ตอนที่ 6 : ธีรดล กับ ปณิดา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 246
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    30 ม.ค. 62

“น้องพิมพ์นั่งตักผมก็ได้ ชอบนั่งตักไม่ใช่เหรอ?เรานะ”

หญิงสาวรู้ว่าวันนี้ไม่ใช่วันของเธอจึงรีบเดินล่วงหน้าไปก่อน..พร้อมใบหน้าที่มีใครมาบอกให้ทำบุญ..เธอก็ไม่รับ

                ...............................................................................

“ไปคุณ...เขาเรียกสองครั้งแล้วเดียวก็ตกเครื่องกันพอดี”

พิศสมัย พยักหน้าให้คนเข็นรถวีนแชร์ที่สามีเธอนั่งให้เริ่มเข็นได้  แต่พิมพิชญาและอภิญาผู้เป็นลูกสาวนั่งลงกอดพ่อของเธอเอาไว้

“แล้วหนูจะไปเยี่ยมนะค่ะพ่อจ๋า...”

“หายเร็วๆนะค่ะพ่อ..”

ศิวะมองดูครอบครัวที่เขาคิดจงเกียดจงชังมาตลอด  กำลังแสดงความรัก ความอบอุ่นแก่กัน ที่คนอย่างเขาไม่เคยมี  ขณะพิศมัยกล่าวเร่ง

“ไปเร็ว..พอได้แล้ว  ไม่มีเวลาแล้วนะ”

“ศิวะ จำไว้ นายคือคนในครอบครัวของเรา...”

ราเชนก่อนไปเขายังไม่ลืมหันหน้ามากล่าวกับศิวะถึงความไว้ใจและหวังดี

“โชคดีค่ะพ่อ...”

เวลาไม่คอยท่าผู้มาส่งจึงทำได้เพียงบอกลา  และมองผู้จะเดินทางไกลจนหายเข้าไปในห้องรอขึ้นเครื่องขาออกไปต่างประเทศ ในสนามบินสุวรรณภูมิจนลับตา

                                ..................................................................

 

“สวัสดีเชอรี่...ไม่เจอกันนานสบายดีไหม?”

“ว้าย...ตายแล้วขุนศึกในตำนานกลับมาแล้ว”

สาวประเภทสองแต่งตัวแต่งหน้าสุดเปรียว  นั่งอยู่ในห้องที่ถูกจัดไว้เป็นสำนักงานบรรยากาศหรู่ ร้องออกมาเสียงสูงก่อนวิ่งเข้ามากอดศิวะด้วยความดีใจแบบคนคุ้นเคยที่ไม่พบกันมานาน

“ดีใจจังพี่ศิวะ จะกลับมาทำงานที่ตำหนักเพชรของเราอีกครั้งแล้วใช่ไหมค่ะ...รู้ไหม?ว่าตั้งแต่พี่รับงานครั้งก่อน  แขกขาประจำเก่าๆโทรมาจ้องตัวพี่จนสายโทรศัพท์แทบไหม้แนะ”

“พี่ไม่ได้มาทำประจำอีกแล้ว...พี่จะรับงานเป็นเคสๆไปนะเชอรี่”

“พี่ไม่เสียดายรายได้เหรอค่ะ เดือนละหลายหมื่นเลยนะพี่ศิวะ...”

“ไม่เสียดายหรอก...พี่เลิกก็คือเลิก”

ศิวะเคยทำงานขายบริการทางเพศประจำอยู่สำนักแห่งนี้  ที่เรียกตัวเองว่าตำหนักเพชร  เพราะในช่วงนั้นชายหนุ่มกำลังเรียนอยู่คณะวิศวกรรมศาสตร์ ของมหาวิทยาลัยดัง  และเมื่อค่าใช้จ่ายมากว่ารายรับ เพราะเงินต้องใช้เล่าเรียนนั้นสูงมาก  และ ลำพังงานรับเหมาเพียงค่าแรงงานเหล็ก ของผู้เป็นพ่อ มันไม่พอใช้จ่ายเพื่อเล่าเรียน  ชายหนุ่มจึงต้องหาลำไพ่พิเศษ  ด้วยการขายบริการทางเพศ ณ.ที่แห่งนี้  แต่วันเขาเรียนจบแล้วจึงเลิกทำถึงมันจะมีรายได้ดีเพียงใด  และจากวันนั้นถึงวันนี้มันก็เป็นเวลาร่วมสองปีเข้าไปแล้ว

“เออ...แล้วไหนละไอ้ดล...”

