ลวงรัก หลอนสวาท

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 297 Views

  • 0 Comments

  • 3 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    121

    Overall
    297

ตอนที่ 4 : เป็นเรื่องจนได้...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    7 พ.ค. 62

“ลูกศร  ลูกศร...”

คัมภีร์พยายามเรียกให้เสียงเบาที่สุด ก่อนสายตาของนิสิตหนุ่มจะไปหยุดอยู่ที่ประตูห้องน้ำที่เปิดแย้มอยู่ เพราะว่าภายในนั้นมีการเคลื่อนไหว และนั่นก็แสดงว่า เพื่อนนักศึกษาสาวของชายหนุ่มอยู่ในนั้น

ภาพหญิงสาวเจ้าของห้องผู้มีรูปร่างได้สัดส่วน กำลังปล่อยให้น้ำจากฝักบัวไหลผ่านเรือนร่าง ในขณะที่มือน้อยคอยลูบถูกไปทั่วร่างเปลือยเพื่อที่จะขัดล้างสิ่งสกปรกที่ติดกายของเธอมาทั้งวัน ให้หลุดออก

.....(CUT)....

ชายหนุ่มจ้องร่างเปลือยอยู่นาน ก่อนจะเห็นอาการของลูกศรที่ทำให้ผู้แอบมองรู้ว่า  ไม่นานเจ้าของห้องคงต้องออกมาจากห้องน้ำ ชายหนุ่มจึงหาที่หลบ ทำให้เขาพลาดการเห็นช่วงที่มีบางสิ่งทำให้ร่างหญิงสาวกระตุก ก่อนเธอจะยืนตัวตรงตาขมึงเกลียว

จริงดังที่คัมภีร์คาด เมื่อร่างที่ห่อหุ้มกายด้วยผ้าขนหนูผืนเดียว เดินออกมาจากห้องน้ำ แล้วนั่งลงบริเวณหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง

"เอาไงดีวะ?"

คัมภีร์ครุ่นคิด ขณะหญิงสาวนั่งหวีผมที่ยาวเลยบ่าเล็กน้อยแบบช้าๆตรงหน้ากระจก ในขณะที่คัมภีร์คิดว่าเขาจะเผยตัวอย่างไรดี

“จะซ่อนอยู่ทำไมล่ะ ออกมาเถอะ “

ศรสวรรค์พูดขึ้นขณะที่เธอยังคงนั่งหวีผมโดยไม่หันมามองเพื่อนชายผู้ซ่อนตัว

"ลูกศรเธอโดนจนได้"

คัมถีร์คิดเพราะรู้ถึงสิ่งผิดปกติที่เขาสัมผัสได้

“ท่านเป็นใคร..กลับไปเถอะครับ เดียวผมจะทำบุญทำกุศลไปให้..”

ชายหนุ่มรู้ได้จากเสียงที่เปลี่ยนไปของเพื่อนสาว เขาจึงกล่าวพร้อมถือด้ายสาย.สินธ์เอาไว้ในมือ  แล้วค่อยๆเดินเข้าไปให้ใกล้ร่างที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง  เพื่อหวังจะใช้สายสินธ์ผูกข้อมือให้แก่เพื่อนสาว

“ หยุด ตรงนั้น “

ศรสวรรค์พูดเสียงเล็กแหลมที่มันทำให้ชายหนุ่มรู้ว่านั้นไม่ใช่เสียงที่เคยได้ยินหญิงสาวพูด  ก่อนที่เธอจะลุกขึ้นยืนพร้อมแกะผ้าเช็ดตัวที่ห่อหุ้มตัวออก แล้วหันหน้ามามองนิสิตหนุ่มด้วยดวงตาที่หวานเยิ้ม

“แกเอากับฉันสิ..แล้วฉันจะปล่อยนังนี่ไป “

คัมภีร์มองดูร่างเปลือยได้สัดส่วนของศรสวรรค์ ที่เดินตรงเข้ามาใกล้  ทำให้ชายหนุ่มรีบกอดร่างบางเอาไว้

