ลวงรัก หลอนสวาท

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 274 Views

  • 0 Comments

  • 3 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    98

    Overall
    274

ตอนที่ 11 : ยอมเพราะ..ช่วยเธอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    15 พ.ค. 62

“ ลูกศร เราจับ..ตัวเธอได้..ไหม  ? “

หญิงสาวจ้องตาผู้ขอจับลูบตัวเธอ

“เรา..ไม่ ..รู้ว่าทำไม?..แต่เราอยาก..ทำอย่างนั้นกับลูกศร เธอ.ไม่อนุ..ญาติ  เราก็..ก็..ได้นะ “

“ ภีร์  ต้องเบาๆ..นะ “

นั้นคือการอนุญาตของหญิงสาว ทำให้คัมภีร์ใช้มือยื่นไปจับแขนของลูกศร ก่อนจะลูบเหนือผ้าไปตามแขนไปหาไหล่ แล้วค่อยๆเคลื่อนไปที่ทรวงอก 

“จุ๊...”

ศรสวรรค์จุปาก เป็นอาการการที่เธอไม่ได้ตั้งใจทำ แต่เป็นเพราะปลายนิ้วของคัมภีร์ลูบไปถูกจุดรวมประสาทตรงส่วนปลายของยอดปทุม ที่กำลังแข็งตัว ทำให้เกิดความเสียวซ่านจนมันสำแดงผล

“ ลูกศร  จูบเรา..ได้ไหม?”

หญิงสาวไม่ง้อ ไม่งอนในครั้งนี้  แต่เธอจ้องมองหน้าผู้ที่ขอ   ก่อนที่จะตัดสินใจค่อยๆ ก้มหน้าลงไปจูบปากชายที่นอนให้เธอใช้มือช่วยบรรเทาอาการคลั่งรักจากมนต์ดำ

ความรันจวนเกิดขึ้นให้อารมณ์สาว จนเกิดความปรารถนาในราคะจนทำให้หญิงสาวสับสนถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นต่อไป

...............................................................

“ ถึงแล้วคะ อาเอกแมนชั่นศิริสมบัติ. “

“ เลี้ยวเข้าไปเลย ขวัญ “

เอกรัตน์สั่งขวัญมณี แล้วหลับตาท่องคาถาเพือเปิดตา กอนที่ขวัญมณีเลี้ยวรถเข้าไปจอดบนลานจอดของแมนชั่นศิริสมบัติ ก่อนที่สองอาหลานจะรีบลงจากรถแล้วเดินหายเข้าไปในตึกให้เช่าเหมารายเดือนอย่างรีบเร่ง

“ ภีร์ จะทนไหวไหมค่ะอาเอก “

“ อยู่กับหนูลูกศร ถ้าทั้งคู่มีใจต่อกัน..ลูกศรเอาอยู่แน่ “

“ แล้วเราจะรู้ยังไงว่าสไปร์อยู่ห้องไหน “

“ เรื่องนั้นไม่ยาก ห้องไหมมีอายของอาถรรพ์  ก็น่าจะอยู่ที่นั้น อาเช็คแล้วตอนที่เข้ามา อยู่ชั้นสาม“

“ แล้วภีร์ โดนมนต์อะไร ค่ะ “

“น่าจะเสน่ห์ยาแฝด แบบหงส์ร่อนมังกรรำ นะขวัญ เออ...เดียวอาโทรหาลูกศรก่อน“

เอกรันต์เอาโทรศัพท์ออกมาโทรออกก่อนปลายสายจะรับ

“ ลูกศร อาเอกนะ”

“ ค่ะอาเอก “

“ ลูกศร พอดีทางที่จะไปหาลูกศรกับภีร์ มันจะถึงแมนชั้นศิริสมบัติที่ผู้ใส่ของภีร์ก่อน อาจึงจะเข้าไปจัดการต้นต่อมันเลย อาจึงอยากให้หนูลูกศรทำให้ภีร์อยู่ที่นั้น และอย่าให้ภีร์มาที่นี่โดยเด็ดขาด”

“ ได้ค่ะอา “

“ ภีร์ ดื้อมากไหม ? ลูกศร “

“ ก็มีบ้าง แต่คิดว่าลูกศรจัดการได้ค่ะ “

“ โอเคตกลงตามนั้นนะ เสร็จทางนี้อาจะรีบไปหา “.

เอกรัตน์และขวัญมณี เดินมาหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องๆหนึ่งบนชั้นสามของแมนชั่นศิริสมบัติ

“ ห้องนี้แหละขวัญ เพราะอาถรรพ์แรงมาก “

“ เราจะทำไงต่อคะอา “

“ ไม่ต้องทำอะไร เดียวมันจะพาเราไปหามันเอง”

หมอผีหนุ่มจอมขมังเวทย์ เสกคาถาอยู่พักใหญ่เขาจึงล้วงไปกำข้าวสารเสกออกมาจากย่าม แล้วปาไปที่ประตูห้อง ที่คาดว่าจะเป็นห้องทำพิธีเสน่ห์ยาแฝดครั้งนี้

แอ๊ดดดดด....

