ตอนที่ 13 : ชายผู้เลวร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 193
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    10 ก.พ. 62

“ตามสัญญาครับ หนึ่งคำถามต่อหนึ่งชิ้น...”

สิ้นคำทวงปณิดาเกาะกระดุมก่อนถอดเสื้อผ้าบางออก  แล้วโยนลงไปกองที่พื้นห้อง ทำให้อกอวบใต้ยกทรงลายฉลุโชว์เด่น ก่อนที่หญิงสาวจะทวงคืน

“ตอบ...”

“คือ...พ่อของไอ้ศิวะ ถูกลงความเห็นว่าถูกฆาตกรรม เพราะหลังคาที่พ่อมันไปรับเหมาประกอบ มีคนแอบตัดชิ้นส่วนสำคัญเอาไว้  เพื่อรอให้พังลงมา  และสุดท้ายมันก็พังลงมาทับพ่อของไอ้ศิวะตายจริงๆ”

“พ่อพี่ศิวะถูกฆาตกรรมงั้นเหรอ?  

“ใช่ครับ”

“เอาละข้อต่อไป.. ดาขอถามว่าสาเหตุที่ทำให้น้องพี่ศิวะต้องเสียชีวิตคืออะไร?”

“ต้อง...อีกหนึ่งชิ้นครับ”

กระโปรงผ้าเรียบสั้นเสมอเข่า ถูกมือเล็กเกาะขอยึด ก่อนมันจะหล่นไปกองอยู่ที่เท้า  และบัดนี้ร่างขาวคงเหลือเพียงชุดชั้นในทูพีช ลายฉลุลูกไม้เข้าชุดห่อหุ้มอยู่  ทำให้ธีรดลยืนเพ่งมองดูรูปร่างได้สัดส่วนข้างหน้าแบบอ้าปากตาค้าง

“ตอบสิค่ะ...ยืนนิ่งอยู่ได้”

“อ๋อๆ...ได้ครับ..ได้ครับ...ที่..น้องไอ้ศิวะ..ตาย นั่นก็เพราะว่าแฟนสาวไปมีคนใหม่เลยฆ่าตัวตาย  และเรื่องนี้ก็ผ่านมาสักประมาณสองปีได้แล้วครับ”

“เอาละข้อต่อไปเลยนะค่ะ...อือ..แล้วทำไมวิศวกรอย่างพี่ศิวะ  ต้องไปทำอาชีพผู้ชายขายตัว...”

ธีรดลตัวเย็นเฉียบเมื่อรู้ว่าหญิงสาวที่เขาหลงใหล..จะต้องถอดเสื้อยกทรงออกต่อหน้าต่อตาของเขา..เพื่อจ่ายให้เขาตอบคำถามนี้

“อีกชิ้นครับ”

สิ้นเสียงของธีรดล  ปณิดาก็ไม่ลังเล  เมือเธอใช้มือไขว้หลังไปปลดขอยึดเสื้อชั้นในซีทรูคอลเลคชั่นล่าสุดจากแบรนด์ดัง ให้หลุดพ้นออกจากทรวงอกเอิบ ก่อนที่จะโยนมันลงไปกองบนพื้นอีกชิ้น

“คุณดาขี้โกง...ไม่ตอบแล้ว”

ธีรดลกล่าวแบบน้อยใจ  เมื่อเขามองไม่เห็นปลายจุกของอกสวย เพราะปณิดาเอามือปิดปลายยอดของมันเอาไว้ทั้งสองข้าง

“ไม่โกงหรอกค่ะ...ชัวร์อยู่แล้ว...”

ปลายหัวนมสีชมพูสวยโชว์เด่น  เมื่อหญิงสาวเลื่อนมือเล็กออก และครั้งนี้ธีรดลสุดจะทน  เพราะเขาต้องรีบขยับกางเกงที่ใส่  เนื่องจากเนื้องอกข้างในมันขยายตัวไปดันเป้ากางเกงจนตุง

“.อื่อ..และ..ที่ไอ้ศิวะทำอาชีพนี้  ..เพราะๆมันต้องหาเงินเรียนวิศวะ ...แต่มันเลิกอาชีพนี้ไปสองปีไปแล้วหลังจากเรียนจบ...ครับ....”

“คุณโกหกนี่...ก็ไม่นานมานี้ ดายังเห็นพี่ศิวะยังรับงานอยู่เลย”

“อ๋อ...ถ้าเป็นเคสน้องพิมพิชญานะ...มันขอไปแทนผมเอง  เพราะ...เออ...”

