War of Emperor สงครามราชันย์จักรพรรดิ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 445,713 Views

  • 1,232 Comments

  • 7,009 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    10,818

    Overall
    445,713

ตอนที่ 227 : ไม่มีใครสอน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3756
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 286 ครั้ง
    22 ม.ค. 62

เมื่อเยี่ยจางกล่าวจบมันเดินออกมาจากกลุ่มของพวกมัน จากนั้นมันปลายสายตากลับไปยังพวกพ้องทั้งสามก่อนจะหันไปกล่าวกับจี้ซวนว่า 
“ท่านขุนพล เจ้าเด็กคนนี้มีความสามารถเพียงแค่เข้าใจในการใช้พิษเท่านั้น มันไม่สามารถทำอะไรข้า ที่ฝึกทักษะกายาภูผาทมิฬได้ พวกท่านรีบไล่ตามนางนั้นไปเถอะ ข้าเชื่อว่าปลายทางของนางนั้นคือกลุ่มหลักของพวกมัน”


เยี่ยเจาได้ยินดังนั้นมันรีบกล่าวเสริมขึ้นมา “ใช่แล้ว กายาภูผาทมิฬของพี่ชายข้า เป็นทักษะเดียวกันกับที่กระเพาะเหล็กตี้หูใช้สร้างชื่อในพื้นที่ราบภาคกลาง 
มันสามารถกินพิษเป็นอาหาร และใช้พิษที่ได้รับมาเป็นตัวช่วยในการยกระดับทักษะให้สูงขึ้น ฉะนั้นเจ้าเด็กที่พึ่งแต่วิชาพิษไม่ใช่คู่มือของพี่ชายข้าอย่างแน่นอน ท่านขุนพลที่ตรงนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของท่านพี่เถอะ พวกเรารีบไปตามล่าหนูกันเถอะ”


จี้ซวนพยักหน้า พร้อมกล่าวกำชับแก่เยี่ยจาง “จงจับเป็นมาให้ข้า ความตายนั้นสบายไปสำหรับสารเลวเช่นมัน” กล่าวจบพวกมันทั้งสี่พุ่งร่างไปตามทางที่หมิงหยูได้หลบหนีไป


เมื่อได้ยินคำสั่งของขุนพลอัคคี เยี่ยจางยิ้มออกก่อนจะหันไปทางหนิงเทียน มันกล่าวด้วยน้ำเสียงหยิ่งยโส “เจ้าเด็กน้อย รีบๆเข้ามาสะ!! ข้าไม่อยากเสียเวลากับเจ้าไปมากกว่านี้ 
นางผู้หญิงที่ชื่อหมิงหยูนั้นกำลังรอพวกข้าอยู่ เจ้าอย่าทำให้เวลาสนุกของข้าต้องเสียไป”


หนิงเทียนที่ได้ยินการสนทนาของพวกมัน คิ้วทั้งสองข้างของหนิงเทียนเริ่มที่จะขมวดเข้าหากัน ใช่แล้วสำหรับการต่อสู้ในสนามรบเรื่องที่นอกเหนือความคาดหมายมักจะเกิดขึ้นอยู่บ่อยครั้ง 
ถ้าพวกมันแยกตัวออกเป็นสองกลุ่มแล้วละก็เรื่องราวคงจะยุ่งยากมากกว่านี้เป็นแน่ คิดได้เช่นนั้นหนิงเทียนจึงปรับอารมณ์ลงพร้อมกับยกยิ้มขึ้นมาเหมือนเช่นทุกครั้ง 

“ดีเหมือนกัน ข้าเองก็ไม่อยากเสียเวลากับมดปลวกเช่นพวกเจ้านัก ข้าไม่จำเป็นต้องใช้พิษให้เปลือง เพียงแค่กระบวนท่าง่ายๆสักสองสามกระบวนก็เพียงพอแล้วที่จะสังหารมดตัวเล็กๆเช่นเจ้า” 
ดวงตาของหนิงเทียนกลายเป็นเยือกเย็น จากนั้นมันพุ่งร่างออกมาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าของเยี่ยจาง ต่อมาหนิงเทียนยกกระบี่พิรุณโปรยขึ้นสูงและฟันมันลงมาในแนวทแยง


