War of Emperor สงครามราชันย์จักรพรรดิ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 445,723 Views

  • 1,232 Comments

  • 7,008 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    10,828

    Overall
    445,723

ตอนที่ 216 : ผงสะท้อนแสง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7154
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 366 ครั้ง
    28 พ.ย. 61

ไกลออกไปจากกลุ่มของหนิงเทียนไม่มากนัก ณ ทะเลสาบเขียวขจี อันเป็นที่พักของกลุ่มทหารนับร้อยคน ปรากฏบุรุษร่างยักษ์ 
ส่วนสูงของมันเทียบเท่ากับมนุษย์ปกติถึง2เท่า ด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งประกอบกับชุดเกราะสีแดงดุจเปลวไฟ ทำให้ผู้ที่ได้เห็นบังเกิดความรู้สึกหวั่นเกรงอย่างที่สุด

“พวกเจ้ายังไม่สามารถค้นหาเส้นทางไปยังค่ายของพวกโจรชั่วนั้นได้อีก??” บุรุษในชุดเกราะสีแดงตวาดทหารของมันเสียงดัง จากนั้นมันเปลี่ยนสีหน้าเป็นเย็นชา “พวกขยะ รีบๆออกไปให้พ้นหน้าข้าให้หมด”


ขณะที่มันกำลังแสดงอารมณ์เดือดดานออกมานั้น หรงจื่อแห่งนิกายเคลื่อนเมฆาก้าวเดินเข้ามาด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มก่อนจะกล่าวออกมา 
“ท่านจี้ซวน อย่าพึ่งเกรี้ยวกราดไป ต่อให้พวกโจรชั่วมีปีกบิน มันก็ไม่สามารถหนีรอดจากเงื้อมมือของขุนพลอัคคีแห่งเมืองจี้เช่นท่านไปได้หรอก”


“น้องหรงจื่อเจ้าได้เบาะแสเส้นทางไปค่ายของพวกมันแล้วหรือ? จี้ซวนตอบกลับด้วยสีหน้าเย็นชา”

หรงจื่อถอนหายใจออกยาว“เฮ้อออ... ในเรื่องนี้แม้ว่านิกายเคลือนเมฆาของเราจะแข็งแกร่งและกว้างขวาง แต่มันคงยากเกินไปที่จะหาเส้นทางเข้าสู่ค่ายโจรเงามายาที่ก่อตั้งมานับสิบๆปีได้ภายในวันเดียว 
แต่ท่านไม่ต้องเป็นห่วงในวันพรุ่งนี้ผู้อาวุโสของสำนักเราจะสามารถแกะรอยค้นพบเส้นทางเข้าไปข้างในได้อย่างแน่นอน”


จี้ซวนหรี่ตาแคบก่อนจะกล่าวถามออกไปอย่างระวัง “น้องหรงจื่อเมื่อพวกเราปราบกองโจรพิทักษ์ฟ้าได้แล้ว ทรัพย์สมบัติของพวกมัน เราจะแบ่งกันอย่างไร?”

“ฮ่าฮ่าๆ ท่านจี้ซวน แน่นอนว่าพวกเราสามารถแบ่งมันเท่ากันได้” หรงจื่อกล่าวออกด้วยรอยยิ้ม ซึ่งรอยยิ้มของมันนั้นสามารถบอกได้เลยว่ามันเป็นรอยยิ้มที่ไร้ซึ่งความจริงใจ 
สมบัติของกองโจรพิทักษ์ฟ้าที่ดักปล้นผู้มีฐานะมานับๆสิบปีนะหรือ ถ้าให้คำนวณคราวๆมันอาจจะมากกว่า500หยกนิลด้วยซ้ำไป

ระหว่างที่พวกมันกำลังปั้นหน้าสนทนากันอยู่นั้นเสียงโห่ร้องโหวกเหวกดังขึ้นมาอย่างไม่มีต้นสาย มันดังระงมอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเงียบไป 
สิ้นเสียงโห่ร้องไม่นานนัก ทหารในชุดเกราะวิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าประหลาดใจ มันรีบกล่าวรายงานออกไปว่า “รายงานท่านขุนพล จู่ๆก็เกิดเสียงร้องของชาวบ้านดังขึ้นมาจากทิศตะวันตก มันห่างไปจากที่นี้ราวๆ200ลี้ขอรับ”