“เพราะอะไร...เพราะรู้ว่าเป็นลูกของคนที่แย่งแม่ของเขามาจากพ่อใช่ไหมค่ะ?”

“มันเป็นคำถามใหม่แล้วครับ  คุณปณิดาต้องถอด”

ธีรดลยิ้มเพราะชิ้นนี้...มันคือชิ้นสุดท้ายแล้วบนตัวของหญิงสาว

“ได้...สิตามตกลง..”

ชายหนุ่มใจเต้นถี่เมื่อหญิงสาวเบื้องหน้าเลื่อนกางเกงในตัวจิ๋วออกจากเนินเนื้อที่ต้องการปิดปัง  จนทำให้ขนดำปุกปุยที่แอบซ่อน ประจักษ์แก่สายตาของบุรุษหนุ่ม  ผู้ตั้งอกตั้งใจมอง

“ใช่...”

คำตอบสั้นแต่ใจเนื้อความสรุปชัด และคำตอบนี้ทำให้หญิงสาวร่างเปลือยทำหน้าฉงน

“ถ้าพี่ศิวะขอเปลี่ยนตัวกับคุณดลเพื่อไปนอนกับไอ้พิมพ์  นั่นแสดงว่าพี่ศิวะต้องการจะล้างแค้นเรื่องในอดีตใช่หรือไม่”

ธีรดลรู้ว่าคำตอบนี้เขารู้  แต่มันคงจะเป็นการหักหลังเพื่อนถ้าคำตอบนี้หลุดออกจากปากของเขา  ชายหนุ่มจึงใช้ความลื่น

“คุณหมอไม่มีอะไรจะมาจ่ายแล้ว...วันนี้พอแค่นี้ก็แล้วกัน”

เสื้อผ้าทุกชิ้นบนร่างกายของหมอปณิดาหมดสิ้นแล้ว แต่เธอยังมีทีเด็ด

“มีสิคุณธีระดล  ดายังพอมีจ่าย”

ปณิดาไม่ยอมโดยง่ายเพราะคำตอบข้อนี้สำคัญ มาก หมอสาวจึงตั้งใจทุมหมดตัว

“ไหนละครับ...ผมว่าไม่มีแล้วนะ”

“ตัวดาไงละ...นอนกับดาสิ...”

อารมณ์พิศวาทบาดลึก จนยากที่ชายหนุ่มจะปฏิเสธในสิ่งที่หญิงสาวเสนอจ่าย  แต่การทรยศเพื่อนมันก็หาใช่วิสัยของธีรดล

“แต่หมอดาต้องจ่ายก่อน...”

“ได้ค่ะ...งั้นคุณดลอยู่เฉยๆก็แล้วกัน...”

ร่างเปลือยเดินเข้าหาชายหนุ่ม  ก่อนที่เธอจะเร่งจัดการเสื้อผ้าบนตัวของผู้กำความลับที่เธออยากรู้ และไม่นานร่างชายหนุ่มก็มีสภาพไม่ต่างจากหญิงสาว

 กล้ามมัดแข็งเป็นลอนชวนมองทำให้ปณิดาแทบไม่กระพริบตาขณะลูบ  ความกระสันสวาทเกาะกุมไปทั้งสัพร่างกายของหมอสาว  จนรู้สึกว่า...

                                     ........(CUT)........

“หือ..หือ...ดาจ่ายแล้ว..ตอบสิ.”       

หมอสาวคนสวยหายใจแรง  แต่ก็พยายามทวงสัญญา

“คุณหมอนี่ใจร้ายมาก ให้ผมพักเหนื่อยก่อนได้ไหม?..ครับ”

“คุณเหรอเหนื่อย...ดาต่างหากเหนื่อย..หือ... เร็วรีบบอกมาเดียวนี้เลยค่ะ”

“ได้ๆ..ครับ...”

ธีรดลนึกขำร่างเปลือยที่หายใจหอบขณะพูดทวงสัญญา  จนลืมว่าเธอยังนั่งทับอยู่บนตัวของเขาอยู่  และยังเร่งให้ตอบคำถามทั้งๆแก่นเนื้อของเขายังคงอยู่ในตัวของเธอ

“อือ..เรื่องนี้ผมเคยถามไอ้ศิวะว่ามันขอไปแทนผมเพราะรู้ว่า.. ลูกค้าคือน้องพิมพิชญา  และผมถามมันต่อว่าเพราะมึงต้องการจะแก้แค้นเธอใช่ไหม? แต่ว่า...”

