ตอนที่ 32 : ความจริงที่ถูกเปิดเผย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 131
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    15 มี.ค. 62

“สวัสดีค่ะพ่อ...จะกลับไทยแล้วอย่าลืมซื้อของฝากมาให้พิมพ์นะค่ะ”

“ได้จ๊ะลูก...เออพิมพ์ วันนี้พ่อมีเรื่องสำคัญมากนะ...ที่จะคุยกับลูก”

“เรื่องอะไรค่ะ”

พิมพิชญาทำหน้าฉงนเมื่อใบหน้าของผู้เป็นพ่อในจอดูเคร่งเครียด

“คือยังงี้นะ...คือ..พ่อรู้ว่า...ตอนนี้ลูกคบอยู่กับศิวะใช่ไหม?”

หญิงสาวทำหน้าเหมือนถูกจับผิดได้ แต่เธอก็ตอบออกไปตามความจริงและหญิงสาวมั่นใจว่าพ่อต้องเห็นด้วย

“ค่ะหนูกับพี่ศิวะ...คบกันเป็นแฟน”

“คือยังงี้นะลูกพิมพ์...ก่อนที่ทุกอย่างจะเลวร้ายไปกว่านี้ พ่ออยากให้พิมพ์เลิกกับศิวะซะ”

“ทำ..ทำไมค่ะพ่อ?...”

หญิงสาวใจวูบหวิว ขณะถามถึงเหตุผล

“ศิวะ เรื่องงานเขาทำได้..ไม่ใช่ดีมาก แต่ดีเยี่ยม แต่เรื่องอื่นพ่ออยากให้ลูกดูคลิปกับคุณนพพร...”

พิมพิชญาหน้ายังนิ่งขณะหันไปทางนพพร ที่เปิดโทรศัพท์มือถือของเขายื่นมาให้หญิงสาวดู

“คุณราเชนให้ผมจ้างนักสืบเอกชน ตามคนของบริษัทเราที่อาจนำข่าวของเราไปขายนะครับ และหนึ่งในนั้นก็คือคุณศิวะครับ”

ภาพในคลิปคือภาพที่ศิวะหายเข้าไปในห้องของโรงแรมหรู่ ก่อนภาพจะตัดมาตอนที่ชายหนุ่มเดินออกมา และไม่นานหลังจากศิวะออกจากห้องก็มีหญิงสูงวัยเดินออกจากห้องตามออกมาแล้วเดินหายไป

“เรื่องนี้เกิดขึ้นไม่กี่วัน นั่นแสดงว่าคุณศิวะยังคงทำงานผู้ชายขายบริการอยู่ครับ...คุณพิมพ์”

พิมพิชญาผู้อ่อนไหวในความรัก น้ำตาคลอเป้าเมื่อรู้ชัดถึงคำโกหกของชายที่เธอรัก..

“และยังมีภาพจากกล้องวงจรปิดของบริษัทเราอีกครับ”

ตาแววรื้นของหญิงสาวเกิดขึ้นไม่นาน น้ำใสก็ไหลพรากลงอาบแก้มนวล แต่สายตาของเธอก็ยังจ้องภาพคลิปที่ศิวะกอดกับอภิญาอยู่ในห้องทำงานของน้องสาวของเธอ และภาพนั้นมันทำให้ พิมพิชญาต้องสะอื้อเป็นเสียงออกมา

“หือ..หึ...หือ..หึ...”

“เรื่องศิวะยังหวนไปทำอาชีพเก่าพ่อก็ยังทนได้ แต่เขาจะทำแบบนี้กับลูกทั้งสองคนของพ่อไม่ได้! พ่อจึงอยากให้ลูกพิมพ์เข้าใจ และเลิกกับชายคนนี้ซะ และถ้าพ่อกลับไปถึงเมืองไทย เรื่องนี้พ่อจะจัดการเอง...”

พิมพิชญาไม่สามารถตอบผู้เป็นพ่อได้อีก เพราะตอนนี้หญิงสาวร้องไห้ออกมาเต็มความรู้สึก โดยไม่อายนพพรที่นั่งนิ่งอยู่ข้างๆแม้แต่น้อย

                .................................................................