“ดีมาก ในที่สุดพวกมันก็โผล่หัวออกมา เร็วเข้ารีบสั่งการลงไปให้ทหารของเราสะกดรอยทิศทางต้นตอของเสียงนั้นทันที หึ!! คิดจะหนีจากข้าหรือ ช่างโง่เขลาจริงๆ” จี้ซวนรีบกล่าวสั่งการทหารของมันด้วยรอยยิ้ม

หรงจื่อได้ฟังดังนั้น มันรีบกล่าวห้ามโดยไว“เดี๋ยวก่อน ท่านจี้ซวน ท่านว่ามันไม่แปลกไปหรือไง ถ้าพวกมันต้องการจะหลบหนีจริงๆเหตุใดถึงต้องส่งเสียงเอะอะให้ดังไปทั่วเช่นนี้ 
ไม่ใช่ว่าคนที่กำลังหลบหนีจะต้องระวังตัวทุกฝีก้าวและทุกย่างก้าวจะต้องทำมันอย่างเงียบเฉียบที่สุดหรอกรึ?”


เมื่อได้ยินคำพูดของหรงจื่อ จี้ซวนฉุกคิดขึ้นมาทันใด “ใช่แล้ว ข้าเกือบจะหลงกลของมันจนได้ มันต้องการล่อพวกเราให้ไปตามทิศทางของเสียงนั้นเพื่อจะหลบหนีออกมา ฮาฮ่าๆ ไม่เลวเลยจริงๆ” 
จากนั้นจี้ซวนหันไปกล่าวกับทหารของมันอีกครั้ง “จงสั่งการออกไป อย่าได้สนใจเสียงโห่ร้องของพวกมัน เป้าหมายของเราคือการบุกเข้าไปทลายค่ายโจรชั่วพวกนั้นให้สิ้นซาก”


“น้องหรงจื่อท่านมีความเห็นอย่างไร” จี้ซวนรู้สึกว่าใบหน้าของมันเย็นยะเยือกถ้าไม่ได้หรงจื่อคอยเตือนสติ เกรงว่ามันจะต้องปล่อยไก่ออกมาตัวใหญ่ให้ทุกคนเห็นเป็นเรื่องตลกแน่นอน


“กองโจรพิทักษ์ฟ้าอยู่รอดมาจนถึงทุกวันนี้ได้ ไม่ใช่เพราะว่ามันแข็งแกร่งแต่อย่างใด แต่เป็นเพราะภูมิทัศน์โดยรอบที่เหมาะแก่การหลบซ่อน อีกทั้งยังมีเส้นทางเดินมากมายที่วนบรรจบกลับมาในทิศทางเดิมคล้ายกับเขาวงกตขนาดยักษ์ 
ทั้งนี้ข้าคิดว่าพวกเราควรจะแบ่งกันออกเป็นสองกลุ่มและค้นหาจากทิศทางตรงข้ามให้กลับมาบรรจบกันจะเป็นอันดีมากกว่า”


“เป็นความคิดที่ดีถ้าเช่นนั้น กองทัพอัคคีของข้าจะเริ่มค้นหาจากเส้นทางตะวันตกบรรจบทิศเหนือ” แม้ว่าจี้ซวนจะกล่าวเห็นด้วยแต่ภายในใจมันอดก่นด่าออกมาไม่ได้ 
‘เจ้าเด็กของนิกายเคลื่อนเมฆาช่างเจ้าเล่ห์นัก เห็นได้ชัดว่าที่มันเสนอแผนการเช่นนี้ออกมาเพื่อทีต้องการจะให้กลุ่มของมันเข้าถึงค่ายโจรเงามายาเป็นกลุ่มแรก 
แต่ก็ดีเหมือนกันข้าเองก็ไม่เชื่อว่าทหารจำนวนสองร้อนนายของข้าจะไม่สามารถสู้กับคนของนิกายเคลื่อนเมฆาเพียงไม่กี่คนได้’


