ตอนที่ 46 : อะไรกันอีก??

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 106
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    28 เม.ย. 62

บทพิศวาสระหว่างชายกับชายที่กำลังเร่าร้อน เมื่อเด็กหนุ่มดึงคุณหมอขึ้นมาจูบปาก ในขณะที่ทั้งคู่ต่างจับแก่นกายของฝังตรงข้ามรูดชักให้กันและกัน

“โอ้ยหนุ่ม...หมอเสียว...จัง”

ท่อนกายขนาดย่อมของหมอเดชาหายเข้าไปในปากหนุ่มคู่สวาทจนร่างของเขาสั่นเทาเมื่อปากทำหน้าที่เสมือนอวัยวะเพศผู้หญิง ด้วยการทั้งอมทั้งดูดท่อนเนื้อหมอเดชาด้วยปากตลอดเวลา...

“หนุ่มๆ...หมอจะเสร็จก่อน...เอาหมอเถอะ...เร็วๆ”

พิมพิชญายืนตัวแข็งจ้องหมอเดชาหันหลังให้หนุ่มคู่ขา ก่อนจะเห็นเขาเอาวาสลินมาทาที่อวัยวะเพศและช่องหลังของหมอเกย์ แล้วค่อยๆเอาแท่งรักของเขาไปดันไว้ตรงช่องผิดประเภท...

“อูย์...ดีจังหนุ่ม...ยังงั้นแหละ...อูย์...”

แก่นกายของเด็กหนุ่มถูกดันหายเข้าไปในตัวของเจ้าของคลินิก ที่ร้องครางอยู่ตลอดเพราะความสุขล้นในการร่วมรักตามแบบทางเลือกของเขา

“อูย...โอ้ย...อ่าๆ”

ผู้เป็นฝ่ายรุกกระแทกเนื้อลำแข็งเข้าออกประตูหลังที่ชโลมวาสลีนเอาไว้จนเปียกโชก ก่อนจะเอื้อมมือมากำอวัยวะของเพศหมอเดชาที่แข็งโด่ แล้วรูดขึ้นลงอย่างมันมือ

ผับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

“โอ้ย...หนุ่มแรงๆเลย...หมอจะไม่ไหวแล้ว...”

นักขุดทองรุ่นกระทง ได้ยินเสียงร้องขอ...ยิ่งได้ใจ ดังนั้นเขาจึงกระหน่ำแทงแบบไม่ยังจนหมอหนุ่มใบหน้าเย้เก

“ผับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

“หมอครับ...ผมใกล้แล้ว...ผมใกล้เสร็จแล้ว...”

พิมพ์พิชญาขาแข็งไม่สามารถขยับตัวได้เพราะ นึกไม่ถึงว่าคุณหมอที่เธอเคยรับเป็นแฟน จะเผยโฉมหน้าที่แท้จริงให้เธอรู้  แบบไม่ต้องมีใครมาบอก...เพราะวันนี้เธอได้ทราบด้วยตัวเองอย่างลึก...และซึ้ง

“อุ๊บ...”

หญิงสาวถูกมือปิดปากก่อนจะได้ยินเสียงกระซิบที่ข้างหู

“พี่เอง...นิ่งๆเดียวพวกเขาจะรู้ตัว เร็ว...เราไปกันเถอะ”

ศิวะค่อยๆกอดรั้งพิมพิชญาให้ค่อยๆขยับออกจากบริเวณนั้นไป แต่ตาของหมอสาวก็ยังเห็นปลายอวัยวะเพศหมอเดชา ปล่อยอสุจิสีขาวข้นพุ่งออกมาไกลกว่าหนึ่งเมตร  ก่อนที่เด็กหนุ่มคู่ขาจะดึงแก่นกายแข็งของเขาออกมาจากช่องรักสีม่วง  แล้วใช้มือของเขาชักแก่นเนื้อ(ชักว่าว)ตัวเองเร็วและถี่ ก่อนน้ำขาวขุ่นจะพุ่งออกจากปลาย ไปเข้าปากหมอเดชา ที่นั่งลงไปอ้ารับน้ำเชื้อของเด็กหนุ่ม เอาไว้จนหมดสิ้น...

...................................................................................

“ชอบดูก็ไม่บอก...”

ศิวะขับรถออกมาจากคลินิกรังรักสีม่วง ไม่นานก็เริ่มกล่าวยั่วตามนิสัยถาวร...

“ใครชอบดู พิมพ์นะเป็นหมอสูติ...เรื่องแค่นี้เรียนมาตั้งแต่ปีหนึ่ง...ของเด็กๆ...”

