับลำโพงที่อยู่เเถวนั้นเพื่อใช้สื่อสารกับอีเรเซอร์เฮดในทันที

"ต้องการอะไรอีเรเซอร์เฮด?"

[เเกรู้ใช่รึเปล่าว่าผู้สืบทอดของออลไมท์คือใคร]

"เเล้วมันทำไม หรือว่ากลัวว่าเด็กคนนั้นจะเป็นอันตราย"

[คนอย่างเเกไม่ทำร้ายผู้บริสุทธิ์ เเละจากคำบอกเล่าของเด็กคนนั้นหลังจากที่เเกรู้ถึงตัวตนของเธอเเกก็พยายามปกป้องเธอจนเกือบตาย]

'เกือบตาย? ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้พูดเรื่องอัตลักษณ์ของเราไปงั้นหรอ'

"ต้องการจะสื่ออะไรอีเรเซอร์เฮด"

[ฉันรู้ว่าเเกต้องการให้เด็กคนนั้นกลายเป็นสัญลักษณ์เเห่งสันติภาพคนต่อไปเพื่อเเทนที่ออลไมท์ที่กำลังอ่อนเเอลง......ฉันต้องการให้เเกคอยดูแลความปลอดภัยของเธอ]

"มาขอความช่วยเหลือจากดาร์กฮีโร่ คุณใช่อีเรเซอร์เฮดที่ผมรู้จักจริงๆรึเปล่า"

[ฉันไม่มีทางเลือกมาก ถ้าเธอคนนั้นเป็นอะไรไปทุกอย่างก็จบ ฉันรู้ว่าเเกก็ไม่ต้องการให้เป็นเเบบนั้นฮันเตอร์]

"......"

มิโดริยะถอนหายใจออกมาเบาๆให้กับความรู้ดีของอีกฝ่ายที่ดูจะรู้มากเกินไปหน่อย มิโดริยะเงียบไปสักพักก่อนที่จะพูดตอบกลับอีเรเซอร์เฮดไป

"ถึงคุณไม่มาบอกผมก็ต้องดูเเลเธอคนนั้นอยู่แล้ว เเต่เป็นการดูเเลในวิธีของผม"

[เเปลว่าฉันคงไม่ต้องห่วงอะไรมาก.......อย่ายุ่งเกี่ยวกับเธอมากล่ะ ไม่งั้นเธออาจจะได้รับอิทธิพลมาจากเเก]

"รู้อยู่แล้ว"

ปิ๊บ

มิโดริยะปิดหน้าจอบนถุงมือลง ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นเเล้วค่อยๆเดินออกไปจากตึกร้างผ่านทางหน้าต่างที่เขาใช้เเอบเข้ามาเพื่อกันไม่ให้ใครมาพบเจอตัวเขา ตอนนี้เป้าหมายต่อไปของเขาก็คือการกลับไปสืบหาข้อมูลของผู้สืบทอดของออลไมท์ว่าเธอเป็นใครมาจากไหน

'ในตอนกลางคืนเเบบนี้ผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมามีน้อยจริงๆ'

มิโดริยะมองสำรวจไปรอบๆ ก่อนที่จะเดินเข้าไปหลบอยู่ในซอยเปลี่ยวๆไร้ซึ่งผู้คน จะให้เขาไปเดินตามข้างถนนรับรองได้เลยว่าเป็นที่ผิดสังเกตุเเน่ๆ เขาจึงเลือกที่จะใช้ตรอกซอกซอยในการเดินทางมากกว่า

'อาชญากรรมน้อยลงไปมากจริงๆ.......น้อยลงจนน่าตกใจ'

"เเต่งตัวเเบบนั้นคิดจะไปที่ไหน"ระหว่างที่มิโดริยะกำลังเดินอยู่นั้น ก็มีเสียงที่ฟังดูก้าวร้าวเเละเจือปนไปด้วยน้ำเสียงที่คล้ายกับสัตว์ป่าดังขึ้นมาจากด้านหลังของเขา

'ชิ.....ครั้งนี้อะไรอีกล่ะ?'

"เเล้วนายเป็นใคร?"มิโดริยะหันกลับไปมองที่ด้านหลังของเขาเพื่อดูใบหน้าของเจ้าของเสียง เเต่สิ่งที่เขาเจอกลับเป็นชายปริศนาในชุดสีดำที่กำลังสวมหน้ากากหมาป่าอยู่

"ดาร์กฮีโร่.....ยังไม่ได้คิดชื่อเเต่ก็ชั่งเถอะ ฉันได้กลิ่นเลือดออกมาจากตัวของนาย"มิโดริยะเลิกคิ้วขึ้นอย่างประหลาดใจที่อีกฝ่ายมีประสาทสัมผัสด้านกลิ่นที่มีประสิทธิภาพขนาดที่ว่าได้กลิ่นเลือดจากตัวของเขาได้ เเต่มันก็มีอยู่อย่างนึงที่ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิด.....

