Dangerous Love ตกหลุมรักนายวายร้าย

ตอนที่ 37 : Dangerous #9 [35%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,228
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    10 ก.พ. 61














ถ้าเกี่ยวแล้วจะให้ทำอะไร” ฉัยถามเขาออกไปอย่างยินยอมเป็นฝ่ายที่จะรับผิดชอบกับสิ่งที่เขายัดเยียดมาให้ อยู่ๆเทนนิสก็ยื่นแก้มมาทางฉันพร้อมกับเอานิ้วเรียวยาวชี้ลงตรงตำแหน่งที่ต้องการ

หอมแก้ม!” 

จะบ้าหรือไงก็มันจริงไหมหละ จะมาให้ฉันหอมแก้มอะไรอยู่ตรงนี้ นี่มันในมหาลัยนะ ถึงจะใกล้ค่ำแล้วคนก็ยังมีอยู่

จะทำไม่ทำ! ถ้าไม่ทำฉันมีวิธีที่จะทำให้หายหงุดหงิดแบบที่เธอห้ามปฏิเสธด้วยพูดเสร็จก็ยังเดินมากอดฉันเอาไว้แถมยื่นหน้ามาอีก แค่มองหน้ายังใจสั่นเลยถ้าขืนหอมแก้มเทนนิสมีหวังเขิลตัวแตกแน่ยัยเปรี้ยวหวานเอ้ย

เขยิบออกไปก่อนได้ไหมเล่าพูดไปด้วยก็พยายามดันหน้าเขาให้ถอยห่างแต่มันไม่ง่ายเลยอ่ะ ยิ่งดันเขายิ่งยื่นหน้ามาให้ใกล้มากกว่าเดิม

เขยิบทำไม ถ้าไกลจะหอมแก้มถนัดหรือไงพูดไปด้วยก็ยิ้มอย่างมีความสุขก่อนที่ฉันได้ยินเสียงหัวเราะในลำคออีกด้วย

เทนนิส ทำไมฉันต้องทำด้วยฉันถามเสียงอ่อยๆ ยังมีหน้ามาทำหน้าเจ้าเล่ห์ใส่อีก

เธอเป็นต้นเหตุที่ทำให้ฉันหงุดหงิด ยังไงก็ต้องรับผิดชอบ เร็วๆไม่งั้นฉันเป็นคนทำเองนะไม่รอจะให้ฉันพูดอะไรสวนกลับไป เจ้าตัวก็จัดการจรดริมฝีปากบางของตัวเองลงมาที่แก้มฉันสองทีแรงๆทันที

ฟอด ฟอด

เทนนิส!” ฉันได้แต่เบิกตาให้กว้างมากกว่าเดิมก่อนที่หัวใจจะเต้นรัวมากกว่าเดิม พร้อมกับอุณหภูมิของร่างกายที่เริ่มร้อนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

เร็วๆสิ ถ้าช้าฉันจูบนะ!” หัวเราะออกมาเบาๆที่ได้แกล้งให้ฉันเขิลก่อนจะเร่งให้ฉันทำตามที่เขาต้องการตั้งแต่แรก

ทำแล้ว ทำแล้วพอฉันบอกว่าจะทำยิ้มหน้าบานเชียวแถมยังเอียงแก้มมาให้เป็นบริการเสริม

ฟอด!

พอใจยัง

ยัง!” อะไรของเขาอีกจัเอาอะไรอีก โลภเกินไปแล้วนะ

จะเอาอะไรอีก อื้อ!” เทนนิสไม่รอให้ฉันพูดจบ ริมฝีปากร้อนของเทนนิสขยับเข้ามาชิดกับริมฝีปากบางของฉัน สติฉันเริ่มหายไปทีละนิดเมื่อเทนนิสส่งลิ้นหาเข้ามาในปากของฉันต้อนเกี่ยวกับลิ้นของฉันและมันเริ่มร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ ลมหายใจฉันมันเหมือนจะหมดลงจนต้องทุบบอกเทนนิสเหมือนเขาจะรู้ตัวก็ค่อยๆถอนจูบออกไปอย่างเสียดาย

