[my hero academia]สัญลักษณ์เเห่งความกล้ว

ตอนที่ 10 : คุยธุระ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 485
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    23 มิ.ย. 63

(ขอโทษที่หายไปนาน พอดีติดเกมๆนึงมากไปหน่อย ตอนนี้น่าจะกลับมาอัพตามปกติแล้ว....มั้งนะ)

หลายสัปดาห์ต่อมา

เเอ๊ด~

"อะ! ฮันเตอร์ซัง"

ภายในห้องมืดเเห่งหนึ่งได้มีเด็กสาวคนนึงที่กำลังนอนอ่านหนังสืออยู่บนเตียงอยู่ เเละในตอนนั้นเองก็ได้มีใครบางคนเปิดประตูเข้ามาภายในห้อง เขาสวมชุดของหน่วยรบพิเศษพร้อมกับหน้ากากกันเเก๊ส เเน่นอนว่านั่นไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากมิโดริยะ

"มาเช็คสุภาพ"มิโดริยะเดินเข้ามาเเล้วปิดประตูลง จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปนั่งที่เก้าอี้ข้างเตียง

"ฉันปกติดีค่ะ..."

เด็กสาวตอบกลับมิโดริยะ เธอคือผู้สืบทอดของออลไมท์ที่ควรจะเสียสติไปแล้ว ทว่าเมื่อ 5-6 วันก่อนจู่ๆเธอก็กลับมาได้สติอีกครั้งนึง เเถมยังทำตัวปกติสุขทุกอย่างจนน่าประหลาดด้วย

"ความทรงจำเมื่อหลายสัปดาห์ก่อนกลับมารึยัง?"

"จะให้บอกอีกกี่ครั้งกันคะ? ฉันก็อยู่บ้านตามปกติไง ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ฉันเรียนจบเเละกำลังเริ่มฝึกร่างกายเตรียมเข้ายูเอ"

ไม่ใช่ นั่นมันคือเรื่องที่นานกว่านั้น ดูเหมือนว่าความทรงจำของเธอในช่วงที่ถูกข่มขืนนั้นได้หายไปโดยสิ้นเชิง เธอไม่สามารถจดจำได้ว่าเกิดอะไรขึ้นหรือทำอะไรมา เธอบอกว่ารู้ตัวอีกทีก็คือมาอยู่ในห้องเเห่งนี้เเล้ว

"นั่นไม่ใช่คำตอบที่ถูก....."

"เเล้วจะปล่อยฉันไปได้รึยังคะเนี่ย?"

"ยัง....เธอเป็นผู้สืบทอดของออลไมท์ ฉันต้องเเน่ใจว่า---"

"เอะอะอะไรก็ผู้สืบทอดของออลไมท์ ฉันมีชื่อว่าฮาจิเครุ เรโกะนะคะ หรือจะเรียกว่าเรย์ก็ได้"ทั้งสองคนนั้นก็ไม่ใช่คนเเปลกหน้าอะไรกัน ยังไงมิโดริยะก็คือคนที่ปกป้องเธอตอนอยู่ที่โรงเรียนเมื่อตอนนั้น นั่นทำให้เธอกล้าที่จะพูดอะไรเเบบนี้กับเขา

"....ยุ่งยาก ยังไงฉันก็ปล่อยเธอออกไปไม่ได้ในตอนนี้ มันยังไม่ปลอดภัย"

ช่วงนี้พวกวิลเลินถือว่าออกมาก่อความวุ่นวายเยอะกว่าปกติมาก เเถมมีพวกมันบางส่วนที่เน้นเป้าหมายไปที่การหาผู้สืบทอดของออลไมท์อีกด้วย ถ้าเขาปล่อยเธอคนนี้ออกไปรับรองได้เลยว่ามันจะไม่ใช่เรื่องดีเเน่

"ฉันเชื่อคำพูดของฮันเตอร์ซังนะคะ"

"เธอไม่ควรเชื่อคำพูดของฉันมาก อย่าลืมว่าฉันเป็นดาร์กฮีโร่"มิโดริยะพยายามที่จะสอนเรื่องความหวาดระเเวงให้กับเรย์เพื่อที่เธอจะได้มีไหวพริบที่ดี

"ฮันเตอร์ซังบอกเองนี่คะว่าจะปกป้องฉัน เพราะงั้นมันก็ไม่เห็นมีอะไรที่ฉันต้องกังวลเลย"เขาเเทบจะกุมขมับกับเธอคนนี้ที่ดูจะเชื่อใจคนอื่นง่ายเกินไปหน่อย

"ช่างเถอะ......"

มิโดริยะลูกออกไปจากห้องจากนั้นเขาก็ล็อคประตูเอาไว้กันไม่ให้เธอหนีไปไหนได้ ก่อนที่เขาจะเดินไปนั่งลงอยู่หน้าโต๊ะคอมพิวเตอร์เพื่อพักสักเล็กน้อย

"ท่านฮันเตอร์ดูนี่สิ! ข้าทำอาหารได้ด้วยล่ะ!!"

