War of Emperor สงครามราชันย์จักรพรรดิ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 446,044 Views

  • 1,232 Comments

  • 7,010 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    11,149

    Overall
    446,044

ตอนที่ 95 : หายนะที่คืบคลาน 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9340
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 451 ครั้ง
    28 ธ.ค. 60

เมื่อเห็นการโจมตีที่แปลกประหลาด หนิงเทียนล่าถอยและทิ้งระยะออกไป10จั้ง 

เวลานี้ใบหน้าของหนิงเทียนปรากฎอาการตึงเครียดขึ้นมา ข้อได้เปรียบเดียวของมันตอนนี้ คือความเร็วที่มีมากกว่าลั่วผออยู่เล็กน้อย

แต่แล้วข้อได้เปรียบนั้นกลับถูกลบหายไปด้วยการโจมตีจากใต้ดิน มันไม่สามารถมองเห็นโซ่ดาราแดนเหนือที่ฝังตัวอยู่ใต้ดินได้เลย 


ลั่วผอเวลานี้มันไม่กล้าประมาทหนิงเทียนแม้แต่น้อย มันไม่เคยคิดมาก่อนว่าภัยคุกคามที่มากสุดในชีวิตมันจะเกิดจากเด็กหนุ่มอายุ16ปี 

“สารเลวตัวน้อย ข้ายอมรับในพลังของเจ้าแต่น่าเสียดายที่เจ้าออกมาดูโลกเร็วเกินไป” กล่าวจบมันสะบัดมือไปมา โซ่ดาราแดนเหนือโผล่พุ่งจากพื้นดิน เข้าจู่โจมหนิงเทียนในทิศทางที่ไม่สามารถคาดเดาได้ 


เวลานี้พลังลมปราณของหนิงเทียนมีไม่พอที่จะป้องกันและจู่โจมไปพร้อมกันได้
 
มันทำได้แต่คลายพลังปราณที่ปกคลุมร่างออกและเร่งพลังปราณปกป้องเพียงเฉพาะจุดตายเท่านั้น ขณะเดียวกันมันพุ่งร่างเข้าหาลั่วผอ อย่างบ้าคลั่ง รอยเลือดปรากฎบนเสื้อผ้าของหนิงเทียนทีละจุดอย่างช้าๆ

ร่างกายในส่วนที่มันไม่ได้ใช้พลังปราณเข้าปกป้อง เกิดบาดแผลตามยาวจากการเฉือนฟาดของโซ่ดาราแดนเหนืออย่างน่ากลัว เลือดซาดกระจายหยดลงเป็นทางยาว

นี้เป็นการเดิมพันครั้งสำคัญของหนิงเทียนถ้าพลาดเพียงเล็กน้อยก็มีแต่ความตายเท่านั้นที่รอมันอยู่



ใบหน้าของหนิงเทียนเวลานี้ไม่ได้แสดงอาการเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย ใบหน้าของมันคล้ายกับปีศาจที่กำลังล่าเหยื่อ มันพุ่งทะยานไปข้างหน้าโดยไม่หวาดเกรงความเจ็บปวดใดๆ 
พลังปราณสีดำกลืนกินไปทั่วร่าง นิ้วมือทั้งห้าของมันแข็งแกร่งราวกับเหล็กพร้อมกับฟาดออกด้วย “ฝ่ามือดูดวิญญาณ”สุดยอดวิชาที่มันได้เรียนรู้มาจากบิดาสี่

ฝ่ามือของหนิงเทียนแทงทะลุเกราะปราณของลั่วผอ 
อ๊ากกกกกกก!!!! ลั่วผอร้องสุดเสียงด้วยความหวาดกลัว ก่อนมันจะเค้นเสียงออกอย่างอยากลำบาก “ข้าไม่ยอมตายคนเดียว”สิ้นเสียงของมัน 
ไฟสีแดงรุกไหม้ท่วมร่างกายของมันอย่างบ้าคลั่ง ลั่วผอใช้ออกด้วยกายาร่างอัคคีของตระกูลชิง หมายจะเผ่าทั้งมันและหนิงเทียนให้ตกตายไปพร้อมกัน


