War of Emperor สงครามราชันย์จักรพรรดิ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 445,291 Views

  • 1,232 Comments

  • 7,008 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    10,396

    Overall
    445,291

ตอนที่ 39 : ราชาแห่งโลก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17501
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 503 ครั้ง
    17 ก.ย. 60

พลังทั้งสองสายเข้าปะทะกันและมันก็เป็นอีกครั้งที่ปราณน้ำแข็งของหนิงเทียนหายไปอย่างไร้ร่องรอย

หนิงเทียนไม่สามารถหาคำตอบของพลังลึกลับที่ตัวประหลาดที่ปล่อยออกมาได้ 

แต่จากการปะทะกันสองครั้ง หนิงเทียนสามารถคาดเดาได้ว่า ปราณที่ตัวประหลาดนี้ปล่อยออกมา มิอาจสัมผัสได้โดยเด็ดขาด

และการที่มันสามารถหลบปราณที่ตัวประหลาดปล่อยออกมาได้ แสดงว่าความเร็วของมันยังเหนือกว่ามากอีกทั้งพลังฝึกตนของตัวประหลาดนี้เป็นเพียงดินแดนมนุษย์เท่านั้น


‘เหตุใดมันถึงพูดภาษามนุษย์ได้’ คำถามเช่นเดิมยังคงรบกวนจิตใจของหนิงเทียนอยู่

“เจ้ามนุษย์ตัวเหม็น เหตุใดเจ้าถึงได้โง่งมเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าสมองของเจ้านั้นไม่ต่างอะไรกับเดรัจฉานตัวใหญ่ที่ข้าพึ่งจัดการไปแม้แต่น้อย” ตัวประหลาดนี้กล่าวด้วยความถือดี

คิ้วทั้งสองข้างของหนิงเทียนกระตุกด้วยโทสะ “บัดซบ ข้าจะเด็ดปีกเจ้าออก”

แม้ว่าภายนอกมันจะแสดงถึงโทสะอย่างมากแต่ภายในมันกลับเยือกเย็นดุจน้ำแข็ง
หนิงเทียนค่อยๆพินิจถึงเหตุผล ‘ทุกๆสิ่งที่ปะทะกับปราณประหลาดของมันจะหายไปโดยทันที มันเป็นเพราะอะไรกันแน่’

“สารเลว มนุษย์ตัวเหม็น เจ้าต้องการที่จะเด็ดปีกของราชาผู้นี้?”สิ้นเสียงตัวประหลาดมันส่งปราณสามสายพุ่งเข้าใส่หนิงเทียน 

แม้พลังของพวกมันทั้งคู่จะแตกต่างกันมากนัก แต่หนิงเทียนก็ไม่กล้าที่จะเข้าปะทะตรงๆแต่อย่างใด มันทำได้แต่ใช้เก้าวิญญาณท่องนภาของมันหลบไปรอบเพียงเท่านั้น 

ใบหน้าอันเล็กจ้อยของตัวประหลาดยกยิ้มขึ้น มนุษย์หน้าโง่คนนี้แม้จะมีพลังที่สูงเกินอายุ แต่ประสบการณ์ต่อสู้ช่างอ่อนหัดยิ่งนัก  
“มนุษย์ตัวเหม็น ข้ามิใช่ผู้โหดร้ายอันใด เพียงเจ้าหมอบกราบและลองเรียกเราว่าปู่ดู ราชาผู้นี้จะพิจารณาทางรอดให้แก่เจ้า”


“ผายลม!! ไอ้คนแคระถ้าเจ้ามีปัญญาชดใช้กระบี่ข้ามา ข้าจะเว้นทางรอดให้” หนิงเทียนคำรามด้วยความโกรธ


“คนแคระ?? ....พอกันทีราชาผู้นี้ไม่ให้โอกาสใครซ้ำสอง” มันเกรี้ยวกราดอย่างมาก


กริ้ง!

หนิงเทียนตัดสินใจ มันต้องจับตัวประหลาดนี้มาชำแระดูให้รู้ความลับของมันให้ได้ มันพุ่งทะยานไปข้างดุจสายฟ้าฟาด น้ำแข็งนับสิบสายพุ่งใส่ มนุษย์ตัวจิ๋วด้านหน้ามัน 


“เฮอะ โง่งมยิ่งนัก” ตัวประหลาดเค้นเสียงออกมาพลันส่งปราณประหลาดออกมา

กริ้ง!  กริ้ง!