ศิวะกลับบ้านหลังทำงานหนักมาทั้งวัน รู้สึกเหนื่อยหล้าจึงรีบก้าวเท้าขึ้นไปห้องของเขา

ก๊อกๆๆๆ

“พี่ศิวะค่ะ...พี่ศิวะ”

ชายหนุ่มมาเปิดประตู และรู้ว่านั้นคืออภิญาแต่แรก เพราะจำได้ ตั้งแต่เสียงเรียกที่หน้าประตู

“มันส่งคลิป...มาให้ญาค่ะพี่ศิวะ อือ...”

“เข้ามาในห้องก่อนสิน้องญา...”

ในห้องศิวะเปิดดูคลิป...ก็รู้ว่าหญิงสาวที่นอนเปลือยกายอยู่บนเตียงคืออภิญา ก่อนที่ชายตัวใหญ่จะเข้ามาบังคับร่วมรักกับเธอ ชายหนุ่มก็ปิดคลิป  เพราะศิวะรู้แล้วว่าตอนไปจะเป็นยังไง และถ้าคลิปนี้มันร่อนไปตามเน็ต...อภิญาต้องอยู่ในสังคมนี้ยากทั้งจิตใจและร่างกาย

“มันบอกว่า อื่อๆ ถ้าญาไม่ยอมไปหามัน...มันก็จะอัพลงเน็ต...ค่ะพี่ศิวะ..อื่อๆ”

“ไม่ต้องไป อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด...ญาเชื่อพี่นะ เรื่องยังงี้เราต้องเจ็บบ้าง แล้วมันจะผ่านไป”

“แล้ว...แล้ว...อื่อ เราจะทำยังไงกันดี ละค่ะพี่ศิวะ...อื่อ...”

“ให้พี่จัดการเรื่องนี้เอง...น้องญาไม่ต้องห่วง...เข้มแข็งแล้วหยุดร้อง...เดียวศัตรูจะรู้ว่าเราอ่อนแอ”

อภิญาซึ้งทุกคำที่ศิวะกล่าว ทำให้หญิงสาวพยายามหยุดร้องไห้ ก่อนเธอจะคิดได้อีกเรื่อง

“เออ...พี่ศิวะ ดูอีกคลิปนี่อีกสิค่ะ...คุณนพพรให้ญามา”

ศิวะดูจอมือถือบนมือหญิงสาว ทำให้เห็นภาพตอนที่เขาไปพบผู้หญิงที่ชื่อนวลตาที่โรงแรม คลิปเดียวกันกับที่นพพรให้พิมพิชญาดู

“คุณนพพรบอกว่าพ่อให้เอามาให้ญาดู และพ่อสั่งว่าไม่ให้ญาอยู่ใกล้พี่ศิวะเพราะพี่ยังทำอาชีพเก่าที่พี่เคยทำ และเรื่องนี้จริงไหมค่ะ?”

อภิญามองหน้าศิวะที่กำลังใช้ความคิดเมื่อดูคลิปจบ..ก่อนที่หญิงสาวจะถามต่อ

“ญารู้ว่านั่นคือพี่ศิวะ ที่เข้าโรงแรมกับผู้หญิง และผู้หญิงคนนั้นถ้าญาจำไม่ผิดเธอชื่อนวลตาใช่ไหม?ค่ะ”

“ทำไหม?ญารู้จัก”

ศิวะหางคิ้วขยับเข้าหากัน ขณะถาม

“ทำไม?ญาจะไม่รู้ เพราะญาเป็นคนไปยื่นติดต่อขออนุญาตปลูกสร้างคอนโดที่เขตตั้งหลายครั้ง และคุณนวลตาก็คือผู้อำนวยการเขตที่เป็นคนอนุญาติให้เราก่อสร้างคอนโด”

อภิญาผู้รู้ลึก ยังอธิบายสิ่งที่ชายหนุ่มเก็บงำไว้คนเดียวต่อ

 “และถ้าให้ญาเดา เรื่องที่ผู้อำนวยการเขตนวลตาไม่เซ็นต์คำสั่งระงับการก่อสร้างคอนโดของเรา  ก็เพราะ พี่มีข้อตกลงกกับผอ.นวลตา และสิ่งแลกเปลี่ยนก็คือรื่องที่เห็นในคลิปนี้..ใช่ไหม?ค่ะ”

