War of Emperor สงครามราชันย์จักรพรรดิ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 447,218 Views

  • 1,232 Comments

  • 7,023 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    12,323

    Overall
    447,218

ตอนที่ 52 : อุบัติเหตุกลางหมู่บ้าน 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14408
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 405 ครั้ง
    1 ต.ค. 60

หนิงเทียนที่ได้ฟังอยู่ก็ยกยิ้มมุมปากขึ้น ‘ในที่สุดหางของสุนัขก็โผล่ออกมาเสียที’

“นายน้อยเฟย ข้าไม่ได้ทำ ข้าไม่ได้ทำจริงๆ” ปี้เหยาสั่นศีรษะปฎิเสธ บัดนี้คำว่าข้าไม่ได้ทำนั้นมันตะโกนจนเสียงแหบแห้ง 

“ถ้าข้าเป็นคนทำ ข้าจะยอมรับ ข้าไม่รู้ว่าเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นได้อย่างไรและทักษะบ่มเพาะมาอยู่ที่บ้านข้าได้อย่างไร แต่ข้าไม่ได้เป็นผู้ขโมยอย่างแน่นอน ” ใบหน้าของปี้เหยาเวลานี้เปรอะเปื้อนไปด้วยคาบน้ำตาที่ไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง

การที่ปี้เหยาปฎิเสธไม่ยอมรับคำกล่าวโทษนั้นไม่ต่างอะไรกับการปฎิเสธเป็นอนุของซิเฟย นางนั้นไม่ยอมรับผิดและไม่คิดแม้แต่จะเป็นอนุของซิเฟย 

สีหน้าของซิเฟยกลับกลายเป็นมืดดำอีกครั้ง มันพูดอย่างมีโทสะว่า
“เจ้าบอกว่าตัวเองไม่ผิด เช่นนั้นคงเป็นข้าที่ใส่ร้ายเจ้า...เป็นข้าที่จัดฉากเหล่านี้เพื่อต้องการใส่ร้ายมดตัวน้อยเช่นเจ้า?”

มันยังกล่าวต่อว่า “ทักษะบ่มเพาะกระดูกราชสีห์นั้นมีค่ากว่าหญิงชั่วเช่นเจ้ามาก 
ข้าเพียงเห็นถึงพรสวรรค์ของปี้ยี่ จึงยอมให้เจ้ามาเป็นอนุแต่เจ้าปฎิเสธความหวังดีของข้า เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใคร” มันตวาดเสียงดังไปยังปี้เหยาที่กำลังตัวสั่นเหมือนลูกนก


เสียงของฝูงชนที่เมื่อสักครู่พึ่งจะเงียบลงกลับกลายเป็นโห่ร้องตะโกนก่นด่าไปที่ปี้เหยาอีกครั้ง

“ปี้เหยาเจ้าทำความผิดใหญ่หลวงให้แก่หมู่บ้านของเรา”
“นายน้อยเฟยหวังดีต้องการรับเจ้าเป็นอนุ แต่เจ้ากล้าที่จะปฎิเสธ!”
“หญิงแพศยา อย่างเจ้าไม่เหมาะกับนายน้อยเฟย เจ้านั้นเหมาะกับเป็นของเล่นของพวกทหารมากกว่า ฮ่าๆๆ”
“ช่างน่าผิดหวังจริงๆ เจ้าเห็นการขอร้องของท่านปี้ชีเป็นอะไร”
“เจ้าไม่เห็นความเมตตาของท่านลุงจางกับท่านตาเฟิ่งที่ขอร้องให้แก่เจ้าหรืออย่างไร”

เสียงก่นด่าตะโกนใส่ปี้เหยาราวกับมันจะทับร่างของปี้เหยาให้แบนราบอยู่แทบพื้น

“อย่า พวกท่านอย่าว่าแม่ของข้า อย่าว่าแม่ข้า” ปี้ยี่ตะโกนขึ้นแต่เสียงของมันไม่เพียงพอที่จะทานเสียงของฝูงชนนั้นร้อยได้ เสียงอันเล็กน้อยกลับถูกกลื่นด้วยคลื่นเสียงของฝูงชน

