War of Emperor สงครามราชันย์จักรพรรดิ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 445,206 Views

  • 1,232 Comments

  • 7,007 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    10,311

    Overall
    445,206

ตอนที่ 45 : คำขอร้อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16573
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 518 ครั้ง
    23 ก.ย. 60

หนิงเทียนนั้นคิดอยู่ชั่วขณะก่อนที่จะเอ่ยออกมา “บอกธุระของเจ้าออกมา”

ตัวมันนั้นตะหนักดีว่า เรื่องที่ตัวประหลาดพวกนี้ถึงกับต้องยอมขอร้องมันนั้นคงจะไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน แต่ถึงอย่างไรเรื่องก็ไม่เกี่ยวกับมันอยู่แล้ว


‘กระบี่ข้าก็ได้คืนมาแล้ว ปัญหาของพวกเจ้าก็แก้เองเถอะ….ให้ข้าได้ออกจากมิตินี้เท่านั้น สาบานได้เลยว่าพวกเจ้าจะไม่เห็นแม้แต่แผ่นหลังของข้า’
หนิงเทียนหัวเราะอย่างบ้าคลั่งอยู่ภายในใจกับพวกโจรเช่นนี้ไม่จำเป็นต้องมีสัจจะ



เวลานี้ใบหน้าของราชาภูตและกิเลนสวรรค์ไม่มีความเย่อหยิ่งหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย  มันทั้งคู่มองไปซึ่งกันและกันคล้ายว่าพวกมันกำลังเกี่ยงกันพูด

จนในที่สุดราชาภูตก็ได้กล่าวออกมา “ตัวราชานั้นคือจ้าวแห่งเผ่าพันธุ์ภูตอู๋ชาง คุณชาย ท่านสามารถเรียกราชาว่าผู้เฒ่าอู๋ได้  
ส่วนคนด้านข้าง เขาเป็นเผ่าพันธุ์กิเลนสวรรค์ซานซัน คุณชายท่านสามารถเรียกเขาว่าผู้เฒ่าซานได้เช่นกัน” มันเริ่มจากการแนะนำตัวของมันกับหนิงเทียน

“ รีบๆพูดธุระของเจ้าออกมา” หนิงเทียนสะบัดมือขึ้นลง มันไม่สนใจที่จะจำชื่อของตัวประหลาดพวกนี้ด้วยซ้ำ  


เมื่อเห็นท่าทีของหนิงเทียน ราชาภูตเริ่มกล่าวอย่างกระอักกระอ่วน “คุณชาย พวกเราทั้งสองนั้นเป็นข้ารับใช้ของท่านหวงตี้ ผู้ที่เป็นเจ้าของผนึกศิลาทองในตัวท่าน”

เมื่อมันได้ยินเรื่องเกี่ยวกับหวงตี้  จากท่าทีที่เฉยเมย ของหนิงเทียน แปรเปลี่ยนเป็นสนใจในทันที 

อย่างน้อยเศษเสี้ยวจิตวิญญาณของชายในชุดคลุมสีทองที่มันได้พบเมื่อสิบปีก่อนก็มีบุญคุณกับมันอยู่ไม่น้อย


ราชาภูตมองไปยังวิหารที่ลอยเด่นเหนือพื้นสมุทรสีทองพร้อมทั้งกล่าวออก 
“คุณชาย ราชาผู้นี้ขอเพียงแค่ท่านก้าวสู่ขั้นจักรพรรดิและเปิดประตูของวิหารสัจธรรมนี้เท่านั้น”


เมื่อได้ยินเช่นนั้นคิ้วทั้งสองข้างของหนิงเทียนขมวดเข้าหากันทันที เหตุใดเรื่องที่ภูตบัดซบตัวนี้ต้องการขอ ถึงเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับตัวมันเอง
 

