ตอนที่ 12 : ล้วงความลับ..ศิวะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 197
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    9 ก.พ. 62

“รถนายเหม็นวะ  ทำไหม?ไม่หาน้ำยาดับกลิ่นหอมๆมาไว้บ้างล่ะ”

“ผม ไม่ชอบ..”

“ชอบไม่ชอบก็ต้องหามาเก็บเอาไว้  เผื่อว่าเอาของที่มีกลิ่นไม่พึ่งประสงค์ต้องเอาขึ้นรถมา  จะได้ฉีดดับกลิ่น เอางี้เดียวฉันซื้อมาให้”

“ไม่ต้อง...อะไรไม่ชอบผมโยนลงรถหมด”

“โยนลงรถหมดเลยเหรอ?”

“ใช่  และตอนนี้ผมใกล้จะโยนคุณลงรถแล้ว”

พิมพิชญายิ้มอย่างอารมณ์ดี ขณะศิวะหน้าเรียบเฉย

“แสดงว่าตอนนี้คุณยังชอบฉันอยู่...ใช่ไหม?  เออแล้วทำไมคุณรู้ทางมารับฉันที่อาคารวิจัยละ?”

“ก็ผมเคยไป ไม่เชื่อถามอาจารย์หมอของคุณดูสิ”

“นายอย่ามาดูถูกอาจารย์ของฉัน ว่าเคยเรียกใช้บริการนายนะ...ไอ้บ้า”

“สมองคิดได้แต่เรื่องลามก  ผมถูกจ้างมาจริงแต่มันเกี่ยวกับการสอน  วิชาสูติ..แพทย์ๆอะไรนี่แหละ”

“จริงเหรอ...แล้วอาจารย์ให้คุณมาทำอะไร”

“ไม่ต้องอยากรู้หรอก  เดียวคุณจะอยากเข้าเรียน”

พูดจบศิวะก็เลี้ยวรถทำให้หมอสาวตาโต

“นายเลี้ยวเข้าโรงแรมทำไม่...นายคิดจะทำอะไรนี่”

“เที่ยงแล้ว...ผมหิวข้าวจะเข้าไปกินข้าว  คุณคิดอะไรของคุณอีกนี่”

..................................................................................

                ชายหนุ่มหญิงสาวผ่านเข้าไปในโถงที่ถูกตกแต่งไว้อย่างหรู  ก่อนที่ทั้งคู่จะเลือกนั่งลงตรงโต๊ะที่จัดไว้บริการอาหารกลางวันของโรงแรมห้าดาวสุดหรู ใจกลางกรุง

                “เชิญนั่งครับ”

                ศิวะขยับเก้าอี้ให้พิมพิชญา จนพิมพิชญาเขินในขณะที่ลงนั่ง เพราะนั่นมันไม่ใช่สิ่งที่ศิวะเคยเป็น..แต่หญิงสาวก็รู้สึกดี

                “ผมขอออเดิฟ เป็นยำส้มโอกุ้งสดให้คุณผู้หญิง พร้อมน้ำส้มจากนิวซีแลนด์คันสดๆนะ..”           

บุรุษหนุ่มสั่งออเดิฟ               หลังบริกรมายืนรอก่อนจะหันมาทางหน้าสวยที่มองมาด้วยตาคม

                “ผมแนะนำอาหารดัง ด้วยแรงบันดาลใจจากอาหารอิตาเลี่ยนนะครับคุณหมอ  อาทิเช่น.. โฮมเมดพาสต้า หรือจะเป็นสเต็กเนื้อสันในเทนเดอร์ลอยด์ทีไร้ไขมันจากหมู่เกาะฮ๊อกไกโด..”

                พิมพิชญาหลบสายตา บนใบหน้า ที่เธอไม่เคยปฏิเสธว่าไม่หล่อ และ เขายังดูดีในสายตาของเธอเสมอเมื่อมองไปพบ และยิ่งชายหนุ่มทำตัวสุภาพเยี่ยงนี้  มันยิ่งทำให้หญิงสาวคิดว่าเขาคือผู้ชายที่น่าค้นหามากคนหนึ่ง แต่...

                “สั่งเลยครับ  แต่คุณเลี้ยงนะ”

                “ทำไหม?ฉันต้องเลี้ยง...”