กะจะให้ขาดอากาศหายใจไปเลยหรือไงฉันเหวตะคอกใส่เขาเบาๆ ไปอดอยากจากไหมมาจูบเอาๆ

ฮึ!” หัวเราะให้คอไปทีหนึ่งก่อนจะยิ้มดีใจพร้อมกับมองหน้าฉัน ชอบนักนะแกล้งให้ฉันเขิลจนตัวจะแตกเนี้ย

ยังจะมายิ้มอีก นี่แน่ นี่แน่หมั่นไส้ที่สุด ฉันเลยเข้าไปตีแขนเขารัวๆ ส่วนเทนนิสก็หลบเป็นพัลวัน ตีจนพอใจฉันถึงหยุด ส่วนเขาก็ทำหน้าอย่างกับเจ็บปางตายอย่างนั้นแหละ

โอ้ยๆๆ พอแล้ว เจ็บนะเนี่ย

สมน้ำหน้า เชอะ!” สะบัดบ็อบใส่เขาเสร็จก็เดินนำเขาออกไปก่อน

รอด้วยเทนนิสวิ่งตามและมาหยุดข้างๆก่อนจะเดินมาจับมือฉันแล้วผิวปากอย่างอารมณ์ดี คนบ้า!ทำไมชอบทำให้ฉันเขิลด้วยก็ไม่รู้

 เปรี้ยวหวานถามจริงเหอะ ทำไมพวกผู้ชายมันถึงมาใกล้เธอจังว่ะจากที่เราเดินจับมือกันเงียบๆ ผ่านไปสักพักเขาก็ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เหมือนจะไม่พอใจ

ใครจะไปรู้เล่า ฉันก็อยู่เฉยๆของฉัน ก็มันจริงหนิ แต่ก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่เพราะว่าที่บ้านฉันก็มีผู้ชายถึงสามคนไง แต่สำหรับพวกผู้ชายในมหาลัยที่แวะเวียนเข้ามาฉันก็ไม่เคยสนใจซะหน่อย

เออ ชั่งเหอะตอนนี้ปล่อยให้ใกล้ไปก่อน เพราะถ้าเธอเป็นแฟนฉันเมื่อไหร่ไอ้พวกนั่นมันจะไม่ได้ใกล้ในระยะหนึ่งกิโลเมตรเลยคอยดูพูดเสร็จก็กระชับมือให้แน่นขึ้นกว่าเดิม จนฉันเขิลไปหมดแล้ว

คงนานหน่อยนะกว่าจะจีบติดฉันยิ้มอย่างมีชัยให้เขากลับไป

ฮึ ถ้านานก็จะพาข้ามขั้นเลยเอาไหมหละ

ลามก!”

ฮึ เปรี้ยวหวาน

ว่า?” ฉันหันไปมองเขา

พรุ่งนี้กับมะรืนว่างทั้งวันไหม

ทำไมหรอ

จะชวนไปบุรีรัมย์หนะ

ไปทำไมอ่ะฉันถามออกไปอย่างสงสัย

จะพาไปดูแข่งรถจักรยานยนต์ทางเรียบชิงแชมป์เอเชีย สรุปว่าว่างไหม? แข่งรถงั้นหรอก็น่าสนอยู่หรอกนะ ถ้าขึ้นว่าเป็นกีฬาก็ดูได้หมดแหละ

ก็ว่างนะ นายอยากไปดูก็ไปคนเดียวสิยิ่งฟังยิ่งงง อยู่ๆก็มาชวน สปอร์ตกับไทเกอร์ทำไมไม่ชวนไป

ใครบอกว่าฉันจะไปดู ฉันจะลงแข่งเป็นตัวแทนของทีมแล้วก็เป็นตัวแทนของนักแข่งทีมชาติไทยด้วย เลยอยากให้เธอไปด้วย