หนิงเทียนถามออกโดยเร็ว “ด้านหลังประตูวิหารนั้นมีอะไร” 
เวลานี้มันเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับจักรพรรดิบรรพกาลและก็ตัวมันเอง มันจึงกระตุ้นความสนใจของหนิงเทียนเป็นอย่างมาก


“ราชาผู้นี้รู้เพียงแต่ว่าภายในนั้น มันเก็บพลังฝึกตนของราชาและร่างที่แท้จริงของสหายทั้งสี่ของราชาผู้นี้ไว้ ส่วนความลับของวิหารสัจธรรมนั้นมีเพียงท่านหวงตี้เท่านั้นที่รู้” 
มันกล่าวด้วยน้ำเสียงที่มีความหวัง  


“ไม่ได้มีแค่พวกเจ้าสองคน?”  

“คุณชายข้ารับใช้ของท่านหวงตี้มีทั้งหมดห้าคน ตัวราชาเป็นแหวนมิติ ส่วนเฒ่าซานนั้นเป็นพาหนะของท่านหวงตี้ และยังมีอีกสามคนที่เป็นดั่งของวิเศษและข้ารับใช้ของท่านหวงตี้ 

แต่ในเวลานี้พวกมันทั้งสามคนหลับไหลอยู่ที่แห่งใดราชาผู้นี้ก็ไม่สามารถรู้ได้” น้ำเสียงของราชาภูตเต็มไปด้วยความเคารพเมื่อกล่าวถึงจักรพรรดิหวงตี้



“หึ...พวกเจ้าอ้างตัวว่าเป็นข้ารับใช้ของจักรพรรดิบรรพกาลไม่โอ้อวดเกินไปหน่อยหรือไงตัวตนของจักรพรรดิหวงตี้เองยังไม่สามารถเอาชนะกฎของเวลาได้ 
หรือเจ้ากำลังจะบอกข้าว่าพวกเจ้าแข็งแกร่งกว่าเขาถึงอยู่รอดมาจนถึงตอนนี้ได้” 

เห็นได้ชัดว่าหนิงเทียนไม่เชื่อนิทานที่ภูตบัดซบตัวนี้เล่าออกมา



“คุณชาย ถ้าท่านหวงตี้ไม่ตัดสินใจละสังขารทิ้งกายด้วยตัวเอง ด้วยกฎของเวลาไม่กี่หมื่นปีเช่นนี้ มันไม่มีทางสังหารท่านได้แน่ 

ส่วนตัวราชาเองก็ไม่ได้มีความสามารถเช่นท่านหวงตี้ ราชาผู้นี้จึงต้องยอมทิ้งพลังฝึกตนทั้งหมดเพื่อที่จะรักษาร่างจิตเอาไว้” 


ราชาภูตมองไปยังสหายของมันอย่างเวทนา “ส่วนเฒ่าซานนั้นต้องละทิ้งร่างกายเหลือแค่เพียงจิตวิญญาณที่ต้องอาศัยอยู่ในมิตินี้เท่านั้น 
ถ้าเขาออกไปจากมิติแห่งนี้จิตวิญญาณของเขาจะสลายไปทันที”


“มีเหตุใดอะไรที่จักรพรรดิบรรพกาลและพวกเจ้าต้องทำถึงเช่นนั้น” หนิงเทียนกล่าวถามอย่างสงสัย
เหตุผลใดกันที่ทำให้พวกมันยอมเสียสละร่างกายเพื่อที่จะกลายเป็นจิตวิญญาณเร่รอนเช่นนี้


“ด้วยความสามารถของคุณชายในเวลานี้ ยังไม่สามารถทำความเข้าใจถึงมันได้ 
แต่เมื่อใดที่คุณชายก้าวสู่ขั้นจักรพรรดิ ท่านจะมีคุณสมบัติในการเปิดวิหารแห่งสัจธรรมและเวลานั้นท่านจะเข้าใจเรื่องราวทั้งหมด” ไม่บ่อยนักที่ราชาแห่งเผ่าพันธุ์ภูตจะกล่าวด้วยน้ำเสียงที่จริงจังเช่นนี้