"เด็กเล่นสนุกอยากทำตัวเป็นฮีโร่นอกกฏหมายอีกเเล้วงั้นหรอ"

"ห๊า!? ว่าใครเป็น---"

ปังๆๆๆ!!

มิโดริยะควักปืนพกออกมาเเล้วทำการยิงใส่ชายคนนั้นอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ทว่าอีกฝ่ายก็ย่อตัวหลบลงมาได้ในท่าทางที่เหมือนกับพวกหมาป่าเวลาออกล่าเหยื่อ

"กลับบ้านไปซะ นี่ไม่ใช่สถานที่สำหรับเด็ก"มิโดริยะเอ่ยเตือนพร้อมกับจ้องมองไปที่ชายคนนั้น

"พูดงี้ก็สวยสิ"ชายคนนั้นผิวปากออกมาเบาๆภายใต้หน้ากาก

วี้วิด~

"กรร!!"

เเล้วในทันใดนั้นเอง ก็มีหมาป่าตัวนึงกระโดดเข้ามาจากด้านหลังของมิโดริยะเเล้วกัดเข้าไปที่เเขนข้างที่เขาถือปืนอยู่ด้วยความรุนเเรง

งับ!!

จี๊ส~!!!!!!

เเต่ถุงมือช็อตไฟฟ้าของเขาก็ทำงานอัตโนมัติช็อตไฟฟ้าใส่จนมันต้องรีบปล่อยมือของเขาออกมา

"เอ๊ง!!"

ปังๆๆ

มิโดริยะจึงใช้โอกาสนั้นยิงใส่หมาป่าตัวนั้นจนตายคาที่...

"อัตลักษณ์ควบคุมสัตว์งั้นหรอ....."

"ไม่ใช่หรอก..."ชายคนนั้นพูดพร้อมกับกางกรงเล็บออกมา

ชิ้ง~

"หมาป่าต่างหากล่ะ"

ฟุบ!

เขาพุ่งตัวเข้าหามิโดริยะด้วยความเร็วสูงจนเกือบมองตามไม่ทัน มิโดริยะยื่นมือที่สวมถุงมือช็อตไฟฟ้าเอาไว้ไปข้างหน้าเพื่อจะคว้าจับอีกฝ่าย

"ช้าไป!"

เเต่ด้วยความเร็วที่เเตกต่างกันจนเกินไปนั้น ทำให้อีกฝ่ายสามารถเอี้ยวตัวหลบการโจมตีของมิโดริยะไปได้ เเละโจมตีใส่เขาเข้าไปที่ท้องด้วยกรงเล็บ ก่อนที่จะพุ่งผ่านตัวของเขาไป

ฉัวะ!

'เร็วเป็นบ้า!'

"ความเร็วของข้ากับเเกมันต่างกันนัก"ชายคนนั้นหันมาพูดกับมิโดริยะด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย

"เเกบอกว่าเเกเป็นหมาป่าสินะ...."มิโดริยะถามพร้อมกับค่อยๆยกมือข้างที่มีถุงมือขึ้นมาเเล้วกดอะไรบางอย่างลงไป

"ก็ใช่ ทำไม?"

"เเปลว่าเเกคงจะไม่ชอบเสียงนี้สักเท่าไหร่"

ติ๊ด

"อึก!..."

พูดจบมิโดริยะก็ได้กดเข้าไปที่ปุ่มบนถุงมือ จากนั้นไม่นานชายคนนี้ก็รีบยกมือขึ้นมาปิดหูด้วยท่าทีที่ทุกข์ทรมาน

ตุบ

"เสียงบ้าอะไรกัน!?"เขาเข่าทรุดลงไปกับพื้น ในขณะที่ทางด้านมิโดริยะก็ลุกขึ้นมายืนด้วยท่าทีปกติ

"เสียงนี้เป็นคลื่นความถี่พิเศษที่มีเเต่พวกสัตว์จำพวกสุนัขหรือหมาป่าอย่างนายเท่านั้นจะได้ยิน"มิโดริยะพูด จากนั้นก็นำมือไปจับที่บาดเเผลของตนเพื่อเช็คอาการบาดเจ็บ

'เเผลลึกมาก เเบบนี้ได้ตายอีกรอบเเน่'