“แต่ว่า...อะไร  บอกมาสิค่ะ..อูย์”

ธีรดลไม่พูดแต่จับสะโพกของปณิดาแล้วขยับให้แก่นกายในตัวเธอขยับ

“...คุณทำอะไร...อุย”

หมอสาวตกใจเพราะเพิ่งรู้ว่าเธอยังอยู่ในท่านี้  ทำให้ร่างเล็กพยายามจะลุกขึ้นแต่ถูกมือของชายหนุ่มจับรั้งเอาไว้

“คุณลุก...ผมไม่เล่าต่อ”

“ขี้โกง...ก็ดาจ่ายไปแล้วนี่...”

 “จ่ายอะไรกันครับ...ถ้าจ่ายผมต้องเสร็จสิ  แต่นี้คุณดาเสร็จคนเดียว”

“ไม่เกี่ยวค่ะ..เพราะดาจ่ายแล้วอย่าโกงสิค่ะ”  

“คณดาอยู่ท่านี้นะครับ  แล้วผมจะมีเรื่องแถมให้”

หญิงสาวหน้างอผสมความเสียวซ่านเมื่อชายหน่มเริ่มขยับตัวแรงขึ้น ..ขณะใช้ความคิด ก่อนกล่าว

“ก็ได้...อยู่ยังงี้ก็ได้...และรีบเล่ามาค่ะ..”

ธีรดลได้ดังสมใจอยากจึงยิ้ม  พร้อมมองใบหน้าสวยเริ่มบิดเบี้ยวเพราะเขาขยับสะโพกต่อ...

“ผมถามมัน  มันนิ่งไม่ตอบ.. แต่มันไปเล่าวันที่ทีแม่หนีจากมันไปให้ผมฟัง”

“หือ...พี่เขา..ว่ายังไง..ค่ะอื่อ...”

มือเล็กของวณิดาที่เริ่มหายใจถี่อีกครั้ง จิกลงบนโซฟาขณะถาม  เพราะธีรดลขยับตัวถี่ขึ้นจนหญิงสาวรู้สึกว่า..                                

                         ......(CUT)....

“ครั้งนั้นพ่อไอ้ศิวะก็เกิดอุบัติเหตุคล้ายๆครั้งที่พ่อของมันเสียชีวิตนี่แหละครับ ..แต่ครั้งนั้นพ่อมันแค่ขาหัก...และตอนนั่นเองที่...”

“มีอะไรค่ะ...อูย์..เล่ามาเร็ว..ดา..อูย์  อยากรู้....”

หมอสาวแอ่นร่างยกก้นขึ้นเล็กน้อย...(CUT)..

“ตอนนั้น..เมียเก็บพ่อไอ้ศิวะ..ก็มาแสดงตัวพร้อมลูกที่อายุไล่เลี่ยกับน้องชายของมัน..เพื่อมาเยี่ยมพ่อมันที่ขาหัก”

“พ่อพี่ศิวะ...อูย์...มีเมีย...น้อยหรอ..ค่ะ..โอ้วว”

หญิงสาวอดร้องครางไม่ได้ เมื่อรู้สึกได้ถึง...(CUT)...

 “ครับและนั่นคือ...สาเหตุที่แม่ของมันทิ้งพ่อของมันไป...และ ตอนนั้นพ่อมันยังต้องชดใช้ค่าโครงหลังที่พังลงมา..จนกระทั่งหมดเนื้อหมดตัว และสาเหตนั่นเองที่ทำให้ศิวะและน้องชายลำบากมากในเวลาต่อมา...และ”

“และ..อะไร...อีกค่ะอูย์...”

ครั้งนี้ธีระดลไม่พูดแต่เขาจับวณิดาพลิกตัวกลับลงไปนั่งบนโซฟาแทน  โดยไม่ให้ร่างของเขากับเธอหลุดออกจากกัน ก่อนจะจ้องหน้าสวยแล้วจึงกล่าว

“และไม่เคยได้ยินไอ้ศิวะ..พูดว่า  มันคิดร้ายต่อครอบครัวของคนที่แม่ของมันไปแต่งงานใหม่ด้วย...เลย”

ธีระดลพูดจบเขาก็

                ......(CUT).....

                ……………………………………………………………..