ปราณน้ำแข็งนับสิบสายอันตธานหายไปอย่างรวดเร็ว ไม่ว่าจะทักษะใดที่หนิงเทียนใช้ออกไปเมื่อปะทะกับปราณของตัวประหลาดแล้ว มันกลับหายไปทุกครั้ง
 การต่อสู้ของมันทั้งสองจึงเป็นการใช้ความเร็วเข้าห่ำหันกันมากกว่าใช้การร่างกายปะทะกัน


.....การต่อสู้กินเวลาหลายชั่วยาม
หนิงเทียนรู้สึกปวดหัวเป็นอย่างมาก ทุกๆการโจมตีของมันหายไปอย่างไร้ร่องรอยไม่ว่ามันจะใช้ทักษะระดับสูงเพียงใด 
และทุกๆครั้งที่ฝ่ามือของหนิงเทียนเข้าใกล้ตัวประหลาด มันกลับหายไปเลือนหายคล้ายกับไม่มีตัวตน

ทั้งสองพุ่งใส่กันดุจสายฟ้า หนิงเทียนนั้นอยู่ในดินแดนขององครักษ์ แต่ตัวประหลาดตรงหน้ามันเป็นแค่แดนมนุษย์เท่านั้น ด้วยพลังฝึกตนของหนิงเทียนที่สูงกว่าตัวประหลาดมากนัก
ประกอบกับท่าเท้าที่แข็งแกร่งอย่างเก้าวิญญาณท่องนภา แต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้หนิงเทียนสัมผัสตัวประหลาดนี้ได้เลยแม้แต่น้อย 


“ตัวเจ้าอายุเพียง15-16ปีเท่านั้น กลับมีทักษะสุดยอดมากมายขนาดนี้ จงตอบราชาผู้นี้มาใครเป็นอาจารย์ของเจ้า” เวลานี้ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหยิ่งผยองของมันเริ่มที่จะซีดขาว 

กริ้ง!...

“ไปถามยมบาลเอาเถอะไอ้คนแคระ” ทุกครั้งที่หนิงเทียนเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเสียงกระดิ่งเร้นลอยที่ห้อยอยู่กับเอวของมันส่งเสียงออกมาทุกคร่า 


ทันใดนั้นราวกับว่ามีอัสนีสายใหญ่ฟาดเข้ามากลางศีรษะของหนิงเทียน....เดียว!!! ‘กระดิ่งเร้นลอย!!!!หรือว่า….’ 


คราวนี้หนิงเทียนเร่งพลังปราณจากร่างของมันออกมา ‘เหมันต์ไร้ใจ’กระบวนท่านี้ของมันแช่แข็งได้แม้กระทั่งปราณธาตุไฟ

เมื่อเหมันต์ไร้ใจเข้าปะทะกับปราณประหลาด รอบๆปราณประหลาดนั้นถูกแช่ไปด้วยไอเย็นชั่วครู่ก่อนที่ลมปราณของหนิงเทียนจะถูกกลืนกินจากกระแสปราณประหลาดของมัน ปราณหยินที่ทรงพลัง มันหายไปราวกับว่าถูกส่งไปยังที่อื่น...

‘ถูกส่งไปยังที่อื่น!!’


 “ใช่จริงๆ!! พลังของธาตุมิติ” มันเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบา เวลานี้สีหน้าของหนิงเทียนกลายเป็นปั้นยากขึ้นมาทันที


สิ่งของที่ถูกพลังปราณของมัน มิใช่สูญสลายไป มันเพียงถูกส่งไปที่อื่นเท่านั้น  

ผู้ใช้มิติธาตุถึงจะแข็งแกร่งเพียงใดก็มิสามารถใช่ออกได้ดั่งใจเหมือนเจ้าตัวประหลาดนี้  ประตูเคลื่อนย้ายมิติระหว่างเมืองยังต้องการผู้ใช้มิติธาตุระดับสูงนับ100ในการเดินทางครั้งเดียว  
 

“ในโลกนี้มีสัตว์ป่าที่ใช้พลังของธาตุได้อย่างไร? อีกทั้งมันยังเป็นธาตุมิติที่หาได้ยากมากในหมู่ของมนุษย์”หนิงเทียนพึมพำกับตนเองอย่างเลือนลอย


ใบหน้าอันเล็กของตัวประหลาดเป็นประกายขึ้น“โอ้เจ้ามนุษย์ตัวเหม็นในที่สุดก็เริ่มที่จะฉลาดขึ้นมาบ้าง แต่ราชาผู้นี้มิใช่เผ่าอสูรอันต่ำต้อยเช่นนั้น”

“เผ่าวิญญาณ?” หนิงเทียนอุทานออกมาอย่างเผลอตัว

“ราชาผู้นี้ก็ไม่ใช่ พวกสัมภเวสีเร่รอน พวกนั้น”


หนิงเทียน ‘….’ ตอนนี้มันรู้สึกเหมือนพูดสิ่งใดไม่ออกทั้งสิ้น ตัวประหลาดนี้เหนือภูมิความรู้มันไปมาก 
แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้มันสบายใจก็คือกระบี่พิรุณโปรยของมันยังมิได้ถูกทำลายแค่เพียงมันจับตัวประหลาดนี้ได้มันย่อมได้กระบี่คืนอย่างแน่