“นู๊นค่ะพี่...นอนโด่ให้ มาม่าซัง  ดูอาการให้อยู่ในห้องนั่นแหละค่ะ”

ประตูห้องถูกเปิดออก  ศิวะก็พบเพื่อนรักของเขา นอนเปลือยช่วงล่างบนโซฟา โดยมีหญิงร่างท้วมวัยกลางคนกำลังใช้ผ้าประคบอยู่ที่อวัยวะที่แข็งตัวเต็มที่ของธีรดลอยู่

“มาแล้วเหรอ...ศิวะตัวแสบ เร็วๆรีบพาเพื่อนนายไปหาอาจารย์หมอเร็ว  นี่มาม่าชังก็ทั้งเตือน ทั้งสั่งแล้วว่า..อย่ากินเข้าไปมาก  มันก็ไม่ฟัง..”

“มันโด๊ปเข้าไปเท่าไหร่ละครับ มาม่าซัง...”

“ก็ถามเพื่อนนายเองเองสิ ฉันทั้งว่าว ทั้งเอาน้ำอุ่นคบให้  เป็นชั่วโมงๆแล้วมันยังโด่ไม่รู้ล้มอยู่เลย”

ธีรดลมองหน้าเพื่อนรักตาปริบๆก่อนกล่าว

“ก็ฉันรับสองงาน ..งานแรกเสร็จแล้ว พองานที่สองทำยังไงมันก็ไม่แข็ง...ฉันเลยจัดไปสองโด๊ปวะเพื่อน...”

ศิวะรู้ดีว่าอาชีพอย่างพวกเขาที่ต้องให้บริการทางเพศ กับทั้งหญิงแก่แม่หม้าย ที่มีทั้งอ้วนทั้งดำ รวมทั้งชายจริง ชายเทียมฯลโดยไม่สามารถจะเลือกได้ว่าจะเป็นใคร  และยิ่งวันไหนน้ำรักได้ออกจากตัวไปแล้ว  มันก็ยากนักที่อวัยวะเพศจะแข็งตัวได้อีก และนั้นคือสาเหตุที่พวกเขาต้องพึงยาโด๊ป  และฤทธิ์ของยาโด๊ปถ้าน้ำรักไม่ถูกขับออกมามันจะแข็งและปวดอวัยวะเพศมากบุรุษหนุ่มรู้ดี

“แล้วมึงเป็นยังไงบ้างวะ...”

“ก็ปวดมาจนถึงโค่น และตึงไปทั้งหน้าขาแล้วนะสิตอนนี้...ไอ้เวร”

ใบหน้าธีรดลแสดงถึงความเจ็บลึกจนยากจะอธิบายออกมา

“งั้นผมจะพามันไปหาหมอ...เดียวมันตายเพราะไอ้นั้นแข็งจนใจขาดตาย  ชาวเน็ตจะพากันแช่กันเรื่องนี้ให้วุ้นอีก”

“ไปๆรีบพามันไป มาม่าซังนัดอาจารย์หมอที่เคยเป็นลูกค้าเรียกใช้บริการเราไว้แล้ว...เขารักษาเรื่องนี้โดยตรงเลยนะศิวะ”

“ครับมาม่าซัง... ไปสิไอ้ดลไปหากางเกงบางๆมาใส่”

“โน่นกางเกงแพรเตรียมไว้ให้แล้ว  และเออ...ศิวะถ้าอยากกลับทำงาน  ก็มาหามาม่าซังได้ทุกเมื่อนะพ่อตัวเงินตัวทอง”

“ครับผม”

ศิวะยิ้มให้ผู้ที่ปรารถนาดีกับเขาเสมอมา  ก่อนที่จะออกไปจากห้องพร้อมเพื่อนรัก

                ...................................................................................

“ครับธีรดล  ดารารัตน์ครับ โทรแจ้งไว้แล้วครับ”

“อ๋อ...เป็นเคสฉุกเฉิน เชิญที่ห้องเลยค่ะคุณหมอรออยู่”

ศิวะประครองธีรดลที่เดินตัวงอให้บรรเทาจากอาการองคชาดแข็งตัวจนดันกางเกงแพรจนตุง  ด้วยความเจ็บปวดออกจากเคาน์เตอร์จาก  คลีนิค ที่มันระบุว่า..รับรักษาโรคเกี่ยวกับสูตินารีเวชเร่งตรงไปยังห้องตรวจในทันที่

“เออ...มารอฉันที่คลีนิคนะพิมพ์  ก็อาจารย์หมอไม่ว่าง เลยให้ฉันอยู่ตรวจคนไข้ฉุกเฉินแทน อยู่เคสหนึ่งนะ...จ๊ะๆตามนั้น”

นักศึกษาแพทษ์ปีสุดท้ายที่ชื่อปณิดา กดวางสายโทรศัพท์ก่อนจะพบชายสองคน  กำลังประครองกันผ่านประตูห้องตรวจไข้เข้ามา

“เชิญค่ะเป็นอะไรมาค่ะ..อ้าวนั่นคุณศิวะใช่ไหม?”