หนิงเทียนได้ฟังเช่นนั้น ภายในใจมันเกิดความรู้สึกบางอย่างขึ้นมา ในคร่าแรกนั้นมันตัดสินใจแนวแน่ว่าเมื่อมันออกจากมิตินี้ไปได้ มันจะหนีหายไปทันที 

แต่เรื่องที่มันพึ่งได้ยินมานั้น ถ้าจะบอกว่าไม่เกี่ยวกับมันเลยก็คงไม่ใช่เสียทีเดียวยังไงซะมันก็เป็นผู้สืบทอดพลังของหวงตี้ 

หนิงเทียนปลายตามองไปยังวิหารสัจธรรม ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาดเกิดขึ้นภายในจิตวิญญาณของมัน ต้องบอกว่ามันเป็นความรู้สึกคุ้นเคยของผนึกศิลาทองในร่างมันมากกว่า



กิเลนสวรรค์ในร่างมนุษย์ที่นิ่งเงียบอยู่ก็ได้กล่าวขึ้น “มนุษย์ตัวน้อย โปรดช่วยพวกเรา และทำความต้องการของท่านหวงตี้ให้เป็นจริงด้วยเถอะ”


ถึงแม้หนิงเทียนจะสนใจเรื่องราวที่ราชาภูตเล่าออกมาอยู่บ้าง แต่มันก็ยังไม่ลืมเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างพวกมัน3คน มันจึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เจือโทสะ

“จะให้ข้าช่วย คนที่เกือบจะฆ่าข้า?”


ราชาภูตได้ยินเช่นนั้นมันรีบกล่าวเสริมหนิงเทียนทันที “ใช่แล้ว เฒ่าซานเจ้าได้ล่วงเกินคุณชายไป ทำไมยังไม่รีบมาขอโทษคุณชายอีก”


“ตาเฒ่าอู๋เรื่องทั้งหมดไม่ใช่เกิดขึ้นเพราะเจ้าหรือ เหตุใดจึงโยนความผิดมาให้ข้า” มันมองไปที่สหายภูตของมันอย่างขุ่นเคือง 

แต่เวลานี้นั้นมันไม่มีทางเลือกอื่นแม้แต่น้อย“มนุษย์ตัวน้อย ข้าขออภัยที่ล่วงเกินไป” มันซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์กิเลนศักดิสิทธิ์ เวลานี้มันถึงกับยอมก้มศีรษะลงแก่หนิงเทียน


เมื่อหนิงเทียนเห็นการแสดงออกเช่นนี้ โทสะในใจของมันพอที่จะลดลงบ้าง 

“เอาเถอะ การเป็นจักรพรรดินั้น ถึงไม่มีพวกเจ้า ข้าก็จะต้องก้าวไปถึงขั้นนั้นให้ได้ ส่วนในเรื่องที่จะให้ข้าเปิดประตูวิหารอะไรนั้น มันขึ้นอยู่กับว่าพวกเจ้าว่ามีสิ่งใดมาแลกเปลี่ยน”


“คุณชายแม้ว่าราชาจะมีอายุนับหมื่นปีก็จริง แต่ตัวราชาเองก็พึ่งจะตื่นจากการหลับใหล มาได้เพียงสิบปี 
อีกทั้งเมื่อตื่นขึ้นมายังมีพลังเพียงแค่ดินแดนมนุษย์เท่านั้น ไหนเลยจะมีของวิเศษมาแลกเปลี่ยนกับท่านได้”

เวลานี้ราชาภูตกล่าวอย่างจนใจ ตัวมันที่เคยเป็นถึงแหวนมิติมีชีวิตของจักรพรรดิบรรพกาลนั้นกลับไร้ซึ่งของวิเศษมาแลกเปลี่ยนกับหนิงเทียน 