ไม่นานก็มีชายคนนึงวิ่งเข้ามาหาเขาพร้อมกับจานที่ใส่ เอ่อ.......เอาเป็นว่าเขาไม่อยากจะเรียกมันว่าอาหารสักเท่าไหร่ ขายตรงหน้านี้ไม่ใช่ใครที่ไหนไกลเเต่เป็นหมาเฝ้าบ้าน(?)ของเขาเอง นั่นก็คือโคงะนั่นเอง


(https://ensemble-stars.fandom.com/wiki/Koga_Oogami/Gallery?file=(Gleaming_Mad_Wolf_Musician)_Koga_Oogami_CG2.png)(ลิ้งค์ภาพต้นฉบับ)

"นั่นไม่เรียกว่าอาหารเเล้วล่ะ...."

"เอ๊~ ข้าว่าข้าก็ตั้งใจทำสุดฝีมือเเล้วนะ..."

"ก็เพราะฝีมือนายมันไม่ถึงขั้นน่ะสิ"มิโดริยะส่ายหน้าไปมาเล็กน้อย ในตอนเเรกเขาก็ว่าจะไม่ให้อีกฝ่ายอยู่ด้วยเเล้ว ถ้าไม่ติดที่ว่าความสามารถของอีกฝ่ายนั้นมีประโยชน์กับเขาต้องการคนที่จะมาช่วยเขาทำงานบ้าง มันก็เลยมาลงเอยที่การพักอาศัยอยู่ร่วมกันนี่เเหละ

ติ้ง~

'ข้อความ? จากเอนจีเนีย'

มิโดริยะละความสนใจจากโคงะหันไปสนใจเสียงข้อความที่ดังขึ้นมาจากคอมพิวเตอร์เเทน เขากดคลิกเพื่อเปิดอ่านข้อความของเพื่อนร่วมงานคนเเรกของเขาเเล้วก็ต้องพบเข้ากับความเเปลกใจ

[อีเรเซอร์เฮดต้องการพบนาย เขาอยากจะถามอะไรบางอย่าง]

[สำคัญมากขนาดนั้นเลย?]

[คงงั้น ฉันส่งพิกัดไปเเล้ว หวังว่าคงไม่ใช่กับดัก]

[ขอให้เป็นงั้น]

"ใส่หน้ากากซะโคงะ.....เรามีธุระด้านนอก"

โคงะที่ได้ยินเเบบนั้นก็รีบวิ่งไปหยิบหน้ากากหมาป่าของตนขึ้นมาสวมใส่ด้วยความกระตือรือร้น ทางด้านมิโดริยะที่ใส่ชุดออกรบอยู่เเล้วก็เดินไปที่ตู้เก็บของตนเเล้วหยิบพวกของที่จำเป็นใส่กระเป๋าอุปกรณ์ของตน

"เราจะไปไหนกันหรอท่านฮันเตอร์?"

"ไปเจอกับคนๆนึง"
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"นึกว่าจะไม่มา.....ดูเหมือนว่าคนกลางที่เอาไว้ใช้ติดต่อกับนายในคราวนี้คงจะเป็นเรื่องจริง"

อีเรเซอร์เฮดที่กำลังยืนรออยู่ในตึกร้างเเห่งหนึ่งกล่าวขึ้นมาเมื่อเห็นว่าคนที่ตนต้องการพบได้เข้ามาเเล้ว

"เข้าเรื่องเถอะคุณอีเรเซอร์เฮด..."

"เด็กคนนั้นอยู่กับนายใช่มั้ย?"อีเรเซอร์เฮดถาม

"ถูกต้อง....คุณอยากได้เด็กคนนั้นคืนสินะ"

"เเน่นอน เเละหวังว่านายจะยอมคืนให้ดีๆด้วย"มิโดริยะส่ายหน้าปฏิเสธเบาๆเป็นคำตอบให้กับอีเรเซอร์เฮด

"พวกคุณดูเเลเธอได้เเย่มาก ถ้าปล่อยไปรับรองได้เลยว่าเธอถูกฆ่าเเน่"

สิ้นสุดคำพูดของมิโดริยะบรรยากาศรอบด้านก็กลายเป็นตึงเครียดขึ้นมาทันใด อีเรเซอร์เฮดเเละมิโดริยะต่างก็จ้องหน้ากันอย่างไม่วางตาด้วยความหวาดระเเวง

"นายจะบอกว่าสามารถดูเเลเธอได้ดีกว่าฮีโร่อย่างพวกฉันงั้นหรอ?"

