Beloved one of mafia : หัวใจมาเฟีย [seventeen]

ตอนที่ 1 : 01.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 179
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    15 พ.ค. 62


     


          โซล, เกาหลีใต้.

          


          พื้นทางเดินไปยังแท่นพิธีถูกโปรยไว้ด้วยดอกไม้สีขาว แขกที่มาร่วมงานต่างยืนขึ้นปรบมือต้อนรับการมาของเจ้าสาว

          

          จองฮัน สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ข่มความตื่นเต้นของตนเอง สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่เขา ร่างบางเริ่มก้าวเดินมาตามทางกลีบดอกไม้เมื่อดนตรีบรรเลงขึ้น

          

          ใครบางคนกำลังรอเขาอยู่ยังแท่นพิธี

          

          สองขาเรียวก้าวเดินไปตามจังหวะเพลง จองฮันยิ้มเขินอายให้คนที่มาร่วมงานได้เห็นว่ารอยยิ้มของสวยขนาดไหน

          

          "เจ้าสาวสวยมาก"

          

          "รสนิยมดีจริงๆ "

          

          เสียงแขกในงานกระซิบกระซาบกัน 

          

          ซอกมิน ในวัยกลางคนกุมมือจองฮันที่เกาะแขนของตนอยู่เอาไว้ ลูบเบาๆ เพื่อปลอบโยน ซอกมินส่งมือเรียวให้กับว่าที่ลูกเขยที่รอคอยอยู่ยังแท่นพิธี

          

          ซึงชอล รับมือเรียวมาประคองไว้ ดวงตาคมจ้องมองเข้าไปในดวงตาสุกใสของว่าที่ภรรยา วันที่เขารอคอยมาแสนนานในที่สุดก็มาถึงเสียที

          

          จองฮันเดินขึ้นมายังแท่นพิธีเคียงคู่กับซึงชอล


          ซึงชอลส่งสายตาหวานหยาดเยิ้มให้จองฮัน ถ้าหากคนตรงหน้านี้เป็นขนมคงจะถูกกินเข้าไปทั้งตัว เขายกมือเรียวขึ้นมาจุมพิตแผ่วเบา จองฮันยิ้มเขินให้กับการกระทำหวานซึ้ง

          

          บาทหลวงเริ่มพิธีวิวาห์

          

          "เป็นเพราะความประสงค์ของลูกทั้งสองที่จะแต่งงาน ให้ประสานมือขวา"

          

          ทั้งสองประสานมือขวา

          

          "และประกาศความยินยอมของพวกเธอต่อหน้าพระองค์ และศาสนิกชนของพระองค์" บาทหลวงกล่าวต่อ


          "ผม ชเว ซึงชอล ขอรับ จองฮัน เป็นภรรยาของผม ไม่ว่าจะมั่งมีหรือยากจน สุขหรือทุกข์ เจ็บป่วยหรือสุขสบาย จะขอซื่อสัตย์ต่อคุณ ผู้เป็นภรรยาตลอดไป จนกว่าความตายจะมาแยกเราออกจากกัน"

          

          ซึงชอลจ้องมองเข้าไปในตาคู่สวยเป็นประกายขณะกล่าวคำสาบาน

          

          "ผม จองฮัน ยุน ขอรับ ซึงชอล เป็นสามี ไม่ว่าจะมั่งมีหรือยากจน สุขหรือทุกข์ เจ็บป่วยหรือสุขสบาย จะขอซื่อสัตย์ต่อคุณ ผู้เป็นสามีตลอดไป จนกว่าความตายจะมาแยกเราออกจากกัน"

          

          จองฮันสบตาคมขณะกล่าวคำสาบาน เขาจะซื่อสัตย์ต่อซึงชอลเพียงผู้เดียว

          

          "บ่าวสาวแลกแหวนกัน" บาทหลวงบอก


          แหวนสีเงินฝังเพชรถูกสวมบนนิ้วนางข้างซ้ายจองฮัน คนตัวบางปล่อยน้ำตาเอ่อล้นออกมาอาบสองแก้ม 

          

          ซึงชอลมองหน้าผู้เป็นภรรยาของเขาตอนนี้ เขาเช็ดน้ำตาที่นองหน้าจองฮันออกอย่างแผ่วเบา

          

          จองฮันส่งยิ้มหวานพร้อมกับกุมมือซึงชอลเอาไว้แนบแก้มของตน แย่จริงๆ ไม่คิดว่าตนเองจะร้องไห้ออกมาแบบนี้ แต่มันก็เป็นน้ำตาแห่งความดีใจของเขา มือเรียวจับมือหนามาสวมแหวน แหวานเงินฝังเพชรด้านในของแหวานทั้งสองวงถูกสลักชื่อทั้งสองเอาไว้ แบบเดียวกันกับที่ซึงชอลสวมให้

          

          Seungchoi & Jeonghan

          

          เมื่อแลกแหวนกันเสร็จก็ถึงเวลาสำคัญอีกอย่าง ซึงชอลประคองใบหน้าสวยขึ้นมา ใช้นิ้วโป้งลูบแก้มนวลแผ่วเบา ตาคมจ้องมองตาสวยปานจะกลืนกิน ริมฝีปากอิ่มถูกฝังลงบนริมฝีปากบาง 

          

          จองฮันหลับตาลงรับสัมผัสดูดดื่ม ปากอิ่มเริ่มรุกเร้าหนักขึ้น ลิ้นหนาสอดตวัดไปทั่วโพรงปากบาง ดูดกินความหอมหวานของเขา จองฮันทำได้เพียงแค่ตามซึงชอลไป

          

          ซึงชอลหยุดการกระทำ ถอนริมฝีปากออก เมื่ออีกคนเริ่มหายใจไม่ทัน เขาเลื่อนขึ้นมาจุมพิตลงที่หน้าผากมน กดลงเบาๆ เพื่อซึมซับสัมผัสนี้ ดูดดื่มกับความรู้สึกหลงใหล และคลั่งไคล้ที่จอมปลอมนี้อีกครั้ง

          

          นี่เป็นเพียงการแสดงฉากหนึ่งให้คนที่มาร่วมฉลองพิธีวิวาห์นี้ได้เห็นก็เท่านั้น ใจจริงแท้ของทั้งสองไม่ได้รู้สึกเหมือนอย่างการกระทำพวกนี้ 

          

          ซึงชอลก้มลงกระซิบที่ข้างจองฮัน

          

          "ฉันจะให้เงินนายเพิ่ม"















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 20:19
    เอ้าคดีพลิกซะงั้นนึกว่าแต่งจริง...
    #2
    0