ปณิดาจำศิวะแม่น แม้จะเคยพบกับชายหนุ่มเมื่อครั้งที่อาจารย์หมอของเธอว่าจ้าง ให้เขาให้ไปนอนกับพิมพิชญาเพื่อนของเธอเพียงครั้งเดียว

“เออ...คุณหมอ...เออ”

“ก็เราพบกันหน้าห้องตอน...เออๆ..ก็ไอ้พิมพ์ไง...”

“อ๋อ...ผมจำได้แล้ว”

“แล้วจะคุยกันนานไหมครับ  ผมจะได้ไปสั่งก๋วยเตี๋ยมากินก่อน?...อูย...พวกคุณรู้ไหมครับว่าผมปวดแค่ไหน?”

“อุย...ขอโทษ  งั้นญาติช่วยเอาคนไข้นั่งก่อนค่ะ และเชิญญาติออกไปรอข้างนอกนะค่ะ”

ศิวะยิ้มก่อนที่จะทำตามที่ปณิดาบอก ด้วยการพาเพื่อนของเขานั่งลงบนเก้าอี้รอตรวจ

“มึงอย่าดื้อละ...เดียวหมอฉีดยาให้ไม่แข็งตลอดชีวิตเลยนะ...มึง”

“ไอ้เวร...เดียวกูเตะ ยิ่งปวดๆอยู่ด้วย..มึง”

“ครับผมฝากเพื่อนหน่อยนะครับคุณหมอ...เออ...”

“ปณิดาค่ะ”

ศิวะหายออกไปจากห้องก่อนที่หมอสาวจะใช้สายตาสำรวจคนไข้ของเธอ  ก่อนจะพบความผิดปกติตรงหน้าขาของธีรดล

“ไหน...เป็นอะไรมาเล่าให้หมอฟังสิค่ะ”

“เปลี่ยนเป็นหมอผู้ชายไม่ได้เหรอครับ”

“ได้ค่ะ...แต่ต้องรออีกสักสามชั่วโมงถึงจะมา...เล่ามาเถอะค่ะ  หมอนะเห็นมาเยอะแล้วของพันธุ์นี้”

ความปวดทำให้ธีรดลไม่ต้องคิดอะไรอีกแล้ว

“ก็ๆได้ครับ... คือว่า...ตอน...นี้มันแข็งและปวดมากครับหมอ”

“อะไรแข็งหมอยังไม่รู้เลยค่ะ”

“ก็นี่ไงครับ”

ธีรดลเลิกกางเกงแพรออกก่อนแท่งเนื้อที่แข็งโด่จะหลุดออกมาโชว์เด่นต่อหน้าหมอสาว

“คุณนี้มันเกินมาตรฐานชายไทยมากเลยนะ  อื่อ...หมอว่าคุณยืนขึ้นดีกว่านะค่ะ”

ร่างสูงลุกขึ้นยืนขณะหมอสาวเลื่อนเก้าอี้ออกมาจากโต๊ะเพื่อจะได้ตรวจถนัด  ทำให้ปลายแท่งเนื้อชี้หน้าผู้ที่กำลังใช้ดุลพินิจในการรักษา

“คุณใช้สารกระตุ้นให้มันแข็งตัวมาใช่ไหม?”

ธีรดลพยักหน้ายอมรับขณะที่ปณิดาใส่ถุงมือยางก่อนจะเลื่อนไปจับลูบลูกอัณฑะของผู้ป่วยคลึงไปมา

“ก่อนหน้านี้ทำอะไรมาบ้าง”

“ผมนอนกับผู้หญิงมาสองคน...คนแรกอายุมากแล้วแต่นมใหญ่มาก  คนที่สองอายุน้อยกว่าคนแรกแต่ผิวเธอดำ แต่เธอเก่งเรื่องเซ็กส์มาก...เธอขึ้นบนตลอด เธอทำเป็นชั่วโมงแต่ผมก็ไม่เสร็จ...”

“พอๆหมอไม่ได้ถามเรื่องนั้น   หมอจะถามว่าคุณพยายามรักษาเบื้องต้นอย่างไรต่างหาก”

               .........ตามต่อนะครับ......

ศิวดล กับ หมอปณิดาก็คืออีกคู่นะครับที่ ให้รีดตามรักตามลุ้น..และ..ตามนิยายเรื่องนี้มานะครับ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

6 ความคิดเห็น