“เจ้าเด็กน้อย ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง” เยี่ยจางกล่าวออกอย่างดุร้าย ดวงตาของมันเต็มไปด้วยจิตสังหาร 
มันยกมือเปล่าของมันขึ้นมาป้องกันกระบี่ที่หนิงเทียนฟาดลงมา ทันใดนั้นเองท่อนแขนของเยี่ยจางขยายใหญ่ขึ้นกว่าปกติและพลันเปลี่ยนสีเป็นสีดำสนิท


เคร้งง!! ประกายไฟจากการปะทะของกระบี่พิรุณโปรยและท่อนแขนของเยี่ยจางรุกขึ้นสว่างวาบไปทั่วทั้งบริเวณ มุมปากของเยี่ยจางยกขึ้นสูง จากนั้นมันเหยียบพื้นพุ่งร่างออกไป กำปั้นสีดำของมันโจมตีไปยังหนิงเทียนอย่างเกรี้ยวกราด



ทั้งสองปะทะกันอยู่หลายกระบวนท่า ด้านของเยี่ยจางค่อยๆรุกไล่หนิงเทียนทีละคืบกำปั้นสีดำหลายสิบกำปั้นปรากฎซัดออกใส่หนิงเทียนประดุจทะเลคลื่นอันบ้าคลั่ง

ทักษะต่อสู้หมัดดาราปลิดชีพ บวกกับทักษะระดับปราชญ์ขั้นสูงอย่างกายาภูผาทมิฬ ด้วยสองสิ่งนี้ มันเพียงพอที่จะบอกได้ว่าเยี่ยจางคนนี้แข็งแกร่งกว่ารองแม่ทัพอย่างจี้ซูที่หนิงเทียนได้สังหารไปมากมายนัก 

แต่ถึงอย่างนั้นก็ตามทีแม้ตัวของหนิงเทียนเองจะถูกรุกไล่อยู่นั้น ภายในใจของมันบังเกิดความรู้สึกตื่นเต้นเป็นอันมาก บัดนี้แค่เพียงร่างกายของมันเพียงอย่างเดียวก็สามารถที่จะยืนหยัดต่อสู้กับระดับครึ่งก้าวสู่ดินแดนวีรชนได้อย่างไม่เป็นรอง 
นี้ไม่ใช่สิ่งที่ใครหน้าไหนจะทำได้เหมือนเช่นตัวของมัน หนิงเทียนรู้ดีว่าด้วยทักษะบ่มเพาะม้วนภาพเทพยุทธ์ ในภาพที่สองภาพแปดตะวันดาราอย่างเดียวก็คงจะไม่ได้สร้างปาฎิหาริย์มากถึงเพียงนี้ 
มันจะต้องประกอบกับทักษะกายาเทพอสูรที่บิดาสามได้สั่งสอนเข้าด้วยกัน ถึงจะแสดงอานุภาพท้าท้ายสวรรค์และแข็งแกร่งดุจปาฎิหาริย์เช่นนี้ได้


การต่อสู้ดำเนินผ่านไปราวๆ สิบกระบ่วนท่า ใบหน้าของเยี่ยจางบิดเบี้ยวจนผิดรูปไป มันฉุกคิดถึงความเป็นจริงที่ว่า เด็กหนุ่มตรงหน้ามันคือผู้พิการไร้ซึ่งลมปราณ แต่แล้วเพราะอะไรกัน 
เจ้าเด็กนี่ถึงสามารถต่อสู้กับมันได้อย่างสูสีเช่นนี้ มันเป็นตัวอะไรกันแน่ ทักษะใดกันที่มันฝึกฝนมา คำถามมากมายปรากฏขึ้นในหัวของเยี่ยจางอย่างบ้าคลั่ง


หนิงเทียนเล็งเห็นว่าเยี่ยจางกำลังสับสนอยู่ภายใน ใช่แล้วสมาธิของเยี่ยจางกำลังค่อยๆลดน้อยลง เมื่อได้เห็นดังนั้นแล้วมีหรือที่หนิงเทียนจะปล่อยเรื่องพวกนี้ให้ผ่านไปได้ 
มันรีบกล่าวออกหมายจะสร้างความสับสนภายในใจของเยี่ยจางให้เพิ่มมากขึ้น