“ข้า...ท่าน...ข้า..ไม่” เมื่อปี้เหยามองไปรอบๆเห็นสายตาที่สมเพชเวทนารวมทั้งสายตาที่เย็นชาของผู้คนจับจ้องมาที่มัน ทั่วร่างของปี้เหยาสั่นสะท้าน 
นางล้มลงไปนั่งอยู่กับพื้น หยดน้ำตาหลั่งไหลอาบทั่วใบหน้าของปี้เหยา ภายในใจนางนั้นวางเปล่า นี้เป็นความสิ้นหวังที่มากที่สุดนับตั้งแต่นางเกิดมา 
ถ้าตัวนางนั้นไม่ห่วงปี้ยี่ บางทีการกระทำต่อไปของนางคือการเอามีดสั่นที่พกอยู่มาทิ่มแทงตนเองและใช้ความตายล้างคำครหาเหล่านี้


ชั่วขณะที่ความสิ้นหวังถาโถมมาสู่จิตใจของนาง ปรากฏเงาร่างของชายหนุ่มมายืนเคียงข้างกับนาง 
พร้อมกล่าวด้วยเสียงเยือกเย็น “แม่นางปี้เหยา สิ่งที่จะเกิดต่อไปนี้เป็นพียงเรื่องบังเอิญ เพราะเช่นนั้นจงอย่าได้คิดว่าจะมีอีกเป็นครั้งที่2”


สิ้นเสียงของชายหนุ่มนั้น ปี้เหยายกใบหน้าที่อาบน้ำตาของนางขึ้นพลันปรากฎแผ่นหลังบางๆของบุรุษผู้หนึ่ง 
คำกล่าวของหนิงเทียนนั้นแทบจะทำลายความสิ้นหวังในจิตของปี้เหยาออกไปหมด 
ไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลอะไรคำพูดที่แสนเย็นชานั้นกลับทำให้น้ำใสๆจากดวงตาทั้งคู่พลันหยุดลง 


บรรยากาศอันเหน็บหนาวแปรเปลี่ยนเป็นอบอุ่นในทันที ความจริงแล้วไม่มีเหตุผลใดให้นางเชื่อมั่นในตัวบุรุษผู้ที่พบเจอกันเพียงไม่กี่ครั้ง นางนั้นไม่สามารถอธิบายความรู้สึกนี้ออกมาได้เหมือนกัน
 

‘คุณชายหนิง’ ปี้เหยาพึมพำอย่างแผ่วเบาภายในใจ

หนิงเทียนที่แหวกฝูงชนนับสิบ มายืนอยู่เบื้องหน้าของปี้เหยาที่ยังนั่งอยู่กับพื้น มันจ้องมองไปยังซิเฟยอย่างยิ้มแย้ม

“พี่ชายหนิง”ปี้ยี่ตะโกนด้วยเสียงแหบแห้ง

“ท่านพ่อเป็นมัน” ปี้ฟานกระตุกชายเสื้อของพ่อของมัน


ซิเฟยมองไปทางหนิงเทียนมันกล่าวถามอย่างเย็นชา “เจ้าเป็นใคร”

หนิงเทียนมองไปยังซิเฟยสลับกับฝูงชน พร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม “นายน้อยเฟย ท่านหัวหน้าชี และพี่น้องในหมู่บ้านทั้งหลาย 
ตัวข้าเป็นเป็นคนพเนจร ร่อนเร่ นามว่าหนิงเทียน เมื่อสามวันก่อนแม่นางปี้เหยาได้ช่วยเหลือข้าไว้จากความตาย ไม่เช่นนั้นตัวข้าคงตายจากความหิวโหยอย่างน่าสังเวชใจ”

