ตอนที่ 8 : ชะตารัก..สองหมอสาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 241
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    9 ก.พ. 62

“แล้วจะให้หมอทำยังไงละ...ค่ะคุณ”

เสียงของหมอสาวเปลี่ยนไปทำให้ธีรดลใจหาย  เพราะเสียงเล็กของเธอมันหวานจนน่ากลัว

“ก็..ก็...ผมอยากให้มันอ่อนตัวตอนนี้นี่ครับหมอ”

“งั้นหมอจะไม่ฉีดยาต้าน แต่จะใช้วิธีเร้าอารมณ์ให้  ตกลงไหมค่ะ...”

ปลายเสียงทำเสียงสูง ทำให้ชายหนุ่มรู้ว่าหมอสาวเปลี่ยนไป....

“หมอๆจะทำๆยังไงกัน...ครับ”

ธีรดลแทบจะไม่เชื่อหู ในสิ่งที่ได้รับฟังเลยถามกลับด้วยใจระทึก

“หมอจะเร้าอารมณ์ด้วยการสัมผัสตัว ให้คุณนะค่ะ”

หมอปณิดาไม่พูดเปล่าในครั้งนี้ แต่เธอจับ ...(cut)...  ซึ้งเป็นวิธีพื้นฐานการสำเร็จความไคร่ด้วยตนเองของผู้ชาย

“มีความรู้สึกไหมค่ะ...ตอนนี้”

ชายหนุ่มไม่รู้ว่า คุณหมอแสนสวยคุยโทรศัพท์เรื่องอะไร แต่ที่แน่ๆหมอเปลี่ยนไป และ อารมณ์ความรู้สึกของเขาตอนนี้มันช่างรัญจวนยิ่ง

“ครับ...หมอผมรู้สึก...”

มือเล็กที่สวมถุงมือยางกำ....(cut)...จนทำให้ร่างใหญ่ต้องสะดุ้งเพราะความเสียวซ่าน

“จับตัวหมอได้นะค่ะ....”

เสียงหวานกล่าวท้าทาย พร้อมนั่งส่งสายตายั่ว  ทำให้หนุ่มมืออาชีพทำสิ่งที่ได้รับอนุญาตแบบไม่ให้เสียเชิง

“หืออออ...หืออออ...”

มือหนากุมเต้าอวบนอกผ้า ทำให้เสียงหายใจยาวเกิดขึ้นจากหมอสาว

“ถอดมันออก เถอะค่ะ”

                   ...(CUT)....

ศิวะ ออกจากห้องตรวจ มาหย่อนตัวลงบนม้านั่งรอของคลินิกได้ไม่นาน  เขาก็เห็นชายหญิงคู่หนึ่ง ที่ลักษณะการแต่งกายก็รู้ว่า...คนทั้งสอง ต้องทำงานเกี่ยวกับการรักษาคนไข้เดินเข้ามา และสิ่งนั้นทำให้ชายหนุ่มยิ้มแบบมีเลสนัยแล้วหาถุงเล็กๆมาพันที่นิ้วกลางของเขาไว้

“เชิญข้างในค่ะหมอเดชา หมอปณิดาตรวจคนไข้อยู่  เราคงต้องรอสักครู่”

“สวัสดีค่ะหมอพิมพ์”

ผู้ทำทะเบียนคนไข้ประจำคลินิก ยกมือไหว้หญิงสาวที่ศิวะรู้ว่าใครอย่างคุ้นเคย ก่อนผู้มาใหม่ทั้งสองจะเดินไปนั่งบริเวณที่จัดไว้สำหรับรับแขก

“เออ...ที่พิมพ์ชวนผมไปดื่มคืนนี้  แล้วเราทำไหม?ไม่ชวนหมอดาไปด้วยละ...”

“ก็...คือ หมอดาไม่ว่างนะ...ค่ะหมอ”

พิมพิชญาตอบเสียงติดขัด ก่อนหมอหนุ่มหล่อจะพยักหน้าแสดงถึงความเข้าใจ

“น้องสาวผมคงไม่อยากให้ใครไปรบกวนบรรยากาศโรแมน์...มั่งครับ  และเห็นว่าตอนนี้กำลังหาคนมาช่วยทำกิจกรรมตามคำสั่งอาจารย์อยู่...นี่”

ทั้งคู่หันไปมองผู้กล่าวแทรก

“อ้าวผมไม่ยักรู้ว่าหมอพิมพ์มีพี่ชาย?”

