Fic​ anime วีรชนผู้มาพร้อมกับดาบEa

ตอนที่ 67 : การทดลองของไคโตะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 351
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    23 พ.ค. 62

วันต่อมา


"อ่าวันนี้สินะที่ได้เจอกับเจ้าพวกที่ใช้ดาบเอ็กคา​ริ​เบอร์​ของปลอมรู้สึกรังเกียจ​จริงๆที่ต้องเจอกับพวกของปลอม" :ผมพูดพร้อมลุกจากเตียงและผมก็ไปทำมื้อเช้าทานแล้วผมก็ไปโรงเรียนและผมไปที่ห้องชมรม


"อรุณ​สวัสดิ์​ครับ​ประธาน" :ผมพูด


"อรุณ​สวัสดิ์​คิริยะคุง" :รีอัสพูด



"เรียก​ผมว่าไคโตะครับ":ผมพูด


"จ๊ะไคโตะคุง":รีอัสพูด


" วันนี้ผมขออยู่ที่ห้องชมรมทั้งวันนะครับพอไม่ชอบเรียนเท่าไหร่นะครับ" :ผมพูด


"ได้สิดูแลห้องชมรมด้วยล่ะ" :รีอัสพูด


"อ่ารู้สึกว่าคนของโบสถ์​จะมาเย็นนี้สินะครับ":ผมพูด


"รู้ด้วยหรอ" :รีอัสพูด


" ครับที่ผมรู้เพราะว่า​ จงออกมาเอ็กคาริเบอร์และเอ็กคาริเบอร์มอแกน":ผมเรียกเอ็กคาริ​เบอร์​


" นี่เธอมีดาบศักดิ์​สิทธิ์​งั้นหรอแถมยังเป็นเอ็กคาริเบอร์":รีอัสพูด


"นี่คือเอ็กคาริเบอร์ของจริงครับไม่ใช่ของทางโบสถ์​ทำและอีกดาบอีกเล่มคือดาบเอ็กคาริเบอร์มอแกนเป็นเอ็กคาริเบอร์ด้านมืด":ผมพพูด


" นี่นะหรอดาบเอ็กคาริ​เบอร์​ของจริง" :รีอัสพูด


"เอ็กคาริ​เบอร์​หรอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะเจอสิ่งที่ตามหามานาน":คิบะพูด


"อรุณ​สวัสดิ์​คิบะ​ เรื่องนายชั้นรู้อยากให้ชั้นช่วยพวกเขาหรือป่าวล่ะ​ ชั้นจะช่วยแก้แค้นให้นายด้วยเพราะชั้นรังเกียจเอ็กคาริ​เบอร์​ของปลอมสุดๆแต่ถ้านายจะแก้แค้นชั้นจะให้นายยืมเอ็กคาริเบอร์มอแกน":ผมพูด


" ขอบคุณ​มาก​ครับ​ไคโตะคุง":คิบะพูด


" อ่าชั้นขอนอนเอาแรงก่อนล่ะกัน":ผมพูดพร้อมเก็บดาบเอ็กคาริ​เบอร์​


ตัดมาตอนเย็น


" หาว~เสียงดังอะไรกันคนจะหลับจะนอน":ผมที่ตื่นมาพูดพร้อมมองทุกคน


"หือ? พวกเธอคือคนจากโบสถ์​สินะ":ผมพูด


" ใช่แล้วล่ะ":เซโนเวียพูด


" แล้วนี่จะสู้กันใช่มั้ยชั้นขอร่วมด้วย":ผมพูด


" แล้วนายเป็นใคร":เซโนเวียพูด


"ก็แค่ผู้สืบสายเลือดซานตา​กับวี​รชน​ที่ผ่านทางมาก็เท่านั้นจำใส่สมองเอาไว้ซะ​" :ผมพูด


"คิบะพวกนี้ชั้นขอจัดการ":ผมพูด


" ครับขอฝากทำลายพวกมันด้วยครับ"คิบะพูด


"ไม่ขอรับฝากล่ะกันเพราะชั้นจะลองอะไรสักหน่อย":ผมพูด


"และอิซเซย์นายไม่ต้องมายุ่งชั้นคนเดียวก็พอเเล้ว":ผมพูดพร้อมค่อยๆปล่อย​เเรงกดดัน


" ดะได้":อิซ​เซย์​พูด


" ในฐานะบุตรแห่งซาตานข้าขอสู้กับเจ้าพันทางแถมพวกเจ้าจะรู้สึกเป็นเกียรติ​ที่จะได้สู้กับราชาผู้นี้":ผมพูด


" จะสู้กับพวกเราสองคนเลยหรอ":เอรินะพูด


" อ่าข้ารีบๆหน่อยราชาผู้ไม่อยากเสียเวลากับเรื่องแค่นี้หรอกนะ" :ผมพูด


ตัดมาที่ป่าแห่งหนึ่ง


"เอาล่ะจะเริ่มเลยล่ะนะ​ จงออกมาเอ็กคาริเบอร์​และจงออกมาเอ็กคาริเบอร์มอแกน"":ผมเรียกเอ็กคาริเบอร์ทั้งสอง