 พอกล่าวมาถึงประโยคสุดท้ายน้ำเสียงของหนิงเทียนแปรเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าว “นางนั้นถือว่าเป็น ผู้มีพระคุณของข้า เมื่อข้าเห็นนางไม่ได้รับความยุติธรรมจึงต้องออกมาเพื่อตอบแทนพระคุณ”


“ไม่ยุติธรรม เจ้าเห็นการกระทำของนายน้อยเฟยไม่ยุติธรรม เดรัจฉานเจ้าจงกลับที่ของเจ้าไป มิเช่นนั้นอย่าหาว่าข้ารังแกเด็ก” ซิตู่คำรามด้วยความโกรธ

บัดนี้แววตาของซิเฟยที่จ้องมองไปยังหนิงเทียน เต็มไปด้วยจิตสังหาร

หนิงเทียนแย้มยิ้มอย่างร่าเริง “นายน้อยเฟยผู้สูงศักดิ์และเที่ยงธรรม ท่านอย่าพึ่งได้มีโทสะ ตัวข้าได้ฟังเรื่องตลกเช่นนี้จึงเกิดความสงสัยเล็กน้อย”

มุมปากของซิเฟยกระตุกเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำว่าตลกจากปากของหนิงเทียน มันจ้องมองไปที่หนิงเทียนอย่างเย็นชา
“เจ้ามีสังสัยอันใดหรือเจ้ามีความหวังที่จะหาข้อแก้ตัวให้หญิงแพศยานี้?” 


หนิงเทียนกล่าวกับปี้ฟานด้วยเสียงเรียบ“ข้านั้นรู้มาบ้างว่าผู้นำฟางดูแลบรรณาการด้วยความรอบครอบมามากกว่ายี่สิบ ข้านั้นสงสัยเป็นอย่างมากว่าเหตุใดคนที่รอบครอบเช่นนี้ถึงไม่นำกระดาษแผ่นเดียวติดตัวไว้"

“เด็กน้อยเจ้าสงสัยข้า? ก็ได้ คำถามของเจ้ามันง่ายนิดเดียว ตัวข้านั้นดูแลบรรณาการมามายก็จริงแต่ทั้งชีวิตของข้า ไม่เคยแม้แต่ได้สัมผัสทักษะบ่มเพาะ 
มันถือว่าเป็นของวิเศษที่สุดที่ข้าเคยดูแลมาจึงไม่กล้าพกมันไว้ติดตัว ข้าเกรงว่าจะถูกลอบทำร้ายจากผู้ที่ต้องการจะขโมยมันจึงได้ซ่อนมันไว้อย่างมิดชิดภายในบ้าน”


 “ผู้นำฟางขอให้ท่านคลายความสงสัยให้ข้าเล็กน้อยได้หรือไม่....ข้านั้นสงสัยว่า ในหมู่บ้านนี้ มีใครแข็งแกร่งไปกว่าท่านปี้ชีที่เป็นมนุษย์ขั้น9
 และตัวท่านที่ถึงแม้จะทำตัวเฉกเช่นพ่อค้าแต่ความแข็งแกร่งในแดนมนุษย์ขั้น7ของท่านก็นับว่าไม่เลวนัก” 

เมื่อกล่าวจบประโยคนี้หนิงเทียนตะโกนไปยังฝูงชนทั้งหมด “ข้าขอถามผู้คนทั้งหมด ภายในหมู่บ้านนี้มีใครสามารถแย่งชิ่งสิ่งของไปจากแดนมนุษย์ขั้นที่7และขั้นที่9ได้บ้าง”

เมื่อกล่าวจบมันมองไปยังซิตู่และซิเฟยทันที ทุกสายตาเคลื่อนมองไปทางเดียวกับหนิงเทียนโดยไม่ได้นัดหมายราวกับว่ามันเป็นผู้นำเหล่าสายตาทุกคู่