"ทางฝั่งเเกก็บาดเจ็บเหมือนกันนั่นเเหละ...."ชายคนนั้นพยายามจะพูด เเม้ว่ามันจะยากลำบากมากก็ตาม

"ก็จริง งั้นก็มาจบเรื่องบ้าๆนี่---"

ปังๆๆๆๆๆๆๆ

มีการกราดยิงใส่เกิดขึ้นจากทางด้านหลังของมิโดริยะ ร่างของเขากลายเป็นว่ามีรูพรุนจากการโดนยิงอยู่ทั่วตัว จากนั้นร่างของเขาจึงล้มลงไปกับพื้นต่อหน้าต่อตาชายในภายใต้หน้ากากหมาป่า

"พวกดาร์กฮีโร่อะไรนั่นก่อปัญหาไปมากกว่าที่คิดนะ"

"นั่นสินะ"

กลุ่มคนในชุดสูทสีดำที่เป็นคนยิงมิโดริยะกล่าวออกมา ขณะที่ค่อยๆเดินเข้ามาหาร่างของคนทั้งคู่ ถุงมือของมิโดริยะยังคงทำงานอยู่ทำให้ชายภายใต้หน้ากากหมาป่าไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากจ้องมอง

"พวกเเก.....เป็นใคร?"

"ถามอะไรเเปลกๆ ไม่ใช่ว่าเเกเป็นพวกเดียวกันกับเจ้าฮันเตอร์นี่งั้นหรอ?"ชายคนนึงเอาปืนไปจี้ที่ร่างของมิโดริยะที่นอนเเน่นิ่งอยู่

"ฮันเตอร์....งั้นหรอ?"ชายภายใต้หน้ากากหมาป่าดูจะตกใจกับสิ่งที่ได้ยินมาก ฮันเตอร์เป็นดาร์กฮีโร่ที่ไม่เคยมีภาพในสื่อมาก่อน เเน่นอนว่านั่นทำให้ไม่มีใครรู้รูปลักษณ์ที่เเน่ชัดของฮันเตอร์

"ดูเเกจะไม่รู้เรื่องนะ เจ้านี่มันบุกเข้าไปฆ่าคนของเราที่กำลังทำการซื้อขายยาเสพติดอยู่ นั่นมันธุรกิจที่จะได้เงินก้อนโตเเท้ๆ เเต่มันกลับทำลายโอกาสของเราทิ้ง!"ชายคนนั้นพูดออกมาด้วยความหงุดหงิด ก่อนที่เขาจะค่อยๆยกปืนขึ้นมาเเล้วเล็งไปที่ชายภายใต้หน้ากาก

"พวกดาร์กฮีโร่อย่างพวกเเกเองก็เป็นปัญหา เพราะงั้นก็---"

หมับ

จี๊ส~!!!!!

มิโดริยะที่รีเซ็ตตัวเองเเละเเอบฟังมาสักพักนึงเเล้วก็ได้ทำการคว้าจับขาของชายคนนั้นเเล้วทำการช็อตไฟฟ้าใส่จนเจ้าตัวช็อคสลบไป

"อะไรกัน! น่าจะตายไปแล้วนิ!!"

"โดนยิงไปตั้งขนาดนั้นเเล้วเเท้ๆ!!"

"ทุกคนถอยออกมา!!!"

ความโกลาหลเกิดขึ้นมาในทันทีเมื่อคนที่ควรจะตายไปแล้วได้ฟื้นขึ้นมาเเบบไม่บอกกล่าว มิโดริยะรีบกวาดสายตามองไปรอบๆเพื่อวิเคราะห์สถานการณ์อย่างรวดเร็ว

'เหลืออีก 3 คนอาวุธครบมือ'

"ยิงมันเลย!!!"

ปังๆๆๆๆ

หมับ

มิโดริยะรีบยกร่างของชายที่เขาพึ่งช็อตไปขึ้นมาบังห่ากระสุนที่พุ่งเข้ามาใส่เขา จากนั้นเขาก็วิ่งเข้าใส่ชายกลุ่มนั้นในทันที

"บ้าเอ้ย!"

ปังๆๆ เเกร็กๆๆๆ

"กระสุน---"

ฉัวะ!!

เมื่อถึงโอกาสที่กระสุนหมดเเล้ว มิโดริยะก็รีบโยนร่างที่ใช้เป็นกำบังทิ้ง เเล้วหยิบมีดออกมาปาดคอชายที่อยู่ใกล้เขามากที่สุด

"เวร--"

ฉึก!

จากนั้นเขาจึงใช้มีดปาใส่หน้าของชายที่อยู่ห่างจากเขามากที่สุดไป

"ย๊ากกกก!!!!!"

ฉึก!....