นายหนะนะ! เป็นนักแข่งมืออาชีพนี่เป็นข้อมูลใหม่ ถึงว่าหละทำไมในเฟสบุ๊คเขาถึงมีแต่เกี่ยวกับกีฬาแข่งรถ

ใช่ไง! ผ่านมาหมดแล้วแข่งทั้งในประเทศต่างประเทศหนะ ฮึ !ตกใจขนาดนั้นเลย

มากกกก ใครจะไปคิดว่านายจะเป็นนักแข่งด้วย ฉันก็ชอบดูการแข่งรถอยู่นะ แล้วรู้จักฟิล์ม รัฐภาคป่ะ

รู้จักสิ ไอ้ฟิล์มมันเพื่อนฉันเอง

จริงอ่ะฉันยิ้มออกมาอย่างดีใจ เพราะจะได้เจอนักแข่งระดับประเทศตัวจริงสะที

อืม ทำไมชอบมันหรือไง!” ถามแค่ว่ารู้จักฟิล์มแค่นี้ทำไมต้องโมโหด้วยทั้งที่อารมณ์ก่อนหน้านี้ก็ไม่ยักจะเป็นแบบนี้ อย่าบอกนะว่าหึงฉันที่ถามถึงผู้ชายคนอื่น ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าได้เป็นแฟนกันจะไม่อภิมหึมาหึงเลยหรือไง

 เปล่าชอบซะหน่อยก็เขาเก่งหนิก็ต้องชมป่ะ เออแต่ชั่งเหอะ! แล้วที่จะให้ไปด้วยหนะจะให้ไปทำไม

ไปให้กำลังใจฉันไง แข่งครั้งนี้ระดับเอเชียมันไม่ง่ายเลยนะเปรี้ยวหวาน สมาธิต้องนิ่ง ทุกๆอย่างต้องออกมาตามที่โค้ชวางไว้ ช่วงหลังๆมาที่เราไม่ค่อยได้คุยกันก็เพราะว่าฉันต้องซ้อมทุกวันตอนค่ำเป็นเวลาติดต่อกันหกเดือนเพื่อจะคว้าแชมป์รายการนี้  พอฉันได้ยินที่เทนนิสพูดในเวลานี้แล้วมันทำให้ฉันสามารถมองเขาในอีกมุมหนึ่งที่ต่างจากที่ฉันเคยมองเขาและมันกลับเพิ่มขึ้นอีกด้าน เขาดูจริงจังแววตาน้ำเสียงมีความมุ่งมั่น แต่ถึงแม้ภายนอกเขาจะแสดงออกมาเพียงแค่นิ่งๆขรึมๆ ยังไงภายนัยย์ตาของเขามันกลับฉายออกมาว่าการแข่งครั้งนี้สำหรับเขามันยากมากแค่ไหน

แล้วถ้าฉันไปด้วยมันจะไม่รบกวนสมาธินายหรือไงฉันถามออกไป ยิ่งเอาฉันไปด้วยสมาธิจะยิ่งไม่นิ่งไปมากกวาเดิมอีกหรือไง

ไม่เลยฉันจะยิ่งมีกำลังใจในการแข่งมากขึ้นหรืออาจจะคว้าแชมป์เลยเพราะได้กำลังใจจาก  เธอก็ได้นะเปรี้ยวหวาน

เว่อร์แล้ว ไม่เกี่ยวกับฉันสะหน่อย จะได้แชมป์ไม่ได้แชมป์มันขึ้นอยู่กับนายคนเดียว

ฉันเขิลจนไม่รู้จะเขิลจะเขิลยังไงแล้ว เราสองคนเงยหน้าขึ้นสบตากัน นัยย์ตาของเทนนิสมันมีฉันอยู่ในนั้นมือทั้งสองข้างของเขากุมฉันไว้แน่นมันส่งผ่านความรู้สึกของเขาตอนนี้ให้ฉันรับรู้








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

111 ความคิดเห็น