"ถึงตรงนี้ก็คงขอตอบว่าใช่ เเละผมจะปล่อยเธอออกไปก็ต่อเมื่อผมเห็นว่าทุกอย่างมันปลอดภัยเเล้ว"

"เมื่อไหร่ล่ะ 1 เดือน 2 เดือน หรือเป็นปี?"อีเรเซอร์เฮดพูดกดดันใส่

"เมื่อทุกอย่างสงบลงแล้ว ผมให้คำตอบได้เเค่นั้น"

"งั้นเราคงต้องใช้กำลังกันหน่อยเเล้ว...."

ทั้งคู่ตั้งท่าเตรียมสู้กันในทันที ทั้งคู่ต่างก็มีเหตุผลที่เหมือนกัน เเต่มุมมองน้้นเเตกต่างกันอย่างชัดเจน เเละก่อนที่การต่อสู้ของทั้งสองจะเริ่มขึ้นนั้น

ตุบ!

เสียงเหมือนกับคนล้มก็ดังขึ้นมา พอหันไปมองยังทิศต้นเสียงพวกเขาก็พบเข้ากับโคงะที่กำลังล้มอยู่ โดยที่นั่งอยู่ใกล้ๆก็คือเเมวตัวนึง

"ไอ้เเมวบ้าเอ้ย...."

เหมียว~

"....ถ้านั่นเป็นลูกน้องนายล่ะก็ขอบอกไว้เลยว่าเขาห่วยมาก"

"ดีที่เขาเป็นเเค่หมาเฝ้าบ้าน.....หมามันยิ่งไม่ถูกกับเเมวอยู่ด้วย"

กลายเป็นว่าบรรยากาศทุกอย่างกลับมาปกติอีกครั้ง ถือว่าโคงะเป็นคนที่ทำให้สถานการณ์ดีขึ้นเลยทีเดียว เเม้ว่าเจ้าตัวจะไม่ได้ตั้งใจก็เถอะ

"เอาเป็นว่านายดูเเลเด็กคนนั้นไป ถ้าคิดว่าปลอดภัยเเล้วก็ปล่อยเธอออกมา"

"ตามนั้น"

ทั้งสองพูดคุยเสร็จก็เดินเเยกกันไปคนละทาง มิโดริยะเดินเข้าไปดึงร่างของโคงะให้ลุกขึ้นมายืน ในตอนเเรกมิโดริยะต้องการให้โคงะไปซุ่มอยู่ด้านหลังของอีเรเซอร์เฮดเพื่อว่าจะได้สู้กัน เเต่ก็กลายเป็นว่าเจ้าตัวดันไปไล่กัดกับเเมวจนล้มคว่ำซะได้

"คราวหน้าฉันจะไม่พานายมาด้วย"

"ข้าขอโทษ!! ก็เจ้าเเมวนั่นมันมาหาเรื่องข้านิ!!!"

(เป็นตอนสั้นๆมาอัพเดตให้ว่ายังไม่หายไปไหน พอดีว่าติดเกมอ่ะนะ.....ตามจริงไอ้ตอนนี้มันเริ่มเขียนเมื่อ 2-3 วันก่อนเเต่พึ่งจะมาเสร็จแล้วอัพวันนี้ ไม่อยากเชื่อเลยว่าเกมมันจะดูดเวลาชีวิตขนาดนี้)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

133 ความคิดเห็น

  1. #127 mookm1k (@mookm1k) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 14:42
    โคงะน่ารัก555555
    #127
    0
  2. #100 DemonLord-G (@DemonLord-G) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 04:54
    เกมก็อยากเล่นนิยายก็อยากเขียน555 ไรท์นิเหมือนผมเลยนะ
    #100
    0
  3. #99 0847787374 (@0847787374) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 16:46
    ไรมีหมาแล้วก็ต้องมีแบบนะครับคู่กัดกับโคงะ5555
    #99
    0
  4. วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 13:52
    ในที่สุดก็มา นึกว่าเป็นอะไรไปซะอีก เป็นห่วงนะเนี้ย
    #97
    1
    • #97-1 MR.L (@My007) (จากตอนที่ 10)
      23 มิถุนายน 2563 / 13:52
      ติดเกมล้วนๆ
      #97-1
  5. #96 I-Hate-Exams (@MaMBa_BaDGER) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 13:38
    ครอบครัวสุขสันต์ 5555555
    #96
    1
    • #96-1 MR.L (@My007) (จากตอนที่ 10)
      23 มิถุนายน 2563 / 13:50
      สุขสันต์จริงๆ
      #96-1
  6. #95 auto5515 (@auto5515) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 12:42
    โคงะ ปากบอกไม่ใช่หมาแต่การกระทำนี้โคตรใช่
    #95
    1
    • #95-1 MR.L (@My007) (จากตอนที่ 10)
      23 มิถุนายน 2563 / 12:57
      มันเป็นหมาป่านี่นะ
      #95-1
  7. #94 Levia13 (@levia13) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 12:40
    โคงะโว๊ย!!! 5555
    #94
    1
    • #94-1 MR.L (@My007) (จากตอนที่ 10)
      23 มิถุนายน 2563 / 12:57
      สมเป็นหมาดี
      #94-1