หลงหมอ [สนพ.SENSE BOOK] --END--

ตอนที่ 16 : Ch.15 อาหารน่ากิน คนกินน่ารัก [100.00%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,772
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 292 ครั้ง
    22 เม.ย. 61







ห ล ง ห ม อ


Ch.15 อาหารน่ากิน คนกินน่ารัก


:: PIT ::


               “ผมขอโทษจริงๆ นะครับที่ช้า” ผมไม่คิดว่าก้นผมจะมีแต้มบุญเยอะจนได้มาสัมผัสกับเบาะรถคุณหมออีกครั้ง



                 “ไม่เป็นไรครับ หมอเข้าใจ” หมอเติ้ลหันมายิ้มให้หน่อยๆ ก่อนจะหันกลับไปมองถนนเหมือนเดิม ผมแอบมองใบหน้าที่อมยิ้มตลอดเวลา วันนี้หมอดูอารมณ์ดีมากอะ



                 เกิดอะไรขึ้นวะ ต่อมเผือกผมกระตุกแรงๆ



                 หรือเพราะได้เจอพี่เจน? หรือว่าหมอคิดอะไรกับพี่เจนจริงๆ ไม่ดิ ถ้าคิดก็ต้องเศร้าสิวะ ก็พี่เจนกำลังจะแต่งงานนี่หว่า



                 “มีอะไรดีๆ หรือเปล่าครับ วันนี้พี่ดูอารมณ์ดี ยิ้มตลอดเลย” ผมอยากตบปากตัวเองตัวเองที่ทำหน้าที่นำหน้าสมองไปไกล



                 “หมอยิ้มตลอดเลยเหรอ?” ดูเขาทำ ขนาดหันมาถามก็ยังยิ้มเลย



                 “ครับ ตอนนี้พี่ก็ยิ้มอยู่” เห็นหมอยิ้มแล้วผมก็อยากยิ้มตาม



                 “คนเราจะยิ้มเพราะมีความสุขไม่ใช่เหรอ หมอคงมีความสุขอยู่มั้ง” หมอเติ้ลหัวเราะเบาๆ



                 “ความสุข?” งงแรงมาก ไม่เคยได้ยินหมอเติ้ลพูดอะไรแบบนี้มาก่อน



                 “หมอคิดว่าหมอกำลังชอบคนสักคน ถึงจะไม่เคยรู้สึกมาก่อนแต่หมอคิดว่ามันน่าจะใช่ความรู้สึกชอบนะ...ไม่ก็อาจจะเป็นรักก็ได้มั้ง” หมอพูดไปยิ้มไป คำพูดที่หมอเติ้ลคุยกับแม่หมุนวนอยู่ในหัว



                 “ใครเหรอครับ?” ผมไว้อาลัยให้กับปากตัวเองอีกครั้ง ทำไมวันนี้ผมหลุดบ่อยจังวะ



                 “ยังบอกตอนนี้ไม่ได้ เดี๋ยวถ้าได้เป็นแฟนเมื่อไหร่ หมอจะบอกเราคนแรกเลย” คุณหมอยิ้มละมุน



                 ใคร? มันเป็นใครวะ



                 ระหว่างที่ผมกำลังกัดฟันกรอดเคียดแค้นคนคนนั้นอยู่ในใจ จู่ๆ หมอเติ้ลก็ยิงคำถามมาแบบไม่ทันตั้งตัว



                 “แล้วพิทล่ะ มีแฟนหรือยัง” รถชะลอความเร็วลงเพราะไฟจราจรที่เปลี่ยนเป็นสีแดง หมอเติ้ลหันมาสบตากับผมเมื่อรถจอดนิ่ง



                 “เอ่อ...ไม่มีครับ” ผมหลบตาหมอ ไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้า



     ผมไม่เคยเห็นแววตาแบบนี้ของหมอเติ้ล สายตาของหมอตอนนี้อันตราย! มันดึงดูดผม! ถ้าเผลอสบตาไป ผมคงไม่รอดแน่ๆ



                 “หมอสังเกตมาหลายครั้งแล้ว เวลาคุยกับหมอ ทำไมถึงชอบหลบตาล่ะครับ” มือขาวจับแก้มผมบังคับให้หันไปมองกันตรงๆ



                 แย่แล้ว!