 

                ศิวะเดินตรงไปยังห้องน้ำชายของโรงแรม  ก่อนที่ชายหนมจะเห็นหญิงสาวที่เขารู้จักคนหนึ่ง  แต่หญิงสาวที่ศิวะมองไปเห็นกลับ รีบหลบหายไปตรงทางขึ้นบันไดโรงแรมในทันที่ และสิ่งนั้นเอทำให้ชายหนุ่มครุ่นคิดว่าทำไหม?หญิงสาวคนนี้จึงมาอยู่ที่นี่  และทำไหม?เธอต้องหลบหน้าเขาด้วย

                ชายหนุ่มทำธุระในห้อน้ำเสร็จ เขาจึงรีบเดินกลับไปยังโต๊ะที่พิมพิชญานั่งอยู่  ก่อนศิวะจะแอบเดินอ้อมไปด้านหลังของหญิงสาว  แล้วเอามือแตะไปที่ปลายจมูกของเธอ แล้วรีบไปนั่งลงยังที่ของตัวเอง

                “...ไปเยี่ยวมา...ไม่ล้าง เอามาให้ดมพิสูนจ์ว่า  ไม่เหม็น เหมือนคุณว่า”

                “อะไรนะ...  นาย...จับไอ้นั่นมาแล้วเอามาให้ฉันดมยังงั้นรึ”

                หญิงสาวรีบเอากระดาษทิปชูเช็ดปลายจมูกอย่างแรง เพราะตอนนี้เธอรู้สึกว่ามันมีกลิ่นที่ชายหนุ่มบอก..ทั้งที่มันมีอยู่จริงหรือไม่ก็ไม่รู้

                “ไอ้บ้า..ไอ้โรคจิต...”

                ขณะพิมพิชญาอยากด่าชายที่ทำหน้าทะเล้นอยู่ข้างหน้าให้สุดเสียง  แต่ก็ต้องพยายามสงบสติเพราะที่นี่คือที่สาธารณะ...แต่ หญิงสาวก็พยายามจะด่าเพิ่ม.. ถ้าไม่มีเสียงคนมาทัก

                “อ้าว...น้องพิมพิชญาใช่ไหม?...สวัสดีครับ”

                “คุณพิริยะ....”

                หญิงสาวเพ้อชื่อของผู้มาทักที่รู้จักดี  เพราะบ่อยครั้งเธอจะพบชายผู้นี้ในงานสังคม เพราะเขาอยู่ในแวดวงเดียวกันกับธุรกิจพ่อของเธอ  และศิวะก็คุ้นชื่อนี้จน พอจะเดารู้ว่าชายคนนี้คือใคร

                “เป็นไงครับ โชคร้ายนะครับเห็นว่า ทางเขตกำลังจะสั่งชะลอการก่อสร้างคอนโดของคุณพิมพ์เอาไว้  ทำให้คอนโดของผมเสียวๆตามเลยครับ ตอนนี้ฮ่าๆๆๆ”

                ชายภูมิฐานอายุราวสี่สิบต้นๆเจ้าของคอนโดกิจวิริยะ คู่แข่งตัวฉกาทางการค้า หัวเราะร่าเหมือนเยาะเย้ย...

                “คงไม่ต้องชะลอหรอกค่ะ  คุณศิวะวิศวกรของเราคนนี้ เก่ง กำลังชี้แจ้งกับทางเขตอยู่  ใช่ไหม?ค่ะคุณศิวะ”

                “ครับ”

                พิริยะยิ้มก่อนกล่าว

                “นักธุรกิจรุ่นใหม่นี้เก่งจริงๆ ฮ่าๆๆๆ แต่อย่าประมาทนะครับ  ดีไม่ดีเขาไม่ชะลอ เขาสั่งระงับการก่อสร้างจะยุ้งไปกันใหญ่นะครับ”

                “ถ้าไม่ถูกระเบียบก็ทุบทิ้งทำใหม่ก็ได้ครับ  และผมประมาณดูแล้ว ทุบทำใหม่ก็ใช้เงินร้อยกว่าล้าน  มันก็แค่เศษตังส์เท่านั้นเองครับ”

                คำพูดของศิวะทำให้เจ้าของธุรกิจคอนโดพันล้านหน้าแดงด้วยความโกธร...

                                         ..............ตามต่อนะครับ............

                พระเอก..นางเอก..ตัวร้าย..ตัวละครต่างๆก็เผยโฉมออกมาจนเรียกได้ว่า แทบจะครบแล้วนะครับ..และสำหรับเรื่องราวที่ปูมาถึงตรงนี้ รีดเดอร์ก็คงจะมีเรื่องราวให้ติดตามแล้วนะครับ..ต่อไปก็เหลือความเข้มข้นของนิยายเรื่องนี้ที่ไรท์ได้รับคอมเม้นดีๆจากรีดเดอร์ที่ไรเตอร์อัพไว้เว็บอื่น(ที่นั้นต้องเสียเงินอ่านนะครับ)ดังนั้นตามไรท์มานะครับ..

     


     



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

6 ความคิดเห็น