“ถ้าท่านจี้ซวนเห็นตรงกันแล้ว ข้าจะรีบไปแจ้งคนของข้าให้ออกเดินทางในทันที”กล่าวจบหรงจื่อยกยิ้มออกมาเล็กน้อย 
มันรู้อยู่เต็มอกว่าความสัมพันธ์ของนิกายเคลื่อนเมฆากับเมืองจี้ ทั้งสองนั้นแม้ภายนอกจะคอยเกื้อกูลอาศัยกัน แต่ภายในลึกๆแล้วพวกมันหาได้รักใคร่กลมเกลี้ยวกันเลยไม่


ขณะที่พวกมันกำลังสนทนากันอยู่นั้น ทหารในชุดเกราะวิ่งเข้ามาด้วยท่าทีรีบร้อนอีกครั้งมัน มันคุกเข่าลงข้างหนึ่งก่อนจะเหลือบตามองไปยังผู้มาเยือนอย่างหรงจื่อ

หรงจื่อเห็นดังนั้น มันได้แต่หัวเราะออกมา “ฮ่าๆ ดูเหมือนว่าพวกท่านคงมีเรื่องสำคัญต้องหารือกัน เช่นนั้นข้าคงต้องขอตัวก่อน” กล่าวจบหรงจื่อหันหลังเดินกลับไปในทิศทางที่มันมา


เมื่อทหารผู้นั้นเห็นหรงจื่อเดินจากไปแล้ว มันรีบกล่าวออกมาว่า “ท่านขุนพล พวกเราเจอเรื่องแปลกๆขอรับ คือระหว่างทางที่เราสำรวจกันอยู่พบว่ามีผงประหลาดคล้ายโอสถสะท้อนแสงถูกโปรยเว้นระยะไว้ตามทาง 
พวกเราจึงได้เดินตามมันไปด้วยความสงสัยแต่กลับต้องพบว่า ผงสะท้อนแสงนั้นมันทอดยาวไปสู่น้ำตกขนาดใหญ่ ที่เป็นทางตัน” จี้ซวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงกล่าวสั่งการแก่ทหารให้นำทางไป 
เรื่องผิดปกติเช่นนี้เห็นทีว่ามันจะต้องลงไปค้นหาด้วยตัวเองแล้ว


ในระหว่างทางเดินกลับมาจากกระโจมของขุนพลอัคคี หรงจื่อเดินอย่างไม่ช้าและไม่เร็วมากนัก ขณะที่มันกำลังก้าวเดินอยู่นั้นร่างสีดำร่างหนึ่งพุ่งตรงมาเข้าราวกับภูตผี 


จากนั้นเงาร่างสีดำรีบกล่าวรายงานถึงการค้นพบผงสะท้อนแสงประหลาดๆที่โปรยยาวไปตามเส้นทางราวกับจะเชิญชวนให้พวกมันไป

“นายน้อยผงสะท้อนแสงนั้นนำพวกเราไปหยุดอยู่ตรงพื้นที่รกร้างมันเต็มไปด้วยป่าไม้หนาทึบนานาพันธุ์ ข้าได้ให้คนของเราเฝ้าปากทางไว้แล้ว พวกเราจะทำอย่างไรต่อดี?”

หรงจื่อคิดตามก่อนจะตระหนักถึงสาเหตุได้ว่า นอกจากผงสะท้อนแสงนั้นจะเกิดจากฝีมือของมนุษย์แล้ว มันจะเป็นอย่างใดไปได้อีก 
“ดูเหมือนว่าภายในของพวกมันจะแตกแยกกันเองหรือไม่คนในของมันนั้นแหละที่ต้องการจะเห็นกองโจรพิทักษ์ฟ้าล่มสลาย... ดีเมื่อเจ้าโปรยทางให้เดิน ถ้าข้าไม่เดินเข้าไปคงจะกลายเป็นคนโง่แน่” 

จากนั้นมันกล่าวออกแก่ชายชุดดำ “ผู้เฒ่าเงา ท่านให้คนของเราไปรวมตัวกัน พวกเราจะเดินเข้าไปในเส้นทางที่ว่านั้น....”

ป.ล. อ่านต่อถึงตอนที่910 ได้ในกลุ่ม Facebook พิมพ์ช่องค้นหา WOE War of Emperor

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 366 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #1061 r123123 (@r123123) (จากตอนที่ 216)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 12:53

    จะมาสู้แม่ทัพเก่าได้ไง!!!

    #1061
    0
  2. #1055 Saytan (จากตอนที่ 216)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 22:11

    ขอบคุณครับ

    #1055
    0