                 พอสบตากับอีกฝ่ายก็เหมือนได้ยินเสียงรถฉุกเฉินดังลั่นในหัว



                 ดังไม่หยุดแถมดังขึ้นเรื่อยๆ ด้วย



                 ตึกตัก! ตึกตัก! ตึกตัก!



                 ตายแน่ แบบนี้ผมต้องตายแน่ๆ



                 ไม่ไหว...



                 ผมไม่สามารถละสายตาจากดวงตาหมอได้เลย



                 ไม่รู้ว่าหน้าผมขยับเข้าไปหรือหมอเป็นฝ่ายใกล้เข้ามา รู้แค่ว่าผมถูกดูด หมอกำลังดึงดูดผมเข้าไปด้วยสายตาแบบนั้น!



                 ผมรู้สึกเหมือนเวลาหยุดเดิน ทุกอย่างเหมือนโดนพอสไว้ที่เดิม บางทีโลกอาจจะหยุดหมุนไปแล้วก็ได้



                 อ่า...



                 นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น



                 หมอไม่เห็นต้องทำขนาดนี้เลย ยังไงผมก็ไปไหนไม่รอดอยู่แล้ว



                 และวินาทีต่อจากนั้น โลกก็กลับมาหมุนอีกครั้ง เวลาของผมเดินต่อ นั่นทำให้ผมรับรู้ว่า...



                 ริมฝีปากเราแตะกัน!


[ต่อแล้วนะ]

                 แตะกันอย่างแผ่วเบา แต่ผมรู้สึกเหมือนถูกไฟช็อตไปทั่วร่าง เพียงเสี้ยววินาทีก็ผละออกเพราะเสียงแตรรถคันข้างหลังช่วยฉุดผมขึ้นให้ได้สติ



                 ไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีเขียวอย่างที่เราไม่ทันรู้ตัว หมอเติ้ลออกรถก่อนที่คันหลังจะกดแตรอีกครั้ง ทุกอย่างดำเนินต่อไป แต่ผมรู้สึกว่าเวลาของตัวเองถูกหยุดอีกครั้ง



                 เมื่อกี้มัน...จูบเหรอ...



                 จูบ!



                 จูบ กับ หมอเติ้ล!!!



                 บ้าไปแล้ว!



    นี่ผมฝันใช่มั้ย ช่วยปลุกที



    หมอจะจูบผมได้ยังไง?!



    อ๊ากกก ไม่จริงๆๆ ...นี่ผมชอบหมอจนหลอนหรือเปล่าวะ



    สัมผัสเพียงเสี้ยววินาทีแต่จะฝังแน่นในความทรงจำผมจนวันตาย



    โอย...กูอยากตาย



    ในขณะที่ผมคิดมากหัวแทบแตก หมอเติ้ลก็ยังทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น



    “กินอะไรดี อาหารญี่ปุ่นมั้ยครับ”



    ตกลงเมื่อกี้ผมฝันไปจริงๆ ใช่มั้ย



    คือหมอนิ่งมากอะ...นิ่งจนเหมือนมันไม่มีอะไรเกิดขึ้นจริงๆ



    “ก...ก็ดีครับ”



    ในเมื่อหมอนิ่ง ผมก็ต้องนิ่งได้ดิวะ คีพคูลไว้และปล่อยเบลอไป ถ้ามันเป็นความจริงไว้ค่อยว่ากันทีหลัง เมื่อไหร่ก็ได้ที่ไม่ใช่ตอนนี้ ผมไม่พร้อมครับ!



    “โอเคครับ” หมอเติ้ลหันมายิ้มบางให้ แอดแทคผมไปอีกรอบ



    หมอเติ้ลเลี้ยวรถเข้าห้างดังใกล้ๆ เราเดินตามหาร้านอาหารญี่ปุ่นไปอย่างไม่รีบร้อน ระหว่างทางผมคิดว่าหมอเติ้ลชวนผมคุยอยู่ตลอดเวลานะ ผมก็ตอบแค่เออออไปตามเรื่อง ไม่รับรู้อะไรตั้งแต่อยู่บนรถแล้ว