ศิวะจนด้วยหลักฐานทำให้ชายหนุ่มพยักหน้า  เพราะสิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มยอมไปหา ผอ.นวลตาวันนั้นก็เพราะเธอมีข้อเสนอนี้ให้กับชายหนุ่ม  ตามที่อภิญาเดานั่นเอง

“ พี่รักพิมพ์พี่สาวของน้องญามากนะ  และเธอเป็นหมอ ดังนั้นเหตุผลทางธุรกิจเธอคงไม่ยอมรับรู้ รับทราบ และพี่พิมพ์คงทำใจไม่ได้ถ้ารู้ว่าพี่ไปทำอะไรยังงั้น...พี่เลยไม่บอกใคร และเรื่องนี้พี่อยากขอน้องญา”

“ว่า...”

“อย่าบอกเรื่องนี้ให้พี่พิมพ์รู้นะ”

เหตุผลของศิวะ ทำให้อภิญาเห็นด้วย จึงตอบออกมาแบบไม่ลังเล

“ค่ะพี่ศิวะ งั้นญาไปเก็บของก่อนนะ..พรุ่งนี้ญาจะต้องไปเกาะกะลาแต่เช้า”

“ครับ และอย่าเป็นห่วงเรื่องนายพิริยะ เพราะพี่จะจัดการเอง..”

“ขอบคุณค่ะพี่ชายที่แสนดีของญา”

.......................................................................

พิมพิชญากลัวใจตัวเองที่ความเสียใจมันถูกปรับไปเป็นความแค้น...และสิ่งที่หญิงสาวอยากทำมากที่สุดในตอนนี้คือต้องการไปถามชายที่เธอรัก...ว่า  สิ่งที่เธอทราบมา มันคือความจริงหรือเปล่า?

 “ พี่เชื่อว่าคนที่รักกัน ถ้าเกิดเรื่องไม่เข้าใจ...ก็ต้องไว้ใจกัน และ พี่ยอมตายถ้าพิมพ์ไม่เชื่อพี่”

คำกล่าวของศิวะยังคงก้องอยู่ในหูของพิมพิชญา ที่มันเป็นเสมือนพันธะสัญญา ระหว่างเธอกับชายหนุ่ม และมันคงเป็นสิ่งเดียวกระมัง ที่พอจะอ้างสิทธิ์เพื่อนำไปใช้ถามความจริง...กับชายที่หญิงสาวรักจนสุดหัวใจ

พิมพิชญาใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ขณะก้าวเดินไปยังห้องของศิวะเพื่อถามความจริง ก่อนจะเห็นประตูห้องของชายหนุ่มเปิดอ้าออก

“อภิญา...”

หญิงสาวเพ้อออกมาเสียงเบา เมื่อเห็นผู้ที่ออกมาคือใคร ...ก่อนที่ร่างบางจะรีบหลบเข้ามุมผนัง ขณะที่ผู้ออกจากห้องเดินสวนมา

“อ่า...”

พิมพิชญาตาค้างเอามือปิดปากที่เกือบพลั้งพูด เมื่อสายตามองไปเห็นรอยแดงปื้น บนคอน้องสาวที่กำลังเดินผ่านมุมห้อง...ที่เธอแอบอยู่ไป

“พี่ศิวะ..น้องญา”

รอยปากดูดคอเป็นปื้นแดง คือสัญญาลักษณ์ที่ชายบริการอย่างเช่นศิวะและธีรดลมักจะทำไว้เมื่อบริการเสร็จ และรอยนี้มันอยู่ที่คอของอภิญาที่พึ่งออกมาจากห้องศิวะ  และในความคิดของพิมพิชญาจะเป็นอื่นไปไม่ได้ นอกจากว่า...คนทั้งคู่เพิ่งเสพสุขทางเพศกันในห้องเมื่อสักครู่ที่ผ่านมา

                                         ............................................

ศิวะโดนคดีหนักๆหลายคดี..และพิมพิชญาจะทำอย่างไร?..อย่าพลาดตอนต่อไปนะครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

6 ความคิดเห็น