ใบหน้าหล่อฉงนตอนเปรยคำ  ขณะพิมพิชญาเหลือกตาจ้องหน้าศิวะ ที่เธอคิดว่ามันมีแต่ความยั่วยวน

“เขาเป็นลูกติดน้าพิสมัยมาค่ะ เขามีศักดิ์เป็นพี่พิมพ์”

“อ่อ...สวัสดีครับผมเดชา”

“ผมศิวะ”

ชายหนุ่มทั้งคู่ยกมือสัมผัสกัน ขณะความสงสัยอีกเรื่องก็หลุดออกจากปากหมอหนุ่ม

“แล้วเรื่องพิมพ์กำลังหาคนมาช่วยทำกิจกรรมอะไรนะ...  บอกผมก็ได้นี่ครับ ถ้าผมช่วยได้ผมช่วยเต็มที่ครับ”

“ใช่ๆน้องพิมพ์ ให้แฟนช่วยเถอะ  จะได้ผูกมัดและไม่เสียตังส์ด้วย”

ใบหน้าหมอสาวเริ่มบูดบึง จากความโมโห เพราะสิ่งที่ศิวะพูด  มันคือความคิดของเธอที่พยายามหาทางให้แฟนหนุ่มได้ร่วมรักกับเธอ และ สิ่งนั้นมันจะทำให้คำสั่งอาจารย์หมอจะสำเร็จลุล่วงไปเสียที่

“ไม่ต้อง! เรื่องนั้นพิมพ์จะจัดการเองค่ะหมอ...”

“ผมว่าแล้ว เพราะตั้งแต่ผมคบกับพิมพ์มา ไม่มีเรื่องไหน?ที่เธอจะทำไม่ได้”

...ก็เรื่องหาผู้ชายมานอนด้วยนะสิควายยย...ศิวะคิดก่อนจะตั้งคำถาม

“เออ...แล้วหมอครบกับน้องผมมากี่ปีแล้วนี่”

“โอ้ยยังไม่ถึงปีหรอกครับ...ผมอยากจีบตั้งแต่พิมพ์เรียนอยู่ปีสองแล้ว แต่พิมพ์มีแฟนอยู่แล้วตอนนั้น และกว่าจะเลิกกับแฟนเก่าเธอก็ขึ้นปีสี่แล้ว..”

“โอ้ย...ทำท่าไหนล่ะน้องพี่ ทำให้แฟนบอกเลิก...”

“ฉันเป็นคนบอกเลิก....”

หน้าสวยรีบตอบเสียงดุกลับทันที  เมื่อศิวะถามประชดประชัน

“ใช่ครับ...พอหมอพิมพ์บอกเลิก เห็นว่าจากนั้น เขาก็กินเหล้าทุกวันต่อกันเลย  เห็นว่าตั้งสองสามเดือนเลยนะครับ”

“โอ้...จริงเหรอครับ”

ศิวะพูดเสียงสูงพร้อมทำตาโต ในขณะพิมพิชญายิ้มที่มุนปากอย่างผู้มีชัย

“คนบ้าอะไรจะฉลองนานขนาดนั้น...”

หน้าสวยที่กำลังยิ้มบูดบึงลงทันที่

“บ้า...นายนี้..”

หญิงสาวเกร็งตัวด้วยความโกธร ทำให้ศิวะจงใจแกล้งยกมือขึ้นเหมือนจะป้องกันตัว แต่นั่นก็เพื่อให้คนทั้งคู่เห็นปริศนาที่เขาทำเอาไว้ และมันก็เป็นผล

“อ้าวคุณศิวะนิ้วกลางเป็นอะไรครับ  ถึงได้พันเอาไว้”

“อ่อ...ก็ครั้งก่อนช่วยน้องพิมพ์ทำกิจกรรมที่ว่านะสิครับ  แต่ไม่สำเร็จ...ดูสิคอน้องยังเหลือร่องลอยอยู่เลย”