    “ร้านนี้ดีมั้ยครับ” คุณหมอชี้ร้านอาหารญี่ปุ่นขนาดใหญ่ บรรยากาศภายในก็เหมือนอยู่ในประเทศญี่ปุ่น ผมเห็นมันโอเคดีเลยพยักหน้า



    หมอว่าอะไรดี ผมก็ว่าดีหมดแหละ



    “ยินดีต้อนรับค่ะ สองท่านนะคะ...เชิญด้านในเลยค่ะ” พนักงานต้อนรับยิ้มหวานให้เรา...ไม่สิ ยิ้มให้คุณหมอของผมต่างหาก



    ผมรู้ว่าหมอเติ้ลที่น่ารักของผมนั้นรวยเสน่ห์และฟีโรโมนพลุ่งพล่านแค่ไหน แต่หมออย่าไปยิ้มตอบเขาแบบนั้นสิ ผมใจไม่ดีเลย



    “พิท พิทครับ!” ผมสะดุ้งเพราะเสียงเรียกของคนที่นั่งตรงข้าม หมอเติ้ลมองมาอย่างเป็นห่วง “โอเคมั้ย หมอเห็นเราดูเหม่อๆ มานานแล้ว ไม่สบายหรือเปล่าครับ”



    “เปล่าครับ...ผมโอเค นี่สั่งอาหารหรือยังครับ”



    คือผมไม่โอเคตั้งแต่บนรถแล้วเว้ย! ใครจะไปเนียนเหมือนหมอวะครับ!



    “หมอก็เรียกพิทให้มาสั่งเนี่ยแหละ หมอเลือกไม่ถูก อยากกินไปหมดเลย” คุณหมอยิ้ม ยิ้มแบบยิ้มไปหมดทั้งหน้า ท่าทางจะชอบอาหารญี่ปุ่นหรือเปล่านะ?



    “ผมไม่ค่อยได้กินด้วยสิ...” ผมพลิกเมนูไปมา หมอเติ้ลพูดถูก มันน่ากินจนอยากจะสั่งให้หมดจริงๆ ด้วย แต่สุดท้ายผมก็จิ้มเมนูแซลมอนที่ถูกที่สุด “เอาแซลม่อนย่างซีอิ๊วครับ...แล้วก็อันนี้” ผมหันไปบอกบริกร พอพลิกไปอีกหน้าก็สั่งอีก จนมีอันนี้ อันนี้ แล้วก็อันนี้หลุดออกจากปากผมตลอดเวลา



    “เอ่อ...แค่นี้แหละครับ” กว่าจะรู้ตัวว่าจิ้มอันนู้นอันนี้เยอะแยะมากมายขนาดไหนผมก็เปิดเมนูถึงหน้าสุดท้ายแล้ว เพิ่งรู้สึกสั่งอาหารแล้วเพลินขนาดนี้เป็นครั้งแรก แล้วจึงเงยหน้าขึ้นไปมองหมอเติ้ล ฝ่ายนั้นเท้าคางมองผมยิ้มๆ อยู่ก่อนแล้ว ผมเลยเอ่ยปากถาม ถึงแม้มันอาจจะช้าไปนิดก็เถอะ



    “พี่ไม่สั่งบ้างเหรอครับ”



    “แค่มองพิทสั่งหมอก็อิ่มแล้วแหละครับ” คุณหมอหัวเราะเบาๆ



    “ขอโทษครับ สั่งเยอะไปแน่เลย แคนเซิลออกดีกว่านะครับ” ผมเตรียมจะหันไปยกเลิกรายการอาหารกับบริกร แต่หมอเติ้ลก็ขัดขึ้นก่อน



    “ไม่เป็นไรหรอกครับ ที่สั่งไปก็ของโปรดหมอทั้งนั้นเลย เดี๋ยวหมอเลี้ยงเอง”



    ของโปรดหมอเหรอครับ? ดูจากที่สั่งแล้วของโปรดหมอก็น่าจะทั้งร้านนะครับ



    “พี่จะเลี้ยงเหรอ อย่าเลยครับ แชร์กันดีกว่า เยอะขนาดนั้นแพงแย่เลย” ผมบอกอย่างรู้สึกผิด ไม่อยากคิดถึงราคาเลย ผมเปิดเมนูซ้ำไปมาอย่างตัดสินใจว่าจะเอาอันไหนออกดี



    “หมอเลี้ยงได้ครับแค่นี้เอง...ให้เลี้ยงทั้งชีวิตยังไหวเลย” ผมรีบหันขวับมองคนที่บอกว่าจะเลี้ยง ที่อยู่ๆ ก็พูดอะไรแปลกๆ แบบที่ผมต้องถามซ้ำ



    “อะไรนะครับ?”