                “ก็คุณเป็นเจ้านาย จะให้คนกินเงินเดือนอย่างผมเลี้ยงข้าวคุณคาบละพัน...ผมก็จนตายนะสิครับ คณหมอ”

                เรื่องใครเลี้ยงไม่ใช่ปัญหาสำหรับพิมพิชญา  แต่..เจตนาที่ชายเบื้องหน้าทำสุภาพเพราะหวังให้เธอเลี้ยงข้าว นั่นมันไม่ใช่

“ออกใครออกมัน...และฉันขอข้าวผัด...”

                “งั้นผมเอาข้าวไข่เจียว...และน้ำเปล่า”

                บริกรทำหน้างงขณะจดรายการอาหารแบบพื้นๆลงโน้ต  ก่อนจะขยับเดิน

                “เดียวครับ...ผมยกเลิกออเดิฟทั้งหมด...ด้วย”   

                พิมพิชญาใบหน้าบูดบึง ขณะโมโหตัวเอง ว่าทำไหมต้องมารู้จักกับผู้ชายห่วยๆอย่างนายศิวะคนนี้ด้วย

                “ผมไปห้องน้ำ เดียวมา”

                “ขาไม่ได้ติดกัน”

                เสียงไม่สบอารมณ์กับใบหน้าที่เข้ากันของหญิงสาวกล่าวทันที่เมื่อชายหนุ่มลุกขึ้นเดินไปห้องน้ำ

                                ..................................................................................

หมอปณิดายกโทรศัพท์ขึ้นรับทันที่เมื่อมีเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือ

“สวัสดีครับคุณหมอ  ผมธีรดลครับ”

“หมอนัดตรวจอีกตั้งหลายวันนี่ค่ะ...คุณธีรดล”

“ไม่เกี่ยวกับการตรวจไข้หรอกครับ แค่อยากถามว่าชอบไหมครับดอกไม้ที่ส่งไปให้”

“แล้วส่งมาทำไหม?ค่ะ...จะจีบว่างั้น”

“ผมก็แค่มีอาชีพอย่างที่รู้กัน ใครจะกล้า  แถมผมก็ยังกลัวว่าหมอปณิดาคงรังเกียด..”

“ถ้ารังเกียดจะให้ทำยังงั้นเหรอค่ะวันนั้น...และถ้าจะจีบหมอจริงก็แสดงให้ดูสิว่าไม่ได้มาเล่น..เรื่องหมาหยอกไก่”

 “จริงเหรอครับ   หมออนญาติให้ผมจีบใช่ไหม?ครับ”

ปลายสายเสียงตื่นเต้น  เมื่อรู้ว่าสิ่งที่เขาลุ้นไม่ถูกปฏิเสธโดยสิ้นเชิง ในขณะหมอสาวคิดอะไรขึ้นมาได้

“เออๆ...คุณธีรดล  ดามีอะไรอยากจะสอบถามอะไรหน่อยค่ะ..เพื่อนฝากมา”

หมอสาวใช้คำแทนตัวว่าดา  หนุ่มนักรักใจหายแว็บเพราะเขามีความรู้สึกดีๆให้ผู้หญิงคนนี้เป็นที่สุด  และในตอนนี้เหมือนกับว่า...ผู้หญิงที่เขาชอบกำลังตอบรับไมตรีจากเขาแล้วเต็มๆ

“ได้ครับถามมาเลยครับ...”

“ไม่ค่ะ  เรื่องนี้ถามกันยาว  นัดสถานที่มาเลยค่ะเดียวดาจะไปหา”

ศิวดลใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เพราะการนัดหมอสาวมาพบ มันช่างเป็นเหมือนฝัน  มันจึงทำให้ชายหนุ่มรีบแจ้งสถานที่นัดพบในทันทีแบบไม่ลังเล....

                                .........................................................................................

ปณิดานั่งอยู่บนชุดรับแขกภายในห้องชุดสุดหรู่  ในขณะที่เจ้าของห้องรีบกระวีกระวาดเอาน้ำเย็นเสริฟใส่แก้วไปวางให้อย่างลุกลี้ลุกลน

“ในน้ำวางยาดาหรือเปล่าค่ะ  คุณธีรดล”

“เรียกผมว่าดลก็ได้ครับ  เออ...และคุณดา ผมขอรับประกันวาที่นี้ปลอดภัย”

“ปลอดภัยเหรอ?...ถ้าปลอดภัยดากลับ”

“คุณดานี่ ล้อเล่นอยู่เรื่อย...”

“ล้อเล่นอะไรค่ะ ถ้าอยากปลอดภัยจะเข้ามาในถ้ำเสือทำไหม?ค่ะ...”