ในอดีตภายในมิติของมันเก็บของวิเศษของจักรพรรดิหวงตี้ไว้มากมายถึงขนาดที่สามารถถมทะเลให้แห้งได้ 
แต่ในเวลานี้ภายในมิติของมันนั้นว่างเปล่าด้วยของวิเศษเหลือแค่เพียงแต่ต้นไม้และทะเลสาบเท่านั้น

 

“ถ้าเช่นนั้นก็แล้วไปเถอะ เร็วเข้ารีบพาข้าออกจากมิติแห่งนี้ ข้าได้จะรีบไปฝึกฝน 

ข้าขอสัญญาจะตั้งใจฝึกอย่างหนักและรีบเข้าสู่ขั้นจักรพรรดิให้ได้ไวๆตามที่พวกเจ้าคาดหวัง 

และเมื่อข้าเข้าสู่ขั้นจักรพรรดิได้แล้ว จะกลับมา เปิดประตูวิหารให้แน่นอน”ท่าทางของหนิงเทียนกระตือรือร้นเป็นพิเศษ น้ำเสียงของมันเต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจ



มีแต่คนโง่เท่านั้น ที่จะเชื่อคำพูดของหนิงเทียน ใครที่มองไปยังท่าทีและน้ำเสียงของหนิงเทียนในตอนนี้ ก็สามารถบอกได้เลยว่า มันไม่รักษาสัญญาแน่นอน 


ราชาภูตมองไปยังหนิงเทียนอย่างยิ้มแย้มสีหน้าของมันบ่งบอกถึงคำขอบคุณเป็นอย่างมาก แต่ภายในใจของมันกับก่นด่าหนิงเทียนอยู่ 
‘บัดซบ อายุเพียงเท่านี้ แต่กลับกลิ้งกลอกยิ่งนัก ถ้าข้าปล่อยมันไป มันคงจะรีบหนีทันที’


“คุณชาย เอาเช่นนี้ดีหรือไม่ ถึงแม้ราชาผู้นี้จะมีพลังช่วยท่านได้มาก แต่เพื่อแลกกับที่คุณชายที่ยอมช่วยเหลือ ราชาผู้นี้จะยอมทำหน้าที่เป็นแหวนมิติให้คุณชายเอง
ถ้าเทียบมิติของราชาผู้นี้กับแหวนมิติที่คุณชายใส่อยู่นั้น มันก็ไม่ต่างอะไรจากหิ่งห้อยที่สาดแสงแข่งกับดวงตะวันเลย”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 518 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #1025 hanari00123 (@hanari00123) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 15:30
    ไม่อยากให้ตัวเอกอวดเก่งเกิงไปอ่ะ มันเป็นภัยเข้าใจบ่!
    #1025
    0
  2. #648 pomafsdzxcv (@pomafsdzxcv) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 14:31
    คนเค้าพูดดีๆแต่กลับเป็นยโสเยิ่อยิ่ง. ควาาาย. มุงจะตายอย่าทำเก่งไอ่หลานยุต่อหน้าความตายควรคิดคำพูดให้ดี-. คนเค้าพูดดีด้วยทำไม่หรอยนะมุง
    #648
    0
  3. #521 Pheonixy (@pattss) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 12:22
    เกาะติดเป็นตังเมเลยทีนี้
    #521
    0
  4. #505 SAOW (@Sunako_333) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 18:36
    ขอบคุณค่ะ
    #505
    0
  5. #371 ข้าม (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 20:07
    ผมว่าลบตอน38-44ทิ้งไปเลย เสียนิยายสนุกๆหมดตัดทิ่งไปเลย
    #371
    0
  6. #208 ckchatchen42 (@ckchatchen42) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 20:24
    อืมนะ.....รอดูกันต่อไป
    #208
    0
  7. #194 คนติดนิยาย (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 21:22
    ผู้เฒ่าเก๋ากว่า
    #194
    0