“ทักษะที่ขโมยมา กล้าใช้ต่อหน้าข้า?”หนิงเทียนกล่าวด้วยเสียงเย็น ก่อนมันจะบิดข้อมือควบคุมพลังปราณสีดำที่อยู่ในร่างลั่วผอพลันดึงกระชากทะเลลมปราณของมันออกมา

ทันใดนั้นไฟที่ท่วมร่างของลั่วผอพลันวูบดับลง ร่างกายของมันค่อยๆแห้งลง พลังปราณของลั่วผอหลังไหลเข้ามาภายในร่างกายของหนิงเทียนอย่างรวดเร็ว


ใบหน้าของหนิงเทียนถอดสีลงทันที ถ้าพลังมากมายขนาดนี้ไหลเข้าสู่ร่างกายข้า ไม่พ้นร่างกายมันจะระเบิดออกและตกตายตามลั่วผอไปด้วย 

ภายในร่างของหนิงเทียนไม่สามารถหลอมรวมกับลมปราณที่แปลกปลอมได้ อีกทั้งเวลานี้ทะเลลมปราณของมันไม่สามารถรับพลังใดๆเข้ามาได้อีกแล้ว “ถ้ายังปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปคงไม่นานที่ร่างของข้าจะระเบิดจากภายใน”

ใบหน้าของหนิงเทียนตึงเครียดอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน มันใช้พลังเฮือกสุดท้ายเดินลมปราณให้ไหลย้อนกลับผลักดันพลังปราณกลับคืนสู่ร่างเจ้าของ 


ร่างของลัวผอค่อยๆบวมใหญ่ขึ้นเรื่อยๆจนในที่สุดก็ระเบิดออก 
ปัง!!!!!!!  เสียงระเบิดดังสนั่น ส่งให้ชิ้นเนื้อสาดกระเซ็นราวกับสายฝนเปรอะเปื้อนท่วมร่างของหนิงเทียน 
มันรีบเพ่งหาแหวนมิติของลัวผอ ท่ามกลางชิ้นเนื้อที่ชวนอาเจียนอย่างรวดเร็วก่อนจะเก็บมันเข้าสู่แหวนมิติของตัวเอง 

พร้อมกับทรุดกายนอนแผ่ลงกลับพื้นอย่างเหน็ดเหนื่อย ด้วยพลังของกายาเทพอสูรบาดแผลนี้แม้จะฉกรรจ์แต่ไม่นับว่าถึงตาย แค่เพียงมันได้พักสัก2-3วัน ก็หายกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้

หนิงเทียนนอนแผ่ร่างพักฟื้นด้วยลมหายใจแผ่วเบา แม้แผนการของมันจะลำบากเล็กน้อย แต่นับได้ว่ามันประสบความสำเร็จอย่างสวยงาม 

เวลานี้กล่องจงหลีได้ตกเป็นของมันเรียบร้อยแล้วและที่สำคัญที่สุดคือไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่ากล่องจงหลีอยู่ในมือมัน 



ในขณะที่มันแสยะยิ้มอยู่นั้น จู่ๆหนิงเทียนสังเกตเห็นตะเกียงขนาดใหญ่สองดวงที่ลอยอยู่กลางอากาศ มันมีขนาดใหญ่เท่าสองช่วงตัวคน ลอยมายังหนิงเทียนด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ 

เมื่อมันใกล้เข้ามาหนิงเทียนก็ได้พบว่าตะเกียงที่ลอยอยู่กลางอากาศนั้นมันคือดวงตาของสัตว์อสูร ในขณะที่ดวงตานั้นใกล้เข้ามา มันพัดพา ลมกรรโชกมาพร้อมกับกลิ่นสาบคาวเหม็นคลุ้งชวนให้น่าอาเจียนออก

เวลานี้หนิงเทียนเห็นเด่นชัดว่าเป็นศีรษะขนาดใหญ่ของมังกร ลำตัวของมันพาดยาวสุดลูกหูลูกตา แม้จะมองตามไปก็ยังไม่เห็นปลายหางของมันแต่อย่างใด
ลมหายใจที่มันพ่นออกมาตามทางนั้นละลายได้แม้แต่หินผาขนาดยักษ์ ดวงตาเปล่งประกายสีเขียวมรกตจับจ้องไปยังร่างของหนิงเทียน


