ตอนที่ 9 : หรือว่า..นายเริ่มแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 223
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    4 ก.พ. 62

“แกอย่าบอกนะ...ว่าแกนอนกับคนไข้อาชีพเดียวกันกับนายศิวะ...เมื่อกี้”

พิมพิชญาทำหน้าตกใจตอนถาม  ขณะปณิดาพยักหน้าที่เฉยนิ่ง

“เรื่องนี้ฉันอธิบายได้ ว่าแต่แกเถอะ...คอแดงจ้ำไม่แพ้ฉัน  ตอนใช้ห้องฉันกับพี่ศิวะไม่เห็นมีนี่  แต่ตอนนี้ทำไมมี หรือว่าแกเรียกพี่เขามาให้บริการแกอีก...ร้ายมากนะแก”

“บ้า!พอๆ  รีบไปกัน  หมอเดชามานูนแล้ว...และฉันก็หิวมากด้วย”

                .......................................................................................

ก็อกๆๆ

“พี่ศิวะค่ะ...พี่ศิวะ”

ประตูถูกเปิดอ้าออกก่อนผู้อยู่ในห้องจะยิ้มให้คนมาเรียก

“มีอะไรครับ  น้องอภิญา”

“คือว่าห้องนี้ญาเคยอยู่ก่อนพี่มา มันยังมีของที่ญายังไม่เอาไปนะคะพี่ศิวะ ให้น้องเข้าไปเอาได้ไหมค่ะ”

“ได้สิครับ”

อภิญาหญิงสาวใสซื่อ ยิ้มด้วยความดีใจ  ก่อนจะค่อยๆเข้าไปในห้องของผู้มีศักดิ์เป็นพี่ชาย  ที่ย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านหลังนี้ได้ไม่นาน

“อยู่ในลิ้นชักนี่แหละค่ะ”

หญิงสาวเปิดลิ้นชักโต๊ะเครื่องแป้ง แล้วล้วงมือเข้าไปลึกก่อนร่างเล็กจะสะดุ้ง

“โอ้ย”

ศิวะรีบเข้าไปประครองผู้มีศักดิ์เป็นน้องสาวเมื่อเธอถอยหลังเซจากโต๊ะเครื่องแป้งเอาไว้ ก่อนจะเห็นเลือดที่ปลายนิ้วมือของอภิญา  ศิวะจึงกุมมือของเธอเอาไว้ ทำให้อภิญาอยู่ในสภาพถูกศิวะกอดจากทางด้านหลัง

“พี่ศิวะ...ญา...”

“ไม่เป็นไรสงสัยในลิ้นชักมีของมีคม”

ศิวะรู้สึกได้ว่าร่างเล็กในอ้อมแขนอ่อนระทวย  เหมือนคนหมดสติ

“น้องอภิญา”

ร่างบางอ่อนแรงทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดให้ศิวะแบกรับเอาไว้  ทำให้ชายหนุ่มค่อยๆนั่งลงกับพื้นขณะผู้มีศักดิ์เป็นน้องสาวยังอยู่ในอ้อมแขน

“พี่ศิวะ...ค่ะ...ญา”

กระโปรงสั้นเปิดจนเผยโคนขาอ่อนขาว  เต้าอวบที่เสื้อตัวเล็กคับติ้วแทบจะเอาไม่อยู่ มันจึงทะลักล้น  ในขณะมือเล็กกำบีบมือของชายหนุ่มไว้แน่น พร้อมหายใจกระเส่าคล้ายหญิงสาวหายใจไม่ออก

“หือ...หือ...”

ชายหนุ่มถ้าคิดจะลวงเกินอภิญานั้นคงง่ายดังปอกกล้วย  แต่เขารีบใช้แรงทั้งหมดอุ้มอภิญาขึ้น แล้วรีบเดินออกจากห้องไป

“ป้าเดือน....กับแววๆมาทางนี้หน่อยครับ”

ศิวะวางอภิญาลงบนโซฟาในห้องรับแขกขณะร้องเรียกคนรับใช้

                ……………………………………………………….