“ช่วยด้วย..ภีร์ช่วยเราด้วย “

เสียงกระซิบที่หูเมื่อคัมภีร์กอดร่างที่โดนวิญญาณเข้าสิง และจากเสียงกระซิบจากจิตที่แทรกออกมาของลูกศรทำให้คัมภีร์ทราบว่าวิญญาณร้ายสามารถสิงเธอได้แบบครึ่งร่างเท่านั้น มันจึงทำให้ลูกศรรู้สึกตัวบ้างไม่รู้สึกตัวบาง  

และที่เป็นเช่นนี้อาจจะเป็นเพราะคนที่ถูกวิญญาณเข้าสิงมีกำลังจิตค่อนข้างเข้มแข็ง หรือ อาจจะเป็นเพราะวิญญาณที่เข้าสิงมีกำลังจิตไม่แข็งพอ ชายหนุ่มก็ไม่อาจรู้ได้

ปากศรสวรรค์ขยับมาประกบจูบปากคัมภีร์ ทำให้ชายหนุ่มฝืนจูบ ก่อนจะรู้ว่ามือเล็กของหญิงสาวเลื่อนลงไปจับเป้ากางเกงแล้วขยำเนื้อนอกเนื้อผ้า ที่มันเริ่มขยายตัวเนื่องจากกลิ่นกายจากร่างเปลือยที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ

“นายทำอะไร..เรา..หยุด นะภีร์”

เสียงมิติของศรสวรรค์ดังแทรกขณะปากของเธอยังจูบติดอยู่กับปากของชายหนุ่ม และ ในขณะนั่นกางเกงของคัมภีร์ก็หลุดลงไปกองที่พื้น โดยเขาไม่รู้เลยว่ากางเกงของเขาถูกถอดออกตอนไหน..

ร่างเปลือยของศรสวรรค์นั่งลงก่อนจะดึงกางเกงในผืนเล็ก ซึงเป็นปราการสุดท้ายของคัมภีร์ออก มันจึงทำให้สิ่งที่ถูกห่อหุ้มได้เป็นอิสระ ทำให้การตื่นตัวขององคชาติมองเห็นเด่นชัด

"เอ้ย..ลูกศร  อย่า..นะ..อย่า..."

คัมภีร์ร้องเสียงหลง เมื่อใบหน้าของศรสวรรค์ขยับลงล่าง ก่อนหญิงสาวที่ไร้สติจะใช้ปาก...(CUT)...

“หยุดๆ  นะ พอได้แล้วลูกศร.. “

“อย่าไปฟังมัน.. แกต้อง("ร่วมเพศ "แต่ผีพูดไม่เพราะ)กับมัน.  จนมันร้องครางออกมา ว่า เอาอีก.เอาอีก “

ศรสวรรค์พูดสลับเสียงไปมาขณะในปากยังมีส่วนยื่นของคัมภีร์อยู่ และไม่นานร่างเปลือยก็ยืนขึ้นแล้วกดหัวให้นิสิตหนุ่มนั่งลง จนทำให้ตำแหน่งหน้าของเขา ไปอยู่ตรงหว่างขาของหญิงสาว

“ เห็นไหม?..อย่าไปเชื่อมัน แกดูสิ มันไหลเลอะมาขนาดนี้  เอ็งจง("ใช้ปากกับอวัยวะเพศหญิง"ผีพูดไม่เพราะ)..มันซะ   “

วิญญาณผีร้ายที่กำลังสิงร่างศรสวรรค์ไม่พูดเปล่า มันใช้มือที่มีแรงหาศาลจนคัมภีร์ไม่สามารถต้านทานกดเอาใบหน้าของชายหนุ่มให้เลื่อนเข้าไปยังอวัยวะที่มันบอกเมื่อครู่..จนปากของคัมภีร์ต้องบี้อัด อยู่ตรงนั้น

“ นายทำอะไรฉัน...หยุดเดียวนี้..นะภีร์ “

เสียงสลับครั้งนี้บ่งบอกว่าสติที่พูดห้ามคือศรสวรรค์

"ไม่..นะลูกศรฉันโดน..บงคับ..นะ"

"นาย..นาย..เอาหน้าออกไปสิ...