ทันใดนั้นร่างของราชาภูตปรากฏเบื้องหน้าของหนิงเทียนอย่างตื่นตระหนก มันกล่าวออกมาสั่นๆเพียงคำเดียวเท่านั้น “หนี”


ด้วยสิ่งที่เห็นตรงหน้ากอปรกับที่ได้ยินจากราชาภูต ดวงตาของมันเบิกค้างตัวแข็งทื่อขนทั่วร่างรุกชันขึ้น มันลืมความเจ็บปวดทั้งหมดไปทันใด พร้อมทั้งยันร่างลุกขึ้นเตรียมจะพุ่งออก 

ขณะที่มันกำลังจะพุ่งตัวออก บังเกิดเสียงที่ดังขึ้นจนทำให้มันต้องหยุดลง พร้อมทั้งจับจ้องไปยังดวงตะเกียงสีเขียวสว่างขนาดยักษ์


“ข้ารอเจ้ามาสิบกว่าปีแล้ว” เสียงแหลมทุ้มของมันดังขึ้นก้องฟ้า น้ำเสียงของมันเปี่ยมไปด้วยรังสีฆ่าฟันอันรุนแรงราวกับคำสาบแช่ร่างของหนิงเทียนให้กลายเป็นหินในชั่วขณะ

รังสีฆ่าฟันที่มันปล่อยออกมาทำให้หนิงเทียนตัวเย็นเยือก มันรับรู้ได้ดีว่าตราบใดที่มันขยับและก้าวตัวออกไป อสูรร้ายร่างยักษ์ตนนี้จะลงมือโจมตีมันทันที 

ทันใดนั้นเสียงอันเล็กเบาดังขึ้นข้างหูของหนิงเทียน “ท่านต้องรีบหนีเดียวนี้ ยัยมังกรตัวเมียนั้นมีเจตนาสังหารท่านอย่างรุนแรง  

คุณชายท่านและมันมีความแค้นกันมาตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา?” ในสถานการณ์ที่ตายมากกว่าเป็น ราชาภูตยังคงถามออกอย่างติดตลก


หนิงเทียนยิ่งได้ฟังยิ่งสับสน มันแน่ใจว่าไม่เคยมีความแค้นใดกับมังกรตัวนี้ โดยปกติแล้วมันมักจะรู้เท่าทันในทุกสถานการณ์แต่เวลานี้หนิงเทียนไม่สามารถตอบคำถามในหัวของมันได้แม้แต่ข้อเดียว


“ข้าจำกลิ่นอายของเจ้าได้” สิ้นเสียงอันทุ้มแหลม ดวงตาสีเขียวมรกตพลันลุกประกายด้วยโทสะสูงเทียมฟ้า อสูรร้ายแผดเสียงจนลั่นแก้วหู 

หนิงเทียนที่ยืนห่างออกไปเกิดอาการตัวสั่นเทิ่ม จมูก ปากและหูของมันมีเลือดซึมออกมา มันรีบเร่งปราณเทพอสูรปกป้องร่างของมันอย่างยากลำบาก 


หนิงเทียนสลัดความคิดฟุ้งซ่านออกไป มันรีบกล่าวถามสหายของมันทันที ‘อู๋ชางมันคือตัวอะไรกันแน่?’

“มันคือ มังกรพิษฟ้าคราม คุณชายมันฆ่าท่านแน่!!” เวลานี้น้ำเสียงของราชาภูตนั้นตึงเครียดไม่แพ้กัน

‘มังกรพิษฟ้าครามชื่อนี้อีกแล้ว’ หนิงเทียนได้ยินชื่อนี้ครั้งแรกก็จากคำบอกเล่าของหลี่เฟิงว่ามันเป็นอสูรปีศาจจ้าวผู้ปกครองหุบเขาหมื่นอสูร
แต่เพราะเหตุใดก็ไม่สามารถบอกได้มันถึงรู้สึกคุ้นชื่อมังกรพิษฟ้าครามอย่างบอกไม่ถูก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 451 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #944 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 15:01
    ใช่แน่ๆ ที่เจอกันตอนแรกเกิด
    #944
    0
  2. วันที่ 14 เมษายน 2561 / 19:14
    <p>ใช่-ตัวที่+กับพ่อมันแรกปะ </p>
    #670
    0
  3. #571 prapat91 (@prapat91) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 08:32
    ขอบคุณ
    #571
    0