ศิวะยิ้มก่อนจะใช้มือล้วงไปจับระหว่างขาของพิมพิชญา..

“โอ้ยอะไรพี่ศิวะ...บ้าเหรอ...”

“เรื่องแค่นี้...เรียนมา..ตั้ง...แต่...ปีหนึ่ง ดูสิ ตอนนี้ใครเยิ้ม...”

หญิงสาว..ใบหน้าบอกบุญมาก็ไม่รับไม่รู้...เพราะอยากเอาคืน

“พี่จับตรงนั้นพิมพ์ใช่ไหม? มาเลยมาให้พิมพ์จับคืนเดียวนี้...”

“บ้าสิพิมพ์...พี่ขับรถอยู่ เดียวๆพิมพ์เดียว...หยุดก่อน...”

ศิวะขับรถอยู่  พยายามจะกันมือเล็กที่เอื้อมมาจับหน้าขาได้เพียงเล็กน้อย

“พิมพ์มันอันตรายนะ...รถกำลังวิ่งอยู่นะ...”

“ก็อยู่เฉยๆสิ...แค่ให้พิมพ์จับคืน เราก็หายกัน...ไม่งั้นก็ให้รถคว่ำไปเลย”

“ได้...ได้...แต่จับแป็บเดียวนะ...”

ศิวะคิดว่าไม่น่าไปเล่นกับหมอสาวใจเด็ดคนนี้เลย  ก่อนจะจำใจ นั่งนิ่งให้มือเล็กจับคลึงหน้าตักของตัวเอง และไม่นานนักดวงตาของหมอสาวก็เป็นประกาย

“พี่ศิวะ มันพองแล้ว...”

“พอได้แล้วคุณหมอลามก...”

“พอก็ได้ค่ะ  คุณวิศวกรจกเปรต...”

หน้าสวยยิ้มเพราะครั้งนี้หญิงสาวได้รับชัยชนะ...ในขณะวิศวกรหนุ่มหน้าบึงเพราะครั้งนี้เขาพ่ายหมดรูป ก่อนจะยกโทรศัพท์ขึ้นรับเมื่อมีสายเรียกเข้า

“ไงวะรัตน์...”

“ลูกพี่ครับ รายการวัสดุที่เราสั่งไป ยังเข้าไม่ไซค์งานเลย เป็นแบบนี้งานจะล่าช้านะครับ...”

ศิวะเอามือปิดไมค์โทรศัพท์ ก่อนถามตัวแทนประธานบริษัท

“ลูกน้องที่ไซค์งานโทรปรึกษางาน  พี่ยังถูกไล่ออกอยู่หรือเปล่า...พิมพ์”

“บ้าสิใครจะกล้าไล่สามีออก...ค่ะ”

ศิวะยกนิ้วโป้ให้พิมพิชญา ก่อนพูดกับวิศวกรรัตน์ผู้ช่วยของเขา

“รัตน์รอก่อนนะ เดียวพี่จะเคลีย์ให้...”

“ครับลูกพี่...”

รัตน์วางสาย ศิวะจึงสั่งพิมพิชญาทันที่...

“พิมพ์โทรเช็คจัดซื้อบรัษัทเราสิ...ว่าทำไมวัสดุที่สั่งไปยังไม่เข้าหน้างานคอนโด”

“ค่ะ...”

หญิงสาวต่อสายทันที่ เพราะเรื่องธุรกิจไม่ใช่เรื่องเล่น ดังนั้นทั้งคู่จึงจริงจังขึ้นมา จนไม่เหลือเคล้าการหยอกล้อกันเล่น เหมือนเมื่อสักครู่

“จ๊ะ...จ๊ะ...เข้าใจแล้ว...ได้ๆเดียวพี่ไปจัดการ...”

พิมพิชญาใบหน้าเครียด ขณะวางสายฝ่ายจัดซื้อของบริษัท

“พี่ศิวะค่ะ แบงค์ที่สนับสนุนโครงการคอนโดมิเนียม จะระงับวงเงินกู้เราไว้ก่อน  และร้านค้าที่เราเครดิตวัสดุไปใช้ก่อสร้าง...ตอนนี้สี่ห้าร้าน ก็งดเครดิตเราแล้ว เพราะรู้ข่าวว่าโครงการคอนโดของเรา จะถูกทางเขตชะลอการก่อสร้างเอาไว้นะคะ”

“เรื่องนี้เราทำถูกต้อง แค่หาคนรับรองผลการคำนวณก็จบ แต่มันต้องมีคนไปยุแบงค์กับร้านวัสดุที่ทำการค้ากับเรา...ว่าเรื่องนี้บริษัทเราแย่แล้วตอนนี้...แน่ๆพิมพ์”