ตัวประหลาดมองไปยังสีหน้าของหนิงเทียนด้วยอาการขบขัน มันเปล่งเสียงหัวเราะเยาะเย้ยออกมา “ฮ่าๆ ราชาผู้นี้จะบอกเจ้าให้เอาบุญ ราชาผู้นี้เป็นเผ่าพันธุ์ภูต ที่ปกครองโลกหล้าแห่งนี้”

‘เผ่าภูต? ในหนังสือของบิดาสี่มีการบันทึกเกี่ยวกับเผ่าภูตไว้อยู่บ้าง 
เผ่าพันธุ์ภูตเป็นเผ่าพันธุ์โบราณ พวกมันเป็นต้นกำเนิดของพลังธาตุมิติ เช่นเดียวกับเผ่าวิญญาณที่ให้กำเนิดธาตุมืด

แต่เนื่องจากภูตไม่มีความสามารถในการสืบพันธุ์ พวกมันจึงได้สาบสูญพันไปจากพื้นที่ราบภาคกลางนับหมื่นปีแล้ว?’


“เหตุใดถึงมันถึงปรากฏตัวต่อหน้าข้า??”

‘แดนภูตเร้นลับ มิใช่ว่าบิดาใหญ่เป็นผู้ตั้งชื่อเองหรอกหรือ? เหตุใดในป่าพฤกษาทมิฬ ถึงมีภูตอยู่จริงๆ’

ภายในหัวของหนิงเทียนแทบจะระเบิดออกมาเพราะเรื่องราวของตัวประหลาดที่บอกว่าตนเองคือ เผ่าพันธุ์ภูต 

หนิงเทียนคิดถึงทางออกสำหรับเหตุการณ์ตรงหน้ามัน การไม่ยุ่งกับตัวประหลาดแบบนี้น่าจะเป็นทางออกที่ดีสำหรับมัน
“เพียงเจ้าคืนกระบี่แก่ข้า ข้าจะจากไปโดยทันที”


“ฮ่าๆ ราชาผู้นี้ไม่ต้องการคืน ราชาผู้นี้ชอบวารีน้อยตัวนั้น”มันใช้มืออันเรียวเล็กลูปไปยังท้องของมัน


“ภูตบัดซบ!!!”ความคิดที่จะจากไปของหนิงเทียนหายไปทันที ถ้าข้าไม่จับสารเลวตัวนี้มาถลกปีกและบังคับให้มันคืนกระบี่ ข้าไม่ขอเป็นคน

หนิงเทียนในตอนนี้ไม่มีคำพูดใดๆทั้งสิ้นกับตัวประหลาดเช่นนี้ มันใช้ออกโดยท่าเท้าเก้าวิญญาณท่องนภาอย่างเต็มที่ 
ยาฟื้นลมปราณระดับสวรรค์ของพ่อรองนับ100เม็ดมันควักออกมาใช้อย่างฟุ่มเฟือยเพื่อที่จะจับภูตตัวนี้ 

พวกมันทั้งสอง หนึ่งหนีหนึ่งไล่อยู่เช่นนี้ ยากที่ผู้ใดบอกได้ว่ามันจะไล่กันเยี่ยงนี้นานเพียงใด
....


ดวงอาทิตย์แลลับ ดวงจันทร์ขึ้นมาแทนที่ มันไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปเนิ่นนานเท่าไรแล้ว

เวลานี้ตัวประหลาดเผ่าภูตมันอ่อนแรงอย่างที่สุด ใบหน้าของมันขาวซีดไร้ซึ่งเรี่ยวแรงที่จะบิด ด้วยพลังที่น้อยกว่าหนิงเทียนถึงสองดินแดน การหลบหนีมาได้นานเพียงนี้ถือว่าเป็นปาฎิหาริย์แล้ว

หนิงเทียนพลิ้วกายอย่างรวดเร็วมือของมันกำลังจะคว้าไปที่ปีกของตัวประหลาดเผ่าภูตนี้เป็นครั้งแรกที่หนิงเทียนเข้าใกล้มันได้มากที่สุด มุมปากของหนิงเทียนยกยิ้มอย่างชั่วร้าย “เจ้าเสร็จข้าละ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 503 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #697 Bermans (@Bermans) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 07:01
    <p>พระเอกกว่าจะคิดได้ว่าเป็นพลังอะไร...ตุอ่านครั้งแรกก็รู้แนวแล้ว ยืดชะมัด</p>
    #697
    0
  2. #516 Pheonixy (@pattss) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 08:22
    ในที่สุดก็จับได้แล้ว
    #516
    1
    • #516-1 spFrank (@spFrank) (จากตอนที่ 39)
      11 พฤษภาคม 2561 / 16:00
      ก็มันไม่เคยเจอนี่555
      #516-1
  3. #499 SAOW (@Sunako_333) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 18:07
    จะได้รับเป็นสัตว์เลี้ยงป่าวเนี่ยย พลังไม่ธรรมดาๆ
    #499
    0
  4. #152 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 02:24
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #152
    0