วัตถุประสงค์ของชายหนุ่ม เพื่อช่วยให้เพื่อนสาวเป็นอิสระจากผีร้าย  ถึงแม้ว่าอารมณ์ทางเพศของเขาจะเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นมากเพียงใด แต่มันก็ต้องใจเย็น ดังนั้นปากหนาจึงสัมผัสร่องสวาทของศรสวรรค์ก็เพียงมาจากแรงกดจากมือวิญญาณร้ายบังคับ..เท่านั้น

“เลียมัน  เลีย("อวัยวะเพศหญิง"ผีพูดไม่เพราะ)มันซะ  เดียวฉันจะให้มันดูด("อวัยวะเพศชาย"ผีพูดไม่เพราะ)ให้เอ็ง  ฮ่าๆๆ”

ขณะที่ผีร้ายพูดผ่านร่างเปลือยอยู่นั้น คัมภีร์ก็แอบผูกด้ายสายสินธ์ตรงข้อมือของศรสวรรค์

"เอ็งทำอะไร..วะ.."

ขณะเจ้าผีร้ายรู้สึกตัว แต่คัมภีร์ก็ผูกด้ายสำเร็จแล้ว

"เสร็จฉันแล้ว...ผีเลว"

"อ็ากกกกก..."

 สิ้นเสียงเจ็บปวดเหมือนว่าศรสวรรค์จะเป็นอิสระแล้ว มันจึงทำให้ดวงตาขมึงตึงของหญิงสาวเปลี่ยนกลับมาเป็นดังปกติ

“ หยุด นะ หยุด ว้าย..ตายแล้ว นายเอาปากไปทำอะไรตรงนั้น ของเรา “

ศรสวรรค์ตาลลุกโพลงเมื่อสติกลับมา แต่ ก็ต้องมองเห็นปากของเพื่อนชาย คลุกอยู่กับอวัยวะสำคัญที่เปียกชื้นของเธอ

“ ก็  ก็..ปล่อยหัวเราสิ..ลูกศร  “

หญิงสาวพยายามจะบังคับมือที่กดหัวของเพื่อนชายจนปากไปติดส่วนที่ไม่ควร  แต่มันไม่เป็นผล ทำให้หญิงสาวรู้ว่า..เธอนั้นมีความรู้สึก มองเห็น และ พูดได้ แต่ไม่สามารถสั่งร่างกายของเธอให้เคลื่อนไหวใดๆได้

“ ฉัน  ฉัน..บังคับมือไม่ได้  ภีร์ “

“อ้าว...แล้วจะให้ปากเราอยู่ตรงนี้หรอ?..ลูกศร “

“ อูย์..ภีร์..นายอย่ากดปากเข้า..มาอีก..สิ อุย “

“ บ้า..สิ ก็เธอนั่นแหละ กดหัวเรา..”

ความรู้สึกของศรสวรรค์ยังเป็นของเธอ แต่การขยับร่างกายยังคงถูกวิญญาณที่สิงสู่เป็นผู้บังคับบัญชา ทำให้ปากที่ถูกกดคลึงอยู่กับเนื้อไวต่อความรู้สึก จนมันยากที่หญิงสาวจะหักห้ามเสียงที่เกิดขึ้นจากความรู้สึกครั้งนี้กได้

“ โอ้ย...อูย์. ภีร์..นายๆ...”