“ อาเอกประตูห้องเปิดแล้ว..”

ขวัญมณีเตือนเอกรันต์ เพราะเธอเห็นประตูห้องค่อยๆเปิดออก ก่อนจะมีลมเย็นจากในห้องพุ่งออกมาปะทะตัวเธอ

"ตามอามา"

สองอาหลานก้าวเข้าไปในห้องมืดที่มีเพียงกลิ่นสาปสางคลุ้งไปทั่ว

“ ปัง “

ประตูห้องปิดกลับอย่างแรงทำให้ขวัญมณีรีบจับแขนอาของเธอเอาไว้

“ไม่ มีอะไรหรอกขวัญห้องนี้มีเพียงอาถรรพ์ที่ผู้กะทำยังไม่ถอนออกไป..“

“สวัสดีค่ะ..อาเอก ดีใจที่ได้เจอนะคะ “

เอกรันต์มองไปที่มาของเสียงก่อนจะพบหญิงสาวผู้ป็นเจ้าของห้อง ในชุดนอนบางจนทำให้มองเห็นเรือนร่างที่ไร้ชุดชั้นในภายใต้ผ้า

“ สวัสดีครับน้องสไปร์.. เป็นไง สบายดีนะ “

“ เราไม่อ้อมค้อมนะ สไปร์ เรามาขอหุ่นขึ้นผึ้งที่เธอทำเสน่ห์ภีร์ “

ขวัญมณีรีบพูดในสิ่งที่ทำให้เธอและอามาที่นี่เพื่อตัดประเด็น

“ หรอ จ๊ะขวัญ ไม่เจอกันนาน เธอก็ยังไม่เปลี่ยน “

สไปร์ไม่พูดเปล่าเธอยกผงในมือมาเป่าใส่หน้าองขวัญมณี.จนทำให้ร่างขวัญมณียืนตัวแข็ง

“ สไปร์ทำไมทำแบบนั้น ผงผีเจ็ดป่าช้ามันทำให้ขวัญเป็นบ้าได้นะ “

เอกรันต์พูดนำ้เสียงแสดงความวิตกกังวน เมื่อขวัญมณีถูกวิชาศาสตร์มืดเล่นงานอีกคน ในขณะหญิงสาวผู้กระหายรักเดินเข้าไปชิดร่างหมอผีหนุ่ม

“ อาเอกก็..ไม่ยอมให้ภีร์มาหาสไปร์..แบบนี้ต้องโดนปรับ..นะอา..”

สาวผู้มากด้วยราคะเข้าไปกอดเอกรันต์แล้วใช้ใบหน้าคลอเคลียอยูตรงบริเวณใบหูหมอผีหนุ่มแต่เธอก็ต้องร้องออกมาเพราะความเจ็บ

“ โอ้ย..”

สไปร์โดนตบจนล้มลง และไม่ใช่เอกรัตน์เป็นคนทำ แต่ เป็นขวัญมณีที่ตอนนี้ลุกขึ้นมายืนทำหน้าขมึงตึง ขณะที่ดวงตาแดงเป็นสีเลือดจ้องมองผู้ที่ถูกตบจนล้มลงไปนั่งอยู่ที่พื้นเมื่อครู่

“ แก..แก..นังขวัญ แกโดนผงเจ็ดป่าช้าของฉัน  แล้วแก..ทำไม ไม่เป็นอะไร? “

เอกรัตน์ที่รู้ความลับนี้ยิ้มที่มุมปาก ในขณะมองดูผู้มีศักดิ์เป็นหลานใช้มือข้างเดียวยกร่างของหญิงสาวจากพื้นขึ้นเหนือหัว

“ขวัญมณี แกๆ ไปเอาเรียวแรงมาจาก ไหน?นี่ “

“ไม่ต้องถาม หรอครับน้องสไปร์ จะให้ดีบอกมาเถอะครับว่าหุ่นขี้ผึ้งเสกอยู่ไหน? “

สไปร์ไม่พูดทำให้ร่างของเธอลอยไปกะแทกพื้น

"โอ้ย...อูย์"

"บอกมาเถอะสไปร์ เพราะอาไม่สามารถหยุดขวัญได้..."