“ขอบคุณนะคะพี่ศิวะ  ญาแพ้เลือดนะ เห็นเลือดที่ไรไม่มีแรงทุกที่”

ศิวะตัดเทปติดผ้าพันแผล  แผ่นสุดท้ายติดลงบนมือของอภิญาที่คล้ายว่ารู้สึกตัวแล้ว ก่อนชายหนุ่มจะยิ้ม

“มันเป็นใบมีดโกนสำหรับกันคิ้วนะ เอานี้..กล่องตุ้มหูที่น้องญาไปหา”

“ขอบคุณอีกครั้งค่ะพี่ศิวะ”

ชายหนุ่มเก็บอุปกรณ์ปฐมพยาบาลเข้ากล่องก่อนออกเสียงเรียก

“ป้าเดือนเอาของไปเก็บได้แล้วครับ...เอาละ..พี่จะกลับห้องแล้วนะครับ”

“จ๊ะพี่ศิวะ”

            .............................................................................................

 

ศิวะปล่อยให้น้ำจากฝักบัวอันแสนอุ่นพุงลงมากระทบหัวก่อนจะไหลลงไปตามร่างทีเปลือยเปล่า แล้วทำอารมณ์ผ่อนคลาย และปล่อยให้สมองไร้ซึ้งความคิดใดๆอยู่อย่างนี้มากว่าสิบนาทีแล้วภายในห้องน้ำของบ้านหลังใหม่ ก่อนชายหนุ่มจะรู้สึกว่าตอนนี้คล้ายว่ามีคนกำลังยืนจ้องมองเขาอยู่

“เอ้ย...คุณเข้ามาได้ไงนี่”

ศิวะสดุ้งพร้อมร้องตกใจเมื่อมีคนยืนดูเขาอาบน้ำอยู่จริงๆ

“บ้านหลังนี้ฉันอยากเข้าห้องไหนฉันก็เข้าได้”

พิมพิชญาชูกุญแจมาสเตอร์คีย์ของบ้าน  ที่มันสามารถเปิดลูกกุญแจได้ทุกลูกในบ้าน  ขณะชายหนุ่มใช้มือปิดส่วนล่างเอาไปด้วยสัญชาตณาน

“ปิดไว้ทำไหม?ไอ้นั่นของคุณมันหดหายเข้าไปในกระดองขนาดนั้น”

“อ๋อใช่...ผมรู้นะ  คุณอยากจะมาต่อบทรักของเราที่ยังไม่แล้วเสร็จ.ใช่ไหม?..มาสิเข้ามา  หรือจะให้ผมออกไป”

ศิวะไม่พูดเปล่าเพราะเขาขยับเหมือนจะเดินออกจากโซนเปียกของห้องน้ำไปหาหญิงสาวที่ยืนอยู่ในโซนแห้ง  แต่ร่างเปลือยต้องชะงัก

“มาสิถ้าอยากให้ร่างเป็นรู”

ศิวะรู้ว่าพิมพิชญาชอบพกปืนติดตัวไปมาตลอด และ ครั้งนี้ก็เช่นกัน  มันอยู่ในมือของเธอ เพียงแต่มันยังไม่ได้ถูกจับเล็งมาที่ตัวของเขาเท่านั้นเอง

“ถ้ายังงั้นคุณ  เข้ามาหาผมในห้องทำไหม?”

“ก็ไม่มีอะไรมาก  แค่อยากมาคุยด้วยหน่อยเท่านั้น..เองวะ”

“เรียนแพทย์เขาไม่สอนให้พูดเพราะๆมั่งเหรอคุณ  เอา..มีอะไรก็ว่ามา”

“ได้สิวันนี้ฉันจะมาเตือนนายว่า...อย่ามาน้ำเน่าแบบละครทีวีไทยหลังข่าวนะ”

“มันเป็น...ยังไงละครหลังทีวีไทยหลังข่าว...”

“ก็ แบบว่า..ตอนเด็กแม่ทิ้งไปมีผัวใหม่ก็เก็บกด   ตอนโตกลับมาล้างแค้นให้พ่ออะไรทำนองนี้ไง...”