เเน่นอนว่ายังเหลืออยู่อีกคนนึงที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากมิโดริยะมากนัก ชายในชุดสูทคนสุดท้ายเลือกที่จะโยนปืนที่กระสุนหมดทิ้งเเล้วหยิบมีดออกมา เขาเเทงเข้าไปที่เอวของมิโดริยะเข้าอย่างจัง

"อย่างน้อยฉันก็จะเเก้เเค้นให้พวกเข---"

ปังๆๆ เเกร็กๆ

"เเกเเทงไม่โดนจุดสำคัญนะ...."

หลังจากที่ถูกเเทงเข้าไปเเล้ว มิโดริยะก็ไม่ได้มีท่าทีว่าจะพยายามผลักอีกฝ่ายออกไป เขากลับเลือกที่จะนำปืนที่อยู่ในมืออีกข้างขึ้นมา เเล้วทำการจ่อยิงใส่ชายคนนั้นในระยะเผาขน

ตุบ

"....ทำไมเเกถึง........ไม่กลัวว่าจะตาย"ชายคนนั้นล้มลงไปนอนกับพื้นในสภาพเลือดอาบ โดยที่สายตาของเขาก็ยังมองไปที่มิโดริยะอยู่

"ฉันก็เเค่ไม่กลัว...."มิโดริยะรีโหลดกระสุนปืนใหม่อีกครั้งนึง เเต่ครั้งนี้เป้าหมายของกระสุนก็คือตัวของเขาเอง

ปัง!!

ตุบ

มิโดริยะได้ยิงตัวตายไปอีกครั้งเพื่อรักษาบาดเเผลของตัวเอง ก่อนที่ในไม่ช้าเขาจะค่อยๆลุกกลับขึ้นมาเสมือนกับว่ามันไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"เพราะเเบบนี้....เองงั้นหรอ...."

"คงงั้น"

ปัง!!

มิโดริยะจบชีวิตของชายคนนั้นลงไป ก่อนที่สายตาของเขาจะเลื่อนไปมองยังพยานรู้เห็นคนสำคัญที่ยังเหลือรอดอยู่จากเหตุการณ์ในครั้งนี้

"นายรู้เรื่องมากเกินไปนะ"

"ใช่.....ข้าได้รู้เรื่องของท่าน....."

ชายคนนั้นดูไม่มีท่าทีหวาดกลัวใดๆ กลับกันภายในน้ำเสียงของเขากลับเจือปนไปด้วยความรู้สึกดีใจ ปราบปลื้ม เเละเคารพอย่างสุดซึ้ง

"ข้าได้รู้ว่าท่านคือสัญลักษณ์ที่ไม่มีวันตาย! ท่านคือลูกรักของพระเจ้า ไม่ว่าสิ่งใดก็ฆ่าท่านไม่ได้! ยมทูตไม่กล้าเอาชีวิต นรกไม่กล้าต้อนรับ!!"

"ท่านฮันเตอร์ท่านคือสัญลักษณ์เเห่งความหวาดกลัวที่จะคงอยู่ไปชั่วนิรันดร์!!!!!"

'เจอพวกเเปลกๆเข้าจนได้'

เเน่นอนว่ามิโดริยะมีชื่อเสียงที่ดังกระหึ่มไปทั่ววงการโลกมืด เเละยิ่งสำหรับเหล่าดาร์กฮีโร่ทั้งหลายเเล้ว เขามีตัวตนที่เทียบเคียงพอๆกับออลไมท์ที่เป็นสัญลักษณ์เเห่งสันติภาพเลย ออลไมท์ต่อสู้ท่ามกลางเเสงสว่างเเละเสียงสรรเสริญของผู้คน ในขณะที่ฮันเตอร์ต่อสู้ภายใต้ความมืดท่ามกลางเสียงสาปเเช่ง

"ข้ารู้สึกเป็นเกียรติจริงๆที่มีโอกาสได้พบกับท่าน!"ชายภายใต้หน้ากากหมาป่าค่อยๆพยายามเปลี่ยนท่าทางไปนั่งคุกเข่าต่อหน้าของมิโดริยะ

"ข้าโอกามิ โคงะผู้นี้พร้อมที่จะติดตามรับใช้ท่านไปจนสิ้นอายุขัย!!"

ปัก!!!!