สิ้นคำของเอกรัตน์ขวัญมณีก็ตรงเข้าไปยกร่างเล็กลอยขึ้นเหนือนหัวอีกครั้ง

“ อยู่...อยู่ ที่หัวเตียง จ๊ะ อาเอก ..แล้ว...แล้วบอกขวัญปล่อยสไปร์..ด้วยอา “

ร่างบางที่ลอยอยู่ด้วยแรงยกเพียงมือเดียวของขวัญมณี ใบหน้าเต็มไปด้วยความกลัว ในขณะที่เอกรันต์เดินไปเอาหุ่นขึ้นผึ้งที่ถูกปั้นเป็นหญิงกับชายหันหน้าเข้าหากัน แล้วผูกติดกับด้วยด้ายสายสินจ์ มาไว้ที่มือก่อนจะสวดคาถาเป็นภาษาขอมโบราณ

สมุหเนยฺย สมุหนติ สมุหคโต สีมาคตํ พทฺธเสมายํ….

ขวัญมณีโยนร่างที่เธอยกลอยลงบนพื้นอีกครั้ง ก่อนที่หญิงสาวจะล้มลงไปนอนที่พื้นอีกคน

....................................................................

...ก่อนหน้านั้น...

ลูกศรจูบปากของคัมภีร์ด้วยอามณ์รันจวน

"อื่ม..."

ไม่นนคัมภีร์ก็ลุกขึ้นแล้วสวมกอดลูกศร แล้วดันร่างเล็กนอนลงแล้วตามขึ้นไปทับ

"..อะไรภีร์.."

คัมภีร์ตัดสินใจแล้วว่าเขาต้องร่วมรักกับศรสวรรค์ให้ได้ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เพื่อว่าเขาจะได้หลุดพ้นจากความทรมานครั้งนี้ไปเสียที

“ นาย..นายจะทำอะไร.. “

“ เราไม่ไหวแล้วลูกศร...เรา..เรา...ขอ นะ.”

“ ภีร์..ไม่ได้..นะ  เรา ไม่รู้ว่า..อาเอกจะมาถึงตอน..ไหน ? ถ้า เอ่อ..มาตอน..เรา..กะ กำ..ลังกัน  เรา.อาย อา  “

ถึงแม้ลูกศรต้องการจะทำตามที่คัมภีร์ขอใจจะขาด  .แต่ ว่าขณะนี้อาเอกคงจะใกล้มาถึงแล้ว และเธอคงจะต้องอายแบบที่ไม่กล้าจะสู้หน้าใครได้ถ้าเอกรัตน์มาถึงช่วงเวลาที่เธอกับคัมภีร์กำลังมีอะไรกัน

“ เรา..เข้าใจ..ลูกศร..งั้นเรารอ อาเอกมา..เราจะทนให้ถึงตอนนั้น..ให้ได้..หือ..”

คัมภีร์ตัดใจอีกครั้งเพราะรู้ว่าเหตุผลของหญิงสาวถูกต้อง ดังนั้นเขาจึงคลายกอดหญิงสาว และ ใช้ความพยายามอย่างหนักในการยับยั้งใจ ก่อนที่จะนอนลงขดตัวหันหลังให้กับลูกศรอีกครั้ง

และในขณะที่มีเสียงโทรศัพท์เรียกเข้า.ลูกศรจึงรีบยกโทรศัท์ขึ้นรับ.

“ ลูกศร อาเอกนะ”

“ ค่ะอาเอก “

“ ลูกศร พอดีทางที่จะไปหาลูกศรกับภีร์ มันจะถึงแมนชั้นศิริสมบัติที่ผู้ใส่ของภีร์ก่อน อาจึงจะเข้าไปจัดการต้นต่อมันเลย อาจึงอยากให้หนูลูกศรทำให้ภีร์อยู่ที่นั้น และอย่าให้ภีร์มาที่นี่โดยเด็ดขาด”

“ ได้ค่ะอา “

“ ภีร์ ดื้อมากไหม ? ลูกศร “

“ ก็มีบ้าง แต่คิดว่าลูกศรจัดการได้ค่ะ “

“ โอเคตกลงตามนั้นนะ เสร็จทางนี้อาจะรีบไปหา “.

ขณะลูกศรวางสายดวงตาของเธอเป็นประกาย เพราะตอนนี้หญิงสาวรู้แล้วว่า อาเอกของเธอต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะมาถึงที่นี่ ทำให้หญิงสาวใจสั่นในสิ่งที่เธอจะทำต่อไป

“ภีร์...”

“ อื่อ “

หญิงสาวเรียกชื่อชายหนุ่มที่เธอต้องการจะยอมเป็นของเขาเป็นคนแรก ในขณะที่มือเล็กเริ่มแกะกระดุมเสื้อของเธอออกที่ละเม็ดจนสามารถกอดเสื้อออกได้ ก่อนจะตามด้วยกระโปรงนักศึกษาที่ลูกศรโยนพวกมันไปกองที่พื้นแบบไม่ใยดี เมื่อเธอถอดมันออกจากร่าง

“ ภีร์ เรายอมนายแล้วหันมาสิ...”

.................ตามต่อนะครับ..............


.


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น