“ภายในใจของเจ้ากำลังเกิดคำถามมากมายเช่นนั้นสินะ อย่าได้สงสัยไป ข้านั้นเพียงแค่ต้องการฝึกฝนกายาของตัวเองเท่านั้น เจ้าคิดหรือว่าข้าไม่สามารถใช้ออกด้วยลมปราณได้ 
เปล่าเลยเจ้ากำลังคิดผิด ถ้าข้าใช้ลมปราณช่วยส่งเสริมกระบวนท่าออกไปแม้แต่น้อย เจ้าควรที่จะรู้ถึงผลของมัน แม้แต่กระบวนท่าเดียวเจ้าก็ไม่สามารถตั้งรับข้าได้แน่นอน”

เมื่อได้ยินคำบอกเล่าจากปากของหนิงเทียนแล้ว มันยิ่งเติมเต็มความมั่นใจของเยี่ยจางมากขึ้นไปอีก ภายในจิตใจของเยี่ยจางสั่นไหวอย่างรุนแรง ความสิ้นหวังถาโถมเข้าสู่ดวงตาของมัน 
จิตใต้สำนึกของมันร่ำร้องให้หนีไป ถ้าเด็กหนุ่มตรงหน้ามันเกิดเบื่อแล้วใช้ลมปราณเข้าต่อสู้กับมันละก็ แสงตะวันในวันพรุ่ง ตัวมันก็ไม่มีสิทธิ์ได้เห็น 


เมื่อจิตใจไม่สงบช่องว่างขนาดใหญ่จากกระบวนท่าที่เยี่ยจางใช้ออกเริ่มที่จะปรากฎให้เห็นอยู่หลายจุด การรุกคืบของเยี่ยจางหยุดลงอย่างไม่มีสาเหตุ 
จากที่เคยรุกไล่อย่างโหมกระหน่ำ เวลานี้กลับหยุดลงราวกับร่างของมันกำลังถูกเคือบด้วยชั้นของน้ำแข็ง ช่องว่างในการป้องกันของเยี่ยจางแผ่วลงไปพร้อมกับจิตใจที่กำลังสับสน 

หนิงเทียนไม่รีรอมันฉวยจังหวะเพียงชั่วลมหายใจแทงกระบี่พิรุณโปรยเข้าไประหว่างช่องว่างลมปราณที่ไร้ซึ่งการป้องกัน

ซวบ!!! กระบี่ของหนิงเทียนเสียบเข้าไปตัดขั้วหัวใจของเยี่ยจางอย่างง่ายดายมันรวดเร็วจนไม่มีเวลาให้เยี่ยจางได้แสดงสีหน้าและความรู้สึกสุดท้ายเลยแม้แต่น้อย 
จากนั้นหนิงเทียนไม่รอช้า มันกระฉากกระบี่ออกมาอย่างไร้ซึ่งความปราณีพร้อมกล่าวกับร่างที่ไร้วิญญาณของเยี่ยจางว่า “ไม่มีใครสอนไว้หรือไงว่า เวลาต่อสู้อย่าได้ฟังคำยั่วยุของศัตรู” 

กล่าวจบหนิงเทียนยกขาก้าวข้ามร่างไร้วิญญาณของเยี่ยจางไปราวกับว่าไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น จากนั้นมันรีบพุ่งร่างไล่ตามหลังกลุ่มของจี้ซวนไปโดยเร็ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 286 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #1110 Saytan (จากตอนที่ 227)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 10:14

    ขอบคุณครับ

    #1110
    0
  2. #1107 r123123 (@r123123) (จากตอนที่ 227)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 00:01

    ขอบคุณที่มาลงต่อค่ะ

    #1107
    0
  3. #1102 Watanyou-3- (@Watanyou-3-) (จากตอนที่ 227)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 07:56
    หายไปนานมากเลยค๊าา
    #1102
    0