"นี่นายก็มีเอ็กคา​ริ​เบอร์​งั้นหรอและอีกปีศาจไม่สามาถจับดาบเอ็กคาริ​เบอร์​ได้หรอก" :เซโนเวียพูด


"อ๋อดาบนี่นะหรอเอ็กคา​ริ​เบอร์​ของจริงยังไงล่ะตามตำนานกษัตริย์​อาเธอร์​ ขอแปปหนึ่ง​ วิชานินจาคาถาแยกร่าง" :ผมพูดพร้อมแยกร่างออกมาหนึ่ง


"เอ้านี่" :ผมพูดโยน​ดาบเอ็กคาริ​เบอร์​มอแกนให้ร่างแยก


" โอ้ขอบคุณ​มาก":ร่างแยกพูด


" เอาล่ะมาเริ่มกันเลยย" :×2ผมกับร่างแยกพูด


!ฟุบ×2! !เคร้ง×2!


" เร็วมาก":เอรินะพูด


"โอ้ดูเหมือนว่าจะกันได้สินะ​ เอาล่ะเริ่มกันเลยการทดลองของพวกเราฮ้าาาาาาาาา×2ผมกับร่างแยกพูดพร้อมปลดปล่อย​พลังเวทย์​ไปที่เอ็กคาริ​เบอร์​แล้วชูขึ้นฟ้า


" มาใช้ผสาน​กันเลย" :ผมพูด


"อ่า" :ร่างแยกพูด


" เอ็กคา​ริ​เบิร์น/มอแกน!!!!! "ผมกับร่างแยกฟันเอ็กคาริ​เบิร์น​ลง


"หลบเร็วเอรินะ" :เซโนเวียพูด


! ตู้มมมมมม! 


"การทดลองเสร็จสิ้น" :ผม/ร่างแยกพูด


"เทรซออน"ผมใช้เวทย์​สร้างพื้นดินที่ถูกทำลาย


"นี่หรอพลังทำลายของดาบเอ็กคาริ​เบอร์​ของจริงเเละพลังเวทย์​ก็สุดยอด":รีอัสพูด


" อ่ะกินถั่วนี่ซะแผลจะได้หาย" :ผมพูดยื่นถั่วเซียนให้เซโนเวียและเอรินะ


"งับ:เซโนเวีย/เอรินะกินถั่วเซียน


"ว้าวถั่วนี่สุดยอดเลย" :เอรินะพูด


" โอเคการทดลอดก็เสร็จสิ้นงั้นไว้เจอกันให้​ บาย" :ผมพูดพร้อมเคลื่อนย้ายในพริบตา


!ฟุบ! 


"หมอนั้นเร็วชะมัด":เอรินะพูด


(โปรด​ติดตาม​ตอน​ต่อไป)​


ใส่มา​เฉย​ๆ​เพื่อ​ไม่​แจ้ง​

ใส่มา​เฉย​ๆ​เพื่อ​ไม่​แจ้ง​

ใส่มา​เฉย​ๆ​เพื่อ​ไม่​แจ้ง​

ใส่มา​เฉย​ๆ​เพื่อ​ไม่​แจ้ง​

ใส่มา​เฉย​ๆ​เพื่อ​ไม่​แจ้ง​

ใส่มา​เฉย​ๆ​เพื่อ​ไม่​แจ้ง​

ใส่มา​เฉย​ๆ​เพื่อ​ไม่​แจ้ง​

ใส่มา​เฉย​ๆ​เพื่อ​ไม่​แจ้ง​

ใส่มา​เฉย​ๆ​เพื่อ​ไม่​แจ้ง​

ใส่มา​เฉย​ๆ​เพื่อ​ไม่​แจ้ง​

ใส่มา​เฉย​ๆ​เพื่อ​ไม่​แจ้ง​

ใส่มา​เฉย​ๆ​เพื่อ​ไม่​แจ้ง​

ใส่มา​เฉย​ๆ​เพื่อ​ไม่​แจ้ง​

ใส่มา​เฉย​ๆ​เพื่อ​ไม่​แจ้ง​

ใส่มา​เฉย​ๆ​เพื่อ​ไม่​แจ้ง​

ใส่มา​เฉย​ๆ​เพื่อ​ไม่​แจ้ง​

ใส่มา​เฉย​ๆ​เพื่อ​ไม่​แจ้ง​

ใส่มา​เฉย​ๆ​เพื่อ​ไม่​แจ้ง​

ใส่มา​เฉย​ๆ​เพื่อ​ไม่​แจ้ง​

ใส่มา​เฉย​ๆ​เพื่อ​ไม่​แจ้ง​

ใส่มา​เฉย​ๆ​เพื่อ​ไม่​แจ้ง​

ใส่มา​เฉย​ๆ​เพื่อ​ไม่​แจ้ง​




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

262 ความคิดเห็น