ตุบ

"หลับไปก่อนไป....."มิโดริยะเดินเข้ามาเอาด้ามปืนทุบไปที่หัวของชายคนนั้นจนสลบไป

"นายรู้เรื่องของฉันมากจนเกินไป ฉันคงปล่อยนายไปไม่ได้"มิโดริยะเเบกร่างของชายที่มีชื่อว่าโอกามิ โคงะขึ้นมาวางไว้บนไหล่ ก่อนที่เขาจะเริ่มเดินออกไปจากตรงนั้น ในไม่ช้าชาวบ้านที่ได้ยินเสียงการยิงกันก็จะโทรเรียกตำรวจมา เขาจึงต้องรีบออกจากพื้นที่นี้โดยด่วน


ยังรับสมัครตัวละครอยู่นะ เเล้วก็ตัวละครของใครจะออกตอนไหนอันนี้ก็อยู่ที่ว่าบทมันส่งรึเปล่า ไม่ได้เรียงตามลำดับนะ เเล้วก็อยากจะถามหน่อยว่าเนื้อเรื่องช่วงนี้น่าเบื่อไปมั้ย จะให้ตัดเข้าเนื้อเรื่องหลักเลยรึเปล่า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 85 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

133 ความคิดเห็น

  1. #98 0847787374 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 16:31
    เอาโทกะจังเข้ากลุ่มด้วยครับไร
    โทกะที่เป็นวิลเลินก็ตามสเตนมาแต่เปลี่ยนเป็นพระเอกเราแทน5555
    #98
    0
  2. #62 For_Mr-Loki (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 14:10

    เห็นแล้วรู้สึกว่าน้องจะตั้งองค์กรขึ้นมาเลย ฮือออ //คลานเข่าไปหา

    #62
    1
    • #62-1 My007(จากตอนที่ 7)
      9 มิถุนายน 2563 / 14:20
      อาจจะได้ตั้งจริงๆ
      #62-1
  3. #56 Aekieiezaaaa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 04:03
    ปูไปก่อนยาวๆนิดก็ดีถ้าเข้ามันเร็วเกิน
    #56
    1
    • #56-1 My007(จากตอนที่ 7)
      6 มิถุนายน 2563 / 20:37
      อ้อ โอเคครับ
      #56-1
  4. #52 HP000 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 20:20
    สนุกสุดๆ
    #52
    1
    • #52-1 My007(จากตอนที่ 7)
      5 มิถุนายน 2563 / 21:33
      ขอบคุณ
      #52-1
  5. #49 038800355sa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 18:48
    เเล้วเเต่ผู้เขียนเลยว่าเเต่งเเบบไหนน่ะครับส่วนตลอดที่อ่านมาผมคิดว่าสนุกดีนะครับ
    #49
    1
    • #49-1 My007(จากตอนที่ 7)
      5 มิถุนายน 2563 / 21:33
      โอเคร~
      #49-1
  6. #48 Naru110 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 18:23

    ตามใจเลย แต่ถ้าเข้าเนื้อเรื่องก็ดีครับ

    #48
    1
    • #48-1 My007(จากตอนที่ 7)
      5 มิถุนายน 2563 / 21:33
      โอเคร~
      #48-1
  7. #47 Nontouchxyz (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 17:00
    เอาแล้วมิโดริยะกําลังเป็นสัญลักษณ์แห่งความหวาดกลัวแล้ว
    #47
    1
    • #47-1 My007(จากตอนที่ 7)
      5 มิถุนายน 2563 / 17:02
      ไม่ใช่ว่าเป็นมาเเล้วสักพักหรอ5555
      #47-1
  8. #46 zaddfg (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 16:43
    เนื้อเรื่องกำลังดีเลยครับเหมือนนารุโตะอะที่ต้องปูเนื้อเรื่องท้าตัดเข้าไปในเนื้อหลักเลยเหมือนข้ามตอนครับผมชอบเวลาตัวระครมีพัฒนาการอ่านเพบินดีครับ
    #46
    1
    • #46-1 My007(จากตอนที่ 7)
      5 มิถุนายน 2563 / 16:44
      โอเครครับ
      #46-1
  9. #45 toonTed (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 16:41
    ไม่น่าเบื่อเลย
    สนุกมากๆ รอตอนต่อไปอยู่นะฮะ
    (กำลังเขียนอีกตัวอยู่ กำลังคลอดลูกคนที่3แล้ว5555)
    #45
    2
    • #45-1 My007(จากตอนที่ 7)
      5 มิถุนายน 2563 / 16:44
      ครั้งนี้ขอตัวละครผู้หญิงบ้างนะครับ5555 ผู้ชายมีเยอะมากเลยตอนนี้
      #45-1
  10. #44 poonum2546 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 16:40
    เนื้อเรื่องกำลังดีเลย
    #44
    1
    • #44-1 My007(จากตอนที่ 7)
      5 มิถุนายน 2563 / 16:43
      อ้อ โอเคครับ
      #44-1