คัมภีร์รู้ว่าสายสินธ์ที่ผูกข้อมือให้ศรสวรรค์ไป มันยังคงทำให้ผีร้ายสามารถบังคับการขยับร่างที่มันสิงได้อยู่  แต่สำหรับการมองเห็นและ ความรู้สึกนึกคิด มันยังคงเป็นของเจ้าของร่าง

“ นาย..นาย..เอา อูย์ เอา  ปาก...ออก.สิ. ภีร์ “

ศรสวรรค์จะขยับร่างหนีปากก็ไม่ได้  บังคับให้มือที่จับหัวเพื่อนชายกดลงตรงโนนเนื้อของเธอก็ไม่ได้ หญิงสาวรู้สึกเพียงว่าปากที่แนบติดเนื้อที่แสนจะอ่อนไหว มันทำให้อารมณ์สวาทกำลังเกาะกุมความรู้สึกของหญิงสาวมากขึ้นเป็นลำดับ


“ ภีร์..เรา..เรา..  “

คำพูดและดวงตาเขินอายของหญิงสาว เกิดขึ้นเพราะกิริยาที่หญิงสาวเป็นในสถานการณ์เช่นนี้ไม่สามารถรอดพ้นสายตาของเพื่อนชายได้

“ เออ..ไม่เป็นไร..ช่างมัน..เรา.. กำลังหาทางแก้ไข..อยู่ลูกศร “

  คัมภีร์กล่าวเพื่อลดความรู้สึกอายให้เพื่อนสาว  ก่อนตัวของเขาจะถูกยกตัวลอยขึ้นจากพื้นทั้งตัว  แล้วร่างของชายหนุ่ม ก็ถูกนำไปวางไว้บนเตียงของในห้อง

“ เธอเอาแรงมาจากไหนนี้..ลูกศร..”

“เราไม่ได้ยกนาย..นะ “

แรงมหาศาลของลูกศรไม่รู้มาจากไหนที่ยกร่างใหญ่ของคัมภีร์ลอยไปวางไว้บนเตียง 

“.มะ..มะ..ไม่..นะ..ลูกศร”

นิสิตหนุ่มตะลึงตาค้างอีกครั้งเมื่อหญิงสาวกระโจนเข้าหา

"ไม่ใช่เรา..ทำ..นะภีร์..."

“เอ้ย..อย่า.ๆ..ลูกศร..”

ปากของศรสวรรค์ตรงเข้าครอบแก่นความเป็นชายของคัมภีร์ไว้ในปากอีกครั้ง

" อุบ..อ้า...อุ๊บ....."

ศรสวรรค์ทีสติดีครบถ้วน แต่เธอไม่สามารถบังคับอวัยวะใดๆในร่างกายได้ พยายามที่จะพูดแต่เนื่องจากมีสิ่งอยู่ในปาก  เธอจึงไม่สามารพูดออกมาเป็นคำได้

ภี..อุบ..ฉัน...อุบ...อู."

คัมภีร์พยายามใช้มือจับหัวศรสวรรค์ที่มีอวัยวะของเขาอยู่ในปากขึ้น..มันจึงทำให้ชายหนุ่มรู้ว่าแรงของเขาไม่สามารถจะยกหัวหญิงสาวขึ้นได้เลย เขาจึงปล่อยให้หญิงสาวทำต่อเพราะเขาไม่สามารถทำอะไรได้

ศรสวรรค์รู้ว่าปากของเธอกำลังทำอะไร มันจึงทำให้หญิงสาวเขินอายกับสิ่งที่เธอไม่ได้เป็นคนทำ แต่ ความรู้สึกถึงท่อนอุ่นในปาก ที่เธอเพิ่งจะเห็นของจริงเป็นครั้งแรก มันทำให้ตันหาในตัวของนิสิตสาวพุงสูงขึ้นเรื่อยๆ

“ ลูกศร..เธอ.. “

หญิงสาวที่ปากทำหน้าที่ที่เธอไม่ได้สั่ง ใช้สายตามองตามเสียงเรียก ทำให้เธอเห็นคัมถีร์ถือสร้อยพระไว้ที่มือ  เพื่อที่จะเตรียมคล้องคอให้เธอได้ทุกเมื่อ แต่ชายหนุ่มยังคล้องไม่ได้ เพราะติดตรงปากศรสวรรค์กับท่อนเนื้อของเขาขวางอยู่นั่นเอง

"อือ...อือ..."