    เมื่อกี้บอกว่าเลี้ยงอะไรนะ ฟังไม่ถนัดเลย



     “หมอบอกว่าแค่นี้เลี้ยงได้ครับ ไม่ต้องเกรงใจ” คุณหมอยิ้ม ยิ้มแบบนี้อีกแล้ว



    แปลว่าเมื่อกี้ผมคงหูฝาดไปจริงๆ ช่างมันแล้วกัน



    สุดท้ายผมก็หันไปแคนเซิลออกประมาณหนึ่งถึงแม้ว่าหมอเติ้ลจะบอกว่าไม่เป็นไรก็เถอะ ผมก็ยังมีความเกรงใจอยู่นะ และผมก็เถียงจนคุณหมอยอมใจอ่อนแล้วว่าผมจะหารครึ่ง



    ระหว่างรอผมก็หยิบมือถือขึ้นมาไถเล่น (ถึงจะอยากมองหน้าหมอก็ตามแต่ความเขินมันชนะเลยต้องเล่นมือถือกลบเกลื่อน) ผมปัดหน้าจอไปมาแบบไร้จุดหมายทั้งที่แอพลิเคชั่นก็มีอยู่เต็มเครื่อง สุดท้ายก็ได้สติจิ้มเข้าแอพฯ สีน้ำเงิน ไถดูฟีดข่าวที่น่าเบื่อของตัวเองจนแทบจะกดออกอยู่แล้วถ้าไม่ไปสะดุดตากับคำว่าเช็กอิน



    เออว่ะ! เช็กอินดีกว่า ไม่ได้เช็กอินที่ไหนมานานแล้ว ที่นี่ก็สวยดี เอาสักหน่อยแล้วกัน



    เดี๋ยว ผมควรจะแท็กหมอมั้ยวะ แต่มันจะแปลกๆ ปะ หมออาจจะไม่อยากให้แท็กก็ได้ งั้นไม่ละกัน



    PiTaya Pitt ได้เช็กอินที่ NP Restaurant

    อาหารน่าสั่งให้หมดร้านจริงๆ



    ผมกดโพสต์ นี่เป็นการเช็กอินที่ผมกลัวน่ากลัวที่สุดในชีวิตเมื่อเงยหน้าขึ้นไปและเห็นว่าหมอเติ้ลก็กำลังเล่นโทรศัพท์อยู่เหมือนกัน



    หมอเติ้ลจะเห็นมั้ยวะ เชี่ยละ ลืมไปว่าเป็นเฟรนด์กันอยู่



    ผมลอบมองอีกคนสลับกับมือถือตัวเอง เริ่มมีคนมากดไลค์แล้ว และสักพักก็แจ้งเตือนว่ามีคอมเม้นต์แรก



     Tunlapat TLE Lapinyosapon : ทำไมไม่แท็กหมอล่ะครับ มาด้วยกันแท้ๆ หรือไม่อยากมากับหมอครับ



    ฉิบหาย หมองอน!



    ผมไม่รีรอที่จะแก้ต่างให้ตัวเองอย่างรวดเร็ว



    PiTaya Pitt : ผมลืม ขอโทษครับ



    คำว่าลืมมันทำได้ทุกอย่างจริงๆ นะ แม้แต่การตอแหลหน้าด้านๆ คำนี้ก็ทำได้



    หลังจากตอบคุณหมอเสร็จผมก็รีบกดเข้าไปแก้ไขโพสต์ทันที



    PiTaya Pitt ได้เช็กอินที่ NP Restaurant กับ Tunlapat TLE Lapinyosapon



    โอ๊ย โพสต์เองก็เขินเอง เหมือนมาเดตเลยอะ!