“คุณเรียนแพทย์  คุณคิดได้แค่นี้เองหรอ?แต่ไม่แน่นะนั้นเป็นส่วนหนึ่งที่มันสุมอยู่ในอกของผมมาตั้งแต่เด็ก”

“แปลว่าคุณคิดจริงๆที่จะล้างแค้นพวกเรา...และ คุณเริ่มด้วยการลวนลามฉัน”

“บ้าสิ...คุณจ้างให้ผมมาร่วมเพศกับคุณเอง..คุณก็รู้  และ คนผอมแห้งนมเล็กอย่างคุณถ้าผมไม่ได้เงิน..อย่าหวัง”

ครั้งนี้พิมพิชญานิ่ง...ไม่แสดงอาการโกธรจนศิวะเริ่มกลัวปืนในมือของเธอ

“แต่วันนี้นายลวนลามน้องสาวฉัน...และนายคงจะเริ่มปฏิติการชั่วแล้วใช่ไหม?”

“สมองคุณคิดได้แต่เรื่องชั่วๆจริงๆ  ถ้าผมคิดอย่างนั้นน้องสาวคุณคงเสร็จผมตั้งแต่ตอนอยู่ในห้องนอนผมแล้ว..ผมไม่พาออกไปรักษาแผลนอกห้องผมหรอก”

ชายหนุ่มเอื้อมมือไปปิดฝักบัว ทำให้ไม่มีน้ำไหลผ่านร่าง  มันจึงทำให้พิมพิชญามองเห็นลอนเนื้อแข็งเป็นซิกแพ็กตรงหน้าท้อง และ โค้งเว้าตามหน้าอก ตามแขนตามขา ที่ปูดโปนเป็นมัดๆของกร้าม แบบไร้ไขมันอย่างชัดเจน

“....เอามีอะไรก็ว่ามา... มั่วจ้องอะไรอยู่...”

พิมพิชญาขยับเข้าไปใกล้ชาย่างเปลือยก่อนจะเอาปืนเขี่ยไปที่อวัยวะเพศของศิวะ..ขณะที่มันเริ่มขยายตัวเพราะศิวะเริ่มมีความรู้สึก..เมื่อรู้ว่ามีหญิงสาวมายืนมองดูเขาโป๊

“..เอ้ย...คุณจะทำอะไรนี่...ยายหมอโรคจิต”

ศิวะเอามือปัดปืนที่ป้วนเปี้ยนอยู่ตรงน้องชายของเขา

“ฉันดูสินค้าเหม็นๆ  ที่ใครอยากได้ ก็ใช้เงินฟาด  แล้วก็ได้มันไปแบบง่ายอยู่นะสิ”

หญิงสาวกล่าวคำที่ศิวะเกียดสุดใจ   เพราะเขาสลัดคำว่า..ผู้ชายขายตัวให้ออกจากตัวของเขามาตลอดสองปี  แต่มันไม่เคยจะจางหายไปจากจิตใจของชายหนุ่มแม้สักนิดเดียว

“คุณ..คณ..พิมพิชญา..”

“เออ? โกธรเป็นด้วยหรอ  ฉันพูดแทงใจดำละสิ... ไอ้ผู้ชายขายตัว”

“เธอสิ นมเหี่ยวแถมเค็ม...”

หน้าสวยแสดงความไม่พอใจ ก่อนเถียงโต้

“นาย...ไอ้สินค้าหำหด...”

และคำนี้ของหญิงสาวมันก็สัมฤทธิ์ผล...เกินคาด

                     ...........ตามต่อนะครับ.........

 เรื่องราวทั้งหมดของนิยายเรื่องนี้..คือศิวะต้องการเข้าไปอยู่ในบ้านของพิมพิชญา เพราะต้องการล้างแค้นจริงหรือ? (สปอยหน่อยนะครับ..ว่าไรท์ไม่เขียนน้ำเน่าแบบนั้นหรอกครับ) ยังไงก็ตามไรท์มานะครับ..รับประกันความสนุกครับ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

6 ความคิดเห็น