แต่ในขณะนั้นวิญญาณร้ายที่สิงร่างของลูกศร  ก็ถอนปากออก แล้วเลื่อนเอาอวัยวะเพศของศรสวรรค์ขยับไปจ่อตรงส่วนที่เพิ่งหลุดออกมาจากปากหญิงสาว ก่อนที่จะพยายามกดให้ส่วนปลายเข้าไปในร่างของศรสวรรค์..

“หยุด..ลูกศร “

ร่างของศรสวรรค์หยุดนิ่งตามคำสั่งของคัมภีร์..

"ภีร์..เรา...เรา..อุย..."

ปากครางในขณะที่คัมภีร์ จ้องมองไปสบตาศรสวรรค์  ในขณะที่มือของคัมภีร์ยังคงจับสายสร้อยหลวงปู่เสือที่เขาคล้องคอให้เพื่อนสาวไปเมื่อครู่

"เราคล้องพระสำเร็จแล้ว..ลูกศร"

"แล้วเอาไงต่อ..ภีร์"

ศรสวรรค์ถามขณะหน้าสวยยังตื่นตะหนก

“ ลูกศร..เธอขยับตัวเอง..ได้..หรือ..ยัง? “

ทั้งคู่มองจ้องกัน ขณะที่ร่างเปลือยนั่งค่อมอยู่บนตัวของคัมภีร์ ก่อนที่ลูกศรจะบังคับให้เธอก้มมองไปดูอวัยวะในตัวเธอ ที่มันได้อมน้องชายของคัมภีร์เข้าไปแล้วประมาณหนึ่งนิ้ว ก่อนที่เธอจะตอบคำถามเพื่อนชายเสียงสั่น..

“ เรา..เรา..ไม่รู้...”

“เธอ.. ก็ลองขยับตัว  ดูสิ..ลูกศร “

"ได้..ภีร์"

สิ้นคำ...หญิงสาวจึงเริ่มขยับตัว

“ อูย์..ลูกศร..เธอขยับ..ลงทำไม... ขยับยกตัวขึ้นสิ..”

หน้าหญิงสาวเย้เกเพราะเธอกดให้ท่อนเนื้อของคัมภีร์ไหลเข้าไปในตัวเธออีก

“ อูย์..โทษ..เรา  ขอโทษ..”

ศรสวรรค์รีบยกตัวขึ้น จนทำให้ทั้งคู่หลุดออกจากกัน และ นั่นแสดงว่าศรสวรรค์ควบคุมทุกอย่างในตัวเธอได้ทั้งหมดแล้ว  

"เอ้ย..จบซะที่.."

คัมภีร์กล่าวจบก็รีบนำเอาผ้าห่มไปคุมร่างไร้อาภรณ์ของเพื่อนสาวเอาไว้ทันที่

“ภีร์..มันเกิดอะไรขึ้นนี่.?ทำไหมมันเป็นยังงี้..เราไม่เข้าใจ..”

“เออ..ไปใส่เสื้อผ้า..ก่อนเถอะ  เดียวเราจะเล่าให้ฟัง..”

"ภีร์..เรากลัว.."

"เออ..ไม่เป็นไรแล้วละ..ใจเย็นๆนะเดียวเราเล่าให้ฟัง..."

                            ..................................................................

ศรสวรรค์ในชุดนอนเรียบร้อยเดินออกมาจากห้องน้ำ แต่เธอไม่พบเพื่อนชายอยู่ในห้องเสียแล้ว จะมีก็เพียงโน้ตที่ถูกเขียนทิ้งไว้บนเตียงว่า

“อย่าถอดสร้อยพระออกนะ “

             ………………………………………………………………….

รถเก๋งคันเล็กวิ่งมาจอดในลานจอดของมหาวิทยาลัยในช่วงเช้าไม่ถึงแปดนาฬิกา ก่อนที่นิสิตหนุ่มสาวคู่หนึ่งจะลงมาจากรถ

“ภีร์ เห็นว่าตอนบ่ายจะไปทำรายงานใช่ไหม? งั้นพี่ไม่รอนะ"

“ ครับพี่ขวัญ..”