    และจังหวะที่ผมกำลังเขินตัวบิดอยู่ในใจอีกคอมเม้นต์ก็มา



    Tee Tee Terapat  : ไปเดตกันก็ไม่บอก อิจ



    ตี๋ ทำไมมึงต้องมาผิดที่ผิดเวลาตลอดเลยวะ ไม่อิจสักวันไม่ตายหรอก แค่ตอนนี้กูก็จะเขินตายแล้ว



    Tunlapat TLE Lapinyosapon : แล้วทีตัวเองไปกับไอซ์ยังไม่เคยบอกเฮียเลย



                 หมอเติ้ลก็ไปตอบไอ้ตี๋เฉย ยิ่งมีชื่อไอซ์ความเขินผมก็หายวับ ความอยากรู้เข้าแทนที่อย่างรวดเร็ว



                 เคยถามหมอเติ้ลก็บอกว่าไอซ์เป็นเพื่อน พอไปถามไอ้ตี๋มันก็รีบเปลี่ยนเรื่อง แม่งต้องมีอะไรสักอย่างกับไอ้คนชื่อไอซ์นี่แน่ๆ



                 Tee Tee Terapat : พอเลยเฮีย ไม่ต้องพูดถึงเลยนะ เชิญเดตกันให้อร่อยนะครับ



                 แล้วทุกอย่างก็เงียบหายไป ไม่มีใครตอบคอมเม้นต์ใครอีก และอาหารก็มาเสิร์ฟในตอนนั้นพอดี ผมรีบวางมือถือ จับตะเกียบเตรียมจ้วงแซลมอนหอมฉุย



                 “พี่จะถ่ายรูปก่อนมั้ยครับ” แต่ก่อนที่จะกินก็นึกขึ้นมาได้ หันไปถามคนที่นั่งตรงข้าม ถึงในโซเชียลของหมอจะแทบไม่มีรูปอาหาร แต่ถามไว้ก่อนเพื่อความชัวร์



                 “ไม่ครับ หมอไม่บ้าถ่ายรูปอาหารหรอก พิทหิวไม่ใช่เหรอ กินเลยสิ” คือตามหลักแล้วควรให้ผู้ใหญ่กินก่อนใช่มั้ยครับ แต่ในเมื่อคุณหมอเขาพูดมาขนาดนี้แล้วผมก็ไม่เกรงใจแล้ว



                 ขณะที่ผมกำลังเพลิดเพลินกับแซลมอน เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้น ผมกินอีกสองสามคำก็หยิบมือถือมาดู มันคือรูปผมที่คนถ่ายจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากคนที่นั่งอยู่ตรงข้าม รูปนั้นไม่เห็นหน้าแต่เห็นมือผม เห็นตะเกียบที่กำลังคีบแซลมอนพอดี ถ่ายตอนไหนวะ ไม่เห็นรู้เรื่องเลย แต่นอกเหนือสิ่งอื่นใดคือแคปชั่น



                 Tunlapat TLE Lapinyosapon ได้โพสต์รูป กับ PiTaya Pitt

                 อาหารน่ากิน คนกินน่ารัก



                 แคปชั่น!



                  ดูแคปชั่นหมอ!!!



                  กูตายยย  


TBC...


_____________________________________________

หมอ หมอจะทำแบบนี้กับพิทไม่ได้นะ

เราว่าตอนนี้มีฉากที่หลายคนรอคอย(หรือเปล่า)

เราก็แต่งเหนื่อยเหมือนกันว่าเมื่อไหร่คู่นี้มันจะมีโมเม้นต์ แต่ก็มาถึงจุดนี้ได้สักที//ปาดเหงื่อ

ขอบคุณครอบครัวหลงหมอทุกๆคนที่ติดตามกันมาถึงตอนที่เขาจูบกัน อยู่ด้วยกันไปจนถึงตอนที่เขาไ-้กันนะ อุบ! ไม่ดีๆ ขอเซ็นเซอร์นะอิอิส์


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -


ปล.ถ้ามีคำผิดหรืออะไรที่ผิดๆ อย่าเพิ่งหงุดหงิดน้า เมนต์บอกไว้ได้เลยเนอะ เราจะรีบแก้ให้โลยย



ติดตาม ติชมและทวงนิยายได้ที่  จิ้มเลย


#เติ้ลพิท #หลงหมอ กันได้นะ


นมเย็นรักคนอ่านจัง -/////-






       