ป.ล. ในกลุ่มสนับสนุนถึงตอนที่76 ลงวันละ2/3ตอน ค่าสมัคร100
ในกลุ่บfacebook ลงทุกวันวันละ1ตอน ไม่เสียค่าสมัครใดๆจ้า
กลุ่มFacebook พิมพ์ WOE War of Emperor ช่องค้นหาเลยจ้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 405 ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #528 Pheonixy (@pattss) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 13:01
    จัดไปให้หนักเลยหนิงเทียน
    #528
    0
  2. #261 ckchatchen42 (@ckchatchen42) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 15:35
    คึคึ ดีสิพระเอกจะแก้ปัญหาให้สองแม่ลูกนี้ยังไง ดูจากการกระทำของพระเอกแล้วดูเหมือนว่า จะมีแต่ปัญหาเข้าหามากกว่าจะสุขสงบนะ
    #261
    0
  3. #258 Chiang (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 23:17
    มามาดเหมือน พี่หยุน เลย
    #258
    1
    • #258-1 onesix_ (@atthapon203) (จากตอนที่ 52)
      10 ตุลาคม 2561 / 00:27
      ใช่ๆ ปี้เหยาแมงอาหญิงเล็กเลย
      #258-1
  4. #257 miss Iu (@zxto2500) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 22:38
    ยืดดย้วยเหลือเกิน มัวมาจมอยู่หมู่บ้านไร้ประโยชน์หมดช่วงหมู่บ้านนี่้ดี๋ยวค่อยมาอ่านต่อ
    #257
    0
  5. #255 phonphimon0123 (@phonphimon0123) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 14:34
    ต่อออออ
    #255
    0
  6. #254 icansee (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 13:54
    อ่านถึงปัจจุบันแล้ว พอจะเข้าใจว่าทำไมบทของไอสองแม่ลูกนี้เยอะจนน่าเบื่อ เพราะมันมีปมที่แอดไม่ยอมเฉลยด้วย ผมว่าน่าติดตามทีเดียว เพราะถ้ามีปมขนาดนี้แล้วไม่มีบทปูรองรับไว้ ในอนาคตถ้าโผล่มาอีก เนื้อหาของตัวละครจะบางจนกลายเป็นตัวละครใหม่ไปโดยปริยาย
    #254
    0
  7. #252 kuy (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 13:04
    ดีนะไม่ลงกลุ่่ม ไร้สาระมากอ่านนิยายโดยที่ยึดเนื้อเรื่องคนอื่นไม่มีบทพระเอก ชอบดูหนังไทยหรอ มาตอน จบแค่ ตอนเดว แล้วไปเนื้อเรื่องคนอื่นต่อ อ่านมานะน่าเบื่อจิงๆๆ ยึดจนน่ารำคาน 1000 ตอนดูสิจะถึงหรอ
    #252
    2
    • #252-1 x-kuy (จากตอนที่ 52)
      1 ตุลาคม 2560 / 13:44
      ผมเข้าใจแล้วที่ไรท์ประกาศในกลุ่มว่านิยายแนวนี้ไม่เหมาะกับเด็กหัวเกรียน 555
      #252-1
    • #252-2 Jckdb (จากตอนที่ 52)
      1 ตุลาคม 2560 / 21:16
      555 เฉียบครับพี่ x-kuy
      #252-2
  8. #245 miwha1526 (@miwha1526) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 10:00
    ขอลิ้งค์ด้วยนะคะ
    #245
    0
  9. วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 07:31
    ขอลิ้งกลุ่มหน่อยได้ไหท
    #244
    0
  10. #243 cloudy_sky2 (@Cloudy_sky) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 06:40
    คิดอยากจะดองไว้สักหนึ่งเดือนแล้วค่อยมาอ่านจริงๆอะ มันบืดไปหน่อยอะค่ะ แต่สนุกมากกกกก อดใจรอตอนต่อไปไม่ไหวจริงๆ มาต่อเร็วๆนะคะ
    #243
    0