หมอเดชามองดูรอยจ้ำแดงที่คอพิมพิชญาที่ศิวะดูดครั้งก่อน  ในขณะที่หญิงสาว  ทั้งๆที่รู้ว่าชายหนุ่มตั้งใจกวน  แต่ก็ไม่สามารถยับยั้งความโกธรไว้ได้  เธอจึงลุกขึ้นยืนกำมือแน่น

หมอหนุ่มไม่รู้ว่าพิมพิชญาโกธรอะไรมากมายกับพูดที่เขาไม่เข้าใจ  แต่เขาก็ลุกขึ้นเพื่อกันทั้งคู่เอาไว้ก่อน

“ไม่เป็นไรครับหมอเดชา น้องพิมพ์ชอบโกธรแบบนี้แล้วก็เดินจากไป  ดูสิครั้งก่อนผมถึงกับต้องลงไปกอดขาน้องเขาเอาไว้เลย”

 “ลงไปกอดขาเลยเหรอ...เออก็ใช่นะครับ ถ้ารู้ว่าเราผิดก็ต้องรับผิดครับ”

“ไม่ใช่ยังงั้น น้องพิมพ์เธอจะเดินไปหยิบปืนนะครับ”

เดชายิ้มเพราะรู้แล้วว่ามันเป็นมุขตลก ขณะหญิงโกธรง่ายหายเร็วอย่างพิมพิชญาเบือนหน้าไปแอบยิ้ม

“เอ้ยศิวะ กูตรวจเสร็จแล้วมาจ่ายตังแล้วกลับกันได้แล้วเพื่อน”

“นั่นเพื่อนผมมาแล้ว ขอตัวกลับก่อนนะครับหมอเดชา  และน้องพิมพ์”

ศิวะกล่าวจบก็เดินไปหาเพื่อน  ที่กำลังรับยาและชำระเงินที่เคาน์เตอร์ ก่อนทั้งคู่จะพากันเดินออกไปจากคลินิก

“พากันมารอนานไหม?นี่...ไปกันเลยไหม?ฉันเสร็จธุระแล้ว”

ปณิดาออกมาจากห้องตรวจก็ตรงไปถามเพื่อนที่มารอในทันที่

“ไปสิ  แต่ให้ผมไปห้องน้ำแป๊บ”

 หมอหนุ่มเดินตรงไปห้องน้ำ  ก่อนที่พิมพิชญาจะสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติที่ชอกคอของเพื่อนจึงเข้าไปกระซิบถาม

“แกไปทำอะไรมาคอถึงได้แดงจ้ำขนาดนี้วะนังดา”

“เขาบอกว่าต้องทำสัญญาลักษณ์ไว้ ถ้าพวกเขาทำงานสำเร็จ”

“แกอย่าบอกนะ...ว่าแกนอนกับคนไข้อาชีพเดียวกันกับนายศิวะ...เมื่อกี้”

พิมพิชญาทำหน้าตกใจตอนถาม  ขณะปณิดาพยักหน้าที่เฉยนิ่ง

“เรื่องนี้ฉันอธิบายได้ ว่าแต่แกเถอะ...คอแดงจ้ำไม่แพ้ฉัน  ตอนใช้ห้องฉันกับพี่ศิวะไม่เห็นมีนี่  แต่ตอนนี้ทำไมมี หรือว่าแกเรียกพี่เขามาให้บริการแกอีก...ร้ายมากนะแก”

           “บ้า!พอๆ  รีบไปกัน  หมอเดชามานูนแล้ว...และฉันก็หิวมากด้วย”
                                   ...............ตามต่อนะครับ..............
          เรามาดูกันว่า..ธีรดล กับ หมอวณิดา  และศิวะ กับ หมอพิมพิชญา..จะฟันผ่าอุปสรรครักที่มากมายไปได้หรือเปล่า ไรท์ขอเรียนเชิญให้รีดติดตามไรท์มานะครับ (ที่เด็กดีไรท์อัพให้อ่านไม่ต้องเสียตังค์นะครับ แต่ที่เว็บอื่นตอนละหลายตังค์ครับ)และขอรับประกันว่านิยายเรื่องนี้จะทำให้รีดมีความสุขในทุกๆตอนที่ได้อ่าน เลยที่เดียวละครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

6 ความคิดเห็น