“ต้องเป็นนายพิริยะ...พิมพ์ว่า”

พิมพิชญากล่าวชื่อผู้ต้องสงสัยที่สุดทันที่

“จะเป็นใครก็ช่าง แต่เราต้องยุติเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด ไม่งั้นโครงการของบริษัทเราต้องแย่เหมือนมันต้องการ”

“พิมพ์ว่า  งั้นเรารีบไปเอาแฟ้มคุณไพโรจน์ แล้วไปปรึกษาน้าพิสมัยว่าจะทำยังไงดีเรื่องนี้ที่บ้านดีไหมค่ะ”

“ตามนั้น...ครับ”

..............................................................................

ประตูลิฟท์ของอาคารวิจัยเปิดออก พิมพิชญาและศิวะจะเดินเข้าไป ก่อนชายหนุ่มจะกดหมายเลขสาม ซึ้งเป็นชั้นที่ใช้สำหรับทำงานวิจัยโดยเฉพาะทันที่

“คล่องจังนะคะรู้ว่าต้องไปชั้นไหน? พ่อวิศวกรรับจ้าง...”

และสิ่งนั้นก็ทำให้หญิงสาวอดจะไม่พูดสิ่งที่คิดลึกล้ำ...ตามแบบผู้หญิงไม่ได้ และศิวะก็อดยั่วไม่ได้เช่นกัน

“ก็พี่เคยมารับจ๊อบที่นี่ก็หลายงาน  มาโชว์ตัวที่ไรสาวๆนักศึกษาแพษย์กรี๊ดสลบเป็นสิบ”

หมอสาวพยายามฟังแบบใจเย็น และไม่แสดงอาการอะไรให้ชายหนุ่มรู้ว่าเธอใจร้อนลุ่มเพราะโกธรจากแรงหึง แต่ชายหนุ่มไม่หยุด

“วิชาเรียนที่นี่ดี๊...ดี...ให้พี่มาแก้ผ้าทำท่านั่นท่านี่ให้นักศึกษาสาวๆดูก็ได้ตังค์...เมื่อไหร่หนอ..อาจารย์หมอจะเรียกพี่มาอีก”

ขณะนั้นประตูลิฟท์เปิดออกเพราะถึงชั้นสามแล้ว

“พี่ศิวะจะพูดทำไม รู้ไหม?พิมพ์กำลังหึงย้อนหลัง”

“เรื่องที่เกิดขึ้นไปแล้ว มันจะกลับไปหึงได้อีกเหรอพิมพ์...”

“เออ...ก็กำลังหึงอยู่นี่ไง และถ้าไม่หยุดพูดให้หึง เดียวพิมพ์ต่อยปาก”

ทั้งคู่ยังต่อปากต่อคำกันอยู่  ในขณะเดินสวนกับผู้ที่รอขึ้นลิฟท์คนหนึ่ง ก่อนที่ทั้งสองคนจะเร่งเดินตรงไปยังห้องทำงานของพิมพิชญาเพื่อเอาแฟ้มข้อมูลของนายไพโรจน์ตามเจตนาที่พากันมาที่นี่...

“นี่ถึงห้องพิมพ์แล้ว พวกโจรข่มขื่นแบบพี่นะชอบห้องแต่งตัวไม่ใช่เหรอ  นู๊นอยู่สุดตึก...”

ศิวะยิ้มเพราะพิมพิชญาพูดประชดเรื่องที่เขาข่มขื่นเธอในห้องนั้นครั้งก่อนได้ถูกใจชายหนุ่ม ก่อนที่หญิงสาวจะเดินเข้าไปในห้องทำงานของเธอ

“กรี๊ดดดดดด”

พิมพิชญาหายเข้าไปในห้องก็กรี๊ดลั่น ทำให้ชายหนุ่มรีบกระโจนเข้าไปในห้องนั้นทันที่

“เอ้ย...พิมพ์...นี่มันอะไรกัน...??...”

พิมพิชญาโผเข้ามากอดศิวะเอาไว้แน่ ขณะที่ศิวะแทบไม่เชื่อสายตาเมื่อมองไปที่พื้นห้อง

                                   ........ตามต่อนะครับ...........

                           (เขียนผิด  ใช้ภาษาไม่ถูก ใช้คำไม่สุภาพขออภัย)

ปมต่างๆเกิดขึ้นอีกแล้ว และศิวะกับพิมพิชญา

จะแก้ไขได้ไหม? อย่าลืมตามมาให้กำลังใจด้วยนะครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

6 ความคิดเห็น