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 292 ครั้ง

1,210 ความคิดเห็น

  1. #1161 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:39
    หม๊อออออออออออออ!!!!!!!!!!!! ตายด้วยยยย
    #1161
    0
  2. #1048 จอมโจรปริศนา (@Red_kill) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 22:36
    จ้าาา เนียนไปอีกจ้าาาา เอาทึ่หมอสบายใจ~ //เอ็นดูน้องงง ดูงง ๆ มึน ๆ55
    #1048
    0
  3. #1010 planetnail (@smileoil) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 21:27
    เอาแล้ววว หมอรุกแล้วววว
    #1010
    0
  4. #1006 Nicha-9 (@Nicha-9) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 23:19
    เขินนนเกินนน
    #1006
    0
  5. วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 11:17
    ชั้นไม่ไหวแล้ว55
    #994
    0
  6. #960 mummummi (@narm_tip) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 21:13
    พิทไหวแต่เราไม่ไหว หมอแอทแทครุนแรงมาก ใจบางเป็นกระดาษลอกลายเลยเฮ้ยยย
    #960
    0
  7. #937 kropismy (@pammhappy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 09:48
    ไม่ไกวแล้ววววว อ่านไปยิ้มเขินไป
    #937
    0
  8. #852 SPDDP Dayn (@pernar) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 15:59
    เริ่มหมั่นไส้อิพีทเบาๆละ อิจฉาาาาาาาาา
    #852
    0
  9. #821 絶望 (@Audi2324) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 18:17
    มีอะไรจิกได้จอกหมดค่ะตอนนี้
    #821
    1
    • #821-1 絶望 (@Audi2324) (จากตอนที่ 16)
      26 มีนาคม 2561 / 18:18
      ผิดๆ *จิก
      #821-1
  10. #798 thenungning (@thenungning) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 16:46
    พิท ไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมหมอเลยจ้าาาาา
    #798
    0
  11. #769 Lylinn852 (@cherryycherry) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 15:32
    โอ้ยยย บ้าบอออ เขินนนน
    #769
    0
  12. #694 Ciel En Rose (@jingin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:09
    จิกหมอ เอ้ย จิกหมอน>///<
    #694
    0
  13. #657 WindyWeed_Wolny (@WindyWeed_Wolny) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:46
    โอ้ยจายบางงง
    #657
    0
  14. #632 09590 (@09590) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:55
    โอ้ยเดตนี้หนูฟินมากกกกก
    #632
    0
  15. #608 $iviα✻ (@rosetea) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:31
    เขินแทนพิท หมอคือรุกแรงมากกกกกก ./////////.
    #608
    0
  16. #602 Notty Kero (@sung-yong-nelu) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:43
    ตายแน่ๆๆๆๆ
    #602
    0
  17. #591 mint_mtc (@mint_mtc) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:16
    โอ๊ยขำ กูตาย55555555
    #591
    0
  18. #586 น้องไนน์ (@atenine) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:22
    โอ๊ยใครจีบใครกันแน่ พิทหนูบอกว่าหมอจะเป็นเมียหนูแน่ใจนะลูก
    #586
    0
  19. #564 apple_72 (@piyapa72) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:48
    หมออ้อยเเรงมากกกก
    #564
    0
  20. #533 Smuffy (@armymnn01) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:59
    หมออ้อยเหมือนคว่ำรถอ้อยมาอะ คือแบบบบบบบ อ้อยแรงงงง
    #533
    0
  21. #508 Jinnt (@janejn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 05:51
    อ้ออออออยยยยยยยยยย
    #508
    0
  22. #503 ningthanaporn (@ningthanaporn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 12:32
    หมอตัดไร่อ้อยให้พิทเลยไม
    #503
    0
  23. #472 ploy_pat (@pat-arin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 01:16
    หมอออออออ ร้าย ร้ายกับใจพิทและเราเหลือเกิน ฮือ
    #472
    0
  24. #447 Ringka Maiyass (@ringkachan) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 03:13
    เรียกปอเต็กตึ๊งมาหามศพหนูทีค่ะ มันเขินไม่ไหวแล้ว //อ่อก--
    #447
    0
  25. #373 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 23:08
    แม่ยกนี่ลุ้นจนเหนื่อยเลยค่ะ
    #373
    0