คัมภีร์โบกมือให้พี่สาวที่เรียนอยู่มหาลัยเดียวกัน เดินจากไป ก่อนที่เขาจะเดินไปอีกทาง

“ เอ้ยนั้นภีร์นี่หว่า ..แหม่ มากับสาวรุ่นพี่ปีสี่เลยนะวันนี้ “

ศรสวรรค์มองดูตามเสียงทักของเพื่อนที่ชื่อหลิน ก่อนจะมองห็นชายหนุ่มผู้มาถึงใหม่ กำลังเดินตรงมาบริเวณที่เธอกับเพื่อนนั่งเพื่อรอเรียน บนม้าหินอ่อน ใต้ร่มเงาไม้ใหญ่

“ หลินนั้นมันก็เรื่องของเขา..”

หน้าหล่อทำให้หญิงสาวคิดถึงเรื่องเมื่อคืน ที่มันมีเรื่องคาใจของหญิงสาว ทั้งเรื่องภูติผี  และเรื่องที่เธอได้เสียความบริสุทธิ์ ให้แก่เพื่อนชายคนนี้ไปแล้วจริงหรือไม่?

“ เออ ลูกศรฉันบอกยัง  ว่ารายงานกลุ่มนะ เราเอาภีร์ เข้ากลุ่มด้วยนะ “

“อ้าวก็กลุ่มเราครบแล้วไม่ใช่หรอ..”

“ ไม่ ๆ เราพึงได้สี่คน..งานกลุ่มอาจารย์ให้ห้าคน “

"ไม่นะไม่เอาภีร์"

“ ไม่ทันแล้วลูกศรฉันส่งชื่ออาจารณ์ไปแล้ว “

ศรสวรรค์ทำหน้าไม่พอใจ แต่หลินพูดสรุป

"ตามนั้น..."

ในขณะสองนักศึกษาสาวเพื่อนซี้คุยกัน  คัมภีร์ที่เดินมาถึงก็เอากระเป๋าเป้ของเขาไปวางไว้บนตักศรสวรรค์

“ เอา..ฝากหน่อย.”

“ ไม่... เราไม่รับฝาก “

“ เออ ฝากหน่อยเราจะไปธุระ..”

“ ธุระ อะไร “

“ จะไปขี้ “

นิสิตหนุ่มพูดหน้าตาเฉยขณะเดินตรงไปยังห้องน้ำของมหาวิทยาลัย ในขณะผู้ถูกบังคับให้รับฝากของใบหน้าบูดบึง เพราะเรื่องเมื่อคืน มันไม่มีทีท่าว่าเพื่อนชายคนนี้จะอธิบายถึงเรื่องราวเพื่อทำให้เธอกระจ่างแต่อย่างไร แถมยังมาฝากกระเป๋าแล้วยังกล่าววาจาที่แสนยี่ญวน

“ อื่อ ทั้งเท่ ทั้งน่ารัก.”

“ บ้าหรอ หลิน คำพูดโคตรน่าเกียด ยังจะว่าน่ารัก “

“ ก็ฉันรักของฉันนี้..เออไหน..ภีร์ฝากอะไรไว้เอามาดูสิ “

“ อย่านะหลิน ของเขาฝากไว้นะ “

“ไหนว่าไม่รับฝาก..แล้วหวงทำไหม? “

ลูกศรช้าไปแล้วเพราะตอนนี้เพื่อนของเธอหยิบเอากระเป๋าเป้ที่ฝากไว้ไปเปิดดูอย่ารีบเร่ง

“ ภีร์พกเหล้ามาโรงเรียนอีกแล้วว่ะลูกศร  แต่เออ..นี่มันมีดอะไรเนี่ย รูปร่างแปลกจัง“

หลินหัวคิ้วชนกัน เพราะแปลกใจเมื่อมองเห็นมีดพกด้ามเล็กที่ทั้งปอกทั้งด้ามถูกแกะสลักด้วยลวดลายรูปร่างแปลกตา..

                                              ....................................................

                                                           ...ตามต่อนะครับ...

                

.

                    



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น