ชายหนุ่มยิ้ม และ รู้ว่าหมอสาวคนสวย  เธอเป็นคนจริงแค่ไหน

“เอาละค่ะเข้าเรื่องกันเถอะค่ะ”

“ครับ”

“ที่ดามาครั้งนี้ ก็มีเรื่องอยากจะถามเกี่ยวกับคุณศิวะนะ”

“ไม่นะครับเรื่องนี้  ถ้าผมบอกก็เหมือนผมขายเพื่อน”

ธีรดลตอบทันที่เพราะจิตใต้สำนึกของลูกผู้ชายอย่างเขาเพื่อนต้องมาก่อน...

“แค่ไอ้พิมพ์วานให้มาถามว่า พี่ศิวะเป็นใคร..มาจากไหน..แค่นั้น  ก็ถามไม่ได้เหรอค่ะ  งั้นดากลับละ ถามแค่นี้ก็ไม่ได้ แล้วบอกว่าจะมาจีบเรา”

หญิงสาวทำท่าจะลุกทำให้ธีรดลใช้มือดึงรั้งแขกผ้มาเยือนเอาไว้ เพราะกลัวว่าหมอสาวจะกลับจริงๆ

“เอาว่ามา...จะให้ถามหรือจะให้ดากลับ”

ชายหนุ่มคิดนิดหนึ่งก็รู้ว่าศิวะเพื่อนรักของเขาก็ไม่มีอะไรที่ปกปิด และหวังร้ายอะไรกับพิมพิชญา  เขาจึงตอบไปแบบน้ำเสียงแสดงความมีเลสนัย

“ถามได้ครับ.. แต่ต้องมีค่าจ้าง....”

“เท่าไร...เดียวดาจ่าย...”

“ผมไม่ให้จ่ายเป็นเงินหรอกครับ...”

“เอ้า...แล้วจะให้จ่ายยังไง ก็ว่ามาสิค่ะ”

“มันเป็นเกมส์นะครับ”

หมอสาวทำหน้าฉงนเมื่อรู้ว่ามันเป็นเกมส์

“เกมส์?”

 “คือยังงี้ครับ..ลูกค้าของผมชอบเลนเกมส์  โดยจะยอมจ่ายเงิน  แล้วให้ผมถอดเสื้อผ้าออกที่ละชิ้น  ดังนั้นถ้าคุณดาถามหนึ่งคำถาม คุณดาต้องถอดหนึ่งชิ้น...ดีไหมครับ”

“ได้ๆ...ดาชอบเกมส์...เครๆ”

หน้าสวยยิ้มขณะตาเป็นประกายแสดงถึงความรู้สึกพอใจ  เพราะแค่คิดหญิงสาวก็นึกสนุกจนหนาวตักแล้ว

“งั้นถามมาเลยครับ  คุณหมอข้อที่หนึ่ง”

“อื่อ...เอางี้..ถามว่าสาเหตุอะไรทำให้พ่อคุณศิวะต้องตาย..ก็แล้วกันค่ะ”

“ตามสัญญาครับ หนึ่งคำถามต่อหนึ่งชิ้น...”

สิ้นคำทวงปณิดาเกาะกระดุมก่อนถอดเสื้อผ้าบางออก  แล้วโยนลงไปกองที่พื้นห้อง ทำให้อกอวบใต้ยกทรงลายฉลุโชว์เด่น ก่อนที่หญิงสาวจะทวงคืน

“ตอบ...”

                          .............ตามต่อนะครับ...........

               นิยายเรื่องนี้เหมือนว่าจะมุ่งเน้นเพื่อขายบทอีโรติกนะครับ..แต่ไรท์ขอบอกว่ามันไม่ใช่ขนาดนั้น เพราะนิยายเรื่องนี้  ไรท์แต่งให้มันมีเนื้อหาและเรื่องราวมากมาย..และ สำหรับบทNC..มันก็คือสิ่งประกอบที่ทำให้เรื่องราวอ่านสนุก..เช่น ตอนนี้ ที่หมอวณิดาพยายามจะถามเรื่องราวของศิวะ กับธีรดล..ไรท์ก็ใช้บทNCเข้ามาเพิ่มการถามตอบ ให้มันแปลกออกไปนะครับ..เพราะ ไรท์วางเรื่องความลับของศิวะให้พิมพิชญารู้ เพื่อที่จะให้เธอมีความรู้สึกไว้ใจศิวะมากขึ้น..นั่นเองครับ...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

6 ความคิดเห็น